2 Coríntios 12
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs BKJ
1 لَازِمْنِي نْزِيدْ نِتْفُوخِرْ، رَغْمِلِّي هَاذَا مُشْ بِشْ يْزِيدْنِي حَتَّى شَيْ، آمَا بِشْ نَحْكِيلْكُمْ عَالرُّؤْيَاتْ والإِعْلَانَاتْ الِّي كْشِفْهَالِي الرَّبْ.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 نَعْرِفْ رَاجِلْ مُؤْمِنْ بِالمَسِيحْ تِخْطَفْ لِلسْمَاء الثَّالْثَة مِنْ أَرْبَعْطَاشِنْ سْنَة لْتَالِي. تِخْطَفّْ بْبَدْنُو وَلَّا مِنْ غِيرْ بَدْنُو؟ مَا نَعْرِفْشْ. اللَّهُ أَعْلَمْ.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 نْعَاوِدْ نْقُولْ: نَعْرِفْ الِّي هُوَّ تِخْطَفْ، بْبَدْنُو وَلَّا مِنْ غِيرْ بْدَنْ؟ مَا نَعْرِفْشْ. اللَّهُ أَعْلَمْ.
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 تِخْطَفْ لِلْفِرْدَوْسْ، وغَادِي سْمَعْ كْلَامْ مَا يْنَجِّمْشْ البَشَرْ يَنْطِقْ بِيهْ، وحَتَّى حَدْ مَا عَنْدُو الحَقْ يْقُولُو.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 آنَا نِتْفَخِّرْ بِالرَّاجِلْ هَاذَا، آمَا فِي مَا يْخُصْنِي، رَانِي مَا نِتْفَخِّرْ كَانْ بْضُعْفِي.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 وكَانْ حَبِّيتْ نِتْفُوخِرْ، مَا نْكُونِشْ بْلَا عْقَلْ، عْلَى خَاطِرْنِي نْقُولْ فِي الحَقْ. آمَا مَا نْحِبِّشْ نَعْمِلْ هَاذَا بَاشْ حَتَّى حَدْ مَا يْفَكِّرْ الِّي آنَا أَعْظِمْ مِلِّي يْشُوفُوا وَلَّا يِسْمْعُوا مِنِّي.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 وبَاشْ مَا نِتْكَبِّرْشْ بِسْبَبْ الإِعْلَانَاتْ العْظِيمَة الِّي كْشِفْهَالِي اللَّهْ، تِبْلِيتْ بْمُشْكْلَة فِي بَدْنِي، كَايِنْهَا مَرْسُولْ مِنْ عَنْدْ الشِّيطَانْ يَضْرِبْ فِيَّا بَاشْ مَا نِتْكَبَّرْشْ.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 وطْلَبْتْ مِالرَّبْ ثْلَاثَة مَرَّاتْ بَاشْ يْنَحِّيهَا عْلِيَّا،
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 يَاخِي قَالِّي: «نِعْمْتِي تْكَفِّيكْ، عْلَى خَاطِرْ قُوْتِي تُظْهُرْ فِي الضُّعْفْ». هَاذَاكَا عْلَاشْ نِتْفَخِّرْ بْضُعْفِي وآنَا فَرْحَانْ، بَاشْ قُوِّةْ المَسِيحْ تُسْكُنْ فِيَّا.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 وعْلَى خَاطِرْ المَسِيحْ، نِتْحَمِّلْ الضُّعْفْ والإِهَانَة والضِّيقْ والإِضْطِهَادْ والهَمْ، عْلَى خَاطِرْنِي وَقْتِلِّي نِبْدَا ضْعِيفْ، وَقْتْهَا نْكُونْ قْوِي.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 آنَا تْصَرَّفْتْ بْقِلِّةْ عْقَلْ كِي تْفَخَّرْتْ، وإِنْتُومَا الِّي لَزِّيتُونِي! كَانْ لَازِمْ إِنْتُومَا تَمْدْحُونِي، عْلَى خَاطِرْ مَا يُنْقُصْنِي شَيْ «عَالرُّسُلْ الكْبَارْ» هَاذُوكُمْ، حَتَّى كَانْ مَا نَسْوَى شَيْ.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 وَقْتِلِّي كُنْتْ عَنْدْكُمْ، خْدِمْتْ بْكُلْ صَبْرْ، واللَّهْ عْمَلْ عْلَى يْدَيَّا مُعْجْزَاتْ وعْجَايِبْ وحَاجَاتْ فُوقْ العْقَلْ. وهَاذَا بَيِّنْ الِّي آنَا رَسُولْ بِالحَقْ.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 مَالَا شْنُوَّة يُنْقُصْكُمْ عَالكْنَايِسْ الأُخْرِينْ غِيرْ إِنِّي مَا ثَقَّلْتِشْ عْلِيكُمْ فِي حَتَّى شَيْ؟ سَامْحُونِي عَالغَلْطَة هَاذِي!
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 آنَا مُسْتْعَدْ نْجِيكُمْ مَرَّة ثَالْثَة، ومَانِيشْ بِشْ نْثَقِّلْ عْلِيكُمْ. عْلَى خَاطِرْ حَاشْتِي بِيكُمْ إِنْتُومَا، مُشْ بِالحَاجَاتْ الِّي عَنْدْكُمْ. رَاهُمْ الوَالْدِينْ هُومَا الِّي لَازِمْهُمْ يُصْرْفُوا عْلَى وْلَادْهُمْ، مُشْ الأَوْلَادْ يُصْرْفُوا عْلَى وَالْدِيهُمْ.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 وبِالنِّسْبَة لِيَّا، آنَا مُسْتْعَدْ نُصْرُفْ كُلْ مَا عَنْدِي وآنَا فَرْحَانْ، ومُسْتْعَدْ حَتَّى نْضَحِّي بْرُوحِي عْلَى خَاطِرْكُمْ. يَاخِي كُلْ مَا نْزِيدْ نْحِبْكُمْ أَكْثِرْ، إِنْتُومَا تْحِبُّونِي أَقَلْ؟
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 مُمْكِنْ تْقُولُوا الِّي آنَا مَا ثَقِّلْتِشْ عْلِيكُمْ، آمَا تْحَيَّلْتْ عْلِيكُمْ وسْلِبْتْكُمْ بِخْبَاثَةْ!
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 يَاخِي إِسْتْغَلِّيتْكُمْ عْلَى طْرِيقْ أَيْ وَاحِدْ مِلِّي بْعَثْتْهُمْلْكُمْ؟
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 وَقْتِلِّي شَدِّيتْ صْحِيحْ فِي تِيطُسْ بَاشْ يِمْشِيلْكُمْ وبْعَثْتْ مْعَاهْ خُونَا الآخِرْ، إِسْتْغَلْكُمْشِي تِيطُسْ فِي حَاجَة؟ يَاخِي مَا تْصَرَّفْنَاشْ مْعَاكُمْ بْنَفْسْ الرُّوحْ؟ مَا مْشِينَاشْ فِي نَفْسْ الطْرِيقْ؟
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 مُمْكِنْ مَاشِي فِي بَالْكُمْ الِّي الوَقْتْ هَاذَا الكُلْ أَحْنَا قَاعْدِينْ نْدَافْعُوا عْلَى رْوَاحْنَا قُدَّامْكُمْ. لَا! أَحْنَا نِتْكَلْمُوا قُدَّامْ اللَّهْ بْصِيفِتْنَا مُؤْمْنِينْ بِالمَسِيحْ، ونَعْمْلُوا فِي هَاذَا الكُلْ يَا حْبَابْنَا بَاشْ إِنْتُومَا تِكْبْرُوا فِي الإِيمَانْ.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 وآنَا خَايِفْ لَا وَقْتِلِّي نْجِيكُمْ، نَلْقَاكُمْ مُشْ كِيفْ مَا آنَا نْحِبْ، وتَلْقَاوْنِي مُشْ كِيمَا إِنْتُومَا تْحِبُّوا. نْخَافْ لَا يْكُونْ بِينَاتْكُمْ عَرْكْ وحُسْدْ وغُشْ وأَنَانِيَّة وذَمَّانْ وتَقْطِيعْ وتَرْيِيشْ وتَكَبُّرْ وفَوْضَى.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 ونْخَافْ إِذَا نْجِيكُمْ مَرَّة أُخْرَى، يْذِلْنِي إِلَاهِي قُدَّامْكُمْ، ونُقْعِدْ نِبْكِي عْلَى بَرْشَة مِلِّي عَمْلُوا ذْنُوبْ قْبَلْ ومَا تَابُوشْ عَالنْجَاسَة والزْنَى والفِسْقْ الِّي عَمْلُوهُمْ.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.