Atos 10
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARIB
1 La té ni an nonm yo té ka kwiyé Kòniliyòs an vil Sizariya. I sété an chèf sòlda an militè Ronm-lan ki té ka konmandé yon san (100) sòlda an gany Italyen-an.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Kòniliyòs sé pa té an Jwif mé i sété an bon nonm, épi li épi tout fanmiʼy té ka swiv wilizyon sé Jwif-la. I té ka fè an chay pou édé sé Jwif-la ki té pòv-la, épi i té ka toujou pwédyé bay Bondyé.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 On jou bò twazè apwémidi i wè an vizyon. I wè an nanj Bondyé aklè douvanʼy épi nanj-lan di, “Kòniliyòs!”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Kòniliyòs fiksé zyéʼy anlè nanj-lan an lapè épi i di, “Ki sa ou vlé, misyé?”
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Kon sa voyé tibwen nonm alé an vil Jopa apwézan épi yo kay mandé pou an nonm nonʼy sé Simon Pita.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 I ka wèsté lakay Simon, an nonm ki ka twavay tjwi ki ka wèsté bò lanmè-a.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Lè i fin di sa, nanj-lan dispawèt, épi Kòniliyòs kwiyé dé sèvant li épi on gad li ki té ka swiv wilizyon sé Jwif-la.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 I di yo sa ki fèt-la épi i voyé yo alé Jopa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 An li denmen, lè yo té ka alé, épi lè i té bò midi yo té ja wivé tou pwé Jopa. A menm lè-a, Pita mouté asou tèt kay-la ay pwédyé.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 I té fen épi i té vlé manjé. Paditan i té ka èspéyé pou manjé-a yo té ka pwépawé-a, i wè an vizyon.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 I wè syèl-la ouvè épi i wè on bagay ki sanm on dwa ki mawé an kat bout li èk ki ka filé désann asou latè-a,
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 épi andidanʼy té ni tout sòt kalité zannimo kat pat, bèt ki ka twennen atè, épi tout sòt kalité jibyé.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Épi on vwa di Pita, “Lévé, tjwé épi manjé.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Mé Pita di, “Non, Senyè, mwen pa kay fè sa pyès! Kon yon Jwif mwen pa janmen manjé pyès manjé Bondyé pa ban nou pèwmisyon pou manjé.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Vwa-a palé ba li ankò, i di, “Sé pa pouʼw di ou pa ka manjé kalité manjé sala, paski atjwèlman mwen Bondyé ka baʼw pèwmisyon pou manjéʼy.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Sa fèt pou twa fwa, épi dwa-a viwé mouté an syèl.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Paditan Pita té ka katjilé sa vizyon-an vlé di, sé moun-an Kòniliyòs té voyé-a té ja jwenn kay Simon épi yo té doubout dèwò bayè-a.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Yo andjélé épi yo mandé, “Ès la ni an nonm ka wèsté isi-a yo ka kwiyé Simon Pita?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Pita té ka katjilé toujou ki sa vizyon sala vlé di lè Lèspwi Bondyé palé ba li épi i diʼy, “Kouté, twa nonm la ka gadé pou ou.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Lévé épi désann épi pa fè dé lidé pou alé épi yo paski sé mwen menm ki voyé yo.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Kon sa Pita désann épi i di sé nonm-lan, “Sé mwen zòt ka gadé pou. Ki sa zòt vlé?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Sé nonm-lan wéponn, “Sé Chèf Kòniliyòs ki voyé nou. I sé an bon nonm épi i ka swiv wilizyon sé Jwif-la, épi tout sé Jwif-la ka wèspèktéʼy an chay. On nanj Bondyé di Kòniliyòs pou envitéʼw lakay li pouʼy tann sa ou ni pou di.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Kon sa Pita fè yo antwé andidan kay-la épi i fè yo pasé swè-a épiʼy.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Yo wivé an vil Sizariya yon jou apwé. Kòniliyòs té la ka èspéyé yo épi lafanmiʼy épi bon janʼy i té envité.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Kon Pita té ka antwé an kay-la, Kòniliyòs vin jwenn li épi i ajounou an dé pyéʼy pouʼy té adowéʼy.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Mé Pita fèʼy lévé épi i diʼy, “Doubout! Mwen sé on nonm menm kon ou!”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Pita kontiné ka palé bay Kòniliyòs kon yo té ka antwé andidan-an épi i jwenn an chay moun asanblé la.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Pita di sé moun-an, “Ou konnèt byen wilizyon Jwif-la di nou pa sipozé mélé épi an moun ki pa Jwif ében ni mété pyé lakay li. Mé Bondyé ja moutwé mwen atjwèlman i ka ban nou pèwmisyon pou mélé ansanm èk tout kalité moun, ki i sé on Jwif, ki i sé pa on Jwif.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Kon sa lè ou voyé chaché mwen, mwen vini san mwen mandé pyès kwèsyon. Kon sa mwen vlé sav pouki ou voyé gadé pou mwen.”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Kòniliyòs wéponn, i di, “Sété apipwé menm lè sala twa jou ki pasé bò twazè apwémidi, mwen té andidan kay mwen ka pwédyé. Menm lè-a, an nonm annèk pawèt douvan mwen épi had li té ka kléwé an chay.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 I di mwen, ‘Kòniliyòs, Bondyé ja tann lapwiyèʼw épi i ka chonjé sé chawité-a ou ja fè-a.’
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Épi nanj-lan di mwen pou voyé déotwa nonm Jopa pou mandé pou Simon Pita. I ka wèsté lakay an nonm yo ka kwiyé Simon ki ka twavay tjwi épi i ka wèsté bò lanmè-a.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Kon sa menm lè-a mwen voyé chachéʼw, épi ou té bon asé pou vini. Kon sa mi nou tout la an pwézans Bondyé ka èspéyé pou tann tout sa Bondyé ja konmandéʼw pou di nou.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Pita koumansé palé, i di, “Mwen wè pou vwé ki Bondyé pa ni pwéféwans pou pyèsonn.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 I ka aksèpté népòt moun ki ka adowéʼy épi ka fè sa ki dwèt. I pa mélé ki nasyon i sòti.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Ou konnèt Bondyé voyé an konmisyon bay sé jan Izwayèl-la. I voyé Bon Nouvèl-la ki di sé Jézi Kwi ki mèt tout moun épi sé li ki ka ban nou lapé an tjè nou.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Mi sa ki té fèt toupatou an Joudiya, koumansé an Galili apwé Jan Batis té ka pwéché pou moun vin jwenn Bondyé épi pou yo wisivwè batenm.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Ou chonjé ki mannyè Bondyé té chwazi Jézi nonm Nazawèt-la, épi i fè Lèspwi Bondyé désann asouʼy épi i té ba li pouvwa. Jézi té ka pasé toupatou, i té ka fè bonté épi i té ka djéwi tout moun ki té anba kondwit Denmou, paski Bondyé té épiʼy.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 “Nou sé témwen tout sé bagay-la Jézi fè an vil Jérouzalèm épi an lèstan péyi sé Jwif-la. Yo tjwéʼy lè yo té klouwéʼy asou kwa-a.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Mé asou twazyenm jou-a Bondyé fèʼy wésisité épi i fè moun wè i vivan.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Mé sé pa té tout moun ki wèʼy, sé témwen-an Bondyé té chwazi-a yonn ki wèʼy. Sé nou menm ki té manjé épi bwè épiʼy apwé i té wésisité.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Épi i konmandé nou pou pwéché Bon Nouvèl-la bay sé moun-an épi pou di sé Jézi menm Bondyé ja chwazi pou jijé tout moun ki vivan épi tout moun ki mò.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Tout sé pwòfèt-la palé konsèné Jézi. Yo di népòt moun ki kwè an Jézi, Bondyé kay pawdonnen péchéʼy pa pouvwa-a ki an non Jézi-a.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Paditan Pita té ka palé toujou, Lèspwi Bondyé désann anlè sé moun-an ki té ka kouté konmisyon-an.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Épi sé Jwif-la ki kwè an Jézi-a ki té sòti Jopa épi Pita-a té sipwi an chay. Yo té sipwi lè yo wè Bondyé bay sé moun-an ki pa Jwif-la kadoʼy, Lèspwi Bondyé, tou.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Sé Jwif-la ki kwè an Jézi-a tann yo ka palé adan langaj ki étwanj épi yo ka glowifyé Bondyé. Lè sala Pita di,
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Mi, sé nonm sala ja wisivwè Lèspwi Bondyé menm kon nou menm. Ès pyèsonn sa anpéché nou batizé yo épi dlo?”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Kon sa i konmandé pou batizé yo an non Jézi Kwi, épi Kòniliyòs épi sé janʼy-lan mandé Pita pou wèsté épi yo pou déotwa jou.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.