Atos 21

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Épi dlo an zyé nou, nou di yo nou ka alé, épi nou pati. Apwé nou pwan batiman, nou alé dwèt jis tan nou wivé Kòs, épi an li denmen nou wivé Ròdz. Lè nou kité la, nou alé Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Lè nou wivé Patara, nou jwenn an batiman ka alé Fènisiya, kon sa nou batjéʼy épi nou pati.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Nou alé jis tan nou dékouvè Saypròs épi nou pasé pa anbaʼy pou nou alé Siriya. Nou kòsté an vil Taya, koté yo té ni pou débatjé chay abò batiman-an, épi nou alé atè.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Nou jwenn déotwa moun ki kwè an Jézi la épi nou wèsté yon simenn épi yo. Yo vèti Pòl pou pa mouté Jérouzalèm paski Lèspwi Bondyé té di yo sa ki kay wivéʼy-la.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Mé lè tan nou té bout épi yo, nou pati épi nou kontiné fè wout nou. Tout sé nonm Taya-a ki kwè an Jézi-a épi madanm yo épi ich yo kité vil-la, épi yo désann jis bò lanmè-a épi nou, épi nou tout ajounou asou sab lanmè-a épi nou pwédyé.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Apwé nou di yonn a lòt oplèz, nou batjé batiman-an, épi yo viwé lakay yo.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Nou kontiné voyaj nou sòti Taya pou wivé Tolimé, koté nou di sé fwè-a bonjou épi nou wèsté épi yo pou yon jou.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Épi an li denmen, nou kité épi nou wivé Sizariya. La nou wèsté lakay Filip, an nonm ki té ka pwéché Bon Nouvèl-la konsèné Jézi Kwi. I sété yonn an sé sèt nonm-lan yo té chwazi pou té édé sé moun légliz Jérouzalèm-lan.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Nonm sala té ni kat fi ki pa té mayé ki té ni kado-a Lèspwi Bondyé té ba yo-a pou palé konmisyon Bondyé.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Lè nou wèsté la pou déotwa jou, an pwòfèt yo ka kwiyé Agabòs vini sòti Joudiya.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Lè i wivé, i pwan sanng Pòl épi i mawé dé lanmenʼy menm épi dé pyéʼy menm, épi i di, “Mi sa Lèspwi Bondyé di mwen, ‘Sé kon sa sé Jwif-la kay mawé mèt sanng sala lè i wivé Jérouzalèm, épi yo kay ladjéʼy an lanmen sé moun-an ki pa Jwif-la.’ ”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Lè nou tann sa, nou épi sé lézòt-la ki té la-a plédé épi Pòl pouʼy pa alé Jérouzalèm.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Mé i di, “Ki sa zòt ka fè-a? Pouki zòt ka pléwé kon sa? Zòt ka kasé tjè mwen! Sé pa pawé tousèl mwen pawé pou yo mawé mwen, mé mwen jis pawé pou mwen mò an Jérouzalèm pou lapéti Senyè Jézi.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Nou pa té sa fèʼy chanjé lidéʼy, kon sa nou kitéʼy bat mizèʼy épi nou di, “Ében, kité Bondyé fè sa i vlé fèt-la.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Lè nou pasé tibwen tan la, nou pawé kò nou épi nou kité pou Jérouzalèm.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Adan sé moun-an ki kwè an Jézi-a ki té sòti Sizariya-a alé épi nou tou. Yo mennen nou lakay Nason, on nonm ki sòti Saypròs ki té kwè an Jézi dépi lontan. Sé la nou wèsté.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Lè nou wivé an vil Jérouzalèm, sé fwè-a té kontan an chay pou wè nou.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 An li denmen, nou épi Pòl pati alé wè Jémz, épi tout sé ofisyé-a ki té ka kondwi légliz-la té la tou.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pòl di yo bonjou épi i wakonté yo an détay tout sa Bondyé té ja ba li pouvwa pou fè anpami sé moun-an ki pa Jwif-la.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Lè yo tann sa, yo tout glowifyé Bondyé épi yo di, “Fwè Pòl, ou ka wè ki otan Jwif ki ja kwè an Jézi Kwi, épi magwé sa, yo tout cho dèyè lwa sé Jwif-la toujou.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Moun ja di yo ou ka enstwi tout sé Jwif-la ki ka viv an péyi sé moun lòt nasyon-an yo pa bizwen swiv lwa sé Jwif-la. Ou ka di yo pou pa sikonsayz ti gason yo épi pa swiv twadisyon sé Jwif-la.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Bon, ki sa nou kay fè apwézan? Nou asiwé sé Jwif sala kay sav ou ja wivé isi-a.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Mi sa nou kay vléʼw fè: La ni kat nonm isi-a ki ja fè an pwonmèt douvan Bondyé.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Alé ansanm épi yo épi fè sé bagay-la lwa sé Jwif-la di ou ni pou fè pou Bondyé aksèpté pwonmèt-la ou fè douvanʼy-lan, épi péyé dépans-lan yo fè-a. Lè ou fè sa, yo kay sa wazé tèt yo pou moutwé yo ja tjenn pwonmèt-la. An mannyè sala tout moun kay sav la pa ni pyès lavéwité an sé bagay-la sé moun-an té ka di-a, épi yo kay wè ou menm ka swiv lwa sé Jwif-la.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Mé pou sé moun-an ki pa Jwif-la ki ja kwè an Senyè Jézi-a, nou té ja voyé on lèt ba yo pou di yo nou ja désidé pou yo pa manjé pyès vyann moun ja ofè bay imaj, ni san ében vyann zannimo ki twanglé, épi sé pa pou yo kouwi vyé lavi.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Kon sa Pòl pwan menm kat sé nonm-lan, épi an li denmen, yo fè sa lwa sé Jwif-la di yo ni pou fè pou Bondyé aksèpté pwonmèt yo. Lè sala i antwé an Kay Bondyé-a épi i alé fè yo sav ki jou yo kay fini fè tout sa lwa sé Jwif-la di yo ni pou fè pou Bondyé aksèpté pwonmèt yo. Asou sètyenm jou-a yo kay ofè an sakwifis ba yo chak.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Menm kon sèt jou-a té ka vini adan an bout, déotwa Jwif ki sòti Écha wè Pòl an Kay Bondyé-a. Yo fè sé moun-an lévé kont Pòl épi yo tjenbéʼy.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Yo hélé, “Jan Izwayèl, édé nou! Mi nonm-lan ki ka pasé toupatou ka enstwi tout moun kont lwa nou-an, kont sé jan Izwayèl-la épi kont Kay Bondyé-a. Épi mi apwézan, i ensilté Bondyé lè i mennen sé moun-an ki pa Jwif-la andidan Kay-la ki pou Bondyé yonn-an.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 (Yo di sa paski yo té wè Pòl an vil-la épi Trofimòs, an nonm ki té sòti an vil Èfésòs. Kon sa yo kwè i té ja mennenʼy andidan Kay Bondyé-a.)
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 La té ni twaka an tout vil-la. Sé moun-an kouwi ansanm, yo tjenbé Pòl épi yo hédiʼy dèwò Kay Bondyé-a. Menm lè-a, yo fèmé lapòt-la.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Paditan yo té ka éséyé tjwé Pòl, konmandè sé sòlda Ronm-lan ki an Jérouzalèm-lan tann nouvèl-la mannyè la té ni twaka an tout Jérouzalèm.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Menm lè-a, konmandè-a pwan déotwa ofisyé épi sòlda épi yo kouwi désann anpami sé moun-an. Lè sé moun-an wè konmandè-a épi sé sòlda-a, yo doubout bat Pòl.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Konmandè-a alé bò Pòl épi i awétéʼy épi i fè yo anchennéʼy épi dé chenn. I di, “Sa ki nonm sala? Ki sa i fè?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Yon konpanni moun té ka hélé yon bagay, an lòt konpanni té ka hélé an lòt bagay. La té ni tèlman dézòd, konmandè-a pa té sav ègzaktiman ki sa ki té fèt, kon sa i fè yo pwan Pòl épi mennenʼy mouté an kay sé sòlda-a.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Lè sé sòlda-a wivé an bout mach-la, yo té ni pou lévéʼy an lézè épi pòtéʼy paski sé moun-an té vini tèlman mové.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Yo tout té vini dèyèʼy épi yo té ka hélé, “Tjwéʼy! Tjwéʼy!”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Kon yo té ka alé pou mennen Pòl antwé an kay sé sòlda-a, i di konmandè-a, “Mwen vlé diʼw an bagay.”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Mwen kwè ou sété nonm Éjipsyen sala ki té lévé kont gouvèdman-an an tan ki pasé épi i té pwan kat mil (4,000) kwiminèl yo té ka kwiyé Sé Asasen-an, épi i mennen yo an gwan savann-an.”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Pòl di, “Mwen sé on Jwif. Mwen fèt an vil Tasòs an Silisiya, ki an vil ki enpòtan an chay. Kité mwen palé bay sé moun-an.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Kon sa i di Pòl, “Ében, palé.” Pòl doubout asou mach-la épi i fè sin èk lanmenʼy, épi lè sé moun-an doubout fè dézòd, i koumansé palé ba yo an langaj sé Jwif-la.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.