Romanos 7
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs VC
1 Me-nanboana Yesu asonbo, fɛye abono fɛ nyi Wurubuaarɛ nbara mɔ ne n kya tɔgɛ ilaa idɛ mi‑i sa. Ilaa ibono n kya laarɛ nꞌ tɔgɛ mɔ ne n gyɛ yɛɛ owi ɔbono nyamesɛ san ɔ tɛ de ansi mɔ ne i kaaborɛ oꞌ gyi Wurubuaarɛ nbara mɔ so.
1 Ignorais, irmãos {falo aos que têm conhecimentos jurídicos}, que a lei só tem domínio sobre o homem durante o tempo que vive?
2 I dɛ daa fɛɛ gɛdena. Nengyene ɔkyii gi dena mɔ, nbara gi kya ŋminde mɔ ibono mɔ-kuli ne ɔ laa sii de kaaborɛ mɔ-kuli mɔ oꞌ wuꞌ pɛi de ɔꞌ lɔɔ nyɛ ɔkpa kii dena ɔnyen banban.
2 Assim, a mulher casada está sujeita ao marido pela lei enquanto ele vive; mas, se o marido morrer, fica desobrigada da lei que a ligava ao marido.
3 Owi ɔbono mɔ-kuli mɔ san ɔ tɛ de ansi ne ɔ kpaa dena ɔnyen banban gɛtɛɛko mɔ, ɔ lii mɔ-kuli gɛmara ne. Nengyene mɔ-kuli mɔ gi wuꞌ berɛ mɔ, san kyu lii gɛnen owi ɔbono kyu kyon mɔ, ɔ nyɛ mɔ-nyoro lii gɛnen gɛdena nbara nbono dɔ. Nfono mɔ, nengyene ɔ kya laarɛ mɔ, ɔ laa taalɛ kii dena ɔnyen banban kon. Iŋ gyɛ yɛɛ ɔ lii mɔ-kuli gɛmara ne.
3 Por isso, enquanto viver o marido, se se tornar mulher de outro homem, será chamada adúltera. Porém, morrendo o marido, fica desligada da lei, de maneira que, sem se tornar adúltera, poderá casar-se com outro homem.
4 Me-nanboana Yesu asonbo, gɛnen kee ne fɛ nyɛ fɛye-nyoro lii Wurubuaarɛ nbara mɔ dɔ ne. I lii fɛɛ kyu naa de Kirisito lɛwu mɔ so mɔ, fɛye kee fɛ wuꞌ lii Wurubuaarɛ nbara mɔ-lɛɛ gɛkyena mɔ dɔ. Nperɛ mɔ, i wɔra fɛɛ fɛ nyɛ okuli pobɔrɔ fɛ dena ne. Mɔ ne n gyɛ Kirisito. Wurubuaarɛ gi kyingi mɔ lii ibuni dɔ sa aye de aye‑rɛ mɔ ginyamesɛ kolon mɔ so mɔ, aꞌ nyɛ wɔra ilaa ibono i laa gyi Wurubuaarɛ ginsi fɛɛ gɛnɔɔbono oyii kya sɔrɔ abi mɔ.
4 Assim, meus irmãos, também vós estais mortos para a lei, pelo sacrifício do corpo de Cristo, para pertencerdes a outrem, àquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que demos frutos para Deus.
5 Owi ɔbono a san a naa de anyamesɛ-lɛɛ ɔlon mɔ, nbara mɔ gi kya yɛgɛ aye-ɔbolɛ kya kyɔɔlɛ ilaa nyɛnyɛn giwɔra so. Gɛnen ne nkana ilaa nyɛnyɛn giwɔra i kya nyɛ ɔkpa wɔra gɛsun aye-nyoro dɔ ne i kya yɛgɛ aꞌ wɔra ilaa ibono i laa yɛgɛ a laa fuɛ aye-lɛwu gɛmara.
5 De fato, quando estávamos na carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarmos para a morte.
6 Idɛ kon berɛ, i wɔra fɛɛ a wuꞌ lii nbara mɔ gɛkyena dɔ. Imɔso a nyɛ aye-nyoro lii nmɔ dɔ, ne a san nyɛ ɔkpa pobɔrɔ a kya son Wurubuaarɛ. Iŋ baa i gyɛ dedaa nbara nbono mɛ ŋmarasɛ yela mɔ so ne a laa gyi. Wurubuaarɛ Oduduu mɔ ne n san ɔ kya nyiile aye gɛnɔɔbono a laa son Wurubuaarɛ mɔ.
6 Agora, mortos para essa lei que nos mantinha sujeitos, dela nos temos libertado, e nosso serviço realiza-se conforme a renovação do Espírito e não mais sob a autoridade envelhecida da letra.
7 Menɛ ne a laa san tɔgɛ ne? Aꞌ tɔgɛ yɛɛ Wurubuaarɛ nbara mɔ, mɔ, gi gyɛ ilaa nyɛnyɛn abɛɛ? Kuaa! Naafo i mɛŋ gyɛ Wurubuaarɛ nbara mɔ so mɔ, nkana n tɛ faa, maŋ bii ilaa ibono i gyɛ ilaa nyɛnyɛn mɔ. Fɛɛ nbara mɔ gi mɛŋ tɔgɛ yɛɛ, “Gɛŋ sa foꞌ yɛgɛ fo-ansi a pɛɛrɛ ɔko-ilaa so” mɔ, maŋ bii yɛɛ onsipara gyɛ ilaa nyɛnyɛn.
7 Que diremos, então? Que a lei é pecado? De modo algum. Mas eu não conheci o pecado senão pela lei. Porque não teria idéia da concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás {Ex 20,17}.
8 Ilaa nyɛnyɛn i naa de nbara ndɛ so ne i nyɛ ɔkpa i kya yɛgɛ me-ɔbolɛ kya kyɔɔlɛ ilaa nyɛnyɛn kpɛi-kpɛi giwɔra so. Ne fɛɛ nbara giŋ bo no mɔ, nkana ilaa nyɛnyɛn i maŋ nyɛ gɛnen ɔkpa ɔbono.
8 Foi o pecado, portanto, que, aproveitando-se da ocasião que lhe foi dada pelo preceito, excitou em mim todas as concupiscências; porque, sem a lei, o pecado estava morto.
9 Aberɛ abono mɛŋ nyi Wurubuaarɛ nbara mɔ mɔ, me-gisen gi tɛ me gɛten kolon Wurubuaarɛ asɛ. Owi ɔbono nɛ san baa bii ilaa ibono Wurubuaarɛ nbara mɔ gi kya nyiile mɔ, nfono ne nɛ wu yɛɛ ilaa nyɛnyɛn giwɔra ne nꞌ tɛ n sa,
9 Quando eu estava sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, o pecado recobrou vida,
10 ne i kya kperɛ me daa lɛwu nyɔsɛ dɔ. Imɔso nbara nbono Wurubuaarɛ gi yela yɛɛ nkana giꞌ kpaa me de nꞌ nyɛ mɔ asɛ gɛkyena mɔ, ne n san yɛgɛ gɛnen gɛkyena gɛbono gɛ lii me-gibaa.
10 e eu morri. Assim o mandamento, que me devia dar a vida, conduziu-me à morte.
11 I lii fɛɛ ilaa nyɛnyɛn i naa de Wurubuaarɛ nbara mɔ so penɛ me, ne nɛ wɔra ilaa nyɛnyɛn. Nɛ wɔra ilaa nyɛnyɛn mɔ, i yɛgɛ Wurubuaarɛ gi naa de mɔ-nbara mɔ so bun me gipuɛɛ, ne nɛ wɔra fɛɛ nɛ wuꞌ n naa.
11 Porque o pecado, aproveitando da ocasião do mandamento, seduziu-me, e por ele me levou à morte.
12 Imɔ‑rɛ imɔ gɛnen gbaa mɔ, a nyi yɛɛ Wurubuaarɛ gbaa-gbaa ne n yela gɛnen nbara ndɛ sa aye. Ilaa kamaasɛ ibono ɔ ka sa aye yɛɛ aꞌ wɔra mɔ, i kyena, ne i boran. Ilaa nyɛnyɛn iko iŋ bo imɔ dɔ.
12 Por conseguinte, a lei é santa e o mandamento é santo, e justo, e bom...
13 Mɔ, i laa nyiile yɛɛ ilaa ibono i boran mɔ ne n kii yɛgɛ nɛ wɔra fɛɛ nɛ wuꞌ n naa faa abɛɛ? Kuaa! I gyɛ daa ilaa nyɛnyɛn giwɔra ne n naa de Wurubuaarɛ nbara nbono gi gyɛ ilaa dɛnsɛ mɔ so ne i yɛgɛ me-ɔkyenaten Wurubuaarɛ asɛ mɔ gi lii me-gibaa gɛnen. Gɛnen ne n kya yɛgɛ ne asa mɛ kya nyɛ bii gɛnɔɔbono ilaa nyɛnyɛn i dɛ mɔ. Wurubuaarɛ nbara mɔ gi gyɛ ilaa dɛnsɛ so mɔ, ilaa nyɛnyɛn giwɔra i kya lii gɛwi ne ɔkamaasɛ kya nyɛ wu yɛɛ iŋ tansi i boran baa pii faa.
13 Então o que é bom tornou-se causa de morte para mim? De certo que não. Foi o pecado que, para se mostrar realmente pecado, acarretou para mim a morte por meio do que é bom, a fim de que, pelo mandamento, o pecado se fizesse excessivamente pecaminoso.
14 A nyi yɛɛ Wurubuaarɛ nbara mɔ gi gyɛ Wurubuaarɛ Oduduu mɔ ilaa. Mi‑i me mɔ, n gyɛ daa nyamesɛ oyuduu, meŋ bo ɔlon ɔko me-gibaa so. Imɔso ne ilaa nyɛnyɛn giwɔra i nyɛ kyu me wɔra imɔ-gɛbide faa.
14 Sabemos, de fato, que a lei é espiritual, mas eu sou carnal, vendido ao pecado.
15 Meŋ kya nu ilaa ibono n kya wɔra mɔ gɛsɛ. Fo laa kerɛ mɔ, ilaa ibono n kya kyo mɔ, imɔ ne nꞌ kya wɔra. Meŋ kya wɔra ilaa ibono i gyɛ me-gɛlaarɛ mɔ.
15 Não entendo, absolutamente, o que faço, pois não faço o que quero; faço o que aborreço.
16 Fɛɛ nɛ bii yɛɛ ilaa ibono nɛ wɔra faa iŋ boran mɔ, i kya nyiile yɛɛ nɛ kyule yɛɛ Wurubuaarɛ nbara mɔ gi boran ne.
16 E, se faço o que não quero, reconheço que a lei é boa.
17 Gɛnɔɔbono i dɛ faa, i mɛŋ gyɛ me gbaa-gbaa ne n kya wɔra imɔ. I tansi i gyɛ daa ilaa nyɛnyɛn gɛwɔnsa gɛbono gɛ bo me dɔ mɔ ne n kya yɛgɛ me n kya wɔra imɔ gɛnen.
17 Mas, então, não sou eu que o faço, mas o pecado que em mim habita.
18 N nyi yɛɛ me-gibaa so mɔ, meŋ bo lon de nꞌ taalɛ wɔra ilaa dɛnsɛ iko. I lii fɛɛ nkana i gyɛ me-gɛlaarɛ yɛɛ nꞌ wɔra ilaa ibono i boran mɔ. Meŋ kii mi‑i taalɛ.
18 Eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita o bem, porque o querer o bem está em mim, mas não sou capaz de efetuá-lo.
19 Ilaa dɛnsɛ ibono i gyɛ me-gɛlaarɛ mɔ, meŋ kya wɔra imɔ ibono. Ilaa nyɛnyɛn ibono nkana i mɛŋ gyɛ me-gɛlaarɛ mɔ, imɔ ne nꞌ kya wɔra.
19 Não faço o bem que quereria, mas o mal que não quero.
20 Ibono n kya wɔra ilaa ibono i mɛŋ gyɛ me-gɛlaarɛ mɔ, iŋ baa i gyɛ me ne n kya wɔra imɔ. Ilaa nyɛnyɛn gɛwɔnsa gɛbono gɛ bo me dɔ mɔ ne n kya yɛgɛ n kya wɔra imɔ gɛnen.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu que faço, mas sim o pecado que em mim habita.
21 Nɛ wu yɛɛ owi kamaasɛ mɔ gɛnen ne i kya ba ne. N kya laarɛ nꞌ wɔra ilaa dɛnsɛ mɔ, ilaa nyɛnyɛn ne n kya wɔra gɛsun me dɔ.
21 Encontro, pois, em mim esta lei: quando quero fazer o bem, o que se me depara é o mal.
22 Nkana me-oduduu de me-gɛwɔnsa dɔ mɔ, Wurubuaarɛ nbara mɔ gi kya da me ɔbolɛ gikyɔ.
22 Deleito-me na lei de Deus, no íntimo do meu ser.
23 N kya kerɛ me-nyoro dɔ mɔ mɔ, n kya wu yɛɛ ilaa iko i kya kɔ de nbara nbono me-nwɔnsa gi kya nyiile me yɛɛ gi boran mɔ. I wɔra fɛɛ ilaa nyɛnyɛn ibono i kya wɔra gɛsun me-nyoro dɔ mɔ ne n ŋminde me ne meŋ kya nyɛ me-nyoro gɛnen.
23 Sinto, porém, nos meus membros outra lei, que luta contra a lei do meu espírito e me prende à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Me-ilaa i bo ayen. Anɛ ne nan mɔlɛgɛ me lii me-nyoro gibi gibono gi kya mɔɔ me faa dɔ ne?
24 Homem infeliz que sou! Quem me livrará deste corpo que me acarreta a morte?...
25 N kya faala Wurubuaarɛ yɛɛ kyu naa de aye-Wura Yesu Kirisito so mɔ, ɔ laa mɔlɛgɛ me!
25 Graças sejam dadas a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! Assim, pois, de um lado, pelo meu espírito, sou submisso à lei de Deus; de outro lado, por minha carne, sou escravo da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.