Lucas 10

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ وبَعْدْ هَاذَا زَادْ إِخْتَارْ الرَّبْ يَسُوعْ 72 أُخْرِينْ، وبْعَثْهُمْ كُلْ زُوزْ مْعَ بْعَضْهُمْ، بَاشْ يِسْبْقُوهْ لْكُلْ مْدِينَة وكُلْ بْلَاصَة كَانْ نَاوِي يِمْشِيلْهَا.

¹ Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.

² وقَالِلْهُمْ: «هَانِي بِشْ نِبْعَثْكُمْ كِيفْ الحَصَّادَة. الصَّابَة بَرْشَة، آمَا الخَدَّامَة شْوَيَّة. مَالَا أُطْلْبُوا مِنْ مُولَى الصَّابَة يَبْعَثْ خَدَّامَة لْصَابْتُو.

² E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

³ إِمْشِيوْ، هَانِي بِشْ نِبْعَثْكُمْ كِيفْ الغْنَمْ فِي وِسْطْ الذْيُوبَة.

³ Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.

⁴ لَا تْهِزُّوا مْعَاكُمْ فْلُوسْ، ولَا صُرَّة، ولَا صَنْدَالْ، ومَا تْسَلْمُوا عْلَى حَتَّى حَدْ فِي الطْرِيقْ.

⁴ Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.

⁵ والدَّارْ الِّي تُدْخْلُوهَا قُولُوا فِي الأُوِّلْ: "سَلَامْ لِلدَّارْ هَاذِي".

⁵ Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!

⁶ إِذَا كَانْ فِيهَا شْكُونْ يْحِبْ السَّلَامْ سْلَامْكُمْ يِمْلَاهْ، مَا كَانِشْ سْلَامْكُمْ يِرْجْعِلْكُمْ.

⁶ Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.

⁷ وأُقْعْدُوا فِي الدَّارْ هَاذِيكَا، وكُولُوا وأُشْرْبُوا مِلِّي عَنْدْهُمْ، عْلَى خَاطِرْ الِّي يِخْدِمْ مِنْ حَقُّو يُخْلِصْ. ومَا تُقْعْدُوشْ إِدُّورُوا مِنْ دَارْ لْدَارْ.

⁷ Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.

⁸ «وأَيْ مْدِينَة تُدْخْلُوهَا وإِمَّالِيهَا يِقْبْلُوكُمْ، كُولُوا مِالمَاكْلَة الِّي يَعْطِيوْهَالْكُمْ،

⁸ Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.

⁹ وإِشْفِيوْ المُرْضَى الِّي فِيهَا وقُولُولْهُمْ: "مَمْلَكْةْ اللَّهْ قُرْبِتِّلْكُمْ".

⁹ Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.

¹⁰ وأَيْ مْدِينَة تُدْخْلُوهَا ومَا يِقْبْلُوكُمْشْ إِمَّالِيهَا، أُخْرْجُوا لِشْوَارَعْهَا وقُولُوا:

¹⁰ Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:

¹¹ "حَتَّى تْرَابْ مْدِينِتْكُمْ الِّي لْصِقْ فِي سَاقِينَا نُنْفْضُوهْ عْلِيكُمْ، آمَا أَعْرْفُوا الِّي مَمْلَكْةْ اللَّهْ قْرِيبَة".

¹¹ Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.

¹² نْقُولِلْكُمْ: رَاهُو فِي نْهَارْ الحْسَابْ، مْدِينِةْ سَدُومْ بِشْ يْكُونْ حْسَابْهَا أَخَفْ مِالمْدِينَة هَاذِيكَا.

¹² Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.

¹³ «يَا وِيلِكْ يَا كُورَزِينْ! يَا وِيلِكْ يَا بَيْتْ صَيْدَا! لَوْ كَانْ المُعْجْزَاتْ الِّي تْعَمْلُوا فِي وِسْطْكُمْ تْعَمْلُوا فِي صُورْ وصَيْدَا، رَاهُو نَاسْهُمْ تَابُوا مِنْ مُدَّة طْوِيلَة ولِبْسُوا خْيِشْ وحَطُّوا الرْمَادْ عْلَى رْيُوسْهُمْ بَاشْ يْوَرِّيوْ الِّي هُومَا تَابُوا.

¹³ Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.

¹⁴ آمَا فِي نْهَارْ الحْسَابْ، صُورْ وصَيْدَا بِشْ يْكُونْ حْسَابْهُمْ أَخَفْ مِنْكُمْ.

¹⁴ Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.

¹⁵ وإِنْتِ يَا كَفْرْنَاحُومْ! تْحِبْ تِطْلَعْ لِلسْمَاء؟ لَا، رَاكْ بِشْ تَهْبِطْ لِلْهَاوِيَة.

¹⁵ Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.

¹⁶ «الِّي يِسْمَعْكُمْ، يِسْمَعْنِي، ولِّي يُرْفُضْكُمْ، يُرْفُضْنِي، ولِّي يُرْفُضْنِي يُرْفُضْ الِّي بْعَثْنِي».

¹⁶ Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.

¹⁷ والـ72 الِّي بْعَثْهُمْ رَجْعُوا فَرْحَانِينْ وقَالُوا: «يَا سِيدْنَا حَتَّى الشْوَاطِنْ تِخْضْعِلْنَا بْإِسْمِكْ».

¹⁷ Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!

¹⁸ يَاخِي قَالِلْهُمْ: «شُفْتْ الشِّيطَانْ طَايَحْ مِالسْمَاء كِيمَا البْرَقْ.

¹⁸ Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.

¹⁹ وهَانِي عْطِيتْكُمْ سُلْطَة بَاشْ تْعَفْسُوا عَالأَفَاعِي والعْقَارِبْ وكُلْ قُوَّة عَنْدْ العْدُو، وحَتَّى شَيْ مَا يْضُرْكُمْ.

¹⁹ Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.

²⁰ ومْعَ هَاذَا، مَا تِفْرْحُوشْ الِّي الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة تِخْضْعِلْكُمْ، آمَا إِفْرْحُوا الِّي أَسَامِيكُمْ تْكِتْبِتْ فِي السْمَاء».

²⁰ Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.

²¹ وفِي لَحْظِتْهَا تِمّْلَى يَسُوعْ بِالفَرْحَة مِالرُّوحْ القُدُسْ وقَالْ: «نِحْمْدِكْ يَا بَابَا، رَبْ السْمَاء والأَرْضْ، عْلَى خَاطْرِكْ خَبِّيتْ الأُمُورْ هَاذِي عَالحُكَمَاءْ والعُلَمَاءْ وكْشِفْتْهَا لِلصْغَارْ. إِيْ نْعَمْ يَا بَابَا عْلَى خَاطِرْ هَاذِي مَشِيئْتِكْ الصَّالْحَة.

²¹ Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.

²² «بَابَا عْطَانِي كُلْ شَيْ، وحَتَّى حَدْ مَا يَعْرِفْ شْكُونْ هُوَّ الإِبْنْ كَانْ الآبْ، وحَتَّى حَدْ مَا يَعْرِفْ شْكُونْ هُوَّ الآبْ كَانْ الإِبْنْ والنَّاسْ الِّي يِخْتَارْ الاِبْنْ بَاشْ يِكْشِفْهُولْهُمْ».

²² Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.

²³ وتْلَفَّتْ لِتْلَامِذْتُو وقَالِلْهُمْ: «صَحَّة لِلْعِينِينْ الِّي تْشُوفْ فِلِّي تْشُوفُوا فِيهْ إِنْتُومَا.

²³ E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.

²⁴ نْقُلْكُمْ الِّي بَرْشَة أَنْبِيَاءْ ومُلُوكْ تْمَنَّاوْ يْشُوفُوا الِّي إِنْتُومَا تْشُوفُوا فِيهْ ومَا شَافُوهِشْ، ويِسْمْعُوا الِّي إِنْتُومَا تِسْمْعُوا فِيهْ ومَا سَمْعُوهِشْ».

²⁴ Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.

²⁵ وحَبْ وَاحِدْ مِنْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة يْجَرْبُو، يَاخِي قَالُّو: «يَا مُعَلِّمْ، آشْ نَعْمِلْ بَاشْ نُورِثْ الحَيَاةْ الأَبَدِيَّة؟».

²⁵ E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?

²⁶ قَالُّو يَسُوعْ: «آشْ تْقُولْ الشَّرِيعَة؟ وإِنْتِ كِيفَاشْ تْفَسْرُو؟».

²⁶ Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?

²⁷ جَاوْبُو الرَّاجِلْ: «حِبْ الرَّبْ إِلَاهِكْ بْكُلْ قَلْبِكْ وبْكُلْ رُوحِكْ وبْكُلْ قُوْتِكْ وبْكُلْ عَقْلِكْ، وحِبْ قْرِيبِكْ كِيفْ مَا تْحِبْ رُوحِكْ».

²⁷ A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.

²⁸ قَالُّو يَسُوعْ: «جَاوِبْتْ بِالصْحِيحْ، أَعْمِلْ هَاذَا تَحْيَا».

²⁸ Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.

²⁹ آمَا هُوَّ كِي حَبْ يَعْطِي لْرُوحُو الحَقْ، سْإِلْ يَسُوعْ: «شْكُونْ هُوَّ قْرِيبِي؟».

²⁹ Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?

³⁰ جَاوْبُو يَسُوعْ: «فَمَّة رَاجِلْ كَانْ هَابِطْ مِنْ أُورْشَلِيمْ لْأَرِيحَا، يَاخِي طَاحْ فِي يْدِينْ جْمَاعَة سُرَّاقْ، نَحَّاوْلُو حْوَايْجُو وضَرْبُوهْ، ومْشَاوْ وخَلَّاوَهْ بِينْ حْيَاة ومُوتْ.

³⁰ Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.

³¹ وبِالصُّدْفَة تْعَدَّى كَاهِنْ مِنْ نَفْسْ الطْرِيقْ، وكِي شَافُو قَصْ لِلشِّيرَة الأُخْرَى ومْشَى.

³¹ Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.

³² وتْعَدَّى زَادَا مِنْ نَفْسْ البْلَاصَة وَاحِدْ مِاللَّاوِيِّينْ الِّي يِخْدْمُوا فِي الهَيْكِلْ، خْزَرْلُو وقَصْ لِلشِّيرَة الأُخْرَى ومْشَى.

³² Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.

³³ آمَا فَمَّة وَاحِدْ سَامْرِي كَانْ مْسَافِرْ ومِتْعَدِّي مِنْ غَادِي، وكِي شَافُو حَنْ عْلِيهْ

³³ Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.

³⁴ وقْرُبْ مِنُّو وصَبْ زِيتْ وشْرَابْ عَالبْلَايِصْ المَجْرُوحَة وضَمِّدْهُمْلُو، ورَكْبُو عَالزَّايْلَة مْتَاعُو وهَزُّو لِوْتِيلْ وتِلْهَى بِيهْ.

³⁴ E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.

³⁵ ومِنْ غُدْوَة وهُوَّ خَارِجْ، عْطَى لْمُولَى الوْتِيلْ زُوزْ بْيَاسَاتْ فُضَّة ووَصَّاهْ: "تِلْهَى بِيهْ، وحَتَّى كَانْ صْرَفْتْ عْلِيهْ أَكْثِرْ مِلِّي عْطِيتِكْ، تَوْ كِي نِرْجَعْ نْمِدْهُمْلِكْ".

³⁵ No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.

³⁶ «حَسْبْ رَايِكْ شْكُونْ مِالثْلَاثَة هَاذُومَا يِتْسَمَّى قْرِيبْ الرَّاجِلْ الِّي طَاحْ فِي يْدِينْ السُرَّاقْ؟».

³⁶ Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?

³⁷ جَاوْبُو: «الِّي عَامْلُو بْرَحْمَة». يَاخِي قَالُّو يَسُوعْ: «مَالَا إِمْشِي وأَعْمِلْ كِيفُو».

³⁷ Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.

³⁸ وهُومَا يِمْشِيوْ فِي الثْنِيَّة، دْخَلْ يَسُوعْ لْدَشْرَة. يَاخِي ضَيْفِتُّو مْرَا إِسْمْهَا مَرْثَا فِي دَارْهَا.

³⁸ Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.

³⁹ وكَانِتْ عَنْدْهَا أُخْتْهَا إِسْمْهَا مَرْيِمْ قَعْدِتْ عَنْدْ سَاقِينْ يَسُوعْ تِسْمَعْ فِيهْ فَاشْ قَاعِدْ يْقُولْ.

³⁹ Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.

⁴⁰ آمَا مَرْثَا كَانِتْ غَارْقَة فِي تَحْضِيرْ الضْيَافَة. جَاتْ لْيَسُوعْ وقَالِتْلُو: «يَا سِيدِي، يَاخِي مَا قَلْقِكْشْ كِي أُخْتِي خَلَّاتْنِي نَقْضِي وَحْدِي؟ قُلْهَا تْعَاوِنِّي!».

⁴⁰ Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.

⁴¹ جَاوِبْهَا يَسُوعْ: «مَرْثَا! مَرْثَا! إِنْتِ مْشَغْشْبَة رُوحِكْ ولَاهْيَة فِي بَرْشَة حَاجَاتْ،

⁴¹ Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.

⁴² آمَا مَا فَمَّة كَانْ حَاجَة وَحْدَة لَازْمَة، ومَرْيِمْ إِخْتَارِتْ أَحْسِنْ بَايْ الِّي حَتَّى حَدْ مَا يْنَجِّمْ يْفُكْهُولْهَا».

⁴² Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →