Atos 27
Ri utzilaj tzij re ri kanimajawal Jesucristo (ACR_TNT) vs NAA
1 Ecꞌuchiriꞌ xjiquibax uwach cojtak bi pa ri luwar re Italia pa barco, ri Pablo y jujun chic chique ri e cꞌo pa presoyil xeyaꞌ pukꞌab jun capitán que soldados, Julio rubiꞌ. Waꞌ waꞌchi catakan paquiwi ri soldados “E re ri nimalaj takanel Augusto” cabiꞌx chique.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Xojoccꞌu bi chupa jun barco re ri puerto Adramitio, e riꞌ queꞌec pa tak ri tinamit e cꞌo chuchiꞌ ri mar re Asia. Xkamaj cꞌu bi kabe chwi ri mar. Yey xeꞌec kucꞌ ri Aristarco, jun aj Tesalónica, jun tinamit pa ri luwar re Macedonia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Chucaꞌm kꞌij cꞌut, xojopon pa ri tinamit Sidón. Chiriꞌ cꞌu riꞌ, ri Julio, raj wach que ri soldados, lic xucꞌut ri rutzil ucꞌuꞌx che ri Pablo, ma xuya luwar che xeꞌbina cucꞌ ri ramigos chaꞌ caquitoꞌ lo rucꞌ ri cajawax che.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Xojel cꞌu bi pa ri tinamit Sidón. Pero na xojꞌec ta jusucꞌ ruma ri tew lic cajumcaꞌnic, yey waꞌ chikawach petinak wi. Ecꞌu xkasut rij ri isla Chipre chaꞌ cojuchꞌuk ri juyub che ri tew.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Xojicꞌow cꞌu chwach tak ri tinamit re Cilicia y re Panfilia, ri e cꞌo chuchiꞌ ri mar. Y xojopon cꞌu pa ri tinamit Mira, jun tinamit re Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Chiriꞌ cꞌu riꞌ, ri capitán que ri soldados xurik jun barco re ri puerto Alejandría, e riꞌ cumaj bi ube queꞌec pa tak ri luwar re Italia. Y xojuya bi chupa.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Uqꞌuiyal kꞌij cꞌut xojbin chwi ri mar e laꞌ xa coqꞌuil, y lic cꞌayew xojopon chwach ri tinamit Gnido ruma ri tew cojukꞌatej chikawach. Ruma waꞌ xkamaj bi kabe pa ri isla Creta pa na lic ta cujum wi rib ri tew chike. Xojicꞌow cꞌu chwach ri tinamit Salmón.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Ewi xojicꞌow chirij waꞌ wa isla xa nakaj che ruwa rakan takꞌaj y jelaꞌ lic cꞌayew xojopon pa jun tinamit Buenos Puertos, cabiꞌx che. Waꞌ xa chunakaj chi ri tinamit Lasea cꞌo wi.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Lic cꞌut uqꞌuiyal kꞌij chic kajamom che ri kabenam yey lic xibibal chi ri binem chwi ri mar, ma cꞌacꞌ ricꞌowic ri nimakꞌij echiriꞌ ri aj judiꞌab caquiꞌan ayunoyey e ne riꞌ cujek ri kꞌalaj. E uwariꞌche ri Pablo xebupixabaj,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 jewaꞌ xubiꞌij chique: «Alak achijab, riꞌin canwilo wa kabenam chwi wa mar lic xibibal uwach. Cꞌo pa sak na xa ta jubikꞌ ri cakajam canok; na xew ta cakajam can ekaꞌn y cakajam can ri barco, ma laj ne cakajam can ri kacꞌaslem riꞌoj» xcha chique.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Pero ri capitán que ri soldados e lic xuta que ri cꞌamayom bi re ri barco y ri rajaw waꞌ, yey na xoc ta il che ri xubiꞌij ri Pablo.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Ecꞌu ri puerto pa cataqꞌuiꞌ wi ri barco na e ta jun luwar pa utz cakicꞌowibej wi rukꞌijol echiriꞌ cꞌax tew y cꞌo jab.Ruma cꞌu laꞌ, lic e qꞌui xquibiꞌij chiquiwach quebel chiriꞌ y caquitij ukꞌij quebec pa ri tinamit Fenice chaꞌ chilaꞌ caquicꞌowibej rukꞌijol echiriꞌ cꞌax tew y cꞌo jab. Wa jun puerto re ri isla Creta catzuꞌn lo puwiquikꞌab y pa mox che rutzakibal kꞌij.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Xpe cꞌu jun tew pa sur xa cawelel chic. Waꞌ xucoj pa quijolom e xuꞌana ri quirayim, y jecꞌulaꞌ utz caquimaj bi quibe. Xquimaj cꞌu bi quibe pa ri barco chunakaj ri takꞌaj che ri isla Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Pero na naj ta kaꞌanom chwi ri mar echiriꞌ xujek jun nimalaj cakjikꞌ “Euroclidón” cabiꞌx che y xujek cꞌu riꞌ e cupakej bi ri barco.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Ecꞌu riꞌ waꞌ wa cakjikꞌ xujek cuxulcꞌatilaꞌ ri barco y na utz ta chic cacꞌam bi jusucꞌ chwa ruchukꞌab runimal tew. Jecꞌulaꞌ xa xkaya bi kib xojcꞌam bi ruma runimal tew.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Xkasutij cꞌu rij jun ralco isla Clauda rubiꞌ pa na lic ta cujum wi rib ri tew chike, yey lic xuꞌan cꞌayew chike xkajecꞌ pan ri ralco barco re toꞌbal ib, ri charem ruma ri nimalaj barco.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Ecꞌuchiriꞌ xakꞌanisax waꞌ pa ri nimalaj barco, xcojiꞌ ucowil ri barco rucꞌ laso chaꞌ na cuꞌan ta ucꞌaj ruma ri cakjikꞌ. Lic cꞌu xkaxiꞌij kib riꞌ, ma runimal tew cupakej ri barco chwach jun luwar Sirte rubiꞌ, pa na cho ta wi ri yaꞌ y wuluꞌl uxeꞌ ri sanyeb. Xesax cꞌu ri manta cꞌo puwi ri barco y xyaꞌ luwar che ri barco cacꞌam bi ruma runimal tew.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Chucaꞌm kꞌij cꞌut, lic cꞌa cajabajoꞌx ri barco ruma ruchukꞌab ri cakjikꞌ. Ruma cꞌu riꞌ rachijab ebucꞌayom ri barco xquijek caquicꞌak tak bi ri ekaꞌn re ri barco pa ri mar.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Y churox kꞌij xkajek utoric upa ri barco y xkacꞌak bi pa ri mar tak ri xkatoro.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Uqꞌuiyal kꞌij cꞌu riꞌ na jinta kꞌij y na jinta chꞌumil xkꞌalajinic, yey ri cakjikꞌ na xa ta jubikꞌ ri yaꞌ curoj chike. Ruma cꞌu waꞌ na jinta chi pa sak we cojcꞌasiꞌ na.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Yey na oj woꞌkinak ta uqꞌuiyal kꞌij. E uwariꞌche ri Pablo xtaqꞌuiꞌ chiquixoꞌl conoje y jewaꞌ xubiꞌij: «Alak achijab, lic utz ta e xta alak ri ximbiꞌij; ma we tamaji xojel lo pa ri isla Creta, na cakacꞌulumaj ta riꞌ waꞌ y na jinta ne cꞌo cakajam riꞌ.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 »Noꞌj cꞌu woꞌora cannimarisaj cꞌuꞌx alak rucꞌ waꞌ: Na jinta junok cujam can rucꞌaslem che alak, xew cakajam can ri barco.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Cambiꞌij waꞌ ma wa jun akꞌab xcꞌun wucꞌ ri ángel re ri Dios, ri Jun nuyaꞌom wib pukꞌab y ri canlokꞌnimaj.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ecꞌu ri ángel xubiꞌij can waꞌ chwe: “Pablo, maxiꞌij awib, ma lic chirajawaxic cateꞌela chwach ri nimalaj takanel re Roma. Yey awuma riꞌat, ri Dios quebucolobej che ri camic conoje ri e cꞌo awucꞌ chupa ri barco” xcha ri ángel chwe.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Ruma cꞌu laꞌ, alak achijab, nimarisaj cꞌuꞌx alak. Ma riꞌin cubul nucꞌuꞌx rucꞌ ri Dios y lic nujiquibam e cuꞌanaꞌ pachaꞌ ri xbiꞌx chwe.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Noꞌj cꞌu ri barco cuꞌchꞌiquibaꞌ na cꞌu rib pa ri sanyeb chwach juna isla» xcha ri Pablo.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Jun akꞌab cꞌu riꞌ, echiriꞌ xkaqꞌuis queb semana, oj pakem bi ruma ri tew chwi ri mar Adriático. Yey pa tiqꞌuil akꞌab cꞌut, e rachijab ebucꞌayom ri barco xquinaꞌbej catajin coponic chunakaj ulew.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Xquipaj cꞌu ruchoyil upa ri yaꞌ y xquinaꞌbej treinta y seis metros chi uchoyil upa. Xojbin chi pan jubikꞌ y xquipaj tanchic. Xquinaꞌbej cꞌu riꞌ xa veintisiete metros chi uchoyil upa.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Lic cꞌu caquixiꞌij quib we ri tew xuchik ri barco chwa abaj. Ewi xquicꞌak bi cajib anclaspa ri mar chirij lo ri barco re caquixim rucꞌ chaꞌ utz cataqꞌuiꞌic. Xew cꞌu lic coyeꞌem chic casakiric.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Ecꞌu rachijab ebucꞌayom ri barco xcaj caquiya can ri barco. Xquijek cꞌu caquikasaj pa ri mar ri ralco barco re toꞌbal ib y xquiꞌan pachaꞌ e riꞌ caquikasaj pan jujun chic anclas chwach ri barco re cataqꞌuiꞌic.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Ecꞌu ri Pablo xubiꞌij chique ri capitán y ri soldados: «We wa ebucꞌayom re ri barco na quecanaj ta can chupa ri barco, na cacolobetaj ta alak» xchaꞌ.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Ecꞌuchiriꞌ, ri soldados xquikꞌat pa ximital wi ri ralco barco re toꞌbal ib; y xquiya bi ranimaꞌ xeꞌec pa ri yaꞌ y jelaꞌ na jinta junok utz canimaj bi chupa.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Echiriꞌ xujek cꞌut casakiric, ri Pablo xebupixabaj conoje chaꞌ quewaꞌic, jewaꞌ xubiꞌij chique: «E ucaꞌm semana waꞌ na uxlaninak ta alak y na jinta cꞌo tijom alak.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 E uwariꞌche, cantzꞌonoj che alak, woꞌk alak chaꞌ na cakꞌob ta ri chukꞌab alak; ma na jinta junok che alak cujam can tob tane xa juna uwiꞌ» xchaꞌ.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Cꞌa ecꞌu riꞌ ubiꞌim waꞌ, xucꞌam jun pam y xutioxij che ri Dios chiquiwach conoje; xuwechꞌ cꞌu upa y xujek utijic.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Cꞌa ecꞌuchiriꞌ, conoje lic xmikꞌ quicꞌuꞌx y xewaꞌic.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Chi konoje ri oj cꞌo chupa ri barco, oj queb ciento rucꞌ setenta y seis chi ticawex.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Ecꞌuchiriꞌ xenojic, xquikꞌobisaj can ri rekaꞌn ri barco, e xquicꞌak can ri trigo pa ri mar.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Ecꞌuchiriꞌ pakꞌij chic, ri ebucꞌayom ri barco na quetaꞌam taj pa la catajin wi coponic. Yey xquil cꞌu pan chinimanaj jun ukꞌab ri mar sanyeb uchiꞌ; jecꞌulaꞌ xquiyijbaꞌ chiquiwach we caquichꞌij uminic bi ri barco cꞌa chilaꞌ.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Xquikꞌat cꞌu ri ximbal re ri anclas pa yukul wi ri barco y xquiya can ranimaꞌ waꞌ chupa ri mar. Jecꞌulaꞌ xquiquir ri ximbal re ri queb timón re ri barco. Tecꞌuchiriꞌ, xquiyac ri manta cacꞌuluw ri tew chwach ri barco y xquijek cꞌu riꞌ quekib pan che rulew cꞌo chuchiꞌ ri yaꞌ.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pero ri barco xuꞌyaꞌa rib pa cucꞌul wi rib queb utzaꞌm yaꞌ y xtzaniꞌ pa jun luwar pa umolom wi rib ri sanyeb chuxeꞌ ri yaꞌ. Rutzaꞌm ri barco xuꞌchꞌiquibaꞌ rib pa ri sanyeb. Ecꞌu ri chirij ri barco xujek cawechꞌetajic ruma ruchukꞌab ri tew cꞌo chwi ri mar.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Ecꞌu ri soldados xquibiꞌij chiquiwach quequicamisaj ri e cꞌo chi presoyil chaꞌ na jinta junok canimajic e laꞌ pa mux.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Noꞌj cꞌu ri capitán que ri soldados, ruma caraj cucolobej ri Pablo che ri camic, xebukꞌatej che wa xquinoꞌjij. Y xtakan cꞌu che chaꞌ e janipa ri caquirik mux quicꞌaka bi quib nabe chupa ri yaꞌ y queꞌquimaja uwa ulew;
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 yey ri nicꞌaj chic quiꞌana bi que, quiyaꞌa bi quib chwi tak tzꞌalam y chwi tak ruchꞌakapul ri barco. Jecꞌulaꞌ xquiꞌano. Ewi na jinta junok xjikꞌ pa yaꞌ; conoje xeꞌquimaja uwa ulew.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.