Atos 21
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs VC
1 Épi dlo an zyé nou, nou di yo nou ka alé, épi nou pati. Apwé nou pwan batiman, nou alé dwèt jis tan nou wivé Kòs, épi an li denmen nou wivé Ròdz. Lè nou kité la, nou alé Patara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Lè nou wivé Patara, nou jwenn an batiman ka alé Fènisiya, kon sa nou batjéʼy épi nou pati.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Nou alé jis tan nou dékouvè Saypròs épi nou pasé pa anbaʼy pou nou alé Siriya. Nou kòsté an vil Taya, koté yo té ni pou débatjé chay abò batiman-an, épi nou alé atè.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Nou jwenn déotwa moun ki kwè an Jézi la épi nou wèsté yon simenn épi yo. Yo vèti Pòl pou pa mouté Jérouzalèm paski Lèspwi Bondyé té di yo sa ki kay wivéʼy-la.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Mé lè tan nou té bout épi yo, nou pati épi nou kontiné fè wout nou. Tout sé nonm Taya-a ki kwè an Jézi-a épi madanm yo épi ich yo kité vil-la, épi yo désann jis bò lanmè-a épi nou, épi nou tout ajounou asou sab lanmè-a épi nou pwédyé.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Apwé nou di yonn a lòt oplèz, nou batjé batiman-an, épi yo viwé lakay yo.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Nou kontiné voyaj nou sòti Taya pou wivé Tolimé, koté nou di sé fwè-a bonjou épi nou wèsté épi yo pou yon jou.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Épi an li denmen, nou kité épi nou wivé Sizariya. La nou wèsté lakay Filip, an nonm ki té ka pwéché Bon Nouvèl-la konsèné Jézi Kwi. I sété yonn an sé sèt nonm-lan yo té chwazi pou té édé sé moun légliz Jérouzalèm-lan.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Nonm sala té ni kat fi ki pa té mayé ki té ni kado-a Lèspwi Bondyé té ba yo-a pou palé konmisyon Bondyé.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Lè nou wèsté la pou déotwa jou, an pwòfèt yo ka kwiyé Agabòs vini sòti Joudiya.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Lè i wivé, i pwan sanng Pòl épi i mawé dé lanmenʼy menm épi dé pyéʼy menm, épi i di, “Mi sa Lèspwi Bondyé di mwen, ‘Sé kon sa sé Jwif-la kay mawé mèt sanng sala lè i wivé Jérouzalèm, épi yo kay ladjéʼy an lanmen sé moun-an ki pa Jwif-la.’ ”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Lè nou tann sa, nou épi sé lézòt-la ki té la-a plédé épi Pòl pouʼy pa alé Jérouzalèm.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Mé i di, “Ki sa zòt ka fè-a? Pouki zòt ka pléwé kon sa? Zòt ka kasé tjè mwen! Sé pa pawé tousèl mwen pawé pou yo mawé mwen, mé mwen jis pawé pou mwen mò an Jérouzalèm pou lapéti Senyè Jézi.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nou pa té sa fèʼy chanjé lidéʼy, kon sa nou kitéʼy bat mizèʼy épi nou di, “Ében, kité Bondyé fè sa i vlé fèt-la.”
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Lè nou pasé tibwen tan la, nou pawé kò nou épi nou kité pou Jérouzalèm.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Adan sé moun-an ki kwè an Jézi-a ki té sòti Sizariya-a alé épi nou tou. Yo mennen nou lakay Nason, on nonm ki sòti Saypròs ki té kwè an Jézi dépi lontan. Sé la nou wèsté.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Lè nou wivé an vil Jérouzalèm, sé fwè-a té kontan an chay pou wè nou.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 An li denmen, nou épi Pòl pati alé wè Jémz, épi tout sé ofisyé-a ki té ka kondwi légliz-la té la tou.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Pòl di yo bonjou épi i wakonté yo an détay tout sa Bondyé té ja ba li pouvwa pou fè anpami sé moun-an ki pa Jwif-la.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Lè yo tann sa, yo tout glowifyé Bondyé épi yo di, “Fwè Pòl, ou ka wè ki otan Jwif ki ja kwè an Jézi Kwi, épi magwé sa, yo tout cho dèyè lwa sé Jwif-la toujou.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Moun ja di yo ou ka enstwi tout sé Jwif-la ki ka viv an péyi sé moun lòt nasyon-an yo pa bizwen swiv lwa sé Jwif-la. Ou ka di yo pou pa sikonsayz ti gason yo épi pa swiv twadisyon sé Jwif-la.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Bon, ki sa nou kay fè apwézan? Nou asiwé sé Jwif sala kay sav ou ja wivé isi-a.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Mi sa nou kay vléʼw fè: La ni kat nonm isi-a ki ja fè an pwonmèt douvan Bondyé.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Alé ansanm épi yo épi fè sé bagay-la lwa sé Jwif-la di ou ni pou fè pou Bondyé aksèpté pwonmèt-la ou fè douvanʼy-lan, épi péyé dépans-lan yo fè-a. Lè ou fè sa, yo kay sa wazé tèt yo pou moutwé yo ja tjenn pwonmèt-la. An mannyè sala tout moun kay sav la pa ni pyès lavéwité an sé bagay-la sé moun-an té ka di-a, épi yo kay wè ou menm ka swiv lwa sé Jwif-la.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Mé pou sé moun-an ki pa Jwif-la ki ja kwè an Senyè Jézi-a, nou té ja voyé on lèt ba yo pou di yo nou ja désidé pou yo pa manjé pyès vyann moun ja ofè bay imaj, ni san ében vyann zannimo ki twanglé, épi sé pa pou yo kouwi vyé lavi.”
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Kon sa Pòl pwan menm kat sé nonm-lan, épi an li denmen, yo fè sa lwa sé Jwif-la di yo ni pou fè pou Bondyé aksèpté pwonmèt yo. Lè sala i antwé an Kay Bondyé-a épi i alé fè yo sav ki jou yo kay fini fè tout sa lwa sé Jwif-la di yo ni pou fè pou Bondyé aksèpté pwonmèt yo. Asou sètyenm jou-a yo kay ofè an sakwifis ba yo chak.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Menm kon sèt jou-a té ka vini adan an bout, déotwa Jwif ki sòti Écha wè Pòl an Kay Bondyé-a. Yo fè sé moun-an lévé kont Pòl épi yo tjenbéʼy.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Yo hélé, “Jan Izwayèl, édé nou! Mi nonm-lan ki ka pasé toupatou ka enstwi tout moun kont lwa nou-an, kont sé jan Izwayèl-la épi kont Kay Bondyé-a. Épi mi apwézan, i ensilté Bondyé lè i mennen sé moun-an ki pa Jwif-la andidan Kay-la ki pou Bondyé yonn-an.”
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 (Yo di sa paski yo té wè Pòl an vil-la épi Trofimòs, an nonm ki té sòti an vil Èfésòs. Kon sa yo kwè i té ja mennenʼy andidan Kay Bondyé-a.)
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 La té ni twaka an tout vil-la. Sé moun-an kouwi ansanm, yo tjenbé Pòl épi yo hédiʼy dèwò Kay Bondyé-a. Menm lè-a, yo fèmé lapòt-la.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Paditan yo té ka éséyé tjwé Pòl, konmandè sé sòlda Ronm-lan ki an Jérouzalèm-lan tann nouvèl-la mannyè la té ni twaka an tout Jérouzalèm.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Menm lè-a, konmandè-a pwan déotwa ofisyé épi sòlda épi yo kouwi désann anpami sé moun-an. Lè sé moun-an wè konmandè-a épi sé sòlda-a, yo doubout bat Pòl.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Konmandè-a alé bò Pòl épi i awétéʼy épi i fè yo anchennéʼy épi dé chenn. I di, “Sa ki nonm sala? Ki sa i fè?”
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Yon konpanni moun té ka hélé yon bagay, an lòt konpanni té ka hélé an lòt bagay. La té ni tèlman dézòd, konmandè-a pa té sav ègzaktiman ki sa ki té fèt, kon sa i fè yo pwan Pòl épi mennenʼy mouté an kay sé sòlda-a.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Lè sé sòlda-a wivé an bout mach-la, yo té ni pou lévéʼy an lézè épi pòtéʼy paski sé moun-an té vini tèlman mové.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Yo tout té vini dèyèʼy épi yo té ka hélé, “Tjwéʼy! Tjwéʼy!”
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Kon yo té ka alé pou mennen Pòl antwé an kay sé sòlda-a, i di konmandè-a, “Mwen vlé diʼw an bagay.”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Mwen kwè ou sété nonm Éjipsyen sala ki té lévé kont gouvèdman-an an tan ki pasé épi i té pwan kat mil (4,000) kwiminèl yo té ka kwiyé Sé Asasen-an, épi i mennen yo an gwan savann-an.”
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Pòl di, “Mwen sé on Jwif. Mwen fèt an vil Tasòs an Silisiya, ki an vil ki enpòtan an chay. Kité mwen palé bay sé moun-an.”
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Kon sa i di Pòl, “Ében, palé.” Pòl doubout asou mach-la épi i fè sin èk lanmenʼy, épi lè sé moun-an doubout fè dézòd, i koumansé palé ba yo an langaj sé Jwif-la.
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.