Atos 12

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 An tan sala Wa Hèròd koumansé pèsikité adan sé moun-an ki kwè an Jézi-a.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 I té fè sòldaʼy tjwé Jémz, ki sété fwè Jan, épi yon sab.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Épi lè i wè sa té fè sé Jwif-la kontan, i alé épi i fè awété Pita tou. Sa té fèt an menm tan-an yo té ka fété Fèt Pen San Lèlven-an.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Apwé Wa Hèròd awété Pita, i météʼy lajòl, épi i ladjéʼy lanmen sé sòlda-a. La té ni kat gany sòlda pou véyéʼy, chak gany-lan té ni kat sòlda. Épi Wa Hèròd di i kay mennenʼy douvan sé moun-an pou fè lodyans-lan apwé Fèt Délivwans-lan.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Kon sa yo kité Pita lajòl, mé gany sé moun-an ki kwè an Jézi-a té ka pwédyé èk tout fòs yo bay Bondyé pou li.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Jou òswè-a avan Hèròd té ni pou mennenʼy lodyans, Pita té ka dòmi an mitan dé gad épi i té anchenné épi dé chenn, épi la té ni gad an bayè-a.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 On nanj Bondyé annèk pawèt épi an klèté kléwé an lajòl-la. Épi nanj-lan touché Pita bò kòt li pouʼy fèʼy lévé épi i diʼy, “Lévé vitman!” Épi sé chenn-an annèk sòti an lanmenʼy.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Nanj-lan di Pita, “Bouklé sanng ou épi mété soulyéʼw.” Pita fèʼy. Nanj-lan diʼy ankò, “Mété gwo had ou anlèʼw épi annou èk mwen!”
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Pita swiv li sòti an lajòl-la, mé i pa té sav si sa nanj-lan té ka fè-a té ka fèt vwé, i kwè sété wévé i té ka wévé.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Lè yo pati, yo pasé pwèmyé gad-la, yo pasé dézyenm gad-la épi lè yo wivé an bayè fè-a ki ka alé an vil-la, bayè-a ouvè pa kòʼy, épi yo pasé. Yo désann adan on lawi, épi la menm nanj-lan kité Pita.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Sé lè sala Pita vin konpwann kòʼy. I di, “Sé apwézan mwen sav pou vwé Senyè-a voyé nanj li tiwé mwen anba lanmen Hèròd épi anba tout sa sé Jwif-la té pawé pou fè mwen-an.”
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Lè Pita vin konpwann sa ki té wivéʼy-la, i alé lakay Mari, manman Jan. (Jan té ni an ti non Mak.) La té an chay moun asanblé an kay-la ka pwédyé.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Pita konyen lapòt douvan-an, épi an sèvant yo té ka kwiyé Roda vini gadé ki moun ki té la.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Lè i pwan vwa Pita, i té kontan tèlman i pa menm ouvè lapòt-la, i kouwi viwé ay di sé moun-an Pita doubout dèwò-a.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Yo di Roda, “Ou fòl!”
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Paditan tout sa té ka fèt-la, Pita té kontiné ka konyen. Lè yo ouvè lapòt-la épi yo wè sé Pita, yo té sipwi toubonnman.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Pita fè yo sin épi lanmenʼy pou yo pé la, épi i koumansé wakonté ki mannyè Bondyé tiwéʼy an pwizon-an. Épi i di yo, “Di Jémz épi sé lézòt sé fwè-a sa.” Épi i menm pati ay an lòt koté.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Lè jou ouvè, la té ni an chay twaka anpami sé gad-la. Yonn ka mandé lòt, “Ki sa ki wivé Pita?”
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Hèròd konmandé yo chaché toupatou pou Pita, mé yo pa jwenn li. I kwèsyonnen sé gad-la ki té ka véyé Pita-a, épi lè i fini, i konmandé pou tjwé yo.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Wa Hèròd té faché an chay kont sé jan Taya épi Sidon-an, kon sa sé moun sala fè on gany pou yo alé wèʼy. Yo chaché sipò Blastòs, an chèf ofisyé an kay Hèròd, pou sa édé yo. Épi yo mandé Hèròd pouʼy fè lapé épi yo, paski sé an péyi wa-a tout manjé yo té ka sòti.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Anlè jou-a Hèròd té chwazi-a, i mété tout had waʼy épi i asid anlè gwan chèz li épi i palé bay sé moun-an.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Sé moun-an té ka andjélé fò, “Sé pa on nonm ki ka palé la-a, sé on bondyé!”
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Menm lè-a, on nanj Bondyé voyé an maladi anlè Hèròd, paski i té kité sé moun-an onnowéʼy pito i té fè yo onnowé Bondyé, kon sa vè manjé Hèròd épi i mò.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Pli an pli moun té ka tann pawòl Bondyé épi yo té ka kwè.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Lè Bannabas épi Sòl fini fè twavay-la yo té vini fè-a, yo kité Jérouzalèm épi yo pwan Mak épi yo.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.