Lucas 19
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARIB
1 Jézi antwé Jèriko lè i té ka alé Jérouzalèm.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 La té ni yon chèf anpami sé moun-an ki té ka anmasé taks bay gouvèdman nonʼy sété Zakiyòs, èk i té wich.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 I té ka éséyé pou i wè ki moun Jézi yé. Mé i té tèlman kout i pa té sa wè Jézi paski la té ni an chay moun.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Kon sa i kouwi douvan èk i mouté yon pyé bwa pou i sa wè Jézi lè i ka pasé la.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Lè Jézi wivé bò pyé bwa-a i gadé anlè èk i di Zakiyòs, “Fè vit désann, Zakiyòs, paski mwen ni pou alé lakay ou jòdi-a.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Zakiyòs désann vitman èk i wisivwè Jézi èk lakontantman.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Tout sé moun-an ki wè sa-a koumansé ka bougonnen. Yo di, “Nonm sala ka alé lakay péchè!”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Zakiyòs doubout douvan tout sé moun-an èk i di Jézi, “Kouté misyé, mwen kay bay sé pòv-la lanmwatyé wichès mwen, èk sé moun-an mwen ja vòlè-a mwen kay ba yo viwé kat fwa mizi-a mwen té vòlè yo-a.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Jézi di, “Bondyé ja sové nonm sala èk fanmiʼy jòdi-a. Sé kon sa pou i yé, paski nonm sala sé désandan Abrahanm osi.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Paski mwen, Gason Lézòm, vini gadé pou moun ki pèd èk pou sové yo.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Padan sé moun-an té ka kouté sa, Jézi kontiné ka palé èk i di yo on pawabòl. I té tou pwé Jérouzalèm, èk tout moun kwè ki tou talè yo té kay wè tan-an lè Bondyé kay kondwi sé moun li-an.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Kon sa i di yo, “La té ni yon nonm ki sété désandan wa, èk i kité, i alé adan yon lòt péyi ki byen lwen pou i té vini wa èk apwé sa pou i viwé lakay li.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Avan i alé i kwiyé sé dis sèvant li-a èk i ba yo chak yon pyès lajan an lò. I di yo, ‘Twavay lajan sala padan mwen pa la.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Bon, sé jan plas li-a pa té kontanʼy pyès. Kon sa apwé i kité, yo voyé konmisyonnè pou di, ‘Nou pa vlé nonm sala pou vini wa nou.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Mé kanmenm yo fè i wa èk i witounen lakay li. La menm i kwiyé sé sèvant li-a i té bay lajan-an pou yo vini douvanʼy pou i sav ki lantéwé yo fè anlè lajan-an.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 “Pwèmyé-a vini èk i di, ‘Mèt, mwen sèvi pyès lajan an lò-a ou ban mwen-an èk mwen fè dis pyès an pwofi baʼw épiʼy.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Mèt-la wéponn li, ‘Sa bon! Ou sé yon bon sèvant. Paski mwen sa dépan anlèʼw an ti bagay kon sa, mwen kay météʼw an chaj dis vil.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Dézyenm-lan vini èk i di, ‘Mèt, mwen sèvi pyès lajan an lò-a ou ban mwen-an èk mwen fè senk pyès an pwofi baʼw épiʼy.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Mèt-la di sèvant sala, ‘Ou kay an chaj senk vil.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Yon lòt sèvant vini èk i di, ‘Mèt, mi pyès lajan an lòʼw-la. Mwen tjenn li séwé adan yon mouchwè pòch.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Mwen té pèʼw paski ou sé yon nonm ki wèd. Ou ka pwan sa ki pa sa ou èk ou ka wékòlté sa ou pa té planté.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 “Mèt-la di, ‘Ou sé yon mové sèvant! Mwen kay pwan pawòl ou menm pou jijéʼw. Ou di ou sav mwen sé yon nonm ki wèd èk mwen ka pwan bagay ki pa sa mwen èk ka wékòlté sa mwen pa planté.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Pou ki sa ou pa mété lajan mwen labank ban mwen? Kon sa mwen té kay jwenn plis lajan asouʼy lè mwen viwé.’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 “Kon sa mèt-la di sé moun-an ki té ka doubout la-a, ‘Pwan pyès lajan an lò-a lanmenʼy èk bay sèvant-lan ki ni dis pyès-la li.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 “Yo diʼy, ‘Mèt, mé i ja ni dis pyès!’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 “I di yo, ‘Mwen ka di zòt, moun-an ki sa fè yon pwofi èk sa i ni-an, i kay jwenn plis, mé moun-an ki pa sa fè yon pwofi, jis tizing-lan i ja ni-an yo kay pwan lanmenʼy.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Mé sé lèlmi mwen-an ki pa vlé mwen sé wa-a, mennen yo isi-a èk tjwé yo douvan mwen.’ ”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Apwé Jézi di sa i kontiné asou lawout li ka alé Jérouzalèm.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Kon i té ka apwoché pwé vil Bèfaj èk Bèfanni an mòn-an yo ka kwiyé Mòn Òliv, i voyé dé disip alé douvan
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 èk i di yo kon sa, “Alé an vil sala ki douvanʼw-lan. Kon ou ka antwé an vil-la ou kay jwenn an jenn bouwik mawé la, pyès moun pʼòkò janmen batjé. Démawéʼy èk mennenʼy isi-a.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Si pyès moun mandéʼw pou ki sa ou ka démawéʼy, diʼy kon sa, ‘Mèt-la bizwenʼy.’ ”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Yo alé èk yo jwenn tout bagay menm kon Jézi té di yo.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Kon yo té ka démawé bouwik-la, mèt li di yo, “Pou ki sa zòt ka démawéʼy?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Yo diʼy, “Mèt-la bizwenʼy,”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 èk yo mennen bouwik-la bay Jézi. Yo mété kanmizòl yo anlè do bouwik-la èk yo édé Jézi pou i mouté anlèʼy.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Kon i té ka pasé, sé moun-an mété had a tè-a anlè chimen-an pou bouwik-la sa pasé anlèʼy.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Lè Jézi wivé pwé Jérouzalèm yon plas koté chimen-an désann Mòn Òliv, tout sé moun-an ki té ka swiv li-a koumansé ka andjélé fò ka wimèsyé Bondyé èk adowéʼy pou tout sé miwak-la yo wèʼy fè-a.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Yo di,
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Yon konpanni Fawizyen ki té anpami sé moun-an di Jézi, “Titja, ès ou pa kwè ou ni pou di sé disip ou-a pé bouch yo la, èk pa di sé bagay sala yo ka di-a!”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Mé Jézi di yo, “Si yo pé bouch yo, jik sé wòch-la a tè-a ki kay andjélé pou wimèsyé Bondyé.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Kon Jézi té ka apwoché pli pwé vil-la èk i wèʼy, i pléwé bay sé jan Jérouzalèm-lan.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 I di, “Aa, jan Jérouzalèm, si sèlman zòt té sav jòdi-a ki sa ki té kay bay zòt lapé. Mé apwézan zòt pa sa wèʼy!
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Jou-a kay vini anlè zòt lè sé lèlmi zòt-la kay bawé zòt toupatou, yo kay bouché zòt tout oliwon pou zòt pa sa chapé èk yo kay vini anlè zòt sòti an tout diwèksyon pou bat zòt.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Yo kay kwazé zòt nèt, zòt èk ti manmay zòt èk tout kay ki an vil zòt. Pa menm yon wòch yo kay kité an plas li, paski zòt pa té konpwann ki Bondyé té vini sové zòt.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jézi alé an Kay Bondyé èk i koumansé chaché sé wivandèz-la ki té ka vann machandiz yo sòti alé.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 I di yo, “Mi, sé sa ki ékwi an lévanjil, koté Bondyé di, ‘Kay mwen sé yon kay lapwiyè’, mé zòt ja tounenʼy èk fèʼy kon yon plas koté vòlè ka asanblé.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Apwé sa Jézi té ka enstwi an Kay Bondyé toulé jou. Sé chèf pwèt-la èk sé titja lwa sé Jwif-la èk osi sé chèf sé moun-an té vlé tjwéʼy.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Mé yo pa té sa jwenn an mannyè pou fèʼy paski tout sé moun-an té ka koutéʼy, paski yo pa té vlé mantjé yon mo pawòl i di.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.