Atos 14
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs VC
1 Lè Pòl épi Bannabas wivé Ikonnyòm, yo antwé an légliz sé Jwif-la kon lakoutim. Yo palé tèlman byen an chay Jwif épi moun ki pa Jwif vini kwè an Senyè-a.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Sé Jwif-la ki wifizé kwè an Jézi-a malpalé sé fwè-a épi fè sé moun-an ki pa Jwif-la lévé kont yo.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Kon sa Pòl épi Bannabas wèsté la pou an chay tan épi yo té ka palé san lapè konsèné Senyè-a. Senyè-a menm ba yo pouvwa pou fè an chay gwan twavay épi miwak pou moutwé sa yo té ka di-a té vwé konsèné lagwas li.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 La té ni halé kasé anpami sé moun vil-la. Adan moun té pwan pou sé zapòt-la, adan té pwan pou sé Jwif-la.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Adan moun ki pa té Jwif épi adan sé Jwif-la ansanm épi chèf yo té ka fè konplo pou yo té maltwété sé zapòt-la épi pou yo té voyé wòch dèyè yo.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Lè sé zapòt-la vin konnèt sa, yo chapé kò yo. Yo alé Listra épi Dèbé, vil an Likònya. Yo alé an sé plas-la ki oliwon-an tou,
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 épi la yo kontiné pwéché Bon Nouvèl-la konsèné Jézi Kwi.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 La té ni an nonm Listra ki té enfim an dé pyéʼy dépi lè i té fèt épi i pa té janmen maché.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 I té asid la ka kouté sa Pòl ka di-a. Lè Pòl gadéʼy an mitan zyé, i wè nonm-lan ni lafwa pouʼy té sa jwenn djéwizonʼy.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 I diʼy adan an gwo vwa, “Doubout asou dé pyéʼw!” Menm lè-a, nonm-lan soté doubout épi i koumansé maché.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Lè sé moun-an wè sa Pòl fè-a, yo koumansé lévé vwa yo an langaj Likònya épi yo di, “Sé bondyé-a ja vini kon nonm épi yo ja désann vini jwenn nou!”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Épi yo di Bannabas sé bondyé-a yo ka kwiyé Zous-la, épi Pòl sé Hèmiz, paski sé li ki té toujou ka palé.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Pwèt-la ki té ka fè sèvis an kay-la dèwò vil-la koté yo té ka adowé Zous-la mennen towo bèf épi kouwonn flè an bayè-a. Li épi sé moun-an té vlé tjwé épi bwilé sé bèf-la kon yon sakwifis bay sé zapòt-la.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Mé lè Bannabas épi Pòl tann sa yo té kay fè-a, yo déchiwé had yo pou yo moutwé fòs kontan yo pa té kontan sa yo té ka fè-a. Yo mété kouwi anpami sé moun-an
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 épi yo hélé, “Mésyé, pouki zòt ka fè sa? Nou sé nonm menm kon zòt! Nou vini pou di zòt Bon Nouvèl-la pou zòt sa tounen kont sé bondyé-a ki pa vo anyen-an épi pouʼw sa vini jwenn Bondyé-a ki ka viv-la. Sé li ki fè syèl-la, latè-a, lanmè-a épi tout sa ki andidan yo.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 An tan ki pasé i kité tout moun fè sa yo vlé,
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 mé i ja moutwé aklè ki kalité Bondyé i yé lè ou wè sé bon bagay-la i ka fè-a. I ka fè lapli tonbé épi i ka fè sé pyé fwi-a pòté an sézon yo. I ka baʼw manjé alabondans épi i ka fè tjèʼw kontan.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Magwé sé zapòt-la té di yo tout sé pawòl sala, i pa té ézé pou té sa anpéché yo fè sakwifis-la ba yo.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Adan Jwif sòti Antiyòk Pisidya épi Ikonnyòm. Yo fè sé moun-an tounen kont Pòl. Yo bay Pòl wòch épi yo twennenʼy alé dèwò vil-la paski yo kwè i té mò.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Mé lè sé moun-an ki kwè an Jézi-a vini asanblé owon Pòl, i lévé épi i viwé antwé an vil-la. An li denmen, li épi Bannabas pati alé Dèbé.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Pòl épi Bannabas pwéché Bon Nouvèl-la an Dèbé, épi an chay moun vini kwè an Jézi. Apwé sa, yo déviwé Listra, Ikonnyòm épi Antiyòk Pisidya.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Yo édé sé moun-an ki kwè an Jézi-a vini pli fò an sa yo té ka kwè-a épi yo ankouwajé yo pou yo sa kontiné kwè épi obéyi Senyè-a. Épi yo di yo, “Sé pou nou pasé an chay twaka an lavi sala pou nou jwenn tout sé bon bagay-la Bondyé ja pwonmèt sé moun-an i ka kondwi-a.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 An chak légliz, Pòl épi Bannabas chwazi nonm pou té sa kondwi an légliz-la. Épi yo wèsté san manjé pou yo té sa pwédyé ba yo, épi yo mété yo an lanmen Senyè-a, paski sé nonm-lan té ja mété tout lafwa yo an Senyè-a.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Apwé yo pasé Pisidya, yo alé an péyi Panfiliya
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 épi apwé yo pwéché Bon Nouvèl-la an vil Pèga, yo désann an vil Atalya,
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 épi lè yo kité Atalya, yo pwan batiman pou yo déviwé Antiyòk an Siriya. Sété an vil Antiyòk sé moun-an té ladjé yo an lanmen Bondyé pouʼy té sa moutwé yo lagwas li épi édé yo fini twavay-la i té ba yo fè-a.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Lè yo wivé an vil Antiyòk, yo asanblé gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a ansanm, épi yo di yo tout sé twavay-la Bondyé té ja ba yo pouvwa pou fè-a épi ki mannyè i bay sé moun-an ki pa Jwif-la an chans pou yo sa vin kwè an li.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Épi yo dé-a wèsté épi sé moun Antiyòk-la ki kwè an Jézi-a pou tibwen tan.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.