Lucas 6

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ وفِي نْهَارْ سِبْتْ، تْعَدَّى يَسُوعْ وِسْطْ هْنَاشِرْ، وبْدَاوْ تْلَامِذْتُو يْنَحِّيوْ فِي السْبُولْ ويُفْرْكُوهُمْ بِينْ يْدِيهُمْ ويَاكْلُوا.

¹ E aconteceu que, num sábado, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.

² يَاخِي جْمَاعَة مِالفِرِّيسِيِّينْ قَالُولْهُمْ: «عْلَاشْ تَعْمْلُوا حَاجَاتْ مَا يِلْزِمْشْ تِتْعْمَلْ نْهَارْ السِّبْتْ؟».

² E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?

³ جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «يَاخِي مَا قْرِيتُوشْ شْنِيَّة عْمَلْ دَاوِدْ هُوَّ ولِّي مْعَاهْ وَقْتِلِّي جَاعُوا،

³ E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?

⁴ كِيفَاشْ دْخَلْ لْخِيمِةْ الإِجْتِمَاعْ، وخْذَا مِالخُبْزْ الِّي يِتْقَدِّمْ قُرْبَانْ لِلَّهْ وكْلَا مِنُّو، رَغْمِلِّي مَا كَانْ مَسْمُوحْ كَانْ لِلْكَهَنَة بَاشْ يَاكْلُوا مِنُّو، وزَادْ عْطَى مِنُّو لِلِّي مْعَاهْ؟»

⁴ Como entrou na Casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não lhes era lícito comer, senão só aos sacerdotes?

⁵ ومْبَعِّدْ قَالِلْهُمْ: «إِبْنْ الإِنْسَانْ هُوَّ رَبْ السِّبْتْ».

⁵ E dizia-lhes: O Filho do Homem é senhor até do sábado.

⁶ وفِي سِبْتْ آخِرْ دْخَلْ يَسُوعْ لْمَعْبِدْ اليْهُودْ وبْدَا يْعَلِّمْ، وكَانْ فَمَّة رَاجِلْ غَادِي يِدُّو اليْمِينْ مَشْلُولَة.

⁶ E aconteceu também, em outro sábado, que entrou na sinagoga e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.

⁷ وكَانُوا عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة والفِرِّيسِيِّينْ يْرَاقْبُوا فِي يَسُوعْ بَاشْ يْشُوفُوهْ كَانْ يِشْفِي نْهَارْ السِّبْتْ. وهَكَّاكَا يْنَجْمُوا يِتْهْمُوهْ.

⁷ E os escribas e fariseus atentavam nele, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.

⁸ وعْرَفْ يَسُوعْ فَاشْ يْخَمُّوا، يَاخِي قَالْ لِلرَّاجِلْ الِّي يِدُّو مَشْلُولَة: «قُومْ وآقِفْ فِي الوِسْطْ» والرَّاجِلْ قَامْ ووْقِفْ.

⁸ Mas ele, conhecendo bem os seus pensamentos, disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.

⁹ وقَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «نِسْإِلْكُمْ سُؤَالْ: زَعْمَة حْلَالْ فِي نْهَارْ السِّبْتْ، نَعْمْلُوا الخِيرْ وَلَّا الشَّرْ؟ نْمَنْعُوا إِنْسَانْ وَلَّا نْخَلِّيوِهْ يْمُوتْ؟».

⁹ Então, Jesus lhes disse: Uma

¹⁰ وبَعْدْمَا خْزَرِّلْهُمْ الكُلْ، قَالْ لِلرَّاجِلْ: «مِدْ يِدِّكْ». وكِي مَدْهَا رَجْعِتْ يِدُّو صْحِيحَة.

¹⁰ E, olhando para todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.

¹¹ يَاخِي تْغَشْشُوا بَرْشَة، وبْدَاوْ يِتْشَاوْرُوا شْنِيَّة يَعْمْلُوا فِي يَسُوعْ.

¹¹ E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.

¹² وفِي الأَيَّامَاتْ هَاذِيكَا، طْلَعْ لِلجْبَلْ بَاشْ يْصَلِّي، وعَدَّا اللِّيلْ الكُلْ وهُوَّ يْصَلِّي لِلَّهْ.

¹² E aconteceu que, naqueles dias, subiu ao monte a orar e passou a noite em oração a Deus.

¹³ وكِي طْلَعْ الصْبَاحْ، عَيِّطْ لِتْلَامِذْتُو واخْتَارْ مِنْهُمْ أَثْنَاشِنْ وَاحِدْ وسَمَّاهُمْ رُسُلْ.

¹³ E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:

¹⁴ وهُومَا: سِمْعَانْ الِّي سَمَّاهْ زَادَا بُطْرُسْ، وأَنْدَرَاوُسْ خُوهْ، ويَعْقُوبْ، ويُوحَنَّا، وفِيلِۑُّسْ، وبَرْثُلْمَاوُسْ،

¹⁴ Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;

¹⁵ ومَتَّى، وتُومَا، ويَعْقُوبْ وِلْدْ حَلْفَى، وسِمْعَانْ الِّي مْسَمِّينُو الغَيُورْ،

¹⁵ Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;

¹⁶ ويَهُوذَا وِلْدْ يَعْقُوبْ، ويَهُوذَا الإِسْخَرْيُوطِي الِّي بِشْ يْخُونُو.

¹⁶ Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.

¹⁷ ومْبَعِّدْ هْبَطْ مْعَاهُمْ مِالجْبَلْ، ووْقِفْ فِي بَطْحَة. وكَانْ فَمَّة بَرْشَة مِنْ تْلَامِذْتُو حَاضْرِينْ ومْعَاهُمْ بَرْشَة نَاسْ مِاليَهُودِيَّة وأُورْشَلِيمْ وسَاحِلْ صُورْ وصَيْدَا.

¹⁷ E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão do povo de toda a Judeia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom;

¹⁸ جَاوْ بَاشْ يِسْمْعُوهْ ويِتْشْفَاوْ مِنْ أَمْرَاضْهُمْ، وحَتَّى الِّي كَانِتْ تْعَذَّبْ فِيهُمْ الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة تِشْفَاوْ.

¹⁸ os quais tinham vindo para o ouvir e serem curados das suas enfermidades, como também os atormentados dos espíritos imundos. E eram curados.

¹⁹ والنَّاسْ الكُلْ كَانُوا يْحَاوْلُوا بَاشْ يْمِسُّوهْ، عْلَى خَاطِرْ كَانِتْ فَمَّة قُوَّة تُخْرُجْ مِنُّو وتِشْفِيهُمْ الكُلْ.

¹⁹ E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude que curava todos.

²⁰ وهَزْ يَسُوعْ عِينِيهْ وخْزَرْ لِتْلَامِذْتُو وقَالْ:

²⁰ E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia:

²¹ صَحَّة لِيكُمْ يَلِّي تَوَّا جِيعَانِينْ،

²¹ Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos.

²² صَحَّة لِيكُمْ وَقْتِلِّي يِكْرْهُوكُمْ النَّاسْ ويْطَرْدُوكُمْ ويْعَايْرُوكُمْ،

²² Bem-aventurados sereis quando os homens vos aborrecerem, e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do Homem.

²³ إِفْرْحُوا فِي النْهَارْ هَاذَاكَا وازْهَاوْ،

²³ Folgai nesse dia, exultai, porque é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.

²⁴ آمَا يَا وِيلْكُمْ يَا غُنْيَا،

²⁴ Mas ai de vós, ricos! Porque

²⁵ يَا وِيلْكُمْ يَلِّي تَوَّا شَبْعَانِينْ،

²⁵ Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome!

²⁶ يَا وِيلْكُمْ إِذَا النَّاسْ الكُلْ مَدْحُوكُمْ.

²⁶ Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas!

²⁷ «آمَا إِنْتُومَا يَلِّي تِسْمْعُوا فِيَّا، نْقُلْكُمْ: حِبُّوا أَعْدَاءْكُمْ، أَعْمْلُوا الخِيرْ مْعَ الِّي يِكْرْهُوكُمْ،

²⁷ Mas a vós, que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos aborrecem,

²⁸ بَارْكُوا الِّي يَلْعْنُوكُمْ، وإِدْعِيوْ بِالخِيرْ لِلِّي يَعْمْلُوا مْعَاكُمْ الخَايِبْ.

²⁸ bendizei os que vos maldizem e orai pelos que vos caluniam.

²⁹ ولِّي يَضْرْبِكْ عْلَى خَدِّكْ، زِيدْ دَوَّرْلُو خَدِّكْ الآخِرْ. ولِّي يْنَحِّيلِكْ بَرْنُوسِكْ مَا تْشِدِّشْ عْلِيهْ جِبْتِكْ.

²⁹ Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses.

³⁰ ولِّي يُقْصْدِكْ فِي حَاجَة أَعْطِيهَالُو، ولِّي يَاخِذْلِكْ حَاجْتِكْ مَا اطَّالْبُوشْ بِيهَا.

³⁰ E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o

³¹ كِيمَا تْحِبُّوا النَّاسْ يْعَامْلُوكُمْ، عَامْلُوهُمْ إِنْتُومَا زَادَا.

³¹ E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira fazei-lhes vós também.

³² إِذَا تْحِبُّوا الِّي يْحِبُّوكُمْ، شْنِيَّة الحَاجَة الزَّايْدَة الِّي عْمَلْتُوهَا؟ حَتَّى المُذْنْبِينْ يْحِبُّوا الِّي يْحِبُّوهُمْ.

³² E, se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.

³³ وإِذَا عْمَلْتُوا الخِيرْ مْعَ الِّي يَعْمْلُوا مْعَاكُمْ فِي الخِيرْ، شْنِيَّة الحَاجَة الزَّايْدَة الِّي عْمَلْتُوهَا؟ حَتَّى المُذْنْبِينْ يَعْمْلُوا هَكَّا زَادَا.

³³ E, se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.

³⁴ وإِذَا تْسَلْفُوا الِّي تَعْرْفُوهُمْ بِشْ يْرَجْعُولْكُمْ، شْنِيَّة الحَاجَة الزَّايْدَة الِّي عْمَلْتُوهَا؟ حَتَّى المُذْنْبِينْ يْسَلْفُوا المُذْنْبِينْ وهُومَا مِسْتَنِّينْ يْرَجْعُولْهُمْ.

³⁴ E, se emprestardes

³⁵ آمَا حِبُّوا أَعْدَاءْكُمْ وأَعْمْلُوا مْعَاهُمْ البَاهِي، وسَلْفُوا مِنْ غِيرْ مَا تِسْتَنَّاوْ إِنُّو الحَاجَة تِرْجْعِلْكُمْ، وهَكَّا يْكُونْ أَجْرْكُمْ عْظِيمْ وتْكُونُوا وْلَادْ العَالِي، الِّي يِنْعِمْ حَتَّى عْلَى نَاكِرْ الجْمِيلْ والشِّرِّيرْ.

³⁵ Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei o bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno

³⁶ مَالَا أَرْحْمُوا كِيمَا بُوكُمْ يَرْحِمْ.

³⁶ Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.

³⁷ «مَا تِتْهْمُوشْ النَّاسْ بَاشْ مَا يِتْهْمُوكُمْشْ، مَا تُحْكْمُوشْ عَالنَّاسْ بَاشْ مَا يِتْحْكَمْشْ عْلِيكُمْ، إِغْفْرُوا يِتْغْفِرِّلْكُمْ،

³⁷ Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.

³⁸ أَعْطِيوْ يِتْعْطَالْكُمْ، كِيلْ وَافِي ومَرْصُوصْ وفَايِضْ يِتْصَبِّلْكُمْ فِي حْجِرْكُمْ، عْلَى خَاطِرْ بِالكِيلْ الِّي تْكَيْلُوا بِيهْ يِتْكَيْلِلْكُمْ».

³⁸ Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos darão; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.

³⁹ وعْطَاهُمْ يَسُوعْ مَثَلْ: «يْنَجَّمْشِي أَعْمَى يْقُودْ أَعْمَى؟ مُشْ بِشْ يْطِيحُوا الزُّوزْ فِي حُفْرَة؟

³⁹ E disse-lhes uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?

⁴⁰ مَا فَمَّاشْ تِلْمِيذْ أَعْظِمْ مِالمُعَلِّمْ مْتَاعُو، آمَا التِّلْمِيذْ الِّي يْكَمِّلْ تَعْلِيمُو يْوَلِّي كِيمَا المُعَلِّمْ مْتَاعُو.

⁴⁰ O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.

⁴¹ «وعْلَاشْ تْشُوفْ القَشَّة الِّي فِي عِينْ خُوكْ، واللُّوحَة الِّي فِي عِينِكْ مَا تْشُوفْهَاشْ؟

⁴¹ E por que atentas tu no argueiro que está no olho do teu irmão e não reparas na trave que está no teu próprio olho?

⁴² وَلَّا كِيفَاشْ تْنَجِّمْ تْقُولْ لْخُوكْ: "يَا خُويَا، خَلِّينِي انَّحِّيلِكْ القَشَّة مِنْ عِينِكْ" وإِنْتِ مَاكِشْ قَاعِدْ تْشُوفْ فِي اللُّوحَة الِّي فِي عِينِكْ؟ يَا مُنَافِقْ! نَحِّي اللُّوحَة مِنْ عِينِكْ قْبَلْ، وَقْتْهَا تْوَلِّي تْشُوفْ بِالڨْدَا وتْنَجِّمْ تْنَحِّي القَشَّة مِنْ عِينْ خُوكْ».

⁴² Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.

⁴³ «الشَّجْرَة البَاهْيَة مَا تَعْطِيشْ غَلَّة خَايْبَة، والشَّجْرَة الخَايْبَة مَا تَعْطِيشْ غَلَّة بَاهْيَة.

⁴³ Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.

⁴⁴ كُلْ شَجْرَة تِتْعْرَفْ مِنْ غَلِّتْهَا: مَا يِجْنِيوِشْ الكَرْمُوسْ مِالشُّوكْ، ومَا يْنَحِّيوِشْ العْنِبْ مِنْ شَجْرِةْ العُلِّيڨْ.

⁴⁴ Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.

⁴⁵ الإِنْسَانْ الصَّالَحْ يْخَرِّجْ الحَاجَاتْ الصَّالْحَة مِالكِنْزْ الصَّالَحْ الِّي فِي قَلْبُو، والإِنْسَانْ الخَايِبْ يْخَرِّجْ الحَاجَاتْ الخَايْبَة مِالكِنْزْ الخَايِبْ الِّي فِي قَلْبُو. عْلَى خَاطِرْ اللْسَانْ يَنْطَقْ بِلِّي يْفِيضْ مِالقَلْبْ».

⁴⁵ O homem bom, do bom tesouro do seu coração, tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração, tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.

⁴⁶ «كِيفَاشْ تْعَيْطُولِي "يَا رَبْ، يَا رَبْ" وإِنْتُومَا مَا تَعْمْلُوشْ بِلِّي نْقُولْ فِيهْ؟

⁴⁶ E por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?

⁴⁷ هَاوْ بِشْ نْوَرِّيكُمْ لِشْكُونْ يْشَبَّهْ الِّي يْجِينِي ويِسْمَعْ كْلَامِي ويَعْمِلْ بِيهْ:

⁴⁷ Qualquer que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante.

⁴⁸ يْشَبَّهْ لْإِنْسَانْ بْنَى دَارْ، حْفَرِّلْهَا وغَرَّقْ وحَطْ السَّاسْ عَالحْجَرْ. وكِي فَاضْ الوَادْ وهَدْ عْلِيهَا المَاء بْقُوَّة، مَا نَجَّمْشْ يْزَعْزَعْهَا عْلَى خَاطِرْ سَاسْهَا كَانْ مِبْنِي عَالحْجَرْ.

⁴⁸ É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre rocha.

⁴⁹ وآمَا الِّي سْمَعْ كْلَامِي ومَا عْمَلْشْ بِيهْ، يْشَبَّهْ لْإِنْسَانْ بْنَى دَارُو عَالتْرَابْ مِنْ غِيرْ سَاسْ. وكِي فَاضْ عْلِيهَا الوَادْ وهَدْ عْلِيهَا المَاء بْقُوَّة طَاحِتْ بِالوَقْتْ، وتْهَدِّتْ الكُلْ!»

⁴⁹ Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →