João 4

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ وَعْرَفْ يَسُوعْ الِّي الفِرِّيسِيِّينْ سَمْعُوا الِّي عْدَدْ تْلَامِذَتُو قَاعِدْ يْزِيدْ أَكْثِرْ مِنْ يُوحَنَّا ولِّي هُوَّ يْعَمِّدْ فِيهُمْ،

¹ Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João

² رَغْمِلِّي مُشْ يَسُوعْ بِيدُو الِّي كَانْ يْعَمِّدْ آمَا تْلَامِذْتُو،

² — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,

³ وَلَّى خْرَجْ مِنْ مَنْطَقْةْ اليَهُودِيَّة ورْجَعْ لْمَنْطَقْةْ الجَلِيلْ.

³ deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.

⁴ وكَانْ لَازْمُو يِتْعَدَّى عْلَى مَنْطَقْةْ السَّامْرَة.

⁴ E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.

⁵ وْصُلْ لِمْدِينَة فِي السَّامْرَة إِسْمْهَا سُوخَارْ، قْرِيبَة مِنْ قَطْعِةْ الأَرْضْ الِّي عْطَاهَا يَعْقُوبْ لْوِلْدُو يُوسِفْ،

⁵ Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.

⁶ وِينْ فَمَّة بِيرْ يَعْقُوبْ. تْعِبْ يَسُوعْ مِالمَشِي يَاخِي قْعَدْ بَحْذَا البِيرْ. وكَانْ وَقْتْهَا ظُهْرْ.

⁶ Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.

⁷ جَاتْ مْرَا سَامِرِيَّة بَاشْ تْعَبِّي المَاء، قَالِلْهَا يَسُوعْ: «أَعْطِينِي نُشْرُبْ».

⁷ Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:

⁸ وكَانُوا تْلَامِذْتُو فِي المْدِينَة يِشْرِيوْ فِي المَاكْلَة.

⁸ Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.

⁹ قَالِتْلُو المْرَا السَّامْرِيَّة: «إِنْتِ يْهُودِي وآنَا سَامْرِيَّة، كِيفَاشْ تُطْلُبْ مِنِّي بَاشْ نَعْطِيكْ تُشْرُبْ؟» قَالِتْلُو الكْلَامْ هَاذَا عْلَى خَاطِرْ اليْهُودْ مَا كَانُوشْ يِتْعَامْلُوا مْعَ السَّامِرِيِّينْ.

⁹ Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.

¹⁰ جَاوِبْهَا يَسُوعْ: «كَانْ جِيتْ تَعْرِفْ آشْ يَعْطِي اللَّهْ، وشْكُونْ الِّي قَلِّكْ "أَعْطِينِي نُشْرُبْ"، رَاكْ إِنْتِ تُطْلِبْ مِنُّو، وهُوَّ يَعْطِيكْ المَاء الحَيْ».

¹⁰ Jesus respondeu:

¹¹ قَالِتْلُو المْرَا: «يَا سِيدِي، مْنِينْ جَاكْ المَاء الحَيْ، وإِنْتِ مَا عَنْدِكْشْ سْطَلْ، والبِيرْ غَارِقْ؟

¹¹ Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?

¹² يَاخِي إِنْتِ أَعْظَمْ مِنْ بُونَا يَعْقُوبْ الِّي عْطَانَا البِيرْ هَاذَا، وشْرَبْ مِنُّو هُوَّ وأَوْلَادُو والغْنَمْ مْتَاعُو؟»

¹² Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?

¹³ جَاوِبْهَا يَسُوعْ: «كُلْ وَاحِدْ يُشْرُبْ مِالمَاء هَاذَا يْزِيدْ يُعْطِشْ مَرَّة أُخْرَى،

¹³ Jesus respondeu:

¹⁴ آمَا الِّي يُشْرُبْ مِالمَاء الِّي نَعْطِيهُولُو آنَا، عُمْرُو مَا عَادْ يُعْطِشْ. المَاء الِّي نَعْطِيهُولُو، يْوَلِّي فِيهْ مِنْ دَاخِلْ عِينْ تْفِيضْ وتَعْطِي الحَيَاةْ الأَبَدِيَّة».

¹⁴ mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.

¹⁵ قَالِتْلُو المْرَا: «يَا سِيدِي، أَعْطِينِي مِالمَاء هَاذَا، بَاشْ مَا عَادِشْ نُعْطِشْ، ومَا عَادِشْ نِرْجَعْ نْعَبِّي المَاء مِنْ هْنَا».

¹⁵ A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.

¹⁶ قَالِلْهَا: «إِمْشِي عَيِّطْ لْرَاجْلِكْ وإِرْجَعْ».

¹⁶ Jesus disse:

¹⁷ جَاوْبِتُّو المْرَا: «مَا عَنْدِيشْ رَاجِلْ». قَالِلْهَا يَسُوعْ: «قُلْتْ الحَقْ وَقْتِلِّي قُلْتْ "مَا عَنْدِيشْ رَاجِلْ"،

¹⁷ Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:

¹⁸ عْلَى خَاطِرْ عَرِّسْتْ بْخَمْسَة رْجَالْ، والرَّاجِلْ الِّي عَايْشَة مْعَاهْ تَوَّا مُشْ رَاجْلِكْ. كْلَامِكْ صْحِيحْ».

¹⁸ Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.

¹⁹ قَالِتْلُوا المْرَا: «يَا سِيدِي، يُظْهُرْلِي فِيكْ نَبِيْ!

¹⁹ A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!

²⁰ جْدُودْنَا عِبْدُوا اللَّهْ فِي الجْبَلْ هَاذَا، وإِنْتُومَا اليْهُودْ تْقُولُوا الِّي لَازِمْ النَّاسْ يِعْبْدُوهْ فِي أُورْشَلِيمْ».

²⁰ Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.

²¹ جَاوِبْهَا يَسُوعْ: «صَدَّقْنِي يَا مْرَا، بِشْ يْجِي وَقْتْ تِعْبْدُوا فِيهْ الآبْ، لَا فِي الجْبَلْ هَاذَا ولَا فِي أُورْشَلِيمْ.

²¹ Jesus respondeu:

²² إِنْتُومَا السَّامِرِيِّينْ تِعْبْدُوا فِلِّي مَا تَعْرْفُوهِشْ، وأَحْنَا اليْهُودْ نِعْبْدُوا فِلِّي نَعْرْفُوهْ. عْلَى خَاطِرْ النْجَاةْ تْجِي مِنْ عَنْدْ اليْهُودْ.

²² Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.

²³ آمَا بِشْ يْجِي وَقْتْ ورَاهُو تَوَّا جَاء، الِّي فِيهْ النَّاسْ الِّي يِعْبْدُوا بِحْقِيقَة بِشْ يِعْبْدُوا الآبْ بِالرُّوحْ والحَقْ. والآبْ يْلَوِّجْ عْلَى نَاسْ كِيمَا هَاذُومَا.

²³ Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.

²⁴ اللَّهْ رُوحْ. هَاذَاكَا عْلَاشْ الِّي يِعْبْدُوهْ، لَازِمْهُمْ يِعْبْدُوهْ بِالرُّوحْ وبِالحَقْ».

²⁴ Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.

²⁵ قَالِتْلُو المْرَا: «آنَا نَعْرِفْ الِّي المَسِيَّا، الِّي يْقُولُولُو المَسِيحْ، بِشْ يْجِي. ووَقْتِلِّي يْجِي بِشْ يْقُولِلْنَا عْلَى كُلْ شَيْ».

²⁵ A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.

²⁶ قَالِلْهَا يَسُوعْ: «آنَا هُوَّ، آنَا الِّي قَاعِدْ نْكَلِّمْ فِيكْ».

²⁶ Então Jesus disse:

²⁷ وفِي الوَقْتْ هَاذَاكَا، رَجْعُوا تْلَامِذْتُو وتْعَجْبُوا كِي لْقَاوَهْ يَحْكِي مْعَ مْرَا. آمَا حَتَّى حَدْ مِنْهُمْ مَا قَالُّو: «آشْ تْحِبْ مِنْهَا؟» وَلَّا «عْلَاشْ تْكَلِّمْ فِيهَا؟».

²⁷ Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”

²⁸ يَاخِي المْرَا خَلَّاتْ قُلِّتْهَا، ورَجْعِتْ لِلْمْدِينَة، وقَالِتْ لِلنَّاسْ:

²⁸ Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:

²⁹ «إِيجَاوْ شُوفُوا رَاجِلْ قَلِّي عَلِّي عْمَلْتُو الكُلْ. زَعْمَة يْكُونِشْ هُوَّ المَسِيحْ؟»

²⁹ — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?

³⁰ وَلَّاوْ خَرْجُوا مِالمْدِينَة ومْشَاوْلُو.

³⁰ Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.

³¹ وفِي الوَقْتْ هَاذَاكَا، قَالُولُو تْلَامِذْتُو: «يَا مُعَلِّمْ، كُولْ».

³¹ Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!

³² آمَا هُوَّ قَالِلْهُمْ: «آنَا عَنْدِي مَاكْلَة نَاكِلْهَا، إِنْتُومَا مَا تَعْرْفُوهَاشْ».

³² Mas ele lhes disse:

³³ بْدَاوْ التْلَامْذَة يِسْأْلُوا فِي بْعَضْهُمْ: «يَاخِي فَمَّة شْكُونْ جَابْلُو مَاكْلَة؟»

³³ Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?

³⁴ وقَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «مَاكِلْتِي هِيَّ إِنِّي نَعْمِلْ آشْ يْحِبْ الِّي بْعَثْنِي، ونْكَمِّلْ خِدْمْتُو.

³⁴ Jesus lhes declarou:

³⁵ يَاخِي مُشْ تْقُولُوا: "الحْصَادْ يْجِي بَعْدْ أَرْبْعَة شْهُرْ؟" آمَا آنَا نْقُلْكُمْ، حِلُّوا عِينِيكُمْ وشُوفُوا الزَّرْعْ كِيفَاشْ بْيَاضْ وحْضَرْ لِلْحْصَادْ.

³⁵ Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.

³⁶ وبْدَا الِّي يَحْصِدْ يَاخُذْ فِي أُجْرْتُو، ويْلِمْ صَابَة لِلْحَيَاةْ الأَبَدِيَّة، وهَكَّا الِّي يَزْرَعْ ولِّي يَحْصِدْ يِفْرْحُوا مْعَ بْعَضْهُمْ.

³⁶ Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.

³⁷ ويُصْدُقْ المَثَلْ الِّي يْقُولْ: "وَاحِدْ يَزْرَعْ والآخِرْ يَحْصِدْ".

³⁷ Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”

³⁸ وآنَا بْعَثْتْكُمْ تَحْصْدُوا زَرْعْ مَا تْعِبْتُوشْ عْلِيهْ. غِيرْكُمْ تْعِبْ وإِنْتُومَا تِسْتَنْفْعُوا مِنْ تْعَبْهُمْ».

³⁸ Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.

³⁹ وأَمْنُوا بِيهْ بَرْشَة سَامِرِيِّينْ مِالمْدِينَة هَاذِيكَا، عْلَى خَاطِرْ المْرَا شِهْدِتْلُو وقَالِتْ: «قَالِّي عَلِّي عْمَلْتُو الكُلْ».

³⁹ Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”

⁴⁰ ووَقْتِلِّي جَاوَهْ السَّامِرِيِّينْ، لَحُّوا عْلِيهْ بَاشْ يُقْعُدْ بَحْذَاهُمْ. يَاخِي قْعَدْ عَنْدْهُمْ نْهَارِينْ.

⁴⁰ Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.

⁴¹ وزَادُوا كُثْرُوا الِّي أَمْنُوا بِيهْ وَقْتِلِّي سَمْعُوهْ يِتْكَلِّمْ،

⁴¹ Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.

⁴² وقَالُوا لِلْمْرَا: «أَحْنَا تَوَّا نَمْنُوا بِيهْ، مُشْ عْلَى خَاطِرْ كْلَامِكْ، آمَا عْلَى خَاطِرْ أَحْنَا بِيدْنَا سْمَعْنَاهْ، وعْرَفْنَا إِنُّو بِالحَقْ هُوَّ الِّي يْنَجِّي العَالِمْ».

⁴² E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.

⁴³ وبَعْدْ نْهَارِينْ، مْشَى يَسُوعْ لْمَنْطَقْةْ الجَلِيلْ،

⁴³ Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.

⁴⁴ رَغْمِلِّي هُوَّ بِيدُو قَالْ: «حَتَّى نَبِيْ مَا عَنْدُو قْدَرْ فِي بْلَادُو».

⁴⁴ Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.

⁴⁵ وَقْتِلِّي وْصُلْ لِلْجَلِيلْ، رَحْبُوا بِيهْ إِمَّالِيهَا، عْلَى خَاطِرْهُمْ شَافُوا الِّي عْمَلُو الكُلْ، وَقْتِلِّي كَانُوا فِي أُورْشَلِيمْ فِي عِيدْ الفِصْحْ.

⁴⁵ Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.

⁴⁶ ومْشَى مَرَّة أُخْرَى لْقَانَا فِي الجَلِيلْ، وِينْ بَدَّلْ المَاء لِشْرَابْ. وكَانْ فَمَّة فِي كَفْرْنَاحُومْ، رَاجِلْ تَابَعْ المَلِكْ، وِلْدُو مْرِيضْ.

⁴⁶ Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.

⁴⁷ وَقْتِلِّي سْمَعْ الِّي يَسُوعْ جَاء مِاليَهُودِيَّة لِلْجَلِيلْ، مْشَالُو وطْلَبْ مِنُّو بَاشْ يِمْشِي مْعَاهْ ويِشْفِيلُو وِلْدُو، الِّي كَانْ قْرِيبْ يْمُوتْ.

⁴⁷ Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.

⁴⁸ قَالُّو يَسُوعْ: «إِنْتُومَا مَا تَمْنُوا كَانْ مَا تْشُوفُوا عْجَايِبْ ومُعْجْزَاتْ!».

⁴⁸ Então Jesus lhe disse:

⁴⁹ قَالُّو الرَّاجِلْ: «يَا سِيدِي، إِيجَا مْعَايَا قْبَلْ مَا وِلْدِي يْمُوتْ».

⁴⁹ O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!

⁵⁰ قَالُّو يَسُوعْ: «إِمْشِي! رَاهُو وِلْدِكْ حَيْ». صَدِّقْ الرَّاجِلْ الكِلْمَة الِّي قَالْهَالُو يَسُوعْ ومْشَى.

⁵⁰ Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.

⁵¹ وهُوَّ رَاجِعْ، عُرْضُوهْ الخُدَّامْ مْتَاعُو وبَشْرُوهْ بِلِّي وِلْدُو حَيْ.

⁵¹ Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.

⁵² سْإِلْهُمْ: «وَقْتَاشْ بْرَا؟» قَالُولُو: «تْنَحَّاتْ عْلِيهْ السْخَانَة البَارِحْ مْعَ مَاضِي سَاعَة».

⁵² Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.

⁵³ وفْهِمْ البُو الِّي هَاذَاكَا نَفْسْ الوَقْتْ الِّي قَالُّو فِيهْ يَسُوعْ: «وِلْدِكْ حَيْ»، يَاخِي أَمَّنْ هُوَّ وعَايِلْتُو الكُلْ.

⁵³ Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.

⁵⁴ وهَاذِي المُعْجْزَة الثَّانْيَة الِّي عْمَلْهَا يَسُوعْ، وَقْتِلِّي مْشَى مِاليَهُودِيَّة لِلْجَلِيلْ.

⁵⁴ Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar João 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →