Atos 14
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ACF
1 Lè Pòl épi Bannabas wivé Ikonnyòm, yo antwé an légliz sé Jwif-la kon lakoutim. Yo palé tèlman byen an chay Jwif épi moun ki pa Jwif vini kwè an Senyè-a.
1 E aconteceu que em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus, e falaram de tal modo que creu uma grande multidão, não só de judeus mas de gregos.
2 Sé Jwif-la ki wifizé kwè an Jézi-a malpalé sé fwè-a épi fè sé moun-an ki pa Jwif-la lévé kont yo.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram, contra os irmãos, os ânimos dos gentios.
3 Kon sa Pòl épi Bannabas wèsté la pou an chay tan épi yo té ka palé san lapè konsèné Senyè-a. Senyè-a menm ba yo pouvwa pou fè an chay gwan twavay épi miwak pou moutwé sa yo té ka di-a té vwé konsèné lagwas li.
3 Detiveram-se, pois, muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, permitindo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 La té ni halé kasé anpami sé moun vil-la. Adan moun té pwan pou sé zapòt-la, adan té pwan pou sé Jwif-la.
4 E dividiu-se a multidão da cidade; e uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.
5 Adan moun ki pa té Jwif épi adan sé Jwif-la ansanm épi chèf yo té ka fè konplo pou yo té maltwété sé zapòt-la épi pou yo té voyé wòch dèyè yo.
5 E havendo um motim, tanto dos judeus como dos gentios, com os seus principais, para os insultarem e apedrejarem,
6 Lè sé zapòt-la vin konnèt sa, yo chapé kò yo. Yo alé Listra épi Dèbé, vil an Likònya. Yo alé an sé plas-la ki oliwon-an tou,
6 Sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades de Licaônia, e para a província circunvizinha;
7 épi la yo kontiné pwéché Bon Nouvèl-la konsèné Jézi Kwi.
7 E ali pregavam o evangelho.
8 La té ni an nonm Listra ki té enfim an dé pyéʼy dépi lè i té fèt épi i pa té janmen maché.
8 E estava assentado em Listra certo homem leso dos pés, coxo desde o ventre de sua mãe, o qual nunca tinha andado.
9 I té asid la ka kouté sa Pòl ka di-a. Lè Pòl gadéʼy an mitan zyé, i wè nonm-lan ni lafwa pouʼy té sa jwenn djéwizonʼy.
9 Este ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos, e vendo que tinha fé para ser curado,
10 I diʼy adan an gwo vwa, “Doubout asou dé pyéʼw!” Menm lè-a, nonm-lan soté doubout épi i koumansé maché.
10 Disse em voz alta: Levanta-te direito sobre teus pés. E ele saltou e andou.
11 Lè sé moun-an wè sa Pòl fè-a, yo koumansé lévé vwa yo an langaj Likònya épi yo di, “Sé bondyé-a ja vini kon nonm épi yo ja désann vini jwenn nou!”
11 E as multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a sua voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens, e desceram até nós.
12 Épi yo di Bannabas sé bondyé-a yo ka kwiyé Zous-la, épi Pòl sé Hèmiz, paski sé li ki té toujou ka palé.
12 E chamavam Júpiter a Barnabé, e Mercúrio a Paulo; porque este era o que falava.
13 Pwèt-la ki té ka fè sèvis an kay-la dèwò vil-la koté yo té ka adowé Zous-la mennen towo bèf épi kouwonn flè an bayè-a. Li épi sé moun-an té vlé tjwé épi bwilé sé bèf-la kon yon sakwifis bay sé zapòt-la.
13 E o sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para a entrada da porta touros e grinaldas, queria com a multidão sacrificar-lhes.
14 Mé lè Bannabas épi Pòl tann sa yo té kay fè-a, yo déchiwé had yo pou yo moutwé fòs kontan yo pa té kontan sa yo té ka fè-a. Yo mété kouwi anpami sé moun-an
14 Ouvindo, porém, isto os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgaram as suas vestes, e saltaram para o meio da multidão, clamando,
15 épi yo hélé, “Mésyé, pouki zòt ka fè sa? Nou sé nonm menm kon zòt! Nou vini pou di zòt Bon Nouvèl-la pou zòt sa tounen kont sé bondyé-a ki pa vo anyen-an épi pouʼw sa vini jwenn Bondyé-a ki ka viv-la. Sé li ki fè syèl-la, latè-a, lanmè-a épi tout sa ki andidan yo.
15 E dizendo: Senhores, por que fazeis essas coisas? Nós também somos homens como vós, sujeitos às mesmas paixões, e vos anunciamos que vos convertais dessas vaidades ao Deus vivo, que fez o céu, e a terra, o mar, e tudo quanto há neles;
16 An tan ki pasé i kité tout moun fè sa yo vlé,
16 O qual nos tempos passados deixou andar todas as nações em seus próprios caminhos.
17 mé i ja moutwé aklè ki kalité Bondyé i yé lè ou wè sé bon bagay-la i ka fè-a. I ka fè lapli tonbé épi i ka fè sé pyé fwi-a pòté an sézon yo. I ka baʼw manjé alabondans épi i ka fè tjèʼw kontan.”
17 E contudo, não se deixou a si mesmo sem testemunho, beneficiando-vos lá do céu, dando-vos chuvas e tempos frutíferos, enchendo de mantimento e de alegria os vossos corações.
18 Magwé sé zapòt-la té di yo tout sé pawòl sala, i pa té ézé pou té sa anpéché yo fè sakwifis-la ba yo.
18 E, dizendo isto, com dificuldade impediram que as multidões lhes sacrificassem.
19 Adan Jwif sòti Antiyòk Pisidya épi Ikonnyòm. Yo fè sé moun-an tounen kont Pòl. Yo bay Pòl wòch épi yo twennenʼy alé dèwò vil-la paski yo kwè i té mò.
19 Sobrevieram, porém, uns judeus de Antioquia e de Icônio que, tendo convencido a multidão, apedrejaram a Paulo e o arrastaram para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Mé lè sé moun-an ki kwè an Jézi-a vini asanblé owon Pòl, i lévé épi i viwé antwé an vil-la. An li denmen, li épi Bannabas pati alé Dèbé.
20 Mas, rodeando-o os discípulos, levantou-se, e entrou na cidade, e no dia seguinte saiu com Barnabé para Derbe.
21 Pòl épi Bannabas pwéché Bon Nouvèl-la an Dèbé, épi an chay moun vini kwè an Jézi. Apwé sa, yo déviwé Listra, Ikonnyòm épi Antiyòk Pisidya.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio e Antioquia,
22 Yo édé sé moun-an ki kwè an Jézi-a vini pli fò an sa yo té ka kwè-a épi yo ankouwajé yo pou yo sa kontiné kwè épi obéyi Senyè-a. Épi yo di yo, “Sé pou nou pasé an chay twaka an lavi sala pou nou jwenn tout sé bon bagay-la Bondyé ja pwonmèt sé moun-an i ka kondwi-a.”
22 Confirmando os ânimos dos discípulos, exortando-os a permanecer na fé, pois que por muitas tribulações nos importa entrar no reino de Deus.
23 An chak légliz, Pòl épi Bannabas chwazi nonm pou té sa kondwi an légliz-la. Épi yo wèsté san manjé pou yo té sa pwédyé ba yo, épi yo mété yo an lanmen Senyè-a, paski sé nonm-lan té ja mété tout lafwa yo an Senyè-a.
23 E, havendo-lhes, por comum consentimento, eleito anciãos em cada igreja, orando com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Apwé yo pasé Pisidya, yo alé an péyi Panfiliya
24 Passando depois por Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 épi apwé yo pwéché Bon Nouvèl-la an vil Pèga, yo désann an vil Atalya,
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 épi lè yo kité Atalya, yo pwan batiman pou yo déviwé Antiyòk an Siriya. Sété an vil Antiyòk sé moun-an té ladjé yo an lanmen Bondyé pouʼy té sa moutwé yo lagwas li épi édé yo fini twavay-la i té ba yo fè-a.
26 E dali navegaram para Antioquia, de onde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que já haviam cumprido.
27 Lè yo wivé an vil Antiyòk, yo asanblé gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a ansanm, épi yo di yo tout sé twavay-la Bondyé té ja ba yo pouvwa pou fè-a épi ki mannyè i bay sé moun-an ki pa Jwif-la an chans pou yo sa vin kwè an li.
27 E, quando chegaram e reuniram a igreja, relataram quão grandes coisas Deus fizera por eles, e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Épi yo dé-a wèsté épi sé moun Antiyòk-la ki kwè an Jézi-a pou tibwen tan.
28 E ficaram ali não pouco tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.