Atos 22

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pòl di yo, “Fwè mwen, papa mwen, kouté sa mwen kay di zòt pou wéponn tèt mwen.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Lè sé Jwif-la tann i palé ba yo an langaj yo, yo vin pli dous toujou.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Mwen menm sé on Jwif ki fèt an vil Tasòs an Silisiya, mé mwen lévé isi-a, an vil Jérouzalèm. Mwen apwann byen anba Ganmalyèl ki té moutwé mwen tout bagay asou mannyè-a gwan gwanpapa lontan nou-an té di nou pou viv-la, épi mwen menm té sèwyé an chay pou sèvi Bondyé, menm kon zòt yé jòdi-a.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Mwen té pèsikité sé moun-an ki té ka swiv Chimen Jézi-a jis olanmò. Mwen awété nonm kon fanm épi mété yo an pwizon.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Pli ho chèf pwèt-la épi tout manm konsèy sé Jwif-la sa di sa mwen ka di-a sé lavéwité. Sé yo menm ki té ka ban mwen lèt pou mwen té mennen bay sé fwè yo-a ki an vil Danmaskòs-la. Mwen té alé la pou mwen té sa awété sé moun-an ki kwè an Jézi-a épi pou mwen té sa mennen yo viwé Jérouzalèm kon pwizonnyé pou pini yo.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Menm kon mwen té asou chimen pou wivé tou pwé Danmaskòs bò midi kon sa, an gwo klèté annèk sòti an syèl-la épi i kléwé tout oliwon mwen.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Mwen tonbé atè épi mwen tann on vwa ka di mwen, ‘Sòl, Sòl, pouki ou ka pèsikité mwen?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 “Mwen di, ‘Ki moun ou yé, Mèt?’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Sé nonm-lan ki té épi mwen-an wè klèté-a, mé yo pa té konpwann vwa moun-an ki té ka palé ban mwen-an.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Mwen di, ‘Ki sa pou mwen fè, Senyè?’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Klèté sala té tèlman fò i avèg mwen, épi sé nonm-lan ki té épi mwen-an tjenbé lanmen mwen épi yo mennen mwen Danmaskòs.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “La té ni an nonm Bondyé yo té ka kwiyé Annannayas ki té ka obéyi lwa sé Jwif-la byen, épi tout sé Jwif-la ki té la-a té ka wèspèktéʼy toubonnman.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 I vini épi i doubout a koté mwen épi i di, ‘Fwè Sòl, wè ankò!’ Épi menm lè-a mwen wè ankò épi mwen gadéʼy.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 “Annannayas di mwen, ‘Bondyé-a gwan gwanpapa lontan nou-an té ka adowé-a ja chwaziʼw pou sa konnèt volontéʼy épi pouʼw sa wè Sèvant Bondyé-a ki Dwèt-la épi pouʼw sa tann vwaʼy ka palé.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ou kay témwenʼy pouʼw sa di tout moun sé bagay-la ou ja wè-a épi tann-an.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Apwézan ki sa ou ka èspéyé ankò? Lévé épi batizé, épi kwiyé asou Bondyé pouʼy lavé tout péchéʼw.’ Sé sa Annannayas di mwen.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Mwen déviwé Jérouzalèm épi paditan mwen té ka pwédyé an Kay Bondyé-a, mwen wè an vizyon
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 koté mwen wè Senyè-a, épi i di mwen, ‘Fè vit épi kité Jérouzalèm vitman, paski sé moun isi-a pa kay kwè sé bagay-la ou kay di konsèné mwen-an.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 “Mwen di, ‘Senyè, yo konnèt byen mwen té ka antwé an sé légliz sé Jwif-la épi mwen té ka awété épi bat sé moun-an ki té kwè an ou-a.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Épi jis lè yo té ka tjwé témwenʼw Stivann, mwen té la tou. Mwen té dakò épi sé moun-an ki té ka tjwéʼy-la, épi sé mwen menm ki té ka tjenbé sé gwo had yo-a.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 “Senyè-a di mwen, ‘Alé, mwen ka voyéʼw byen lwen koté sé moun-an ki pa Jwif-la.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Sé moun-an té ka kouté Pòl pou jis tan i di i ka alé koté sé moun-an ki pa Jwif-la, mé lè yo tann sa, yo tout lévé vwa yo épi yo koumansé hélé fò, yo di, “Tiwé nonm sala asou latè-a! Tjwéʼy! I pa vo pou viv!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Yo té ka fè an chay dibwi épi yo té ka déchiwé had yo épi yo té ka voyé lapousyè an lézè-a afòs yo té faché.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Konmandè-a konmandé sé sòlda-a pou mennen Pòl antwé an kay sé sòlda-a épi bat li pou fèʼy palé. I té vlé konnèt pouki sé moun-an té ka hélé kont Pòl kon sa.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Mé lè sé sòlda-a mawéʼy pou yo té bat li, Pòl di ofisyé-a ki doubout la-a, “Ès lwa-a di ou sa bat on jan Ronm si ou pʼòkò menm fè lodyans pou sa?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Lè ofisyé-a tann sa, i alé koté konmandè-a épi i diʼy, “Ki sa ou ka fè-a? Nonm sala sé jan Ronm!”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Konmandè-a menm alé épi i di Pòl, “Di mwen, ès ou sé jan Ronm pou vwé?”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Konmandè-a di, “Mwen té ni pou péyé an chay lajan pou mwen té sa vini jan Ronm.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Lè sé nonm-lan ki té ka kwèsyonnenʼy-lan tann sa, yo hédi kò yo dèyè vitman, épi konmandè-a té pè an chay lè i wéyalizé Pòl sété jan Ronm épi i té ja anchennéʼy.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Konmandè-a té vlé sav ègzaktiman pou ki sa sé Jwif-la té ka akizé Pòl, kon sa an li denmen i fè yo déchenné Pòl épi i konmandé sé chèf pwèt-la épi tout sé manm konsèy sé Jwif-la pou asanblé, épi i mennen Pòl douvan yo.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.