Atos 17
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NTLH
1 Pòl épi Saylas twavèsé Anmfipolis épi Apolonnya jis tan yo wivé an vil Tèsalonnika, koté ki té ni yon légliz Jwif.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Pòl alé an légliz-la kon i té ni labitid fè, épi pou twa jou sabaf i palé épi sé moun-an konsèné lévanjil-la.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 I di yo sa lévanjil-la di épi i té ka moutwé yo aklè ki Mèsaya-a, wa-a Bondyé té pwonmèt pou voyé-a, ni pou soufè épi i ni pou wésisité. Pòl di, “Jézi sala mwen ka di zòt-la, sé li ki Mèsaya-a.”
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Adan sé Jwif-la kwè, épi yo vini an gany Pòl épi Saylas, épi an chay jan péyi Gris ki té konvèti pou wilizyon Jwif-la épi an chay sé madanm enpòtan-an vini an gany yo-a tou.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Mé sé Jwif-la ki pa kwè an Jézi-a té vin jalou, kon sa yo pasé anmasé tibwen vyé nèg asou lawi-a épi yo fè an gany, épi yo lévé an gwo roro an tout vil-la. Yo antwé lakay Jason, ka chaché pou Pòl épi Saylas pou mennen dèwò bay sé jan vil-la.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Mé lè yo pa jwenn yo, yo twennen Jason épi déotwa lézòt fwè douvan sé majèstwa vil-la épi yo tout hélé fò, yo di, “Sé nonm sala ja bay twaka toupatou, épi apwézan yo vini an vil nou-an ka bay twaka tou,
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 épi Jason ja wisivwè yo lakay li. Yo tout ka kasé lwa Siza wa Ronm-lan, paski yo ka di la ni an lòt wa yo ka kwiyé Jézi.”
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Lè yo di sa, sé moun-an épi sé majèstwa vil-la té kontwayé an chay.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 Sé majèstwa-a fè Jason épi sé lézòt-la péyé épi yo ladjé yo.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Kon sa sòlèy kouché, sé fwè-a voyé Pòl épi Saylas alé an vil Bèriya. Lè yo wivé la, yo alé an légliz sé Jwif-la.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Sé Jwif Bèriya-a té ni pli bon mannyè pasé sé moun Tèsalonnika-a. Yo wisivwè konmisyon-an konsèné Jézi Kwi byen vit, épi toulé jou yo té ka li lévanjil-la pou yo wè si sa Pòl té ka di-a té vwé.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 An chay sé Jwif-la kwè, épi an chay madanm péyi Gris ki té enpòtan épi an chay nonm péyi Gris vin kwè tou.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 Mé lè sé Jwif Tèsalonnika-a vin konnèt Pòl té pwéché pawòl Bondyé an vil Bèriya tou, yo alé la épi yo koumansé fè dézòd pou fè sé moun-an lévé kont Pòl ankò.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 Menm lè-a, sé fwè-a pwan Pòl épi yo mennenʼy bò lanmè-a, mé Saylas épi Timòfi wèsté Bèriya.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Sé fwè-a ki té alé épi Pòl-la mennenʼy jis an vil Afenz épi yo viwé Bèriya, mé Pòl té di yo pou di Timòfi épi Saylas pou vini jwenn li vit kon yo pé.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Paditan Pòl té ka èspéyé Saylas épi Timòfi an vil Afenz, tjèʼy fèʼy mal pouʼy té wè mizi imaj ki té an vil-la.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 Kon sa i wézonnen an légliz-la épi sé Jwif-la épi sé lézòt sé moun-an ki té konvèti pou wilizyon Jwif-la, épi toulé jou i té bò laplas-la ka palé épi moun ki ka pasé.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Déotwa titja Èpikouyen épi titja Stowisyen dispité épiʼy, épi adan yo di, “Ki sa vyé palapata sala vlé di? Misyé la ka bat bouch li ennitil.” Lézòt di, “I ka palé ban nou asou bondyé ki étwanj.” Yo di sa paski Pòl té ka di yo Bon Nouvèl-la konsèné Jézi, épi mannyè sé mò-a kay wésisité.
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 Kon sa yo mandéʼy pou alé épi yo èk yo mennenʼy douvan gwan konsèy Ariyopagòs-la, épi yo di, “Nou té kay avoudwé konnèt bagay nèf sala ou ka enstwi-a.
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 Adan sé bagay-la ou ka di nou la-a ka gadé dwòl pou nou, épi nou té kay vlé sav ki sa yo vlé di.”
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 (Sé jan Afenz-lan épi moun lòt nasyon ki té ka wèsté la té ka pasé tout tan yo ka palé épi kouté sé bagay-la ki pli nèf-la.)
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Lè sala Pòl doubout an mitan Ariyopagòs-la épi i di yo, “Jan vil Afenz, mwen wè zòt sé moun ki ka adowé tout diféwan kalité imaj.
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 Mwen di sa paski kon mwen té ka pasé an vil zòt, mwen té ka gadé tout sé plas-la koté zòt ka adowé sé imaj-la, épi mwen wè yon lotèl ki té ni an ékwiti asouʼy. Ékwiti-a di, ‘Pou Bondyé-a Nou Pa Konnèt-la.’ Ében, menm Bondyé sala zòt ka adowé-a épi zòt pa konnèt-la, sé li menm mwen ka paléʼw-la.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 “Bondyé ki fè latè-a épi tout sa ki andidanʼy, sé li ki mèt syèl-la épi latè-a épi i pa ka wèsté an kay moun fè ba li.
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 I pa bizwen anyen moun sa fè ba li paski sé li menm ki ka bay tout moun lavi épi lèspiwasyon épi tout bagay yo bizwen.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 Bondyé fè tout was moun sòti adan yon sèl nonm épi i fè yo viv asou tout latè-a. Sé li menm ki mété dépi an davans ègzaktiman ki londjè lavi yo kay yé épi i mété plas-la pou yo chak wèsté.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 Bondyé fè sa pou yo sa chaché pou li, pou yo sa jwenn li paditan yo ka chaché pou li, magwé i pa lwen nou pyès.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 Paski, ‘Sé li ki ban nou lavi épi sé li ki ka fè nou maché épi sé li ki fè nou sa nou yé-a.’ Menm kon sé powèt zòt-la té di, ‘Nou sé ich li tou.’
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 “Nou sé ich Bondyé, kon sa ou pa sipozé kwè Bondyé menm kon on mòso lò, dajan ében wòch nonm twavay èk abilité yo pou fè imaj lidé yo di yo fè.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 An tan ki pasé lè moun pa té konnèt Bondyé, i pa té ba yo pinisyon-an yo té méwité-a, mé apwézan i ja konmandé tout moun toupatou pou sa tounen kont sé movèzté-a yo ka fè-a.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 I ja mété yon jou pouʼy sa jijé tout moun ki an latè-a èk jistis. I kay sèvi Jézi, nonm-lan i chwazi-a, pou fè sa. I fè tout moun konnèt sa aklè lè i wésisité nonm sala.”
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Lè yo tann i di moun ka wésisité, adan yo koumansé pwanʼy sèvi widitjil, mé lézòt ki té la di, “Nou kay tann ou an lòt jou.”
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Épi sé kon sa Pòl kité konsèy-la.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 Déotwa nonm kwè, épi yo alé an gany Pòl-la. Anpami yo té ni Dayonnisyòs ki sété an manm an konsèy Ariyopagòs-la, épi yon madanm yo té ka kwiyé Danmaris, épi déotwa lézòt moun.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.