Atos 10

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 La té ni an nonm yo té ka kwiyé Kòniliyòs an vil Sizariya. I sété an chèf sòlda an militè Ronm-lan ki té ka konmandé yon san (100) sòlda an gany Italyen-an.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Kòniliyòs sé pa té an Jwif mé i sété an bon nonm, épi li épi tout fanmiʼy té ka swiv wilizyon sé Jwif-la. I té ka fè an chay pou édé sé Jwif-la ki té pòv-la, épi i té ka toujou pwédyé bay Bondyé.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 On jou bò twazè apwémidi i wè an vizyon. I wè an nanj Bondyé aklè douvanʼy épi nanj-lan di, “Kòniliyòs!”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Kòniliyòs fiksé zyéʼy anlè nanj-lan an lapè épi i di, “Ki sa ou vlé, misyé?”
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Kon sa voyé tibwen nonm alé an vil Jopa apwézan épi yo kay mandé pou an nonm nonʼy sé Simon Pita.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 I ka wèsté lakay Simon, an nonm ki ka twavay tjwi ki ka wèsté bò lanmè-a.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Lè i fin di sa, nanj-lan dispawèt, épi Kòniliyòs kwiyé dé sèvant li épi on gad li ki té ka swiv wilizyon sé Jwif-la.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 I di yo sa ki fèt-la épi i voyé yo alé Jopa.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 An li denmen, lè yo té ka alé, épi lè i té bò midi yo té ja wivé tou pwé Jopa. A menm lè-a, Pita mouté asou tèt kay-la ay pwédyé.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 I té fen épi i té vlé manjé. Paditan i té ka èspéyé pou manjé-a yo té ka pwépawé-a, i wè an vizyon.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 I wè syèl-la ouvè épi i wè on bagay ki sanm on dwa ki mawé an kat bout li èk ki ka filé désann asou latè-a,
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 épi andidanʼy té ni tout sòt kalité zannimo kat pat, bèt ki ka twennen atè, épi tout sòt kalité jibyé.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Épi on vwa di Pita, “Lévé, tjwé épi manjé.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Mé Pita di, “Non, Senyè, mwen pa kay fè sa pyès! Kon yon Jwif mwen pa janmen manjé pyès manjé Bondyé pa ban nou pèwmisyon pou manjé.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Vwa-a palé ba li ankò, i di, “Sé pa pouʼw di ou pa ka manjé kalité manjé sala, paski atjwèlman mwen Bondyé ka baʼw pèwmisyon pou manjéʼy.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Sa fèt pou twa fwa, épi dwa-a viwé mouté an syèl.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Paditan Pita té ka katjilé sa vizyon-an vlé di, sé moun-an Kòniliyòs té voyé-a té ja jwenn kay Simon épi yo té doubout dèwò bayè-a.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Yo andjélé épi yo mandé, “Ès la ni an nonm ka wèsté isi-a yo ka kwiyé Simon Pita?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Pita té ka katjilé toujou ki sa vizyon sala vlé di lè Lèspwi Bondyé palé ba li épi i diʼy, “Kouté, twa nonm la ka gadé pou ou.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Lévé épi désann épi pa fè dé lidé pou alé épi yo paski sé mwen menm ki voyé yo.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Kon sa Pita désann épi i di sé nonm-lan, “Sé mwen zòt ka gadé pou. Ki sa zòt vlé?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Sé nonm-lan wéponn, “Sé Chèf Kòniliyòs ki voyé nou. I sé an bon nonm épi i ka swiv wilizyon sé Jwif-la, épi tout sé Jwif-la ka wèspèktéʼy an chay. On nanj Bondyé di Kòniliyòs pou envitéʼw lakay li pouʼy tann sa ou ni pou di.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Kon sa Pita fè yo antwé andidan kay-la épi i fè yo pasé swè-a épiʼy.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Yo wivé an vil Sizariya yon jou apwé. Kòniliyòs té la ka èspéyé yo épi lafanmiʼy épi bon janʼy i té envité.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Kon Pita té ka antwé an kay-la, Kòniliyòs vin jwenn li épi i ajounou an dé pyéʼy pouʼy té adowéʼy.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Mé Pita fèʼy lévé épi i diʼy, “Doubout! Mwen sé on nonm menm kon ou!”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Pita kontiné ka palé bay Kòniliyòs kon yo té ka antwé andidan-an épi i jwenn an chay moun asanblé la.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Pita di sé moun-an, “Ou konnèt byen wilizyon Jwif-la di nou pa sipozé mélé épi an moun ki pa Jwif ében ni mété pyé lakay li. Mé Bondyé ja moutwé mwen atjwèlman i ka ban nou pèwmisyon pou mélé ansanm èk tout kalité moun, ki i sé on Jwif, ki i sé pa on Jwif.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Kon sa lè ou voyé chaché mwen, mwen vini san mwen mandé pyès kwèsyon. Kon sa mwen vlé sav pouki ou voyé gadé pou mwen.”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Kòniliyòs wéponn, i di, “Sété apipwé menm lè sala twa jou ki pasé bò twazè apwémidi, mwen té andidan kay mwen ka pwédyé. Menm lè-a, an nonm annèk pawèt douvan mwen épi had li té ka kléwé an chay.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 I di mwen, ‘Kòniliyòs, Bondyé ja tann lapwiyèʼw épi i ka chonjé sé chawité-a ou ja fè-a.’
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Épi nanj-lan di mwen pou voyé déotwa nonm Jopa pou mandé pou Simon Pita. I ka wèsté lakay an nonm yo ka kwiyé Simon ki ka twavay tjwi épi i ka wèsté bò lanmè-a.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Kon sa menm lè-a mwen voyé chachéʼw, épi ou té bon asé pou vini. Kon sa mi nou tout la an pwézans Bondyé ka èspéyé pou tann tout sa Bondyé ja konmandéʼw pou di nou.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Pita koumansé palé, i di, “Mwen wè pou vwé ki Bondyé pa ni pwéféwans pou pyèsonn.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 I ka aksèpté népòt moun ki ka adowéʼy épi ka fè sa ki dwèt. I pa mélé ki nasyon i sòti.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Ou konnèt Bondyé voyé an konmisyon bay sé jan Izwayèl-la. I voyé Bon Nouvèl-la ki di sé Jézi Kwi ki mèt tout moun épi sé li ki ka ban nou lapé an tjè nou.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Mi sa ki té fèt toupatou an Joudiya, koumansé an Galili apwé Jan Batis té ka pwéché pou moun vin jwenn Bondyé épi pou yo wisivwè batenm.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Ou chonjé ki mannyè Bondyé té chwazi Jézi nonm Nazawèt-la, épi i fè Lèspwi Bondyé désann asouʼy épi i té ba li pouvwa. Jézi té ka pasé toupatou, i té ka fè bonté épi i té ka djéwi tout moun ki té anba kondwit Denmou, paski Bondyé té épiʼy.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 “Nou sé témwen tout sé bagay-la Jézi fè an vil Jérouzalèm épi an lèstan péyi sé Jwif-la. Yo tjwéʼy lè yo té klouwéʼy asou kwa-a.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Mé asou twazyenm jou-a Bondyé fèʼy wésisité épi i fè moun wè i vivan.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Mé sé pa té tout moun ki wèʼy, sé témwen-an Bondyé té chwazi-a yonn ki wèʼy. Sé nou menm ki té manjé épi bwè épiʼy apwé i té wésisité.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Épi i konmandé nou pou pwéché Bon Nouvèl-la bay sé moun-an épi pou di sé Jézi menm Bondyé ja chwazi pou jijé tout moun ki vivan épi tout moun ki mò.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Tout sé pwòfèt-la palé konsèné Jézi. Yo di népòt moun ki kwè an Jézi, Bondyé kay pawdonnen péchéʼy pa pouvwa-a ki an non Jézi-a.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Paditan Pita té ka palé toujou, Lèspwi Bondyé désann anlè sé moun-an ki té ka kouté konmisyon-an.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Épi sé Jwif-la ki kwè an Jézi-a ki té sòti Jopa épi Pita-a té sipwi an chay. Yo té sipwi lè yo wè Bondyé bay sé moun-an ki pa Jwif-la kadoʼy, Lèspwi Bondyé, tou.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Sé Jwif-la ki kwè an Jézi-a tann yo ka palé adan langaj ki étwanj épi yo ka glowifyé Bondyé. Lè sala Pita di,
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “Mi, sé nonm sala ja wisivwè Lèspwi Bondyé menm kon nou menm. Ès pyèsonn sa anpéché nou batizé yo épi dlo?”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Kon sa i konmandé pou batizé yo an non Jézi Kwi, épi Kòniliyòs épi sé janʼy-lan mandé Pita pou wèsté épi yo pou déotwa jou.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.