Atos 27

Achuar Peru OT Por and NT 2019 4th edition (ACUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chichaa chichainaka apu Festo:
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Tura asamtai juun kanu Adramitio yaktanmaya jeamtai, nuni engkemramiaji. Nu kanuka Asia nungkanam wetin asamtai, iikia Cesareanmaya jiinkir, juun entsanam wekaasamiaji. Tura Macedonianmaya aints Aristarco naartin iijai wemiaji. Nuka Tesalónicanmaya aintsuyayi.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Tura kashin tsawaarar Sidón yaktanam nujamkamiaji. Tura nujamkakrin, Julio Pablon wait anentak:
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Nunia ataksha kanunam engkemrar, Sidónnumia jiinkir, juun entsanam wekaasar, nase nujinmanini umpuau asamtai, isra Chipre tutaingkia ii menarinini ukukir nuni wekaasamiaji.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Tura juun entsa katingkiar, Cilicia nungka yantamen nangkamakir, nunia Panfilia nungka yantamen nangkamakir wekaa wekaaka, Mira yaktanam nungka Licia tutainum nujamkamiaji.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Nuni nujamkarin, kapitán chikich juun kanun Alejandría yaktanmaya jeaun wainkamiayi. Nu kanuka Italia nungkanam wetin asamtai: Nuni engkemataram tusa akuptamkamiaji.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Tura untsuri kinta yaitik wekaasamiaji. Tura Gnido yaktanam jintumsar wekaasar, nase nujinmanini kakar nasentu asamtai, nuni wetatkamar tujinkar, isar Creta tutai tenteenkir, yakat Salmón tutai yantamenini nase majatau asamtai nuni wekaasamiaji.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Tura nuni pengké wechamin asamtai, wait wajakir nu isra tsakarin tenteenkir chikich nujamtainum, “Pengker Nujamtai” tutainum jeamiaji. Nuniangka yakat Lasea tutaingkia arakchichuyayi.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Tura wekaa wekaaka untsuri kinta mengkakau asar, tura yumanch jeatak wajasu asamtai, juun entsanmaka wekaasachminuitai. Tura asamtai Pablo suntara kapitangkrin chicharak:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 —Juun ainautiram, yamai wekaakurkia, nekasar sapij wait wajaktatji, tu nintimjai. Nekas juun kanusha jakurtatui. Tura warinchu ainausha jeekatatji. Tura aintstisha kajingminuitji, —tu chicharkamiayi.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Tamaitiat suntara kapitangkri Pablo chichamenka anturtsuk, kanu anuntrinu chichamen, tura kanurtinu chichamenak anturkamiayi.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Tura yumanch amanumak nu nujamtainum pujuschamin asamtai, mash iruntrar nintimsar: Ataksha juun entsanam wekaakurkia, chikich Cretanmaya nujamtainum Fenice tutainum jeami tiarmiayi. Nu nujamtainum tsaa akaatai untsurinini tura menarininisha nase jumchik nasentu asamtai, nuni pujusar yumanch inangkarmi tiarmiayi. Antsu Pabloka tuuka nintimrachmiayi.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Tura surnumia nase yaitas nasenmatai: Yamaikia Fenicenam jeatatji, tu nintimsar pujusarmiayi. Tura Pengker Nujamtainumia jiinkir isar Creta yantamen arakchichu wekaasamiaji.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Tura jumchik arusar tsaa waakmaunum menanmanini aneachmau nase kakar nasenmiayi.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Tura nase nujinmanini kakarman nasenmatai, kanu iikiatatkamar tujinkar, waketkichmin asar: Aintsarkesha wemi tusar wemiaji.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Tura isar tuupich Cauda tutai tenteenkir, atu yantame nase jumchik majantiamtai, nuni wekaasar, kanu yairach nenakar wemiaji nu japikir waitnasar juun kanunam engkermiaji.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Tura kanu yairach engkerar umisar, juun kanunam takakmin ainau kanu netsepen chapikjai jingkiawarmiayi. Nunia juun entsa páparim amanum, Sirte tutainum juun kanu pataamini tusar, nase kakarman nasentu asamtai, tarach juun nase umputinka kuakir, nunia tarachrinchau nase nasentak juun kanu umati tusar nakasmiaji.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Kashin tsawaarar nase tuke kakarman nasentu asamtai, juun kanu wampuptit tusar, warinchu meram ainaunka juun entsanam ujungkarmiayi.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Nunia kampatam kinta nangkamaramtai, juun kanu nitkarin engketiarmia nunasha ni uwejejai utsangkarmiayi.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Tura untsuri kinta tsaasha waintsuk, tura yaa ainausha waintsuk pujau asar, nasengka tuke nunisang kakarman nasenmiayi. Tura kakarman nasenmatai: Yamaikia uwemrashtatjiapi, tu nintimiat nangkamamiaji.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Tura aints mash yurumkancha yutsuk, untsuri kinta takakmasu asaramtai, Pablo mash aints ainamunam japen wajaki chicharak:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Antsu juun kanu jakur tuke mengkakamtaisha, aintska kichkisha jakashtatui. Tura asamtai yamaikia napchau nintimtsuk asataram.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Wikia Yusnau asan, tura Yuse inatiri asamtai, Yuse awemamuri ju kashia juwi wína wantinturak:
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 ‘Pabloa, shamtsuk asata. Ameka romano juun apuri pujamunam jeatin asakmin, ju kanunam amijai wekainauka mash jakarchati tusa, Yus wainkatatui’, turutui.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Juun ainautiram, Yuse awemamuri wína turutin asamtai, wikia Yusen nekasampita tinu asan: Pengker nintimsaram kakaram wajastaram tajarme. Yus ta nunaka miatrusang umiktatui.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Antsu chikich isranam pataamtiatji, —Pablo timiayi.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Tura asamtai jimia tuming nase kakarman nasentak, juun entsa Adria tutainum entsa tamparak juun kanun mai jiimtik mai jiimtik awajmatai, kashi japeng kanunam takakmin ainau pampa uj wajainaun arák antukar: Entsa kaanmatkarin jeatak wajasji tu nintimrarmiayi.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Tura ¿warutam kunaki? tusar nekapminak: Treinta y seis (36) metro kunarin nekapmawarmiayi. Tura jumchik arusar ataksha nekapminak, veintisiete (27) metro kunarin nekapmawarmiayi.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Tura uj wajamtai, pampa ijukai tusar shaminak, juun kanu tatangkenini jiru meram jirujai jingkiamu, ancla tutai, cuatro (4) amia nuna juun entsanam jungkarmiayi. Nase jektamrai tusar, tura kanu nuni nanasat tusar turuwarmiayi. Tura shaminak: Wári tsawaarat tusar Yusen searmiayi.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Tura tsawaarat tusar nakainai, kanunam takakmin ainau nintimsar: Kanunmaya iik jiinkir uwemrami, tusar kanu yairach juun kanunam jingkiamu tepemia nuna atiwar: Entsanam nanasti tusar, chapikjai akupkarmiayi. Nunia chichainak:
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Tinamtai Pablo suntara kapitangkrin, tura suntar ainaun ujaak:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Pablo tamati, suntar ainau kanu yairach chapikjai nenaamun met charutkarmiayi. Turinamtai nu kanuka juun entsanam jakermiayi.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Kashik tsawaatsaing Pablo: Aints ainau yutan yuwarat tusa chicharak:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Tura nekasrum uwemratasrum wakerakrumka, wait aneasrum jumchiksha yuwataram, jakairam tusan tajarme. Antsu yuwakrumka, kichkisha jakashtatrume, —timiayi.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Nuna tusa pangkan juki, mash wainminamunam Yusen maaketai tusa pangkan puuk yuwamiayi.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Turamtai nuna wainkar, mash pengker nintimsar yuwarmiayi.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Tura juun kanunam engkemamiaji nuningkia jimia pachak, nunia setenta y seis (276) aints armiaji.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tura mash yuwar tutuarar umisar, juun kanun wampumamtikiartas trigonka kanunmayan mash utsangkarmiayi.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Tura tsawaaramtai, kanunam takakmin ainau nungkan wainkarmiayi. Turayat ¿warí nungkaki? tusarka nekaacharmiayi. Tura juun entsa yantamen engketkau miakun wainkarmiayi. Tura nuni kaanmatkan wainkarmiayi. Tura nuna wainkar: Auni nujamkami tusar wakeriarmiayi.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Tura kanu wetsuk nanatu asamtai, jiru meram ancla tutai, nuna jirurin met charutkar, mash juun entsanam japawar ukukiarmiayi. Nunia juun kawin jingkiamuri ataksha atiwar, nunia tarach juuntan chapikrin japikiar, tarachin yakí nenawarmiayi. Tura nase kakaram nasentu asamtai, juun kanu kaanmatkanam nujamtanak wajasmiayi.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Tura entsa tamparamuri juninisha, tura atuninisha nukap tamparau asamtai, entsa páparim amia nuni juun kanu nuji muchikchamin patamiayi. Tura juun entsa timiá kakarman tamparau asamtai, kanu tatangkrin jakurmiayi.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Turamtai suntar ainau: Achikmau ainau yukumkiar tupikiakiarai, tusar mash maatasar wakeriarmiayi.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Antsu suntara kapitangkri Pablon uwemtikratas wakerau asa: Maawairap, tusa surimkamiayi. Tura chicharak:
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Tura yukumchau ainauka taunum achimkar, tura chikich ainau warinchunam achimkar katingkiarti, —tusa akupkamiayi. Tu timiau asar, mash kukarnum achimkar iikia uwemramiaji.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.