Atos 13
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NTLH
1 Anpami gany sé moun-an ki kwè an Jézi Kwi-a an vil Antiyòk la té ni déotwa pwòfèt ki té ka pwéché Bon Nouvèl-la bay sé moun-an, épi déotwa titja. La té ni Bannabas, Siméyon (yo té ka kwiyé Ti Nwè), Louchòs (ki té sòti Sayrini), Mannayèn (ki té lévé ansanm épi Gouvènè Hèròd), épi Sòl té anpami yo tou.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Paditan yo té ka fè sèvis bay Senyè-a épi yo wèsté san manjé pou yo adowé Bondyé, Lèspwi Bondyé palé ba yo épi i di yo, “Mété Sòl épi Bannabas asou koté ban mwen, pou yo fè twavay-la mwen chwazi yo pou fè-a.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Kon sa apwé yo pwédyé épi wèsté san manjé, yo mété lanmen anlè tèt Sòl épi Bannabas épi yo voyé yo alé.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Sé kon sa Lèspwi Bondyé té ja voyé Bannabas épi Sòl alé. Yo alé an vil Sélousya épi yo pwan batiman la pou yo alé jis péyi Saypròs.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Lè yo wivé an vil Salanmis, yo pwéché pawòl Bondyé an sé légliz sé Jwif-la. Yo té ni Mak épi yo pou édé yo.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Yo twavèsé yon bout péyi-a pou wivé jis an lòt bout-la jis tan yo wivé an vil Pafòs. Lè yo wivé la yo jwenn épi on gadè yo té ka kwiyé Bajézi. I sété on Jwif épi on fo pwòfèt.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Gadè sala sété kanmawad gouvènè Saypròs-la yo té ka kwiyé Sèjòs Palòs, an nonm ki té ni an chay lèspwi. Gouvènè-a voyé kwiyé Bannabas épi Sòl pou yo té vini paski i té vlé tann pawòl Bondyé.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Mé gadè-a (nonʼy an langaj Grik-la sété Élimas) té kont yo épi i té ka éséyé anpéché gouvènè-a kwè an Jézi.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Mé Sòl, (yo té ka kwiyé Pòl), té anba kondwit Lèspwi Bondyé épi i gadé gadè-a an mitan zyé
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 épi i diʼy, “Ou sé ich Denmou! Ou kont tout bagay ki bon. Tjèʼw plen épi tout vyé kalité wiz épi méchansté! Ès ou pa las pwan lavéwité Senyè-a épi fè moun kwè sé on mansonj?
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Senyè-a kay piniʼw apwézan, épi ou kay avèg épi ou pa kay menm wè klèté sòlèy ankò pou tibwen tan!”
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Lè gouvènè-a wè sa ki té fèt-la, i kwè an Senyè-a. I té sipwi toubonnman lè i té tann sé bagay-la Bannabas épi Pòl té ka diʼy konsèné Senyè-a.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Pòl épi sé kanmawad li-a pwan batiman an vil Pafòs épi yo alé an Pèga, an vil ki té an Panfiliya, épi lè yo wivé la, Mak kité yo épi i viwé an vil Jérouzalèm.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Yo kité Pèga épi yo wivé an vil Antiyòk an péyi Pisidya. Yo antwé andidan légliz sé Jwif-la jou sabaf-la épi yo asid.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Apwé moun fini li an sé liv-la Moziz épi sé pwòfèt-la té ékwi-a, sé chèf légliz-la voyé an konmisyon bay Pòl épi Bannabas. Yo di, “Fwè, nou vlé zòt palé bay sé moun-an si zòt ni on konmisyon pou ankouwajé yo.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Kon sa Pòl doubout épi i fè yo sin épi lanmenʼy èk i koumansé palé, i di, “Nonm Izwayèl, épi moun lòt nasyon ki vin adowé Bondyé, kouté mwen!
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Bondyé chwazi sé jan Izwayèl-la ki gwan gwanpapa lontan nou, épi i fè yo vini an gwan nasyon paditan yo té étwanjé an péyi Éjip. I tiwé yo an Éjip épi an chay pouvwa,
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 épi pou kawant (40) lanné i pwan pasyans épi yo an gwan savann sèk-la.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 I détwi sèt nasyon an péyi Kénann épi i bay sé moun li-an péyi-a pou sa yo.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Tout sa pwan apipwé kat san senkant (450) lanné.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Lè sala sé moun-an mandé pou on wa, épi Bondyé ba yo Sòl, ich Kich-la ki sòti an fanmi Bennjamin. Sòl kondwi yo kon wa pou kawant (40) lanné.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Épi lè Bondyé tiwéʼy, i mété David wa anlè yo. Mi sa Bondyé di konsèné David, i di, ‘David, gason Jèsi, sé yon nonm ki fè tjè mwen kontan an chay, épi i kay fè tout sa mwen kay vléʼy fè.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 “Jézi sété an désandan Wa David. Bondyé fè Jézi vini sovè sé jan Izwayèl-la kon i té ja pwonmèt.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Avan Jézi té koumansé twavay li, Jan Batis té ka pwéché bay tout sé jan Izwayèl-la. I té ka di yo tounen hòd péché yo épi wisivwè batenm.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Lè Jan Batis té pawé pou fini twavay li, i di yo, ‘Ki moun zòt kwè mwen yé? Mwen sé pa moun-an zòt ka èspéyé-a. Mé kouté, moun sala ka vini apwé mwen. Mwen pa menm vo pou délasé soulyéʼy.’ ”
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Pòl kontiné ka palé, i di, “Fwè mwen ki désandan Abrahanm, épi ou moun lòt nasyon ki vini isi-a pou adowé Bondyé, kouté! Sé ban nou Bondyé voyé konmisyon-an konsèné mannyè i vini pou sové nou.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Sé Jwif-la ki Jérouzalèm-lan épi chèf yo pa konnèt sé Jézi ki sé sovè-a. Yo pa té konpwann pawòl sé pwòfèt-la, menm pawòl-la yo ka li toulé jou sabaf-la. Mé sé yo menm ki fè pawòl sé pwòfèt-la vini vwé lè yo té kondanné Jézi.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Magwé yo pa té jwenn pyès wézon pou té kondanné Jézi, yo mandé Gouvènè Pilat pou kondannéʼy pou lanmò.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Épi apwé sé Jwif-la fè tout sa lévanjil-la té ja di yo té ni pou fè Jézi, yo tiwéʼy asou kwa-a épi yo météʼy adan an twou yo té fouyé an kayè-a.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Mé Bondyé wésisitéʼy,
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 épi pou plizyè jou i pawèt douvan sé moun-an ki té ja maché sòti Galili pou Jérouzalèm épiʼy. Épi apwézan yo sé témwenʼy pou sé jan Izwayèl-la.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 “Épi nou vini isi-a pou mennen Bon Nouvèl-la baʼw. Sé sa Bondyé té pwonmèt gwan gwanpapa lontan nou.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 I fè pwonmèt sala ban nou ki sé désandan yo lè i wésisité Jézi. Kon i di an dézyenm sam-lan:
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Bondyé té ja pwonmèt pouʼy wésisité Jézi pouʼy pa janmen mò ankò. Mi sa Bondyé té di asou sa:
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Kon i té di an lòt sam-lan:
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Lè David té ka viv, i fè tout sa Bondyé té ja météʼy la pou fè épi i mò, épi yo téwéʼy an tonm fanmiʼy, épi kòʼy pouwi.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Mé moun-an Bondyé ja wésisité-a pa janmen pouwi.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 “Fwè mwen, nou vléʼw konnèt byen Bondyé voyé Jézi pou sa pawdonnen péchéʼw, épi sé konmisyon sala nou ka pwéché baʼw.
38 — ausente —
39 Jézi kay fè tout moun ki kwè an li vini dwèt douvan Bondyé. Sé lwa-a Moziz té vléʼw obéyi-a pa té sa fè sa baʼw.
39 — ausente —
40 Pwan gad pou tout sé bagay-la sé pwòfèt-la té di-a pa wivéʼw. Yo té di kon sa:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 ‘Gadé on, ou ki ka malpalé mwen, sézisman kay tjwéʼw!
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Kon Pòl épi Bannabas kité légliz-la, sé moun-an envité yo viwé lòt jou sabaf-la pou di yo plis asou sé bagay sala yo té ka di-a.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Épi lè sé moun-an alé, an chay Jwif épi moun lòt nasyon ki té konvèti pou wilizyon Jwif-la té ka swiv Pòl épi Bannabas. Dé zapòt-la palé ba yo épi ankouwajé yo épi yo di yo kontiné viv an lagwas Bondyé.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Lè lòt jou sabaf-la wivé, pwèskè tout moun ki té an vil-la vini tann pawòl Senyè-a.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Épi lè sé Jwif-la ki pa kwè an Jézi-a wè latilyé moun sala, yo té jalou toubonnman épi yo koumansé jiwé épi di vyé bagay kont sa Pòl té ka di-a.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Mé Pòl épi Bannabas palé ba yo san mété dlo an bouch yo. Yo di, “I té nésésè pou ou ki Jwif sa tann pawòl Bondyé avan lézòt, mé ou widjèkté pawòl-la épi ou pa konsidiwé kòʼw bon asé pou jwenn lavi étonnèl. Ében, atjwèlman nou kay mennen pawòl Bondyé bay sé moun-an ki pa Jwif-la
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 paski Bondyé konmandé nou sé Jwif-la épi sé pawòl sala, i di kon sa:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Lè sé moun-an ki pa Jwif-la tann sa, yo té kontan épi yo di, “Pa dé bon konmisyon Senyè-a bon!” Épi sé moun-an Bondyé té ja chwazi an davans-lan pou wisivwè lavi étonnèl-la vini kwè.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Épi pawòl Bondyé simen toupatou an péyi-a.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Mé sé Jwif-la fè sé gwo nonm vil-la épi sé madanm wich-la ki té an wilizyon Jwif-la lévé kont Pòl épi Bannabas, épi yo kouwi dèyè yo sòti an vil-la.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Kon sa Pòl èk Bannabas soukwé lapousyè pyé yo kont sé moun sala épi yo pati alé an vil Ikonnyòm.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Sé moun-an ki té kwè an Jézi-a té anba kondwit Lèspwi Bondyé épi yo té kontan an chay.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.