João 11
Ri utzilaj tzij re ri kanimajawal Jesucristo (ACR_TNT) vs NAA
1 Cꞌo cꞌu jun achi yewaꞌ, Lázaro rubiꞌ. Rire aj Betania, y chilaꞌ ejekel wi ri ranab María y Marta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Waꞌ wa María e ri xukꞌej cunabal lic quiꞌ ruxlab che ri rakan ri Jesús y xuchakisaj rucꞌ ruwiꞌ.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ecꞌu ri queb ixokib quichakꞌ quib jewaꞌ xquitak ubiꞌxiquil che ri Jesús: «Kajawal, ri jun lic cꞌax canaꞌ la, lic yewaꞌ.»
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Echiriꞌ ri Jesús xuta waꞌ, jewaꞌ xubiꞌij: «Waꞌ wa yabil na re ta camic, ma re yacbal ukꞌij ri Dios y re yacbal ukꞌij Rucꞌajol ri Dios» xchaꞌ.
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Ecꞌu ri Jesús lic cꞌax quebunaꞌ ri oxib quichakꞌ quib: Ri Marta, ri María y ri Lázaro.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Na rucꞌ ta cꞌu riꞌ, echiriꞌ xuto yewaꞌ ri Lázaro, cꞌa xcanaj chi can queb kꞌij pa ri luwar pa cꞌo wi.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Tecꞌuchiriꞌ, xubiꞌij chique rutijoꞌn: —Joꞌ tanchi Judea —xchaꞌ.
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ecꞌu rutijoꞌn xquibiꞌij che: —Lal tijonel, ¿na cꞌacꞌ ta neba laꞌ raj judiꞌab ya laj xquicamisaj la paꞌbaj? Na rucꞌ ta cꞌu riꞌ, ¿woꞌora queꞌec tanchi la chilaꞌ? —xechaꞌ.
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Ri Jesús xubiꞌij chique: —¿Na katzij ta neba laꞌ cablajuj ora cꞌo che ri jun kꞌij? Yey e junok cabin pakꞌij na cuchik ta ri rakan, ma caril rube ruma ri kꞌijsak re ruwachulew.
9 Jesus respondeu:
10 Noꞌj we junok cabin chakꞌab, riꞌ cuchik ri rakan ma pa kꞌekuꞌm cꞌo wi —xchaꞌ.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Tecꞌuchiriꞌ, xubiꞌij chique: —E ri kamigo Lázaro, cawaric. Quinꞌec cꞌu che ucꞌosoxic —xchaꞌ.
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Xquibiꞌij cꞌu rutijoꞌn che: —Kajawal, utz we cawaric, ma riꞌ e cꞌutubal re cutzir uwach —xechaꞌ.
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ri xquichꞌob rique e xa cuxlan ri Lázaro; noꞌj ri Jesús e cachꞌaꞌt puwi rucamic ri Lázaro.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 E uwariꞌche ri Jesús xukꞌalajisaj chique: —Ri Lázaro caminak chic.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Yey iwuma cꞌu riꞌix, lic quinquiꞌcotic ri na in jinta chilaꞌ rucꞌ echiriꞌ xcamic, ma jelaꞌ canimar ri cubulibal icꞌuꞌx wucꞌ. Woꞌora joꞌ, jeꞌkilaꞌ —xchaꞌ.
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Ecꞌuchiriꞌ, ri Tomás ri cabiꞌx “Yoꞌx” che, xubiꞌij chique ri jujun chic rachbiꞌil: —Cojꞌec riꞌ chaꞌ jelaꞌ cojcam junam rucꞌ ri Jesús —xchaꞌ.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Cajib kꞌij chi lo riꞌ mukutal ri Lázaro echiriꞌ ri Jesús xopon Betania.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Waꞌ xa chunakaj Jerusalem cꞌo wi, laj oxib kilómetro cꞌo wi lo che.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 E qꞌui chique raj judiꞌab e petinak cucꞌ ri María y ri Marta re coꞌlquibochiꞌij quicꞌuꞌx ruma rucamic ri quixibal.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ecꞌuchiriꞌ ri Marta xuto catajin roponic ri Jesús, xel bi che ucꞌulic; noꞌj ri María xcanaj can chwa ja.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ecꞌu ri Marta xubiꞌij che ri Jesús: —Wajawal, we ta e laꞌ cꞌo la wara, na cacam ta riꞌ ri nuxibal.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Na rucꞌ ta cꞌu riꞌ, lic wetaꞌam, tob ne cꞌa e waꞌ, ri Dios cuya cheꞌla ronoje ri catzꞌonoj la che —xchaꞌ.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ri Jesús xubiꞌij che: —Raxibal cacꞌastaj lo chiquixoꞌl ri ecaminak —xchaꞌ.
23 Jesus disse a ela:
24 Ri Marta xubiꞌij che: —Katzij, riꞌin wetaꞌam cacꞌastaj lo che ri qꞌuisbal kꞌij re ruwachulew echiriꞌ quecꞌastaj lo conoje ri ecaminak —xchaꞌ.
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ri Jesús xubiꞌij che: —E riꞌin ri quincꞌastajisan lo que ri ecaminak yey e riꞌin ri quinyaꞌw cꞌaslemal. China cꞌu ri cacubiꞌ ucꞌuꞌx wucꞌ, tob cacamic, cacꞌastajic.
25 Então Jesus declarou:
26 Yey conoje ri e cꞌaslic y cacubiꞌ quicꞌuꞌx wucꞌ, na quecam taj ma cꞌo quicꞌaslemal na jinta utakexic rucꞌ ri Dios. ¿Cacoj riꞌat waꞌ? —xchaꞌ.
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Ri Marta xucꞌul uwach: —Cancojo, Wajawal, ma riꞌin nucojom rilal lal ri Cristo, Rucꞌajol ri Dios, ri biꞌtisim lok cacꞌun che ruwachulew —xchaꞌ.
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Echiriꞌ ri Marta xuqꞌuis ubiꞌxic waꞌ, xeꞌec che usiqꞌuixic ruchakꞌ María y xew che rire xubiꞌij: —Ri Kajawal cꞌo wara y catusiqꞌuij —xchaꞌ.
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Xew xuta waꞌ ri María, na jampatana xyactaj bi y xeꞌrila ri Jesús.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Ri Jesús cꞌamajaꞌ ne coc pa ri tinamit, ma cꞌa cꞌo pa ri luwar pa xcꞌul wi ruma ri Marta.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ecꞌu raj judiꞌab e cꞌo rucꞌ ri María re caquibochiꞌij ucꞌuꞌx, xquilo echiriꞌ na jampatana xyactajic y canic xel bi. Rique xeterej cꞌu bi chirij, ma e chiquiwach rique e riꞌ queꞌec chwa ri mukubal chaꞌ queꞌrokꞌej ruxibal.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Echiriꞌ ri María xopon pa cꞌo wi ri Jesús, xew xril uwach, xuxuc rib chwach, y jewaꞌ xubiꞌij che: —Wajawal, we ta e laꞌ lal cꞌo la wara, na cacam ta riꞌ ri nuxibal —xchaꞌ.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ri Jesús echiriꞌ xrilo lic quebokꞌ ri María y raj judiꞌab eteran lo chirij, lic xoc chucꞌuꞌx y xuchap bis.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Xubiꞌij cꞌu chique: —¿Pa ximuk wi? —xchaꞌ. Rique xquibiꞌij: —Kajawal, peta la y chilape la —xechaꞌ.
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Ecꞌu ri Jesús xokꞌic.
35 Jesus chorou.
36 Xquibiꞌij cꞌu raj judiꞌab: —¡Chilape alak, lic cꞌax cunaꞌo! —xechaꞌ.
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 E cꞌo jujun chique raj judiꞌab xquibiꞌij: —Wa waꞌchi e xtzuꞌnisan re ri jun potzꞌ. ¿Suꞌbe cꞌu riꞌ na jinta xuꞌano chaꞌ na cacam ta ri Lázaro? —xechaꞌ.
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Ri Jesús lic xoc tanchi bis chucꞌuꞌx, xkib chwa ri mukubal. Waꞌ jun jul worotal paꞌbaj y tzꞌapal uchiꞌ rucꞌ jun abaj.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Ecꞌu ri Jesús xubiꞌij: —Chiwesaj laꞌbaj —xchaꞌ. Yey ri Marta, ri ranab can ri caminak, xubiꞌij che: —Wajawal, laꞌ lic chu chic, ma e ucaj kꞌij waꞌ mukutalic —xchaꞌ.
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Ri Jesús xubiꞌij che: —¿Na nubiꞌim ta neba chawe, we cacubiꞌ acꞌuꞌx wucꞌ, cawil runimal uwach ukꞌij ri Dios? —xchaꞌ.
40 Jesus respondeu:
41 Ewi xquesaj rabaj cꞌo chuchiꞌ ri mukubal. Ecꞌuchiriꞌ, ri Jesús xtzuꞌn chicaj y xubiꞌij: —Lal Nukaw, maltiox co cheꞌla ma intom chi la.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Riꞌin wetaꞌam lic xaki quinta la, pero cambiꞌij cꞌu waꞌ cuma wuꞌqꞌuiyal ticawex e cꞌo wara, chaꞌ rique caquicojo lal takayom lo we —xchaꞌ.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Echiriꞌ xuqꞌuis ubiꞌxiquil waꞌ, lic co xsiqꞌuin che ubiꞌxiquil: —¡Lázaro, chatelulok! —xchaꞌ.
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ewi ri Lázaro xel lok, bolkꞌotim ri rakan y rukꞌab pa cꞌul yey rupalaj chꞌukutal rucꞌ jun cꞌul. Ruma cꞌu laꞌ, ri Jesús xubiꞌij chique: —Chiquira ri cꞌul cꞌo che chaꞌ utz queꞌec —xchaꞌ.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 E qꞌui cꞌu chique raj judiꞌab, ri e petinak che ubochiꞌixic ucꞌuꞌx ri María, echiriꞌ xquil ri xuꞌan ri Jesús, xquicubaꞌ quicꞌuꞌx rucꞌ.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Noꞌj e cꞌo jujun chique xebec cucꞌ ri fariseos, y xeꞌquitzijoj chique ri xuꞌan ri Jesús.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Ecꞌu ri nimak e aj chacunel pa Rocho Dios y ri fariseos xquimol quib cucꞌ jujun chic chique ri e aj kꞌatal tzij y jewaꞌ xquibiꞌij: —¿Saꞌ ri cakaꞌano? Ma waꞌchi lic uqꞌuiyal cꞌutubal re ruchukꞌab cuꞌano.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 We na cakakꞌatej taj, conoje cacubiꞌ quicꞌuꞌx rucꞌ y quecꞌun cꞌu lo riꞌ raj wach re Roma chaꞌ coꞌlquiwulij wa Luwar pa cakalokꞌnimaj wi ri Dios y wa katinamit —xechaꞌ.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ecꞌuchiriꞌ ri Caifás, ri cajawal raj chacunel pa Rocho Dios che laꞌ la junab, jewaꞌ xubiꞌij chique: —Ralak na jinta etaꞌam alak.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Na cachꞌob ta alak rakan chi utz, ma e más utz we xa jun chi achi cacam pucꞌaxel ri tinamit chwa ri casach quiwach conoje ri katinamit —xchaꞌ.
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ri Caifás na xa ta pa re rire xubiꞌij waꞌ. Ma ruma e cajawal raj chacunel pa Rocho Dios che laꞌ la junab, ri Dios xuya che cukꞌalajisaj e cacam ri Jesús paquicꞌaxel conoje ri tinamit e aj judiꞌab.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Y na xew ta cuma ri tinamit Israel xcam ri Jesús, ma xcamic chaꞌ cuꞌan xa jun chique conoje ri e ralcꞌoꞌal ri Dios equicherinak bi che ruwachulew.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ecꞌu raj judiꞌab chwi laꞌ la kꞌij wi xquiꞌan tzij chiquiwach chaꞌ caquicamisaj ri Jesús.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Ruma cꞌu waꞌ, ri Jesús na xbin ta chi chiquixoꞌl chiwachil. Ewi xel bi pa ri luwar re Judea y xeꞌec chunakaj ri luwar catzꞌintzꞌotic, pa jun tinamit Efraín rubiꞌ. Chiriꞌ xcanaj can wi junam cucꞌ rutijoꞌn.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Xa nakaj chi cꞌo wi lo ri Pascua, waꞌ e quinimakꞌij raj judiꞌab. Uqꞌuiyal winak re tak ri tinamit xepakiꞌ Jerusalem re caquiꞌan ri quijoskꞌiquil chwach ri Dios,chaꞌ jelaꞌ takal chique caquiꞌan ri nimakꞌij Pascua.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 E tak cꞌu ri winak quetajin che utzucuxic ri Jesús, yey echiriꞌ e cꞌo pa ri Rocho Dios, caquitzꞌonobej chiquiwach: «¿Saꞌ nawi quichꞌob riꞌix? ¿Cacꞌun nawi pa wa nimakꞌij?» quechaꞌ.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Yey ri fariseos cucꞌ ri nimak e aj chacunel pa Rocho Dios etakaninak che we cꞌo junok caretaꞌmaj pa cꞌo wi ri Jesús, chubiꞌij chaꞌ queꞌquichapa ulok.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.