Lucas 19

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jézi antwé Jèriko lè i té ka alé Jérouzalèm.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 La té ni yon chèf anpami sé moun-an ki té ka anmasé taks bay gouvèdman nonʼy sété Zakiyòs, èk i té wich.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 I té ka éséyé pou i wè ki moun Jézi yé. Mé i té tèlman kout i pa té sa wè Jézi paski la té ni an chay moun.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Kon sa i kouwi douvan èk i mouté yon pyé bwa pou i sa wè Jézi lè i ka pasé la.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Lè Jézi wivé bò pyé bwa-a i gadé anlè èk i di Zakiyòs, “Fè vit désann, Zakiyòs, paski mwen ni pou alé lakay ou jòdi-a.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Zakiyòs désann vitman èk i wisivwè Jézi èk lakontantman.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Tout sé moun-an ki wè sa-a koumansé ka bougonnen. Yo di, “Nonm sala ka alé lakay péchè!”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Zakiyòs doubout douvan tout sé moun-an èk i di Jézi, “Kouté misyé, mwen kay bay sé pòv-la lanmwatyé wichès mwen, èk sé moun-an mwen ja vòlè-a mwen kay ba yo viwé kat fwa mizi-a mwen té vòlè yo-a.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Jézi di, “Bondyé ja sové nonm sala èk fanmiʼy jòdi-a. Sé kon sa pou i yé, paski nonm sala sé désandan Abrahanm osi.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Paski mwen, Gason Lézòm, vini gadé pou moun ki pèd èk pou sové yo.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Padan sé moun-an té ka kouté sa, Jézi kontiné ka palé èk i di yo on pawabòl. I té tou pwé Jérouzalèm, èk tout moun kwè ki tou talè yo té kay wè tan-an lè Bondyé kay kondwi sé moun li-an.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Kon sa i di yo, “La té ni yon nonm ki sété désandan wa, èk i kité, i alé adan yon lòt péyi ki byen lwen pou i té vini wa èk apwé sa pou i viwé lakay li.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Avan i alé i kwiyé sé dis sèvant li-a èk i ba yo chak yon pyès lajan an lò. I di yo, ‘Twavay lajan sala padan mwen pa la.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “Bon, sé jan plas li-a pa té kontanʼy pyès. Kon sa apwé i kité, yo voyé konmisyonnè pou di, ‘Nou pa vlé nonm sala pou vini wa nou.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Mé kanmenm yo fè i wa èk i witounen lakay li. La menm i kwiyé sé sèvant li-a i té bay lajan-an pou yo vini douvanʼy pou i sav ki lantéwé yo fè anlè lajan-an.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Pwèmyé-a vini èk i di, ‘Mèt, mwen sèvi pyès lajan an lò-a ou ban mwen-an èk mwen fè dis pyès an pwofi baʼw épiʼy.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “Mèt-la wéponn li, ‘Sa bon! Ou sé yon bon sèvant. Paski mwen sa dépan anlèʼw an ti bagay kon sa, mwen kay météʼw an chaj dis vil.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Dézyenm-lan vini èk i di, ‘Mèt, mwen sèvi pyès lajan an lò-a ou ban mwen-an èk mwen fè senk pyès an pwofi baʼw épiʼy.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “Mèt-la di sèvant sala, ‘Ou kay an chaj senk vil.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Yon lòt sèvant vini èk i di, ‘Mèt, mi pyès lajan an lòʼw-la. Mwen tjenn li séwé adan yon mouchwè pòch.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Mwen té pèʼw paski ou sé yon nonm ki wèd. Ou ka pwan sa ki pa sa ou èk ou ka wékòlté sa ou pa té planté.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Mèt-la di, ‘Ou sé yon mové sèvant! Mwen kay pwan pawòl ou menm pou jijéʼw. Ou di ou sav mwen sé yon nonm ki wèd èk mwen ka pwan bagay ki pa sa mwen èk ka wékòlté sa mwen pa planté.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Pou ki sa ou pa mété lajan mwen labank ban mwen? Kon sa mwen té kay jwenn plis lajan asouʼy lè mwen viwé.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Kon sa mèt-la di sé moun-an ki té ka doubout la-a, ‘Pwan pyès lajan an lò-a lanmenʼy èk bay sèvant-lan ki ni dis pyès-la li.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Yo diʼy, ‘Mèt, mé i ja ni dis pyès!’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “I di yo, ‘Mwen ka di zòt, moun-an ki sa fè yon pwofi èk sa i ni-an, i kay jwenn plis, mé moun-an ki pa sa fè yon pwofi, jis tizing-lan i ja ni-an yo kay pwan lanmenʼy.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Mé sé lèlmi mwen-an ki pa vlé mwen sé wa-a, mennen yo isi-a èk tjwé yo douvan mwen.’ ”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Apwé Jézi di sa i kontiné asou lawout li ka alé Jérouzalèm.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Kon i té ka apwoché pwé vil Bèfaj èk Bèfanni an mòn-an yo ka kwiyé Mòn Òliv, i voyé dé disip alé douvan
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 èk i di yo kon sa, “Alé an vil sala ki douvanʼw-lan. Kon ou ka antwé an vil-la ou kay jwenn an jenn bouwik mawé la, pyès moun pʼòkò janmen batjé. Démawéʼy èk mennenʼy isi-a.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Si pyès moun mandéʼw pou ki sa ou ka démawéʼy, diʼy kon sa, ‘Mèt-la bizwenʼy.’ ”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Yo alé èk yo jwenn tout bagay menm kon Jézi té di yo.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Kon yo té ka démawé bouwik-la, mèt li di yo, “Pou ki sa zòt ka démawéʼy?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Yo diʼy, “Mèt-la bizwenʼy,”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 èk yo mennen bouwik-la bay Jézi. Yo mété kanmizòl yo anlè do bouwik-la èk yo édé Jézi pou i mouté anlèʼy.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Kon i té ka pasé, sé moun-an mété had a tè-a anlè chimen-an pou bouwik-la sa pasé anlèʼy.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Lè Jézi wivé pwé Jérouzalèm yon plas koté chimen-an désann Mòn Òliv, tout sé moun-an ki té ka swiv li-a koumansé ka andjélé fò ka wimèsyé Bondyé èk adowéʼy pou tout sé miwak-la yo wèʼy fè-a.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Yo di,
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Yon konpanni Fawizyen ki té anpami sé moun-an di Jézi, “Titja, ès ou pa kwè ou ni pou di sé disip ou-a pé bouch yo la, èk pa di sé bagay sala yo ka di-a!”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Mé Jézi di yo, “Si yo pé bouch yo, jik sé wòch-la a tè-a ki kay andjélé pou wimèsyé Bondyé.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Kon Jézi té ka apwoché pli pwé vil-la èk i wèʼy, i pléwé bay sé jan Jérouzalèm-lan.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 I di, “Aa, jan Jérouzalèm, si sèlman zòt té sav jòdi-a ki sa ki té kay bay zòt lapé. Mé apwézan zòt pa sa wèʼy!
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Jou-a kay vini anlè zòt lè sé lèlmi zòt-la kay bawé zòt toupatou, yo kay bouché zòt tout oliwon pou zòt pa sa chapé èk yo kay vini anlè zòt sòti an tout diwèksyon pou bat zòt.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Yo kay kwazé zòt nèt, zòt èk ti manmay zòt èk tout kay ki an vil zòt. Pa menm yon wòch yo kay kité an plas li, paski zòt pa té konpwann ki Bondyé té vini sové zòt.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Jézi alé an Kay Bondyé èk i koumansé chaché sé wivandèz-la ki té ka vann machandiz yo sòti alé.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 I di yo, “Mi, sé sa ki ékwi an lévanjil, koté Bondyé di, ‘Kay mwen sé yon kay lapwiyè’, mé zòt ja tounenʼy èk fèʼy kon yon plas koté vòlè ka asanblé.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Apwé sa Jézi té ka enstwi an Kay Bondyé toulé jou. Sé chèf pwèt-la èk sé titja lwa sé Jwif-la èk osi sé chèf sé moun-an té vlé tjwéʼy.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Mé yo pa té sa jwenn an mannyè pou fèʼy paski tout sé moun-an té ka koutéʼy, paski yo pa té vlé mantjé yon mo pawòl i di.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.