João 6
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs NVT
1 وبَعْدْهَا شَقْ يَسُوعْ بُحَيْرِةْ الجَلِيلْ، الِّي يْسَمِّيوْهَا بُحَيْرِةْ طَبَرِيَّة.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 وتَبْعُوهْ بَرْشَة نَاسْ، عْلَى خَاطِرْهُمْ شَافُوا مُعْجْزَاتُو كِي شْفَى المُرْضَى.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 يَاخِي طْلَعْ يَسُوعْ لِلجْبَلْ مْعَ تْلَامِذْتُو وقَعْدُوا.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 ووَقْتْهَا قْرُبْ عِيدْ الفِصْحْ مْتَاعْ اليْهُودْ.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 هَزْ يَسُوعْ عِينِيهْ وشَافْ بَرْشَة نَاسْ جَايِينُوا، يَاخِي قَالْ لْفِيلِۑُّسْ: «مْنِينْ نِشْرِيوْلْهُمْ خُبْزْ بَاشْ يَاكْلُوا؟».
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 قَالْ الكْلَامْ هَاذَا بَاشْ يْجَرَّبْ فِيلِۑُّسْ، آمَا هُوَّ كَانْ يَعْرِفْ رُوحُو آشْ بِشْ يَعْمِلْ.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 جَاوْبُو فِيلِۑُّسْ: «حَتَّى كَانْ نِشْرِيوْ خُبْزْ بِفْلُوسْ ثْمَنْيَة شْهُورْ خِدْمَة، هَاذَا مَا يِكْفِيشْ بَاشْ كُلْ وَاحِدْ مِنْهُمْ يَاخِذْ ڨِدْمَة صْغِيرَة!»
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 قَالُّو أَنْدَرَاوُسْ، خُو سِمْعَانْ بُطْرُسْ، الِّي هُوَّ وَاحِدْ مِنْ تْلَامِذْتُو:
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 «هَاوْ فَمَّة وْلَيِّدْ عَنْدُو خَمْسَة خُبْزَاتْ شْعِيرْ وحُوتِّينْ: آمَا آشْ يْنَجْمُوا يَعْمْلُوا لِلنَّاسْ هَاذُومَا الكُلْ؟».
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 وكَانْ فَمَّة بَرْشَة حْشِيشْ فِي البُقْعَة هَاذِيكَا، يَاخِي قَالْ يَسُوعْ: «قَعّْدُوا النَّاسْ!»، وَلَّاوْ قَعْدُوا، وكَانُوا وقْتْهَا 5 000 رَاجِلْ.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 خْذَا يَسُوعْ الخُبْزَاتْ وشْكَرْ اللَّهْ، وعْطَى لِلْمَوجُودِينْ الكُلْ قَدْ مَا حَبُّوا. وعْمَلْ نَفْسْ الشَّيْ بِالحُوتِّينْ.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 ووَقْتِلِّي شَبْعُوا، قَالْ لِتْلَامِذْتُو: «لِمُّوا الِّي فْضُلْ الكُلْ بَاشْ مَا يْضِيعْ مِنُّو حَتَّى شَيْ».
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 وَلَّاوْ لَمُّوهْ، وعَبَّاوْ أَثْنَاشِنْ قُفَّة بِالخُبْزْ الِّي فْضُلْ بَعْدْمَا كْلَاوْ النَّاسْ مِالخَمْسَة خُبْزَاتْ شْعِيرْ.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 ووَقْتِلِّي شَافُوا النَّاسْ المُعْجْزَة الِّي عْمَلْهَا يَسُوعْ قَالُوا: «بِالحَقْ، هَاذَا هُوَّ النَّبِيْ الِّي جَايْ لِلْعَالِمْ!»
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 وعْرَفْ يَسُوعْ الِّي هُومَا يْحِبُّوا يَخْطْفُوهْ ويْنَصْبُوهْ مَلِكْ، يَاخِي بْعِدْ عْلِيهُمْ ورْجَعْ وَحْدُو لِلجْبَلْ.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 ومْعَ المُغْرُبْ، هَبْطُوا تْلَامِذْتُو لِلْبُحَيْرَة،
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 ورِكْبُوا فِي فْلُوكَة، قَاصْدِينْ مْدِينِةْ كَفْرْنَاحُومْ فِي الشِّيرَة الأُخْرَى مْتَاعْ البُحَيْرَة. وظْلَامِتْ الدِّنْيَا ويَسُوعْ مَزَّالْ مَا خْلَطْشْ عْلِيهُمْ.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 وهَبِّتْ رِيحْ قْوِيَّة، هَيْجِتْ البُحَيْرَة.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 وبَعْدْمَا بِعْدُوا فِي البُحَيْرَة خَمْسَة وَلَّا سِتَّة كِيلُومِيتْرَاتْ، شَافُوا يَسُوعْ يُقْرُبْ لِلْفْلُوكَة وهُوَّ مَاشِي فُوقْ المَاء، يَاخِي خَافُوا.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 آمَا هُوَّ قَالِلْهُمْ: «آنَا هُوَّ، مَا تْخَافُوشْ!».
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 وحَبُّوا يْطَلْعُوهْ مْعَاهُمْ فِي الفْلُوكَة، آمَا بِالوَقْتْ وِصْلِتْ الفْلُوكَة لِلْبْلَاصَة الِّي كَانُوا مَاشِينْ لِيهَا.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 ومِنْ غُدْوَة، النَّاسْ الِّي قَعْدُوا فِي الشِّيرَة الأُخْرَى مْتَاعْ البُحَيْرَة، تْذَكْرُوا الِّي هُومَا شَافُوا فْلُوكَة وَحْدَة، ولِّي يَسُوعْ مَا طْلَعْشْ فِيهَا مْعَ تْلَامِذْتُو، ولِّي تْلَامِذْتُو مْشَاوْ وَحَّدْهُمْ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 وجَاوْ فْلَايِكْ أُخْرِينْ مِنْ طَبَرِيَّة، لِلشَّطْ الِّي قْرِيبْ مِالبْلَاصَة الِّي كْلَاوْ فِيهَا الخُبْزْ، بَعْدْمَا الرَّبْ يَسُوعْ شْكَرْ اللَّهْ عْلِيهْ.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 وَقْتِلِّي شَافُوا النَّاسْ الِّي لَا يَسُوعْ ولَا تْلَامِذْتُو مَوْجُودِينْ غَادِي، وَلَّاوْ رِكْبُوا فِي الفْلَايِكْ ومْشَاوْ لْكَفْرْنَاحُومْ يْلَوْجُوا عْلِيهْ.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 وكِي لْقَاوِهْ فِي الشِّيرَة الأُخْرَى مْتَاعْ البُحَيْرَة قَالُولُو: «يَا مُعَلِّمْ، وَقْتَاشْ وْصِلْتْ لَهْنَا؟».
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «الحَقْ الحَقْ نْقُلْكُمْ: إِنْتُومَا تْلَوْجُوا عْلِيَّا، مُشْ عْلَى خَاطِرْكُمْ شُفْتُوا مُعْجْزَاتْ، آمَا عْلَى خَاطِرْكُمْ كْلِيتُوا مِالخُبْزْ وشْبَعْتُوا.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 إِسْعَاوْ وْرَاء المَاكْلَة الِّي تْدُومْ لِلْحَيَاةْ الأَبَدِيَّة، مُشْ وْرَاء المَاكْلَة الِّي تِفْنَى. المَاكْلَة هَاذِي يَعْطِيهَالْكُمْ إِبْنْ الإِنْسَانْ الِّي خِتْمُو اللَّهْ الآبْ».
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 قَالُولُو: «شْنُوَّة الِّي يْحِبْنَا اللَّهْ نَعْمْلُوهْ؟».
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «الِّي يُطْلْبُو مِنْكُمْ اللَّهْ هُوَّ إِنْكُمْ تَمْنُوا بِلِّي بَعْثُو».
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 قَالُولُو: «شْنِيَّة المُعْجْزَة الِّي تَعْمِلْهَا بَاشْ نْشُوفُوهَا ونَمْنُوا بِيكْ؟
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 جْدُودْنَا كْلَاوْ المَنْ فِي الصَّحْرَاء، كِيمَا تْقُولْ الكْتُبْ المُقَدْسَة: "عْطَاهُمْ خُبْزْ مِالسْمَاء بَاشْ يَاكْلُوا"».
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 يَاخِي قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «الحَقْ الحَقْ نْقُلْكُمْ: مُشْ مُوسَى الِّي عْطَاكُمْ الخُبْزْ مِالسْمَاء، آمَا بَابَا هُوَّ الِّي يَعْطِيكُمْ الخُبْزْ الحَقِيقِي مِالسْمَاء.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 عْلَى خَاطِرْ خُبْزْ اللَّهْ هُوَّ الِّي يَهْبِطْ مِالسْمَاء ويَعْطِي الحَيَاةْ لِلنَّاسْ».
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 قَالُولُو: «يَا سِيدْنَا، دِيمَا أَعْطِينَا مِالخُبْزْ هَاذَا».
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «آنَا هُوَّ خُبْزْ الحَيَاةْ. الِّي يْجِينِي عُمْرُو مَا يْجُوعْ، ولِّي يَمِّنْ بِيَّا عُمْرُو مَا يُعْطِشْ.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 آمَا آنَا قُلْتِلْكُمْ: إِنْتُومَا شُفْتُونِي، آمَا مَا تْأَمْنُوشْ بِيَّا.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 الِّي يَعْطِيهُمْلِي الآبْ الكُلْهُمْ يْجِيوْنِي، ولِّي يْجِينِي عُمْرِي مَا نْطَرْدُو.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 رَانِي مَا هْبَطِّشْ مِالسْمَاء بَاشْ نَعْمِلْ الِّي نْحِبْ عْلِيهْ آنَا، آمَا بَاشْ نَعْمِلْ الِّي يْحِبْ عْلِيهْ الِّي بْعَثْنِي.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 ولِّي بْعَثْنِي، يْحِبْنِي مَا نْضَيَّعْ حَتَّى وَاحِدْ مِلِّي عْطَاهُمْلِي، آمَا نْقَيِّمْهُمْ مِالمُوتْ فِي نْهَارْ الحْسَابْ.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 وهَاذَا آشْ يْحِبْ بَابَا: كُلْ وَاحِدْ يْشُوفْ الإِبْنْ ويْأَمِّنْ بِيهْ يَاخُو الحَيَاةْ الأَبَدِيَّة. وآنَا نْقَيْمُو مِالمُوتْ فِي نْهَارْ الحْسَابْ».
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 وتْشَكَّاوْ اليْهُودْ عْلَى يَسُوعْ عْلَى خَاطْرُو قَالْ: «آنَا هُوَّ الخُبْزْ الِّي هْبَطْ مِالسْمَاء».
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 وقَالُوا: «يَاخِي مُشْ هَاذَا يَسُوعْ وِلْدْ يُوسِفْ؟ أَحْنَا نَعْرْفُوا بُوهْ وأُمُّو، مَالَا كِيفَاشْ يْقُولْ الِّي هُوَّ هْبَطْ مِالسْمَاء؟».
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «مَا تِتْشَكَّاوِشْ بِينْ بْعَضْكُمْ.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 حَتَّى حَدْ مَا يْنَجِّمْ يْجِينِي إِلَّا إِذَا كَانْ الآبْ الِّي بْعَثْنِي يِجْبْدُو، وآنَا نْقَوْمُو مِالمُوتْ فِي نْهَارْ الحْسَابْ.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 مَكْتُوبْ فِي كْتُبْ الأَنْبِيَاءْ: "النَّاسْ الكُلْ بِشْ يِتْعَلْمُوا مِنْ اللَّهْ". وكُلْ الِّي يِسْمَعْ الآبْ ويِتْعَلِّمْ مِنُّو، يْجِينِي.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 حَتَّى حَدْ مَا شَافْ الآبْ كَانْ الِّي جَاء مِنْ عَنْدْ اللَّهْ: هَاذَاكَا الوَحِيدْ الِّي شَافْ الآبْ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 الحَقْ الحَقْ نْقُلْكُمْ: الِّي يَمِّنْ بِيَّا، عَنْدُو الحَيَاةْ الأَبَدِيَّة.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 آنَا هُوَّ خُبْزْ الحَيَاةْ.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 جْدُودْكُمْ كْلَاوْ المَنْ فِي الصَّحْرَاء، ورَغْمْ هَاذَاكَا مَاتُوا،
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 آمَا الِّي يَاكِلْ الخُبْزْ الِّي هْبَطْ مِالسْمَاء، مَا يْمُوتِشْ.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 آنَا هُوَّ الخُبْزْ الحَيْ الِّي هْبَطْ مِالسْمَاء. الِّي يَاكِلْ مِالخُبْزْ هَاذَا يَحْيَا لِلْأَبَدْ. والخُبْزْ هَاذَا هُوَّ بْدَنِي، الِّي نَعْطِيهْ بَاشْ النَّاسْ يَحْيَاوْ».
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 وتْعَارْكُوا اليْهُودْ بِينْ بْعَضْهُمْ وقَالُوا: «كِيفَاشْ يْنَجِّمْ الرَّاجِلْ هَاذَا يَعْطِينَا بْدْنُو بَاشْ نَاكْلُوهْ؟»
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 يَاخِي جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «الحَقْ الحَقْ نْقُلْكُمْ: إِذَا مَا تَاكْلُوشْ بْدَنْ إِبْنْ الإِنْسَانْ ومَا تُشْرْبُوشْ دَمُّو، مُشْ بَاشْ تْكُونْ فِيكُمْ الحَيَاةْ.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 الِّي يَاكِلْ بَدْنِي ويُشْرُبْ دَمِّي عَنْدُو الحَيَاةْ الأَبَدِيَّة، وآنَا نْقَوْمُو مِالمُوتْ فِي نْهَارْ الحْسَابْ.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 عْلَى خَاطِرْ بَدْنِي هُوَّ المَاكْلَة الحَقِيقِيَّة، ودَمِّي هُوَّ الشْرَابْ الحَقِيقِي.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 الِّي يَاكِلْ مِنْ بَدْنِي ويُشْرُبْ مِنْ دَمِّي، يِثْبِتْ فِيَّا، وآنَا نِثْبِتْ فِيهْ.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 وكِيمَا الآبْ الِّي هُوَّ حَيْ بْعَثْنِي وآنَا نَحْيَا بِيهْ، الِّي يَاكِلْنِي زَادَا يَحْيَا بِيَّا.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 هَاذَا هُوَّ الخُبْزْ الِّي هْبَطْ مِالسْمَاء، ورَاهُو مُشْ كِيفْ المَنْ الِّي كْلَاوَهْ جْدُودْكُمْ ومَاتُوا. الِّي يَاكِلْ مِالخُبْزْ هَاذَا يَحْيَا لِلْأَبَدْ».
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 قَالْ يَسُوعْ الكْلَامْ هَاذَا وَقْتِلِّي كَانْ يْعَلِّمْ فِي مَعْبِدْ اليْهُودْ فِي كَفْرْنَاحُومْ.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 وَقْتِلِّي سَمْعُوهْ، بَرْشَة مِنْ تْلَامِذْتُو قَالُوا: «مَا اصْعْبُو الكْلَامْ هَاذَا، شْكُونْ يْنَجِّمْ يِقْبْلُو؟».
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 وعْرَفْ يَسُوعْ فِي قَلْبُو الِّي تْلَامِذْتُو يِتْشَكَّاوْ، وَلَّى سْإِلْهُمْ: «يَاخِي صْدَمْكُمْ الكْلَامْ هَاذَا؟
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 مَالَا آشْ بِشْ تَعْمْلُوا كَانْ تْشُوفُوا إِبْنْ الإِنْسَانْ طَالِعْ لْفِينْ كَانْ قْبَلْ؟
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 الرُّوحْ هُوَّ الِّي يَعْطِي الحَيَاةْ، آمَا الإِنْسَانْ وَحْدُو مَا يِنْفَعْ لْحَتَّى شَيْ. والكْلَامْ الِّي قُلْتْهُولْكُمْ رَاهُو رُوحْ وحَيَاةْ.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 آمَا فِيكُمْ الِّي مَا يْأَمْنُوشْ». قَالْ يَسُوعْ هَاذَا عْلَى خَاطْرُو كَانْ يَعْرِفْ مِالأُوِّلْ شْكُونْهُمْ الِّي مَا يْأَمْنُوشْ بِيهْ، وشْكُونُو الِّي بِشْ يْخُونُو.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 وقَالْ: «هَاذَاكَا عْلَاشْ قُلْتِلْكُمْ: مَا يْنَجِّمْ حَتَّى حَدْ يْجِينِي إِلَّا إِذَا كَانْ الآبْ خَلَّاهْ يْجِينِي».
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 مِنْ وَقْتْهَا، بَرْشَة مِنْ تْلَامِذْتُو خَلَّاوَهْ وبَطْلُوا مَا عَادِشْ يْتَبْعُوا فِيهْ.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 يَاخِي دَارْ لِلتْلَامْذَة الأَثْنَاشْ وقَالِلْهُمْ: «إِنْتُومَا زَادَا تْحِبُّوا تِمْشِيوْ كِيفْهُمْ؟».
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 جَاوْبُو سِمْعَانْ بُطْرُسْ: «يَا رَبْ، لِشْكُونْ بِشْ نِمْشِيوْ؟ إِنْتِ الِّي عَنْدِكْ كْلَامْ الحَيَاةْ الأَبَدِيَّة،
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 وأَحْنَا أَمَّنَّا وعْرَفْنَا الِّي إِنْتِ القُدُّوسْ الِّي بَعْثُو اللَّهْ».
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «مُشْ آنَا الِّي خْتَرْتْكُمْ إِنْتُومَا الأَثْنَاشْ؟ ومْعَ هَاذَا وَاحِدْ مِنْكُمْ شِيطَانْ!»
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 وِقْصَدْ بِكْلَامُو هَاذَا، يَهُوذَا وِلْدْ سِمْعَانْ الإِسْخَرْيُوطِي، الِّي بِشْ يْخُونُو، رَغْمِلِّي هُوَّ وَاحِدْ مِنْ الأَثْنَاشْ.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.