Atos 22

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pòl di yo, “Fwè mwen, papa mwen, kouté sa mwen kay di zòt pou wéponn tèt mwen.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Lè sé Jwif-la tann i palé ba yo an langaj yo, yo vin pli dous toujou.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Mwen menm sé on Jwif ki fèt an vil Tasòs an Silisiya, mé mwen lévé isi-a, an vil Jérouzalèm. Mwen apwann byen anba Ganmalyèl ki té moutwé mwen tout bagay asou mannyè-a gwan gwanpapa lontan nou-an té di nou pou viv-la, épi mwen menm té sèwyé an chay pou sèvi Bondyé, menm kon zòt yé jòdi-a.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Mwen té pèsikité sé moun-an ki té ka swiv Chimen Jézi-a jis olanmò. Mwen awété nonm kon fanm épi mété yo an pwizon.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Pli ho chèf pwèt-la épi tout manm konsèy sé Jwif-la sa di sa mwen ka di-a sé lavéwité. Sé yo menm ki té ka ban mwen lèt pou mwen té mennen bay sé fwè yo-a ki an vil Danmaskòs-la. Mwen té alé la pou mwen té sa awété sé moun-an ki kwè an Jézi-a épi pou mwen té sa mennen yo viwé Jérouzalèm kon pwizonnyé pou pini yo.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 “Menm kon mwen té asou chimen pou wivé tou pwé Danmaskòs bò midi kon sa, an gwo klèté annèk sòti an syèl-la épi i kléwé tout oliwon mwen.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Mwen tonbé atè épi mwen tann on vwa ka di mwen, ‘Sòl, Sòl, pouki ou ka pèsikité mwen?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Mwen di, ‘Ki moun ou yé, Mèt?’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Sé nonm-lan ki té épi mwen-an wè klèté-a, mé yo pa té konpwann vwa moun-an ki té ka palé ban mwen-an.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 “Mwen di, ‘Ki sa pou mwen fè, Senyè?’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Klèté sala té tèlman fò i avèg mwen, épi sé nonm-lan ki té épi mwen-an tjenbé lanmen mwen épi yo mennen mwen Danmaskòs.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 “La té ni an nonm Bondyé yo té ka kwiyé Annannayas ki té ka obéyi lwa sé Jwif-la byen, épi tout sé Jwif-la ki té la-a té ka wèspèktéʼy toubonnman.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 I vini épi i doubout a koté mwen épi i di, ‘Fwè Sòl, wè ankò!’ Épi menm lè-a mwen wè ankò épi mwen gadéʼy.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 “Annannayas di mwen, ‘Bondyé-a gwan gwanpapa lontan nou-an té ka adowé-a ja chwaziʼw pou sa konnèt volontéʼy épi pouʼw sa wè Sèvant Bondyé-a ki Dwèt-la épi pouʼw sa tann vwaʼy ka palé.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Ou kay témwenʼy pouʼw sa di tout moun sé bagay-la ou ja wè-a épi tann-an.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Apwézan ki sa ou ka èspéyé ankò? Lévé épi batizé, épi kwiyé asou Bondyé pouʼy lavé tout péchéʼw.’ Sé sa Annannayas di mwen.
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 “Mwen déviwé Jérouzalèm épi paditan mwen té ka pwédyé an Kay Bondyé-a, mwen wè an vizyon
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 koté mwen wè Senyè-a, épi i di mwen, ‘Fè vit épi kité Jérouzalèm vitman, paski sé moun isi-a pa kay kwè sé bagay-la ou kay di konsèné mwen-an.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 “Mwen di, ‘Senyè, yo konnèt byen mwen té ka antwé an sé légliz sé Jwif-la épi mwen té ka awété épi bat sé moun-an ki té kwè an ou-a.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Épi jis lè yo té ka tjwé témwenʼw Stivann, mwen té la tou. Mwen té dakò épi sé moun-an ki té ka tjwéʼy-la, épi sé mwen menm ki té ka tjenbé sé gwo had yo-a.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 “Senyè-a di mwen, ‘Alé, mwen ka voyéʼw byen lwen koté sé moun-an ki pa Jwif-la.’ ”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Sé moun-an té ka kouté Pòl pou jis tan i di i ka alé koté sé moun-an ki pa Jwif-la, mé lè yo tann sa, yo tout lévé vwa yo épi yo koumansé hélé fò, yo di, “Tiwé nonm sala asou latè-a! Tjwéʼy! I pa vo pou viv!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Yo té ka fè an chay dibwi épi yo té ka déchiwé had yo épi yo té ka voyé lapousyè an lézè-a afòs yo té faché.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Konmandè-a konmandé sé sòlda-a pou mennen Pòl antwé an kay sé sòlda-a épi bat li pou fèʼy palé. I té vlé konnèt pouki sé moun-an té ka hélé kont Pòl kon sa.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Mé lè sé sòlda-a mawéʼy pou yo té bat li, Pòl di ofisyé-a ki doubout la-a, “Ès lwa-a di ou sa bat on jan Ronm si ou pʼòkò menm fè lodyans pou sa?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Lè ofisyé-a tann sa, i alé koté konmandè-a épi i diʼy, “Ki sa ou ka fè-a? Nonm sala sé jan Ronm!”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Konmandè-a menm alé épi i di Pòl, “Di mwen, ès ou sé jan Ronm pou vwé?”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Konmandè-a di, “Mwen té ni pou péyé an chay lajan pou mwen té sa vini jan Ronm.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Lè sé nonm-lan ki té ka kwèsyonnenʼy-lan tann sa, yo hédi kò yo dèyè vitman, épi konmandè-a té pè an chay lè i wéyalizé Pòl sété jan Ronm épi i té ja anchennéʼy.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Konmandè-a té vlé sav ègzaktiman pou ki sa sé Jwif-la té ka akizé Pòl, kon sa an li denmen i fè yo déchenné Pòl épi i konmandé sé chèf pwèt-la épi tout sé manm konsèy sé Jwif-la pou asanblé, épi i mennen Pòl douvan yo.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.