Lucas 10

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs BKJ

¹ وبَعْدْ هَاذَا زَادْ إِخْتَارْ الرَّبْ يَسُوعْ 72 أُخْرِينْ، وبْعَثْهُمْ كُلْ زُوزْ مْعَ بْعَضْهُمْ، بَاشْ يِسْبْقُوهْ لْكُلْ مْدِينَة وكُلْ بْلَاصَة كَانْ نَاوِي يِمْشِيلْهَا.

¹ Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.

² وقَالِلْهُمْ: «هَانِي بِشْ نِبْعَثْكُمْ كِيفْ الحَصَّادَة. الصَّابَة بَرْشَة، آمَا الخَدَّامَة شْوَيَّة. مَالَا أُطْلْبُوا مِنْ مُولَى الصَّابَة يَبْعَثْ خَدَّامَة لْصَابْتُو.

² Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.

³ إِمْشِيوْ، هَانِي بِشْ نِبْعَثْكُمْ كِيفْ الغْنَمْ فِي وِسْطْ الذْيُوبَة.

³ Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.

⁴ لَا تْهِزُّوا مْعَاكُمْ فْلُوسْ، ولَا صُرَّة، ولَا صَنْدَالْ، ومَا تْسَلْمُوا عْلَى حَتَّى حَدْ فِي الطْرِيقْ.

⁴ Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.

⁵ والدَّارْ الِّي تُدْخْلُوهَا قُولُوا فِي الأُوِّلْ: "سَلَامْ لِلدَّارْ هَاذِي".

⁵ E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.

⁶ إِذَا كَانْ فِيهَا شْكُونْ يْحِبْ السَّلَامْ سْلَامْكُمْ يِمْلَاهْ، مَا كَانِشْ سْلَامْكُمْ يِرْجْعِلْكُمْ.

⁶ E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.

⁷ وأُقْعْدُوا فِي الدَّارْ هَاذِيكَا، وكُولُوا وأُشْرْبُوا مِلِّي عَنْدْهُمْ، عْلَى خَاطِرْ الِّي يِخْدِمْ مِنْ حَقُّو يُخْلِصْ. ومَا تُقْعْدُوشْ إِدُّورُوا مِنْ دَارْ لْدَارْ.

⁷ E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.

⁸ «وأَيْ مْدِينَة تُدْخْلُوهَا وإِمَّالِيهَا يِقْبْلُوكُمْ، كُولُوا مِالمَاكْلَة الِّي يَعْطِيوْهَالْكُمْ،

⁸ E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;

⁹ وإِشْفِيوْ المُرْضَى الِّي فِيهَا وقُولُولْهُمْ: "مَمْلَكْةْ اللَّهْ قُرْبِتِّلْكُمْ".

⁹ e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.

¹⁰ وأَيْ مْدِينَة تُدْخْلُوهَا ومَا يِقْبْلُوكُمْشْ إِمَّالِيهَا، أُخْرْجُوا لِشْوَارَعْهَا وقُولُوا:

¹⁰ Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:

¹¹ "حَتَّى تْرَابْ مْدِينِتْكُمْ الِّي لْصِقْ فِي سَاقِينَا نُنْفْضُوهْ عْلِيكُمْ، آمَا أَعْرْفُوا الِّي مَمْلَكْةْ اللَّهْ قْرِيبَة".

¹¹ Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.

¹² نْقُولِلْكُمْ: رَاهُو فِي نْهَارْ الحْسَابْ، مْدِينِةْ سَدُومْ بِشْ يْكُونْ حْسَابْهَا أَخَفْ مِالمْدِينَة هَاذِيكَا.

¹² Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.

¹³ «يَا وِيلِكْ يَا كُورَزِينْ! يَا وِيلِكْ يَا بَيْتْ صَيْدَا! لَوْ كَانْ المُعْجْزَاتْ الِّي تْعَمْلُوا فِي وِسْطْكُمْ تْعَمْلُوا فِي صُورْ وصَيْدَا، رَاهُو نَاسْهُمْ تَابُوا مِنْ مُدَّة طْوِيلَة ولِبْسُوا خْيِشْ وحَطُّوا الرْمَادْ عْلَى رْيُوسْهُمْ بَاشْ يْوَرِّيوْ الِّي هُومَا تَابُوا.

¹³ Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.

¹⁴ آمَا فِي نْهَارْ الحْسَابْ، صُورْ وصَيْدَا بِشْ يْكُونْ حْسَابْهُمْ أَخَفْ مِنْكُمْ.

¹⁴ Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.

¹⁵ وإِنْتِ يَا كَفْرْنَاحُومْ! تْحِبْ تِطْلَعْ لِلسْمَاء؟ لَا، رَاكْ بِشْ تَهْبِطْ لِلْهَاوِيَة.

¹⁵ E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.

¹⁶ «الِّي يِسْمَعْكُمْ، يِسْمَعْنِي، ولِّي يُرْفُضْكُمْ، يُرْفُضْنِي، ولِّي يُرْفُضْنِي يُرْفُضْ الِّي بْعَثْنِي».

¹⁶ Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.

¹⁷ والـ72 الِّي بْعَثْهُمْ رَجْعُوا فَرْحَانِينْ وقَالُوا: «يَا سِيدْنَا حَتَّى الشْوَاطِنْ تِخْضْعِلْنَا بْإِسْمِكْ».

¹⁷ E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.

¹⁸ يَاخِي قَالِلْهُمْ: «شُفْتْ الشِّيطَانْ طَايَحْ مِالسْمَاء كِيمَا البْرَقْ.

¹⁸ E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.

¹⁹ وهَانِي عْطِيتْكُمْ سُلْطَة بَاشْ تْعَفْسُوا عَالأَفَاعِي والعْقَارِبْ وكُلْ قُوَّة عَنْدْ العْدُو، وحَتَّى شَيْ مَا يْضُرْكُمْ.

¹⁹ Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.

²⁰ ومْعَ هَاذَا، مَا تِفْرْحُوشْ الِّي الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة تِخْضْعِلْكُمْ، آمَا إِفْرْحُوا الِّي أَسَامِيكُمْ تْكِتْبِتْ فِي السْمَاء».

²⁰ Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.

²¹ وفِي لَحْظِتْهَا تِمّْلَى يَسُوعْ بِالفَرْحَة مِالرُّوحْ القُدُسْ وقَالْ: «نِحْمْدِكْ يَا بَابَا، رَبْ السْمَاء والأَرْضْ، عْلَى خَاطْرِكْ خَبِّيتْ الأُمُورْ هَاذِي عَالحُكَمَاءْ والعُلَمَاءْ وكْشِفْتْهَا لِلصْغَارْ. إِيْ نْعَمْ يَا بَابَا عْلَى خَاطِرْ هَاذِي مَشِيئْتِكْ الصَّالْحَة.

²¹ Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.

²² «بَابَا عْطَانِي كُلْ شَيْ، وحَتَّى حَدْ مَا يَعْرِفْ شْكُونْ هُوَّ الإِبْنْ كَانْ الآبْ، وحَتَّى حَدْ مَا يَعْرِفْ شْكُونْ هُوَّ الآبْ كَانْ الإِبْنْ والنَّاسْ الِّي يِخْتَارْ الاِبْنْ بَاشْ يِكْشِفْهُولْهُمْ».

²² Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.

²³ وتْلَفَّتْ لِتْلَامِذْتُو وقَالِلْهُمْ: «صَحَّة لِلْعِينِينْ الِّي تْشُوفْ فِلِّي تْشُوفُوا فِيهْ إِنْتُومَا.

²³ E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,

²⁴ نْقُلْكُمْ الِّي بَرْشَة أَنْبِيَاءْ ومُلُوكْ تْمَنَّاوْ يْشُوفُوا الِّي إِنْتُومَا تْشُوفُوا فِيهْ ومَا شَافُوهِشْ، ويِسْمْعُوا الِّي إِنْتُومَا تِسْمْعُوا فِيهْ ومَا سَمْعُوهِشْ».

²⁴ porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.

²⁵ وحَبْ وَاحِدْ مِنْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة يْجَرْبُو، يَاخِي قَالُّو: «يَا مُعَلِّمْ، آشْ نَعْمِلْ بَاشْ نُورِثْ الحَيَاةْ الأَبَدِيَّة؟».

²⁵ E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?

²⁶ قَالُّو يَسُوعْ: «آشْ تْقُولْ الشَّرِيعَة؟ وإِنْتِ كِيفَاشْ تْفَسْرُو؟».

²⁶ E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?

²⁷ جَاوْبُو الرَّاجِلْ: «حِبْ الرَّبْ إِلَاهِكْ بْكُلْ قَلْبِكْ وبْكُلْ رُوحِكْ وبْكُلْ قُوْتِكْ وبْكُلْ عَقْلِكْ، وحِبْ قْرِيبِكْ كِيفْ مَا تْحِبْ رُوحِكْ».

²⁷ E, ele respondendo, disse: Amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.

²⁸ قَالُّو يَسُوعْ: «جَاوِبْتْ بِالصْحِيحْ، أَعْمِلْ هَاذَا تَحْيَا».

²⁸ E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.

²⁹ آمَا هُوَّ كِي حَبْ يَعْطِي لْرُوحُو الحَقْ، سْإِلْ يَسُوعْ: «شْكُونْ هُوَّ قْرِيبِي؟».

²⁹ Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?

³⁰ جَاوْبُو يَسُوعْ: «فَمَّة رَاجِلْ كَانْ هَابِطْ مِنْ أُورْشَلِيمْ لْأَرِيحَا، يَاخِي طَاحْ فِي يْدِينْ جْمَاعَة سُرَّاقْ، نَحَّاوْلُو حْوَايْجُو وضَرْبُوهْ، ومْشَاوْ وخَلَّاوَهْ بِينْ حْيَاة ومُوتْ.

³⁰ E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.

³¹ وبِالصُّدْفَة تْعَدَّى كَاهِنْ مِنْ نَفْسْ الطْرِيقْ، وكِي شَافُو قَصْ لِلشِّيرَة الأُخْرَى ومْشَى.

³¹ E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.

³² وتْعَدَّى زَادَا مِنْ نَفْسْ البْلَاصَة وَاحِدْ مِاللَّاوِيِّينْ الِّي يِخْدْمُوا فِي الهَيْكِلْ، خْزَرْلُو وقَصْ لِلشِّيرَة الأُخْرَى ومْشَى.

³² E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.

³³ آمَا فَمَّة وَاحِدْ سَامْرِي كَانْ مْسَافِرْ ومِتْعَدِّي مِنْ غَادِي، وكِي شَافُو حَنْ عْلِيهْ

³³ Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.

³⁴ وقْرُبْ مِنُّو وصَبْ زِيتْ وشْرَابْ عَالبْلَايِصْ المَجْرُوحَة وضَمِّدْهُمْلُو، ورَكْبُو عَالزَّايْلَة مْتَاعُو وهَزُّو لِوْتِيلْ وتِلْهَى بِيهْ.

³⁴ E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.

³⁵ ومِنْ غُدْوَة وهُوَّ خَارِجْ، عْطَى لْمُولَى الوْتِيلْ زُوزْ بْيَاسَاتْ فُضَّة ووَصَّاهْ: "تِلْهَى بِيهْ، وحَتَّى كَانْ صْرَفْتْ عْلِيهْ أَكْثِرْ مِلِّي عْطِيتِكْ، تَوْ كِي نِرْجَعْ نْمِدْهُمْلِكْ".

³⁵ E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.

³⁶ «حَسْبْ رَايِكْ شْكُونْ مِالثْلَاثَة هَاذُومَا يِتْسَمَّى قْرِيبْ الرَّاجِلْ الِّي طَاحْ فِي يْدِينْ السُرَّاقْ؟».

³⁶ Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?

³⁷ جَاوْبُو: «الِّي عَامْلُو بْرَحْمَة». يَاخِي قَالُّو يَسُوعْ: «مَالَا إِمْشِي وأَعْمِلْ كِيفُو».

³⁷ E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.

³⁸ وهُومَا يِمْشِيوْ فِي الثْنِيَّة، دْخَلْ يَسُوعْ لْدَشْرَة. يَاخِي ضَيْفِتُّو مْرَا إِسْمْهَا مَرْثَا فِي دَارْهَا.

³⁸ Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.

³⁹ وكَانِتْ عَنْدْهَا أُخْتْهَا إِسْمْهَا مَرْيِمْ قَعْدِتْ عَنْدْ سَاقِينْ يَسُوعْ تِسْمَعْ فِيهْ فَاشْ قَاعِدْ يْقُولْ.

³⁹ E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.

⁴⁰ آمَا مَرْثَا كَانِتْ غَارْقَة فِي تَحْضِيرْ الضْيَافَة. جَاتْ لْيَسُوعْ وقَالِتْلُو: «يَا سِيدِي، يَاخِي مَا قَلْقِكْشْ كِي أُخْتِي خَلَّاتْنِي نَقْضِي وَحْدِي؟ قُلْهَا تْعَاوِنِّي!».

⁴⁰ Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.

⁴¹ جَاوِبْهَا يَسُوعْ: «مَرْثَا! مَرْثَا! إِنْتِ مْشَغْشْبَة رُوحِكْ ولَاهْيَة فِي بَرْشَة حَاجَاتْ،

⁴¹ E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;

⁴² آمَا مَا فَمَّة كَانْ حَاجَة وَحْدَة لَازْمَة، ومَرْيِمْ إِخْتَارِتْ أَحْسِنْ بَايْ الِّي حَتَّى حَدْ مَا يْنَجِّمْ يْفُكْهُولْهَا».

⁴² mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →