2 Coríntios 12
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ARA
1 لَازِمْنِي نْزِيدْ نِتْفُوخِرْ، رَغْمِلِّي هَاذَا مُشْ بِشْ يْزِيدْنِي حَتَّى شَيْ، آمَا بِشْ نَحْكِيلْكُمْ عَالرُّؤْيَاتْ والإِعْلَانَاتْ الِّي كْشِفْهَالِي الرَّبْ.
1 Se é necessário que me glorie, ainda que não convém, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 نَعْرِفْ رَاجِلْ مُؤْمِنْ بِالمَسِيحْ تِخْطَفْ لِلسْمَاء الثَّالْثَة مِنْ أَرْبَعْطَاشِنْ سْنَة لْتَالِي. تِخْطَفّْ بْبَدْنُو وَلَّا مِنْ غِيرْ بَدْنُو؟ مَا نَعْرِفْشْ. اللَّهُ أَعْلَمْ.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até ao terceiro céu (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
3 نْعَاوِدْ نْقُولْ: نَعْرِفْ الِّي هُوَّ تِخْطَفْ، بْبَدْنُو وَلَّا مِنْ غِيرْ بْدَنْ؟ مَا نَعْرِفْشْ. اللَّهُ أَعْلَمْ.
3 e sei que o tal homem (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
4 تِخْطَفْ لِلْفِرْدَوْسْ، وغَادِي سْمَعْ كْلَامْ مَا يْنَجِّمْشْ البَشَرْ يَنْطِقْ بِيهْ، وحَتَّى حَدْ مَا عَنْدُو الحَقْ يْقُولُو.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 آنَا نِتْفَخِّرْ بِالرَّاجِلْ هَاذَا، آمَا فِي مَا يْخُصْنِي، رَانِي مَا نِتْفَخِّرْ كَانْ بْضُعْفِي.
5 De tal coisa me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, salvo nas minhas fraquezas.
6 وكَانْ حَبِّيتْ نِتْفُوخِرْ، مَا نْكُونِشْ بْلَا عْقَلْ، عْلَى خَاطِرْنِي نْقُولْ فِي الحَقْ. آمَا مَا نْحِبِّشْ نَعْمِلْ هَاذَا بَاشْ حَتَّى حَدْ مَا يْفَكِّرْ الِّي آنَا أَعْظِمْ مِلِّي يْشُوفُوا وَلَّا يِسْمْعُوا مِنِّي.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas abstenho-me para que ninguém se preocupe comigo mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 وبَاشْ مَا نِتْكَبِّرْشْ بِسْبَبْ الإِعْلَانَاتْ العْظِيمَة الِّي كْشِفْهَالِي اللَّهْ، تِبْلِيتْ بْمُشْكْلَة فِي بَدْنِي، كَايِنْهَا مَرْسُولْ مِنْ عَنْدْ الشِّيطَانْ يَضْرِبْ فِيَّا بَاشْ مَا نِتْكَبَّرْشْ.
7 E, para que não me ensoberbecesse com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que não me exalte.
8 وطْلَبْتْ مِالرَّبْ ثْلَاثَة مَرَّاتْ بَاشْ يْنَحِّيهَا عْلِيَّا،
8 Por causa disto, três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 يَاخِي قَالِّي: «نِعْمْتِي تْكَفِّيكْ، عْلَى خَاطِرْ قُوْتِي تُظْهُرْ فِي الضُّعْفْ». هَاذَاكَا عْلَاشْ نِتْفَخِّرْ بْضُعْفِي وآنَا فَرْحَانْ، بَاشْ قُوِّةْ المَسِيحْ تُسْكُنْ فِيَّا.
9 Então, ele me disse: A minha graça te basta, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 وعْلَى خَاطِرْ المَسِيحْ، نِتْحَمِّلْ الضُّعْفْ والإِهَانَة والضِّيقْ والإِضْطِهَادْ والهَمْ، عْلَى خَاطِرْنِي وَقْتِلِّي نِبْدَا ضْعِيفْ، وَقْتْهَا نْكُونْ قْوِي.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então, é que sou forte.
11 آنَا تْصَرَّفْتْ بْقِلِّةْ عْقَلْ كِي تْفَخَّرْتْ، وإِنْتُومَا الِّي لَزِّيتُونِي! كَانْ لَازِمْ إِنْتُومَا تَمْدْحُونِي، عْلَى خَاطِرْ مَا يُنْقُصْنِي شَيْ «عَالرُّسُلْ الكْبَارْ» هَاذُوكُمْ، حَتَّى كَانْ مَا نَسْوَى شَيْ.
11 Tenho-me tornado insensato; a isto me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós; porquanto em nada fui inferior a esses tais apóstolos, ainda que nada sou.
12 وَقْتِلِّي كُنْتْ عَنْدْكُمْ، خْدِمْتْ بْكُلْ صَبْرْ، واللَّهْ عْمَلْ عْلَى يْدَيَّا مُعْجْزَاتْ وعْجَايِبْ وحَاجَاتْ فُوقْ العْقَلْ. وهَاذَا بَيِّنْ الِّي آنَا رَسُولْ بِالحَقْ.
12 Pois as credenciais do apostolado foram apresentadas no meio de vós, com toda a persistência, por sinais, prodígios e poderes miraculosos.
13 مَالَا شْنُوَّة يُنْقُصْكُمْ عَالكْنَايِسْ الأُخْرِينْ غِيرْ إِنِّي مَا ثَقَّلْتِشْ عْلِيكُمْ فِي حَتَّى شَيْ؟ سَامْحُونِي عَالغَلْطَة هَاذِي!
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às demais igrejas, senão neste fato de não vos ter sido pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 آنَا مُسْتْعَدْ نْجِيكُمْ مَرَّة ثَالْثَة، ومَانِيشْ بِشْ نْثَقِّلْ عْلِيكُمْ. عْلَى خَاطِرْ حَاشْتِي بِيكُمْ إِنْتُومَا، مُشْ بِالحَاجَاتْ الِّي عَنْدْكُمْ. رَاهُمْ الوَالْدِينْ هُومَا الِّي لَازِمْهُمْ يُصْرْفُوا عْلَى وْلَادْهُمْ، مُشْ الأَوْلَادْ يُصْرْفُوا عْلَى وَالْدِيهُمْ.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois não vou atrás dos vossos bens, mas procuro a vós outros. Não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 وبِالنِّسْبَة لِيَّا، آنَا مُسْتْعَدْ نُصْرُفْ كُلْ مَا عَنْدِي وآنَا فَرْحَانْ، ومُسْتْعَدْ حَتَّى نْضَحِّي بْرُوحِي عْلَى خَاطِرْكُمْ. يَاخِي كُلْ مَا نْزِيدْ نْحِبْكُمْ أَكْثِرْ، إِنْتُومَا تْحِبُّونِي أَقَلْ؟
15 Eu de boa vontade me gastarei e ainda me deixarei gastar em prol da vossa alma. Se mais vos amo, serei menos amado?
16 مُمْكِنْ تْقُولُوا الِّي آنَا مَا ثَقِّلْتِشْ عْلِيكُمْ، آمَا تْحَيَّلْتْ عْلِيكُمْ وسْلِبْتْكُمْ بِخْبَاثَةْ!
16 Pois seja assim, eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, vos prendi com dolo.
17 يَاخِي إِسْتْغَلِّيتْكُمْ عْلَى طْرِيقْ أَيْ وَاحِدْ مِلِّي بْعَثْتْهُمْلْكُمْ؟
17 Porventura, vos explorei por intermédio de algum daqueles que vos enviei?
18 وَقْتِلِّي شَدِّيتْ صْحِيحْ فِي تِيطُسْ بَاشْ يِمْشِيلْكُمْ وبْعَثْتْ مْعَاهْ خُونَا الآخِرْ، إِسْتْغَلْكُمْشِي تِيطُسْ فِي حَاجَة؟ يَاخِي مَا تْصَرَّفْنَاشْ مْعَاكُمْ بْنَفْسْ الرُّوحْ؟ مَا مْشِينَاشْ فِي نَفْسْ الطْرِيقْ؟
18 Roguei a Tito e enviei com ele outro irmão; porventura, Tito vos explorou? Acaso, não temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 مُمْكِنْ مَاشِي فِي بَالْكُمْ الِّي الوَقْتْ هَاذَا الكُلْ أَحْنَا قَاعْدِينْ نْدَافْعُوا عْلَى رْوَاحْنَا قُدَّامْكُمْ. لَا! أَحْنَا نِتْكَلْمُوا قُدَّامْ اللَّهْ بْصِيفِتْنَا مُؤْمْنِينْ بِالمَسِيحْ، ونَعْمْلُوا فِي هَاذَا الكُلْ يَا حْبَابْنَا بَاشْ إِنْتُومَا تِكْبْرُوا فِي الإِيمَانْ.
19 Há muito, pensais que nos estamos desculpando convosco. Falamos em Cristo perante Deus, e tudo, ó amados, para vossa edificação.
20 وآنَا خَايِفْ لَا وَقْتِلِّي نْجِيكُمْ، نَلْقَاكُمْ مُشْ كِيفْ مَا آنَا نْحِبْ، وتَلْقَاوْنِي مُشْ كِيمَا إِنْتُومَا تْحِبُّوا. نْخَافْ لَا يْكُونْ بِينَاتْكُمْ عَرْكْ وحُسْدْ وغُشْ وأَنَانِيَّة وذَمَّانْ وتَقْطِيعْ وتَرْيِيشْ وتَكَبُّرْ وفَوْضَى.
20 Temo, pois, que, indo ter convosco, não vos encontre na forma em que vos quero, e que também vós me acheis diferente do que esperáveis, e que haja entre vós contendas, invejas, iras, porfias, detrações, intrigas, orgulho e tumultos.
21 ونْخَافْ إِذَا نْجِيكُمْ مَرَّة أُخْرَى، يْذِلْنِي إِلَاهِي قُدَّامْكُمْ، ونُقْعِدْ نِبْكِي عْلَى بَرْشَة مِلِّي عَمْلُوا ذْنُوبْ قْبَلْ ومَا تَابُوشْ عَالنْجَاسَة والزْنَى والفِسْقْ الِّي عَمْلُوهُمْ.
21 Receio que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe no meio de vós, e eu venha a chorar por muitos que, outrora, pecaram e não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.