Atos 17
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NVT
1 Pòl épi Saylas twavèsé Anmfipolis épi Apolonnya jis tan yo wivé an vil Tèsalonnika, koté ki té ni yon légliz Jwif.
1 Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Pòl alé an légliz-la kon i té ni labitid fè, épi pou twa jou sabaf i palé épi sé moun-an konsèné lévanjil-la.
2 Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.
3 I di yo sa lévanjil-la di épi i té ka moutwé yo aklè ki Mèsaya-a, wa-a Bondyé té pwonmèt pou voyé-a, ni pou soufè épi i ni pou wésisité. Pòl di, “Jézi sala mwen ka di zòt-la, sé li ki Mèsaya-a.”
3 Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.
4 Adan sé Jwif-la kwè, épi yo vini an gany Pòl épi Saylas, épi an chay jan péyi Gris ki té konvèti pou wilizyon Jwif-la épi an chay sé madanm enpòtan-an vini an gany yo-a tou.
4 Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.
5 Mé sé Jwif-la ki pa kwè an Jézi-a té vin jalou, kon sa yo pasé anmasé tibwen vyé nèg asou lawi-a épi yo fè an gany, épi yo lévé an gwo roro an tout vil-la. Yo antwé lakay Jason, ka chaché pou Pòl épi Saylas pou mennen dèwò bay sé jan vil-la.
5 Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,
6 Mé lè yo pa jwenn yo, yo twennen Jason épi déotwa lézòt fwè douvan sé majèstwa vil-la épi yo tout hélé fò, yo di, “Sé nonm sala ja bay twaka toupatou, épi apwézan yo vini an vil nou-an ka bay twaka tou,
6 mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,
7 épi Jason ja wisivwè yo lakay li. Yo tout ka kasé lwa Siza wa Ronm-lan, paski yo ka di la ni an lòt wa yo ka kwiyé Jézi.”
7 e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.
8 Lè yo di sa, sé moun-an épi sé majèstwa vil-la té kontwayé an chay.
8 Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.
9 Sé majèstwa-a fè Jason épi sé lézòt-la péyé épi yo ladjé yo.
9 Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.
10 Kon sa sòlèy kouché, sé fwè-a voyé Pòl épi Saylas alé an vil Bèriya. Lè yo wivé la, yo alé an légliz sé Jwif-la.
10 Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.
11 Sé Jwif Bèriya-a té ni pli bon mannyè pasé sé moun Tèsalonnika-a. Yo wisivwè konmisyon-an konsèné Jézi Kwi byen vit, épi toulé jou yo té ka li lévanjil-la pou yo wè si sa Pòl té ka di-a té vwé.
11 Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.
12 An chay sé Jwif-la kwè, épi an chay madanm péyi Gris ki té enpòtan épi an chay nonm péyi Gris vin kwè tou.
12 Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.
13 Mé lè sé Jwif Tèsalonnika-a vin konnèt Pòl té pwéché pawòl Bondyé an vil Bèriya tou, yo alé la épi yo koumansé fè dézòd pou fè sé moun-an lévé kont Pòl ankò.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.
14 Menm lè-a, sé fwè-a pwan Pòl épi yo mennenʼy bò lanmè-a, mé Saylas épi Timòfi wèsté Bèriya.
14 Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.
15 Sé fwè-a ki té alé épi Pòl-la mennenʼy jis an vil Afenz épi yo viwé Bèriya, mé Pòl té di yo pou di Timòfi épi Saylas pou vini jwenn li vit kon yo pé.
15 Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.
16 Paditan Pòl té ka èspéyé Saylas épi Timòfi an vil Afenz, tjèʼy fèʼy mal pouʼy té wè mizi imaj ki té an vil-la.
16 Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.
17 Kon sa i wézonnen an légliz-la épi sé Jwif-la épi sé lézòt sé moun-an ki té konvèti pou wilizyon Jwif-la, épi toulé jou i té bò laplas-la ka palé épi moun ki ka pasé.
17 Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.
18 Déotwa titja Èpikouyen épi titja Stowisyen dispité épiʼy, épi adan yo di, “Ki sa vyé palapata sala vlé di? Misyé la ka bat bouch li ennitil.” Lézòt di, “I ka palé ban nou asou bondyé ki étwanj.” Yo di sa paski Pòl té ka di yo Bon Nouvèl-la konsèné Jézi, épi mannyè sé mò-a kay wésisité.
18 Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.
19 Kon sa yo mandéʼy pou alé épi yo èk yo mennenʼy douvan gwan konsèy Ariyopagòs-la, épi yo di, “Nou té kay avoudwé konnèt bagay nèf sala ou ka enstwi-a.
19 Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?
20 Adan sé bagay-la ou ka di nou la-a ka gadé dwòl pou nou, épi nou té kay vlé sav ki sa yo vlé di.”
20 Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.
21 (Sé jan Afenz-lan épi moun lòt nasyon ki té ka wèsté la té ka pasé tout tan yo ka palé épi kouté sé bagay-la ki pli nèf-la.)
21 (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)
22 Lè sala Pòl doubout an mitan Ariyopagòs-la épi i di yo, “Jan vil Afenz, mwen wè zòt sé moun ki ka adowé tout diféwan kalité imaj.
22 Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Mwen di sa paski kon mwen té ka pasé an vil zòt, mwen té ka gadé tout sé plas-la koté zòt ka adowé sé imaj-la, épi mwen wè yon lotèl ki té ni an ékwiti asouʼy. Ékwiti-a di, ‘Pou Bondyé-a Nou Pa Konnèt-la.’ Ében, menm Bondyé sala zòt ka adowé-a épi zòt pa konnèt-la, sé li menm mwen ka paléʼw-la.
23 pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.
24 “Bondyé ki fè latè-a épi tout sa ki andidanʼy, sé li ki mèt syèl-la épi latè-a épi i pa ka wèsté an kay moun fè ba li.
24 “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens
25 I pa bizwen anyen moun sa fè ba li paski sé li menm ki ka bay tout moun lavi épi lèspiwasyon épi tout bagay yo bizwen.
25 e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.
26 Bondyé fè tout was moun sòti adan yon sèl nonm épi i fè yo viv asou tout latè-a. Sé li menm ki mété dépi an davans ègzaktiman ki londjè lavi yo kay yé épi i mété plas-la pou yo chak wèsté.
26 De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.
27 Bondyé fè sa pou yo sa chaché pou li, pou yo sa jwenn li paditan yo ka chaché pou li, magwé i pa lwen nou pyès.
27 “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.
28 Paski, ‘Sé li ki ban nou lavi épi sé li ki ka fè nou maché épi sé li ki fè nou sa nou yé-a.’ Menm kon sé powèt zòt-la té di, ‘Nou sé ich li tou.’
28 Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.
29 “Nou sé ich Bondyé, kon sa ou pa sipozé kwè Bondyé menm kon on mòso lò, dajan ében wòch nonm twavay èk abilité yo pou fè imaj lidé yo di yo fè.
29 E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.
30 An tan ki pasé lè moun pa té konnèt Bondyé, i pa té ba yo pinisyon-an yo té méwité-a, mé apwézan i ja konmandé tout moun toupatou pou sa tounen kont sé movèzté-a yo ka fè-a.
30 “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 I ja mété yon jou pouʼy sa jijé tout moun ki an latè-a èk jistis. I kay sèvi Jézi, nonm-lan i chwazi-a, pou fè sa. I fè tout moun konnèt sa aklè lè i wésisité nonm sala.”
31 Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.
32 Lè yo tann i di moun ka wésisité, adan yo koumansé pwanʼy sèvi widitjil, mé lézòt ki té la di, “Nou kay tann ou an lòt jou.”
32 Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.
33 Épi sé kon sa Pòl kité konsèy-la.
33 Então Paulo se retirou do conselho,
34 Déotwa nonm kwè, épi yo alé an gany Pòl-la. Anpami yo té ni Dayonnisyòs ki sété an manm an konsèy Ariyopagòs-la, épi yon madanm yo té ka kwiyé Danmaris, épi déotwa lézòt moun.
34 mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.