Lucas 9

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jézi kwiyé sé douz disip-la ansanm épi i ba yo pouvwa èk lotowité pou tiwé tout vyé lèspwi èk pou djéwi maladi.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Èk i voyé yo alé pou di tout moun mannyè Bondyé ka kondwi sé moun li-an, èk pou djéwi sa ki malad.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 I di yo, “Pa pwan anyen pou mennen anlè lawout zòt, ni baton, ni yon sak, ni manjé, ni lajan, pa menm yon lòt had pou zòt chanjé.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 An népòt kay yo byen wisivwè zòt, wèsté la jis tan ou kité vil sala.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Népòt koté sé moun-an pa wisivwè zòt, kité vil-la èk soukwé lapousyè pyé zòt, pou yo sav ki Bondyé faché kont yo.”
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Sé disip-la kité épi yo alé an tout sé vil-la ka pwéché Bon Nouvèl-la èk ka djéwi moun tout koté yo alé.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Lè Hèròd, gouvènè péyi Galili, tann sé miwak-la Jézi té ka fè-a, i té byen twoublé konsèné sa paski yon konpanni moun té ka di sa sé Jan Batis ki té wésisité.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Yon lòt konpanni di sé Ilaydja ki pawèt, padan yon lòt konpanni ka di sé yon lòt pwòfèt ki mò lontan ki wésisité.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Hèròd di, “Mwen fè yo koupé tèt Jan Batis, mé ki moun nonm sala yé mwen ka tann sé bagay sala konsènéʼy-la?” Épi i kontiné ka éséyé pou wè Jézi.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Lè sé zapòt-la witounen jwenn Jézi, yo wakontéʼy tout sa yo té fè. I pati épi yo alé an vil-la yo kwiyé Bèfsayda.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Mé lè sé moun-an tann koté i té ka alé-a, yo swiv li. Jézi wisivwè yo èk i enstwi yo konsèné kondwit Bondyé, épi i djéwi sa ki té malad.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Lè sòlèy té ka kouché sé douz disip-la apwoché Jézi épi yo diʼy, “Voyé sé moun-an alé an sé vil-la èk bitasyon ki oliwon-an pou yo ay chaché on plas pou yo dòmi épi chaché manjé pou yo manjé, paski koté-a nou yé-a nou lwen vil.”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Jézi di yo, “Non, zòt menm bay sé moun-an an bagay pou yo manjé.”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Paski la té ni apipwé senk mil nonm.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 épi yo fè sé moun-an asid.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Jézi pwan pen-an èvèk pwéson-an èk i lévé zyéʼy an lézè, i wimèsyé Bondyé pou yo. I kasé pen-an, i bay sé disip-la li pou yo bay sé moun-an.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Tout moun manjé bouden yo plen. Lè sé moun-an fini manjé, sé disip-la anmasé douz panyen plen pen èk pwéson yo pa té sa fini manjé.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Yon jou Jézi té pa kòʼy ka pwédyé èk sé disip-la vini otiʼy. I mandé yo, “Ki moun sé moun-an di mwen yé?”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Yo wéponn, “Yon konpanni di ou sé Jan Batis wésisité hòd lanmò. Yon lòt konpanni di ou sé Ilaydja, épi yon lòt konpanni di ou sé yon lòt pwòfèt ki mò dépi lontan èk i wésisité.”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Mé Jézi mandé yo, “Ki moun zòt menm di mwen yé?”
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Jézi vèti sé disip-la, “Pa di pyès moun anyen konsèné sa pyès toubonnman.”
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Épi i di, “Mwen, Gason Lézòm, oblijé soufè an chay. Sé chèf anpami sé Jwif-la, sé chèf pwèt-la épi sé titja lwa sé Jwif-la kay widjèkté mwen èk yo kay tjwé mwen, mé asou twazyenm jou-a mwen kay wésisité.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Épi i di ba yo tout, “Si pyès moun vlé swiv mwen i ni pou mété kòʼy épi plézi latè-a dèyè épi pòté kwaʼy toulé jou épi swiv mwen.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Paski moun-an ki vlé tjenn laviʼy pou kòʼy-la kay pèd tout, mé moun-an ki kité tout bagay li dèyè pou lapéti mwen kay jwenn lavi étonnèl.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Ès yon nonm kay ni pyès pwofi si i ni tout latè-a épi lam li péwi? Mé non!
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Si pyès moun hont mwen èk pawòl mwen, mwen, Gason Lézòm, kay hont li lè mwen kay vini an pouvwa mwen ka kléwé kon zéklè, épi an pouvwa Papa mwen èvèk sé nanj-lan.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Mwen ka di zòt lavéwité, yon konpanni anpami zòt ki ka doubout isi-a pa kay mò avan zòt wè mannyè Bondyé ka kondwi sé moun li-an adan on mannyè nèf.”
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Apipwé yon simenn apwé i di sé bagay sala, Jézi pwan Pita, Jan, èk Jémz épiʼy èk i mouté anlè yon mòn pou yo pwédyé.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Padan Jézi té ka pwédyé, fidji li chanjé, had li vini blan èk i té ka kléwé kon zéklè.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Èvèk dé nonm té ka palé épiʼy. Yo sété Moziz èk Ilaydja.
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 Yo pawèt èk tout klèté syèl èk yo té ka palé épi Jézi konsèné lanmòʼy an Jérouzalèm.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Pita épi sé kanmawad li-a té ofon sonmèy, mé yo lévé èk yo wè Jézi an tout gwan klètéʼy épi dé nonm-lan doubout la épiʼy.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Kon sé nonm-lan té ka kité Jézi, Pita diʼy, “Mèt, sé yon bon bagay nou té isi-a. Nou kay bati twa chapèl isi-a, yonn pou ou, yonn pou Moziz, èk yonn pou Ilaydja.” Pita té twoublé èk i pa té menm sav sé papicho i té ka di-a.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Padan i té ka palé yon nwaj pawèt èk i voplé yo, èk sé disip-la té pè kon yo antwé an nwaj-la.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Yon vwa an nwaj-la di yo, “Sa sé Gason mwen. Sé li mwen ja chwazi — koutéʼy!”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Lè vwa-a fini palé ba yo, yo wè sé Jézi yonn ki doubout la. Sé disip-la tjenn bouch yo fèmé konsèné sa, èk yo pa di pyès moun ki sa yo té wè-a jis lontan apwé sa.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Li denmen Jézi èk sé twa disip-la désann mòn-an, èk on chay moun jwenn épi Jézi.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Yon nonm anpami sé moun-an andjélé, “Titja, souplé mwen ka mandéʼw, gadé ti gason mwen-an, sé sèl ich-la mwen ni.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Yon vyé lèspwi ka tjenbéʼy èk i ka fè kwiz pwanʼy. I ka fè i sézi èk i ka fè bouch li tjimé. I pa ka kitéʼy tout tan i pa dimi tjwéʼy.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Mwen plédé èk sé disip ou-a pou yo tiwé vyé lèspwi-a mé yo pa té sa.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Jézi di sé disip-la, “Zòt sé yon jennenwasyon ki mal a konpwann èk san lafwa. Ki mizi tan mwen oblijé wèsté épi zòt? Ki mizi tan mwen kay sipòté zòt?” Èk i di nonm-lan, “Mennen ti gason-an isi-a.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Kon ti gason-an té ka vini, vyé lèspwi-a annèk jétéʼy a tè èk fè kwiz pwanʼy. Jézi konmandé vyé lèspwi-a pou kité ti gason-an. I djéwiʼy èk i bay papaʼy li viwé.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Èk tout sé moun-an té étonnen pou wè gwan pouvwa Bondyé.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Kouté byen pou tann ki sa mwen kay di zòt-la! Mwen, Gason Lézòm, kay tonbé anba pouvwa lanmen lézòm.”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Mé sé disip-la pa té sav ki sa i té ka di yo-a. Sa sété yon sigwé pou yo, kon sa yo pa té sa konpwann li èk yo té pè mandé ki sa sa vlé di.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Sé disip-la té ka dispité konsèné kilès anpami yo ki kay pli enpòtan lè Bondyé kay kondwi.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jézi sav ki sa yo té ka katjilé, kon sa i pwan yon ti manmay èk i météʼy doubout bòʼy.
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 Épi Jézi di yo, “Pyès moun ki wisivwè ti manmay sala pou lapéti mwen wisivwè mwen. Èk pyès moun ki wisivwè mwen, i wisivwè moun-an ki voyé mwen-an, paski moun-an ki ka bésé kòʼy kon yon sèvant, sé li ki vwéman pli enpòtan anpami zòt.”
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Jan diʼy, “Mèt, nou wè yon nonm ka sèvi nonʼw pou tiwé vyé lèspwi, èk nou éséyé anpéchéʼy, paski i pa yonn anpami nou.”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Jézi diʼy, “Pa doubout li, paski pyès moun ki pa kont ou, i pouʼw.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Kon tan pou Jézi kité latè-a té ka apwoché, i fè lidéʼy pou i alé Jérouzalèm.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 I voyé konmisyonnè alé avanʼy. Yo kité épi yo alé andidan yon vilaj an Sanmariya pou pwépawé bagay bay Jézi.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Mé jan vil sala pa té ni anyen pou fè épiʼy, paski yo wè ki sé Jérouzalèm i té ka alé.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Lè sé disip-la, Jémz èk Jan, wè sa, yo di, “Senyè, ès ou vlé nou fè difé sòti an syèl èk détwi yo?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Jézi tounen dèyè èk i pwi dèyè yo,
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 épi yo tout alé andidan yon lòt vil.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Kon yo té ka maché anlè lawout yo, yon sèten nonm di Jézi, “Mwen kay swiv ou tout koté ou alé.”
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Jézi diʼy, “Bèt mawon ni yon plas pou yo wèsté, épi sé jibyé-a ni nich yo, mé mwen, Gason Lézòm, pa ni yon plas koté mwen sa pozé tèt mwen.”
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Jézi di yon lòt nonm, “Swiv mwen.”
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Jézi diʼy, “Kité sé moun-an ki akwèdi yo ja mò-a téwé moun mò yo. Mé ou menm, alé annonsé nouvèl-la ki Bondyé ka kondwi sé moun li-an adan yon mannyè nèf.”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Yon lòt nonm diʼy, “Senyè, mwen kay swiv ou, mé kité mwen alé di jan kay mwen oplèz avan.”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Jézi diʼy, “Pyès moun ki koumansé fak yon mòso tè èk i toujou ka gadé dèyè, i pa kay sa sèvi anba kondwit Bondyé.”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.