Atos 25
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs VC
1 Twa jou apwé Gouvènè Fèstòs wivé an péyi-a, i kité vil Sizariya épi i alé an vil Jérouzalèm,
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 épi sé chèf pwèt-la épi sé Jwif-la ki té enpòtan-an pawèt douvanʼy pou fè plent kont Pòl. Yo mandé Fèstòs yon favè
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 pou mennen Pòl désann Jérouzalèm, paski yo té ja fè konplo anpami yo pou yo té sa tjwé Pòl asou chimen.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Fèstòs di, “Pòl sé on pwizonnyé an Sizariya, épi mwen menm kay déviwé la touswit.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Sé chèf zòt-la ni pou annou Sizariya épi mwen épi zòt kay akizéʼy la si i ja fè anyen ki pa bon.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Fèstòs pasé an lòt ywit ében dis jou épi yo an Jérouzalèm épi i viwé Sizariya. An li denmen, i asid an plas li kon jij épi i konmandé pou mennen Pòl antwé.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Lè Pòl wivé, sé Jwif-la ki té sòti Jérouzalèm-lan fè wonʼy épi yo koumansé mennen an chay mové akizasyon kont Pòl, mé yo pa té sa moutwé sa yo té ka di-a té vwé.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Mé Pòl fè défans kòʼy épi i di, “Mwen pa janmen fè anyen kont lwa sé Jwif-la ni kont Kay Bondyé-a ni kont Wa Siza.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Mé Fèstòs té vlé sé Jwif-la kontanʼy, kon sa i mandé Pòl, “Ès ou kay vlé alé Jérouzalèm pou mwen sa jijéʼw asou sé plent sala?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Pòl di, “Mwen doubout an kay lodyans Wa Siza-a koté ou sipozé jijé mwen-an. Kon ou menm sav, mwen pa fè sé Jwif-la anyen ki mové.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Si mwen dézobéyi lwa-a èk fè anyen ki méwité lanmò, mwen pa ka wifizé lanmò. Mé si la pa ni pyès lavéwité an sé akizasyon-an yo fè kont mwen-an, pyèsonn pa ni dwa ladjé mwen an lanmen sé Jwif sala. Mwen vlé Wa Siza jijé mwen.”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Apwé Fèstòs konsilté épi sé nonm-lan ki té ka ba li konsèy-la, i di Pòl, “Sé douvan Wa Siza ou vlé alé? Ében, sé douvan Wa Siza ou kay alé.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Déotwa tan apwé sa, Wa Agripa épi Bènis vini Sizariya pou sa vizité Gouvènè Fèstòs.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Apwé yo té la pou konmen jou, Fèstòs wakonté sitiwasyon Pòl bay wa-a. I di, “Mwen ni an nonm isi-a Gouvènè Filiks té kité an pwizon,
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 épi lè mwen té alé Jérouzalèm, sé chèf pwèt-la épi sé ofisyé Jwif-la pòté plent kont li épi yo té vlé mwen kondannéʼy.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 “Mé mwen di yo yon jan Ronm pa ni dwa ladjé on pwizonnyé an lanmen sé moun-an ki ka akizéʼy-la avan nonm sala ni on chans pouʼy sa wéponn tèt li douvan fidji sé moun-an ki ka akizéʼy-la.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Lè sé Jwif-la vini isi-a, mwen pa pèdi pyès tan. An li denmen menm mwen asid an plas mwen kon jij épi mwen konmandé pou mennen nonm-lan antwé.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Sé moun-an ki té ka akizéʼy-la doubout, mé yo pa akizéʼy asou pyès mové bagay kon mwen té kwè yo té kay fè.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Sété on chikann yo té ni épi nonm-lan asou wilizyon yo menm épi asou an nonm yo té ka kwiyé Jézi ki ja mò, mé Pòl di nonm sala wésisité.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Mwen pa té sav ki mannyè pou mwen té jwenn enfòmasyon asou sé bagay sala, kon sa mwen mandé Pòl ès i kay vlé alé Jérouzalèm pou mwen sa jijéʼy asou sé bagay sala.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Mé lè Pòl mandé pou Wa Siza jijéʼy, mwen konmandé pou yo kitéʼy an pwizon pou jis tan mwen kay sa voyéʼy alé bay Siza.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Wa Agripa di Fèstòs, “Mwen vlé tann nonm sala pou kò mwen.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 An li denmen, Wa Agripa épi Bènis vini an gwo chanm-lan moun ka asanblé-a épi yo antwé épi yo fè an gwan séwémonni ansanm épi tout sé chèf militè-a épi sé gwo zòm vil-la. Fèstòs konmandé pou yo mennen Pòl antwé.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Fèstòs di, “Wa Agripa, ou épi tout sé moun-an ki isi-a, mi nonm sala. Tout sé Jwif-la, ni isi-a épi ni an Jérouzalèm ja akizéʼy douvan mwen, épi yo ka hélé fò i sipozé mò.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Mwen menm pʼòkò jwenn anyen i fè pou mwen sa kondannéʼy pou mò, mé paski i menm di i vlé alé douvan Wa Siza pou Siza jijéʼy, mwen ja désidé pou sa voyéʼy an vil Ronm.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Mé mwen pa ni anyen pou mwen sa ékwi bay Siza asou nonm sala. Mwen ja mennenʼy douvan zòt tout, épi èspwèsman douvan ou, Wa Agripa. Apwé ou fin kwèsyonnen nonm sala, mwen dwé kay ni on bagay pou mwen sa ékwi asouʼy bay Siza.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Sa sé kouyontwi pou mwen voyé on nonm bay Siza san mwen di sa i fè.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.