Atos 27
New Testament in Achi (ACR_IBS) vs NVT
1 Xoʼon panok, are xnucʼtajic chi quiqui tak bi i ma Páblo pa Róma (chi u cwenta i jyub Itália), xqui yijba i ka ʼenam pa bárco. Xqui jach i ma Páblo, junam cuʼ juban chic aj prexil, puʼab jun capitan, ma Júlio u bi. Ire cajʼatzil jutzobaj soldádo chi â re i ʼatz laj ʼatol tzijâ ca bix chique.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Xoj ʼe che jun tinimit chu chiʼ i mar, u bi AdramÃtio. Are xoj uponic, ʼo jun bárco ya quel bic, ʼenam-re che jujun tinimit pa jyub Asia. Xoj ʼan bi chupam, y xoj ʼec. Xak ʼo i kachalal, ma Aristárco kuʼ chi aj Tesalónica, u cwenta i jyub Macedónia.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Chucab ʼij, xoj upon pa tinimit Sidon, chi ʼo chu chiʼ i ya. I capitan, ma Júlio, lic ʼutz che i ma Páblo; xu ya che chi que ʼe u solij i retaʼam qui wach, man quiqui ya che, wach i rajwaxic che.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Teʼuri xoj ʼan chic pa bárco, y xoj el pa Sidon. N-xoj ʼe ta sucʼulic rumal jun nim laj tew xpe chakawach; are u ʼonquil xoj icʼaw chirij i jyub ChÃpre, chi setel chuwi mar pa ka moxim.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Xoj bin chuwi mar chuwach i jyub CilÃcia, xak chuwach i jyub PanfÃlia, y xoj upon pa tinimit MÃra, u cwenta i jyub LÃcia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Chila, i capitan que i soldádo xu rik jun bárco aj pa tinimit AlejandrÃa, ʼenam-re pa jyub Itália. Xu bij chake chi coj ʼan bi chupam, caka majbej tan chic re i ka be.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Qʼuial ʼij coqʼuil xoj binic: cʼax kuponic chuwach i tinimit NÃdo. I tew cʼa ca tijin chakawach, rumal-i xka ʼat ka be, y xoj icʼaw chuwach i tinimit Salmon. Teʼuri xoj icʼaw chu cʼulel i jyub Créta, chi setel chuwi mar.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Cʼax ka binic xka ʼan chu cʼulel i jyub-le, cʼa xoj upon che jun ral tinimit, Buénos Puértos u bi, chu nakaj che i tinimit Laséa.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Qʼuial ʼij icʼawnak chic che i ka be, y cʼax chic coj bin chuwi mar man ya xpe i ʼalaj. Rumal-i i ma Páblo xu ya qui noʼoj; xu bij chique:
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 â Achiab, cwil yin che i ka ʼenam-i, lic xibinʼib ruʼ; ʼo chuwach caka sach ni ekan, xak caka sach ni ka bárco, xak ʼo ne chuwach coj cam yoj â xu bij.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Xui-ri i capitan que i soldádo n-xu coj ta retalil che wach xu bij i ma Páblo; xa are xu coj retalil che wach xu bij i rajaw i bárco, xak wach xu bij i ca ucʼaw i bárco.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 I ral tinimit chu chiʼ i mar, pa i oj ʼo wi, n-kas ta ʼutz we cakoyʼej chila cʼa quicʼaw ni ʼalaj. Rumal-i, laj conojel xqui chʼobo chi ʼutz coj el chila, caka maj chubi i ka be. Cacaj ique coj upon pa tinimit FenÃce, we coj tiqui che. I FenÃce-le, jun tinimit re i jyub Créta, ʼo chu chiʼ i mar; ʼo queb ocbal bic che, jun pa noroéste, y jun chic pa suroéste. Cacaj ique chila coj canaj wi, cʼa quicʼaw ni ʼalaj.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Xu jek walijic i tew coqʼuil pa sur, rumal-i xqui jek u ʼanic pacha i xqui chʼobo. Are u ʼonquil xqui maj bi qui be, xe bin chuwi mar chu chiʼ i jyub Créta.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Xa jubiʼ ka binic, xpe jun nim laj tew, xjekan li pa wikabim jubiʼ re i relbal li ʼij; lic tij u choʼab chirij i bárco.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Lic xu charej bic. N-xoj tiqui ta chu binsaxic i bárco sucʼulic, rumal-i xka ya che, xoj cʼam bi rumal i tew.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Xoj icʼaw chirij jun ral jyub setel chuwi mar, u bi Cláuda; chila, n-kas ta nim u choʼab i tew. ʼO jun canuw chi ca charex li chirij i bárco; xak pa chalo xoj tiqui chu jeqʼuic kuʼ.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Teʼuri xka yaco y xka ʼansaj chupam i bárco; teʼuri, ruʼ juban laso, nimak u pam, xqui batzʼcatij chirij i bárco man n-ca pax ta rumal i tew. Xqui xij quib che, mokxa i tew cu min bi i bárco pa seneb chu chiʼ i mar chila che i lugar â SÃrteâ ca bix che. Rumal ʼuri xqui kajsaj i nimak tak cʼulriptal puwi i bárco. Teʼuri xqui ya che i tew pa xraj xe u cʼam wi bic.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Chucab ʼij, cʼa nim u choʼab i tew; rumal-i xqui jek u cʼakic bi i ekan chuwi ya, ʼobsabal re i ralil i bárco.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Churox ʼij, ique mÃsmo xqui jek u toric u pam i bárco, y xqui cʼak bi chuwi ya.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Qʼuial ʼij, n-xa ʼiltaj tu wach i ʼij, xak mi ne i chʼumil. I tew, lic nim u choʼab. Xeʼelok, xka sach u cubibal ka cʼux chi coj totajic.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Xak n-ta chic wa caka tijo, rumal-i, i ma Páblo xtaqʼui ʼan chakaxol y xu bij: â Achiab, we tene xi ʼano pacha i xin bij, ma ta xoj el li pa jyub Créta, n-queje tene caka tij i cʼax-i, xak i uyej-i.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Xui-ri, chi cowij i cʼux; mi jun chiwe ca camic, xui i bárco ca sach u wach.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Chaʼab, i Dios xu tak li jun ángel wuʼ; are i Dios-le chi in ʼo puʼab, xak quin ʼan u chac.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 I ángel xu bij chwe: â Ma xij awib, a-Páblo, man ʼo u chac cat ʼe cʼa Róma; cat upon chuwach i ʼatz laj ʼatol tzij chila. I Dios, awumal yet, que u to ni niʼpa i je ʼo awuʼ pa bárco.â Queje ile xu bij i ángel chwe.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Rumal-i achiab, chi cowij i cʼux man cul in cʼux che i Dios chi cu ʼan na pacha i bital chwe.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Xui-ri, i ka bárco que u mina rib pa seneb chu chiʼ jun ral jyub setel chuwi ya. (Queje ile xu bij i ma Páblo chique i rachiʼil.)
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Xicʼaw queb seman chi xka chʼij i cʼax chuwi ya. Oj ʼo chic pa mar, Adriáticou bi, y xa coj retzʼbej i tew. Colo tiqʼuil aʼab, i que ucʼaw i bárco xqui nabej chi ya coj upon chu chiʼ jun jyub.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Rumal-i, xqui paj u pam i ya; are xqui pajo, xeʼel treintiséis métros che u choyil i ya. Jubiʼ chupanok, xqui paj chic u pam i ya; xeʼelok xa veintisiéte métros chic u choyil.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Quiqui xij quib, mokxa que qui mina quib chuwach abaj, rumal-i xquesaj li cajib nimak chʼichʼ xoc u tzam, xak ʼo laso che u ʼab. Xqui cʼak pa mar, tacʼbal re i bárco pa ya; ʼutz n-ca bin ta chic. Lic qui xim quib, xqui tzʼonoj che i Dios chi weʼ ca sakiric.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Xui-ri, i que ucʼaw i bárco xqui chʼobo que ʼanmajic. Xqui jek u kajsaxic i canuw chuwi ya. Xqui ʼan pacha quiqui cʼak chubi juban chic chʼichʼ pa ya chu tzam i bárco; xui-ri, xa chu ʼonquil quiqui ʼano.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 I ma Páblo xu nabej wach que tijin chu ʼanic, y xu bij che i capitan, xak chique i u soldádo: â I achiab-le, we n-que canaj ta pa bárco, n-quix totaj ta ʼuri yix â xu bij.
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Teʼuri i soldádo xqui caʼij i laso re i canuw y xtzak bi pa ya. (Queje ile, n-xe ʼanmaj ta chic i que ucʼaw i bárco.)
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Are ya ca sakiric, i ma Páblo xu bij chique chi quiqui tij qui wa. Xu bij: â Yix, ya coʼon queb seman chi n-ta wa qui tijo, xak n-ix warnak taj.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Lic quin tzʼonoj pawor chiwe, chi tija i wa; ile ʼo u chac we quiwaj quix cʼasʼic. Mi jun chiwe ca sachic, mi tene jun i wi che i jolom â xu bij chique.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Are xu bij ile, i ma Páblo xu chap jun caxlanwa, y xu tioxij che i Dios chiquiwach conojel. Xu piro, y xu jek u tijawic.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Teʼuri, conojel xpe u cowil qui cʼux, y xak xe oc chu tijawic.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Niʼpa i oj ʼo pa bárco, oj dosciéntos seténta y séis.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Conojel xqui tijo niʼpa i rajwaxic chique; are xquelej, xqui cʼak bi i trÃgo pa ya, ʼobsabal re i ralil i bárco.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Are xsakiric, i que ucʼaw i bárco xquil pan jun jyub, xui-ri n-xquetamaj taj pa i je ʼo wi. Xquilo chi ʼo jun rocbal ya chu chiʼ, y xqui chʼobo quiqui min i bárco chila we que tiqui che.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Rumal-i, xqui caʼij i laso re i chʼichʼ chi xoc u tzam, yukbal re i bárco; xak xqui tor i laso ximbal re i tzʼalam pa tak u tzal. (I u chac i tzʼalam-le, cʼambal re u wach i bárco.) Xak xqui yac ʼan i cʼul chicaj, cʼambal bi u wach i bárco rumal i tew. Are ʼuri, i bárco xu jek tejeb bic chu chiʼ i ulew,
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 xui-ri ʼo juban seneb tʼubul chuxeʼ i ya, cʼamtal li rumal queb u be ya. Are xupon i bárco pa ʼo wi i seneb-le, xchʼapi u tzam chupam, lic n-cu yin ta chic rib; i chirij i bárco, xu ticba paxic rumal u wi i ya chi xu ya u choʼab chuwach.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 I soldádo xqui chʼob qui camsaxic i aj prexil, man mokxa ʼo i que muxic y que ʼanmaj bic, quiqui chʼob ique.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 I capitan que i soldádo n-xu ya ta chique quiqui ʼan ile, man xril tobal u wach i ma Páblo. Xu bij ire chi niʼpa i quetaʼam que muxinic, chi qui cʼaka bi quib chuwi ya, ʼaxbal-que chuwach ulew.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Xak xu bij chi niʼpa i n-quetaʼam ti mux, chiqui chapa juban tak tzʼalam, o xak chʼaka tak cheʼ re i bárco, y che ʼax puwi. Queje ile xka ʼano, y konojel xoj totajic; xka rik i ulew n-ta cʼax chake.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.