Gálatas 2
Ri utzilaj tzij re ri kanimajawal Jesucristo (ACR_TNT) vs NTLH
1 Xicꞌow na cꞌu cajlajuj junab echiriꞌ xinꞌec tanchi Jerusalem rucꞌ ri Bernabé, yey xincꞌam bi ri Tito kucꞌ.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Xinꞌec cꞌut, ma ri Dios xukꞌalajisaj chwe chirajawaxic quinopon chilaꞌ. Xkamol cꞌu kib xew cucꞌ ri e aj wach re riglesia y xinkꞌalajisaj chiquiwach ri Utzilaj Tzij cantzijoj chique ri na e ta aj judiꞌab. E xinꞌan waꞌ chaꞌ janipa ri nuꞌanom chic y tak ri quintajin che uꞌanic na casach ta uwach.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Wachbiꞌil cꞌu ri Tito yey rire na e ta cuqꞌuil ri e aj judiꞌab; na rucꞌ ta cꞌu riꞌ, ri e aj wach re riglesia na xquitak tane che rire cucoj ri retalil re circuncisión.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Xkamol cꞌu kib cucꞌ wa e aj wach, ma e cꞌo jujun na e ta sakil hermanos xquimin quib chikaxoꞌlibal riꞌoj chaꞌ e caquicꞌacꞌalej ri kabinic kasilabic ri oj re ri Cristo, ri Jun xojresaj lo chuxeꞌ ri takanic que raj judiꞌab. Xquiꞌan waꞌ xa re cacaj cojcꞌojiꞌ paquikꞌab rique.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Pero riꞌoj na xkatakej ta cꞌana ri caquibiꞌij chaꞌ jelaꞌ na cajalcꞌataj ta ri Kꞌijsak re ri Utzilaj Tzij cojom chi alak.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 E tak cꞌu raj wach re riglesia ri lic cꞌo quiwach, tob na jinta cꞌo cuꞌan chwe riꞌin we ri petinak lok cꞌo quiwach o na jintaj ma chwach ri Dios xa jun kawach; rique na jinta juna cꞌacꞌ tzij xquicoj puwi ri nucꞌutunic riꞌin.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Y na xew ta waꞌ, ma xquimaj usucꞌ e ri Dios xyaꞌw panukꞌab riꞌin rutzijoxic ri Utzilaj Tzij chique ri na e ta aj judiꞌab, jelaꞌ pachaꞌ xyaꞌiꞌ che ri Pedro rutzijoxic waꞌ chique ri e aj judiꞌab.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Ma ri Dios, ri xutak bi ri Pedro re cuꞌana utakoꞌn chiquixoꞌl ri e aj judiꞌab, e xtakaw bi weꞌin re quinuꞌana utakoꞌn chiquixoꞌl ri na e ta aj judiꞌab.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Ecꞌu ri Jacobo, ri Pedro y ri Juan, ri lic cꞌo quiwach pa riglesia, xquimaj usucꞌ e ri Dios yaꞌyom wa jun chac chwe. Xquiya cꞌu riꞌ ri quikꞌab chwe riꞌin y che ri Bernabé, cꞌutubal re oj chi cachbiꞌil rique. Y xucꞌul quicꞌuꞌx cojchacun riꞌin y ri Bernabé chiquixoꞌl ri na e ta aj judiꞌab, yey rique e quechacun chiquixoꞌl ri e aj judiꞌab.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Xew cꞌu lic xquitzꞌonoj chike na quekamescꞌutaj ta ri e nibaꞌib y waꞌ lic e cacha nucꞌuꞌx che uꞌanic.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Na rucꞌ ta cꞌu riꞌ, echiriꞌ ri Pedro xcꞌun pa ri tinamit Antioquía, riꞌin e laꞌ chiwachil lic co xinchꞌaꞌbej upa ruma ri na usucꞌ taj catajin che uꞌanic.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Ma ri Pedro xaki cawaꞌ cucꞌ ri hermanos na e ta aj judiꞌab, noꞌj echiriꞌ xecꞌun jujun e petinak Jerusalem pa riglesia pa cꞌo wi ri Jacobo, xresaj rib chiquij ri na e ta aj judiꞌab y na xwaꞌ ta chi cucꞌ, ma cuxiꞌij rib chiquiwach ri lic queboc il che ri retalil re circuncisión.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Ecꞌu ri hermanos e aj judiꞌab xquiꞌan que rucꞌ ri Pedro, yey ri Bernabé xpachaꞌb ne cucꞌ waꞌ wa xa queb quipalaj.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Echiriꞌ riꞌin xinwilo na e ta caquiꞌan jelaꞌ pachaꞌ ri cubiꞌij ri sakil cꞌutunic re ri Utzilaj Tzij, jewaꞌ ximbiꞌij che ri Pedro chiquiwach conoje ri quimolom quib: «Rilal, lal cuqꞌuil raj judiꞌab yey caꞌan e la pachaꞌ ri caquiꞌan ri hermanos na e ta aj judiꞌab y na catakej ta chi la jujun che ri takanic que raj judiꞌab. ¿Saꞌ cꞌu uchac riꞌ cabiꞌij rilal chique ri na e ta aj judiꞌab chirajawaxic caquitakej wa takanic que ri e aj judiꞌab?»
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Ri oj aj judiꞌab, chwi kalaxic lok, na oj ta aj palajiy tzij pachaꞌ ri jujun chic tinamit na jinta Rutzij Upixab ri Dios cucꞌ.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Na rucꞌ ta cꞌu riꞌ, ketaꞌam na jinta junok cuꞌan jusucꞌ che rib ruma cutakej ri takanic que raj judiꞌab; ma ri lic chirajawaxic wi e ri cubulibal cꞌuꞌxaj rucꞌ ri Kanimajawal Jesucristo. E uwariꞌche riꞌoj xkacoj rubiꞌ chaꞌ jelaꞌ Rire cuꞌan jusucꞌ chike xew ruma ri cubulibal kacꞌuꞌx rucꞌ y na ruma ta ri cakatakej juna tzij pixab. Ma na jinta junok cuꞌan jusucꞌ che rib ruma cutakej ri takanic que raj judiꞌab.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Ecꞌu riꞌoj lic cakaj cojuꞌan jusucꞌ chwach ri Dios xew ruma ri cubulibal kacꞌuꞌx rucꞌ ri Cristo; yey we chiquiwach cꞌu jujun chic, oj aj mac ruma na cakatakej ta chi ri quitakanic rique, ¿e nawi queꞌelok cojuꞌana aj mac ruma ri cubulibal kacꞌuꞌx rucꞌ ri Cristo? ¡Na e ta riꞌ!
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Ma we cancꞌosoj tanchi lo uwach ri nucꞌakom chubi, riꞌ e queꞌelok in jun aj palajiy tzij.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Riꞌin xinya wib che uꞌanic ronoje ri takanic que raj judiꞌab chaꞌ jelaꞌ canꞌan jusucꞌ che wib, pero xinmaj usucꞌ na ruma ta waꞌ cuꞌan jusucꞌ junok chwach ri Dios; ecꞌu woꞌora nuyaꞌom wib che ulokꞌnimaxic ri Dios rucꞌ ronoje ri nucꞌaslem.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Jecꞌulaꞌ, ri nucꞌaslemal na weꞌin ta chic, ma e re ri Kanimajawal Jesucristo. E pachaꞌ xincam chwa ri cruz junam rucꞌ ri Cristo. Woꞌora che ri nucꞌaslem, ronoje ri canꞌano e ruma ri cubulibal nucꞌuꞌx rucꞌ Rucꞌajol ri Dios, ri lic cꞌax xinunaꞌo y xuya rib pa camic wuma riꞌin.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Na cuaj ta cꞌut cancꞌak bi ukꞌij ri unimal rutzil ucꞌuꞌx ri Dios; ma we ta cꞌo junok curiko cuꞌan jusucꞌ che rib chwach ri Dios ruma utakem ri tzij pixab, riꞌ na jinta cutikoj rucamic ri Cristo.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.