Atos 27
Ri utzilaj tzij re ri kanimajawal Jesucristo (ACR_TNT) vs VC
1 Ecꞌuchiriꞌ xjiquibax uwach cojtak bi pa ri luwar re Italia pa barco, ri Pablo y jujun chic chique ri e cꞌo pa presoyil xeyaꞌ pukꞌab jun capitán que soldados, Julio rubiꞌ. Waꞌ waꞌchi catakan paquiwi ri soldados “E re ri nimalaj takanel Augusto” cabiꞌx chique.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Xojoccꞌu bi chupa jun barco re ri puerto Adramitio, e riꞌ queꞌec pa tak ri tinamit e cꞌo chuchiꞌ ri mar re Asia. Xkamaj cꞌu bi kabe chwi ri mar. Yey xeꞌec kucꞌ ri Aristarco, jun aj Tesalónica, jun tinamit pa ri luwar re Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Chucaꞌm kꞌij cꞌut, xojopon pa ri tinamit Sidón. Chiriꞌ cꞌu riꞌ, ri Julio, raj wach que ri soldados, lic xucꞌut ri rutzil ucꞌuꞌx che ri Pablo, ma xuya luwar che xeꞌbina cucꞌ ri ramigos chaꞌ caquitoꞌ lo rucꞌ ri cajawax che.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Xojel cꞌu bi pa ri tinamit Sidón. Pero na xojꞌec ta jusucꞌ ruma ri tew lic cajumcaꞌnic, yey waꞌ chikawach petinak wi. Ecꞌu xkasut rij ri isla Chipre chaꞌ cojuchꞌuk ri juyub che ri tew.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Xojicꞌow cꞌu chwach tak ri tinamit re Cilicia y re Panfilia, ri e cꞌo chuchiꞌ ri mar. Y xojopon cꞌu pa ri tinamit Mira, jun tinamit re Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Chiriꞌ cꞌu riꞌ, ri capitán que ri soldados xurik jun barco re ri puerto Alejandría, e riꞌ cumaj bi ube queꞌec pa tak ri luwar re Italia. Y xojuya bi chupa.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Uqꞌuiyal kꞌij cꞌut xojbin chwi ri mar e laꞌ xa coqꞌuil, y lic cꞌayew xojopon chwach ri tinamit Gnido ruma ri tew cojukꞌatej chikawach. Ruma waꞌ xkamaj bi kabe pa ri isla Creta pa na lic ta cujum wi rib ri tew chike. Xojicꞌow cꞌu chwach ri tinamit Salmón.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Ewi xojicꞌow chirij waꞌ wa isla xa nakaj che ruwa rakan takꞌaj y jelaꞌ lic cꞌayew xojopon pa jun tinamit Buenos Puertos, cabiꞌx che. Waꞌ xa chunakaj chi ri tinamit Lasea cꞌo wi.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Lic cꞌut uqꞌuiyal kꞌij chic kajamom che ri kabenam yey lic xibibal chi ri binem chwi ri mar, ma cꞌacꞌ ricꞌowic ri nimakꞌij echiriꞌ ri aj judiꞌab caquiꞌan ayunoyey e ne riꞌ cujek ri kꞌalaj. E uwariꞌche ri Pablo xebupixabaj,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 jewaꞌ xubiꞌij chique: «Alak achijab, riꞌin canwilo wa kabenam chwi wa mar lic xibibal uwach. Cꞌo pa sak na xa ta jubikꞌ ri cakajam canok; na xew ta cakajam can ekaꞌn y cakajam can ri barco, ma laj ne cakajam can ri kacꞌaslem riꞌoj» xcha chique.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Pero ri capitán que ri soldados e lic xuta que ri cꞌamayom bi re ri barco y ri rajaw waꞌ, yey na xoc ta il che ri xubiꞌij ri Pablo.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Ecꞌu ri puerto pa cataqꞌuiꞌ wi ri barco na e ta jun luwar pa utz cakicꞌowibej wi rukꞌijol echiriꞌ cꞌax tew y cꞌo jab.Ruma cꞌu laꞌ, lic e qꞌui xquibiꞌij chiquiwach quebel chiriꞌ y caquitij ukꞌij quebec pa ri tinamit Fenice chaꞌ chilaꞌ caquicꞌowibej rukꞌijol echiriꞌ cꞌax tew y cꞌo jab. Wa jun puerto re ri isla Creta catzuꞌn lo puwiquikꞌab y pa mox che rutzakibal kꞌij.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Xpe cꞌu jun tew pa sur xa cawelel chic. Waꞌ xucoj pa quijolom e xuꞌana ri quirayim, y jecꞌulaꞌ utz caquimaj bi quibe. Xquimaj cꞌu bi quibe pa ri barco chunakaj ri takꞌaj che ri isla Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Pero na naj ta kaꞌanom chwi ri mar echiriꞌ xujek jun nimalaj cakjikꞌ “Euroclidón” cabiꞌx che y xujek cꞌu riꞌ e cupakej bi ri barco.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Ecꞌu riꞌ waꞌ wa cakjikꞌ xujek cuxulcꞌatilaꞌ ri barco y na utz ta chic cacꞌam bi jusucꞌ chwa ruchukꞌab runimal tew. Jecꞌulaꞌ xa xkaya bi kib xojcꞌam bi ruma runimal tew.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Xkasutij cꞌu rij jun ralco isla Clauda rubiꞌ pa na lic ta cujum wi rib ri tew chike, yey lic xuꞌan cꞌayew chike xkajecꞌ pan ri ralco barco re toꞌbal ib, ri charem ruma ri nimalaj barco.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Ecꞌuchiriꞌ xakꞌanisax waꞌ pa ri nimalaj barco, xcojiꞌ ucowil ri barco rucꞌ laso chaꞌ na cuꞌan ta ucꞌaj ruma ri cakjikꞌ. Lic cꞌu xkaxiꞌij kib riꞌ, ma runimal tew cupakej ri barco chwach jun luwar Sirte rubiꞌ, pa na cho ta wi ri yaꞌ y wuluꞌl uxeꞌ ri sanyeb. Xesax cꞌu ri manta cꞌo puwi ri barco y xyaꞌ luwar che ri barco cacꞌam bi ruma runimal tew.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Chucaꞌm kꞌij cꞌut, lic cꞌa cajabajoꞌx ri barco ruma ruchukꞌab ri cakjikꞌ. Ruma cꞌu riꞌ rachijab ebucꞌayom ri barco xquijek caquicꞌak tak bi ri ekaꞌn re ri barco pa ri mar.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Y churox kꞌij xkajek utoric upa ri barco y xkacꞌak bi pa ri mar tak ri xkatoro.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Uqꞌuiyal kꞌij cꞌu riꞌ na jinta kꞌij y na jinta chꞌumil xkꞌalajinic, yey ri cakjikꞌ na xa ta jubikꞌ ri yaꞌ curoj chike. Ruma cꞌu waꞌ na jinta chi pa sak we cojcꞌasiꞌ na.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Yey na oj woꞌkinak ta uqꞌuiyal kꞌij. E uwariꞌche ri Pablo xtaqꞌuiꞌ chiquixoꞌl conoje y jewaꞌ xubiꞌij: «Alak achijab, lic utz ta e xta alak ri ximbiꞌij; ma we tamaji xojel lo pa ri isla Creta, na cakacꞌulumaj ta riꞌ waꞌ y na jinta ne cꞌo cakajam riꞌ.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 »Noꞌj cꞌu woꞌora cannimarisaj cꞌuꞌx alak rucꞌ waꞌ: Na jinta junok cujam can rucꞌaslem che alak, xew cakajam can ri barco.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Cambiꞌij waꞌ ma wa jun akꞌab xcꞌun wucꞌ ri ángel re ri Dios, ri Jun nuyaꞌom wib pukꞌab y ri canlokꞌnimaj.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Ecꞌu ri ángel xubiꞌij can waꞌ chwe: “Pablo, maxiꞌij awib, ma lic chirajawaxic cateꞌela chwach ri nimalaj takanel re Roma. Yey awuma riꞌat, ri Dios quebucolobej che ri camic conoje ri e cꞌo awucꞌ chupa ri barco” xcha ri ángel chwe.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Ruma cꞌu laꞌ, alak achijab, nimarisaj cꞌuꞌx alak. Ma riꞌin cubul nucꞌuꞌx rucꞌ ri Dios y lic nujiquibam e cuꞌanaꞌ pachaꞌ ri xbiꞌx chwe.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Noꞌj cꞌu ri barco cuꞌchꞌiquibaꞌ na cꞌu rib pa ri sanyeb chwach juna isla» xcha ri Pablo.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Jun akꞌab cꞌu riꞌ, echiriꞌ xkaqꞌuis queb semana, oj pakem bi ruma ri tew chwi ri mar Adriático. Yey pa tiqꞌuil akꞌab cꞌut, e rachijab ebucꞌayom ri barco xquinaꞌbej catajin coponic chunakaj ulew.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Xquipaj cꞌu ruchoyil upa ri yaꞌ y xquinaꞌbej treinta y seis metros chi uchoyil upa. Xojbin chi pan jubikꞌ y xquipaj tanchic. Xquinaꞌbej cꞌu riꞌ xa veintisiete metros chi uchoyil upa.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Lic cꞌu caquixiꞌij quib we ri tew xuchik ri barco chwa abaj. Ewi xquicꞌak bi cajib anclaspa ri mar chirij lo ri barco re caquixim rucꞌ chaꞌ utz cataqꞌuiꞌic. Xew cꞌu lic coyeꞌem chic casakiric.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Ecꞌu rachijab ebucꞌayom ri barco xcaj caquiya can ri barco. Xquijek cꞌu caquikasaj pa ri mar ri ralco barco re toꞌbal ib y xquiꞌan pachaꞌ e riꞌ caquikasaj pan jujun chic anclas chwach ri barco re cataqꞌuiꞌic.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Ecꞌu ri Pablo xubiꞌij chique ri capitán y ri soldados: «We wa ebucꞌayom re ri barco na quecanaj ta can chupa ri barco, na cacolobetaj ta alak» xchaꞌ.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ecꞌuchiriꞌ, ri soldados xquikꞌat pa ximital wi ri ralco barco re toꞌbal ib; y xquiya bi ranimaꞌ xeꞌec pa ri yaꞌ y jelaꞌ na jinta junok utz canimaj bi chupa.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Echiriꞌ xujek cꞌut casakiric, ri Pablo xebupixabaj conoje chaꞌ quewaꞌic, jewaꞌ xubiꞌij chique: «E ucaꞌm semana waꞌ na uxlaninak ta alak y na jinta cꞌo tijom alak.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 E uwariꞌche, cantzꞌonoj che alak, woꞌk alak chaꞌ na cakꞌob ta ri chukꞌab alak; ma na jinta junok che alak cujam can tob tane xa juna uwiꞌ» xchaꞌ.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Cꞌa ecꞌu riꞌ ubiꞌim waꞌ, xucꞌam jun pam y xutioxij che ri Dios chiquiwach conoje; xuwechꞌ cꞌu upa y xujek utijic.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Cꞌa ecꞌuchiriꞌ, conoje lic xmikꞌ quicꞌuꞌx y xewaꞌic.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Chi konoje ri oj cꞌo chupa ri barco, oj queb ciento rucꞌ setenta y seis chi ticawex.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ecꞌuchiriꞌ xenojic, xquikꞌobisaj can ri rekaꞌn ri barco, e xquicꞌak can ri trigo pa ri mar.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Ecꞌuchiriꞌ pakꞌij chic, ri ebucꞌayom ri barco na quetaꞌam taj pa la catajin wi coponic. Yey xquil cꞌu pan chinimanaj jun ukꞌab ri mar sanyeb uchiꞌ; jecꞌulaꞌ xquiyijbaꞌ chiquiwach we caquichꞌij uminic bi ri barco cꞌa chilaꞌ.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Xquikꞌat cꞌu ri ximbal re ri anclas pa yukul wi ri barco y xquiya can ranimaꞌ waꞌ chupa ri mar. Jecꞌulaꞌ xquiquir ri ximbal re ri queb timón re ri barco. Tecꞌuchiriꞌ, xquiyac ri manta cacꞌuluw ri tew chwach ri barco y xquijek cꞌu riꞌ quekib pan che rulew cꞌo chuchiꞌ ri yaꞌ.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Pero ri barco xuꞌyaꞌa rib pa cucꞌul wi rib queb utzaꞌm yaꞌ y xtzaniꞌ pa jun luwar pa umolom wi rib ri sanyeb chuxeꞌ ri yaꞌ. Rutzaꞌm ri barco xuꞌchꞌiquibaꞌ rib pa ri sanyeb. Ecꞌu ri chirij ri barco xujek cawechꞌetajic ruma ruchukꞌab ri tew cꞌo chwi ri mar.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Ecꞌu ri soldados xquibiꞌij chiquiwach quequicamisaj ri e cꞌo chi presoyil chaꞌ na jinta junok canimajic e laꞌ pa mux.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Noꞌj cꞌu ri capitán que ri soldados, ruma caraj cucolobej ri Pablo che ri camic, xebukꞌatej che wa xquinoꞌjij. Y xtakan cꞌu che chaꞌ e janipa ri caquirik mux quicꞌaka bi quib nabe chupa ri yaꞌ y queꞌquimaja uwa ulew;
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 yey ri nicꞌaj chic quiꞌana bi que, quiyaꞌa bi quib chwi tak tzꞌalam y chwi tak ruchꞌakapul ri barco. Jecꞌulaꞌ xquiꞌano. Ewi na jinta junok xjikꞌ pa yaꞌ; conoje xeꞌquimaja uwa ulew.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.