Romanos 4

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nnɛ ne a laa tɔgɛ kyu lii Aberaham, aye Gyuda awura ɔpaa gyangbarasɛ mɔ so? Menɛ ne ɔ wɔra ne Wurubuaarɛ gi kyu mɔ yɛɛ mɔ-gisen dɔ i boran mɔ daa?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Fɛɛ mɔ-gidɛnsɛ giwɔra so ne Wurubuaarɛ gi kyu mɔ yɛɛ mɔ-gisen dɔ i boran mɔ, nkana ɔ laa nyɛ yelɛ imɔ so de ɔꞌ nyiile mɔ-nyoro. Ne idɛ faa mɔ, iŋ gyɛ gɛnen. Imɔso ɔ maŋ nyɛ nyiile mɔ-nyoro Wurubuaarɛ asɛ.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Fɛꞌ nu ilaa ibono mɛ ŋmarasɛ Wurubuaarɛ agyɛbi dɔ kyu lii ilaa idɛ so mɔ. Mɛ ŋmarasɛ yɛɛ,
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Nengyene nkana ilaa iko ne ɔ wɔra sa Wurubuaarɛ mɔ, i laa wɔra fɛɛ gɛnɔɔbono nyamesɛ kya wɔra gɛsun ne mɛ kya ka mɔ gikɔ mɔ. Mɛŋ kya kyu gɛnen gikɔka gibono yɛɛ i gyɛ ilaa kyɛɛsɛ. Gɛsun mɔ gikɔ ne mɛ ka mɔ.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Fo ɔbono fo-gisen dɔ i boran sa Wurubuaarɛ mɔ-lɛɛ berɛ, iŋ dɛ fɛɛ gɛsun ɔwɔrabo-lɛɛ mɔ ɔnan. Fo berɛ fo nyi yɛɛ i mɛŋ gyɛ ilaa wɔrasɛ ne fo kya wɔra sa Wurubuaarɛ. Fo kya ka gyan Wurubuaarɛ so yɛɛ ɔ kya kyu ilaa nyɛnyɛn awɔrabo yɛɛ mɔmɔ-gisen dɔ i boran. Fo nyɛ ka gyan Wurubuaarɛ so gɛnen mɔ, Wurubuaarɛ kya kyu fo yɛɛ fo-gisen dɔ i boran.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Oloobu Deefidi kee gi tɔgɛ kyu lii isa ɔbono ɔ gyɛ omudɛnsɛbo Wurubuaarɛ asɛ mɔ so. I mɛŋ gyɛ kaasɛ mɔ laawɔra so ne Wurubuaarɛ gi kyu mɔ yɛɛ mɔ-gisen dɔ i boran.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Ilaa ibono Deefidi gi tɔgɛ mɔ ne n gyɛ yɛɛ,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Mɔmɔ abono Wurubuaarɛ maŋ kyu mɔmɔ-ilaa nyɛnyɛn
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Gɛnen amudɛnsɛbo abono mɛ gyɛ daa abono mɛ ten awɔrɛ mɔ wolɛ daa? Abɛɛ mɛ gyɛ dabɔlɛ asa abono mɛ mɛŋ ten awɔrɛ mɔ kee? A ti tɔgɛ Wurubuaarɛ agyɛbi ako yɛɛ,
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Aberɛ amɔ dɔ ne Wurubuaarɛ gi kyu Aberaham yɛɛ mɔ-gisen dɔ i boran mɔ daa? Owi ɔbono ɔŋ ti ten mɔ-giwɔrɛ mɔ abɛɛ ibono ɔ ti ten giwɔrɛ mɔ daa? Wurubuaarɛ gi kyu mɔ yɛɛ mɔ-gisen dɔ i boran gɛnen mɔ, Aberaham mɛŋ ti taa ten mɔ-giwɔrɛ.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Mɔ-giwɔrɛ giten mɔ berɛ, Wurubuaarɛ gi yɛgɛ mɛ taa ten mɔ daa de iꞌ daasɛ mɔ de iꞌ lɛɛ nyiile yɛɛ Wurubuaarɛ gi ti wolaa kyu mɔ yɛɛ mɔ-gisen dɔ i boran kyu naa de mɔ-gikagyan mɔ so. Aberɛ abono Aberaham gi ka gyan Wurubuaarɛ so mɔ, ɔŋ ti ten mɔ-giwɔrɛ. Imɔso ne ɔ nyɛ wɔra fɛɛ ɔsɛ sa asa abono pɛwu mɛ ka gyan Wurubuaarɛ so ne mɔmɔ kee mɛ mɛŋ ten mɔmɔ-awɔrɛ mɔ. I lii fɛɛ mɔmɔ kee mɛ nyɛ Wurubuaarɛ gi kyu ɔmɔ yɛɛ mɔmɔ-asen dɔ i boran kyu naa de mɔmɔ-gikagyan so.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ne aye-naana Aberaham gi wɔra ɔsɛ kee sa asa abono mɛ ten mɔmɔ-awɔrɛ ne i mɛŋ gyɛ ansi so giyan mɔ. I lii fɛɛ mɛ kasɛ Aberaham gikagyan gibono ɔ ka gyan Wurubuaarɛ so aberɛ abono ɔŋ ti ten mɔ-giwɔrɛ mɔ.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Wurubuaarɛ gi ka sa Aberaham mɔ‑rɛ mɔ-biana san sa abi san sa anaana abono mɛ laa ka gyan mɔ so mɔ yɛɛ ɔ laa kyu gɛsinkpan pɛwu kyu sa ɔmɔ de gɛꞌ bingiri mɔmɔ-lɛɛ. Wurubuaarɛ gi ka ilaa idɛ yela sa mɔmɔ gɛnen mɔ, iŋ gyɛ yɛɛ mɛ gyi mɔ-nbara mɔ so daa. Mɛ ka gyan mɔ so daa so ne o kyu mɔmɔ yɛɛ mɔmɔ-asen dɔ i boran. Imɔso ne ɔ ka yela sa ɔmɔ gɛnen.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Wurubuaarɛ gi ka ilaa dɛnsɛ yela sa asa mɔ, i mɛŋ gyɛ yɛɛ mɛꞌ gyi daa mɔ-nbara so pɛi ne ɔꞌ sa mɔmɔ gɛnen ilaa dɛnsɛ ibono. Fɛɛ i gyɛ nbara gigyi so berɛ mɔ, aꞌ tɛsɛ gyi nbara mɔ so de aꞌ taa gikagyan yɛgɛ. Ɔko‑rɛ ɔko, mɔ, maŋ kii taalɛ gyi nbara mɔ so.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 I kya nyiile yɛɛ asa mɛ kya tɔrɔ Wurubuaarɛ nbara mɔ, de iꞌ kyu mɔ ginyadon. Nkana nbara giŋ bo no mɔ, i maŋ ba yɛɛ ɔko gi tɔrɔ nmɔ so.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Imɔso ne kyu naa de gikagyan so ne asa mɛ laa nyɛ ilaa ibono Wurubuaarɛ gi ka yela sa mɔmɔ mɔ. I gyɛ Wurubuaarɛ ilaa kyɛɛsɛ so mɔ, asa mɛ laa taalɛ ka gyan mɔ so yɛɛ ilaa ibono ɔ ka yela mɔ i laa baa gɛsintin sa Aberaham ɔpaa dɔ asa pɛwu. Asa abono pɛwu mɛ ka gyan Wurubuaarɛ so fɛɛ gɛnɔɔbono Aberaham gi ka gyan Wurubuaarɛ so mɔ, mɛ laa nyɛ ilaa ibono Wurubuaarɛ laa sa Aberaham mɔ kee. I mɛŋ gyɛ Gyuda awura abono Wurubuaarɛ nbara mɔ gi dɛ sa ɔmɔ mɔ wolɛ ne nan nyɛ imɔ. I kya nyiile yɛɛ Aberaham gi wɔra ɔsɛ sa aye abono pɛwu a ka gyan Wurubuaarɛ so mɔ.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Mɛ ŋmarasɛ imɔ idɛ yela Wurubuaarɛ agyɛbi dɔ yɛɛ,
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ilaa ibono Wurubuaarɛ gi ka yela sa Aberaham mɔ, iŋ gyɛ Wurubuaarɛ ilaa wɔrasɛ so mɔ, nkana i maŋ taalɛ ba gɛnen kpa‑a. Aberaham berɛ gi ka gyan Wurubuaarɛ so ne o kyu mɔ-ansi gyan ilaa ibono Wurubuaarɛ gi ka yela sa mɔ mɔ so. Imɔso gɛsintin ɔ nyɛ wɔra ɔsɛ sa asa kpɛi-kpɛi sakyɔ, fɛɛ gɛnɔɔbono mɛ ŋmarasɛ yela Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ dɔ mɔ. Mɛ ŋmarasɛ yɛɛ,
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Gɛnen aberɛ abono mɔ, Aberaham gi wu yɛɛ o gyi fɛɛ nsi ikue-inun, ne mɔ-nyoro gi tansi pɔɔ. Mɔ-ka mɛŋ korogɛ kerɛ, ne mɔ-ka mɔ gi belɛ ibono ɔŋ baa taalɛ korogɛ. Imɔ‑rɛ imɔ gɛnen pɛwu mɔ, gɛnɔɔbono Aberaham gi ka gyan Wurubuaarɛ so so mɔ, i mɛŋ yɔɔ mɔ-nyoro.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ɔŋ sɔɔ ilaa ibono Wurubuaarɛ gi ka yela sa mɔ mɔ akyɔɔlɛ. Mɔ-gikagyan mɔ giŋ koso Wurubuaarɛ so. Gi lɔrɔ kii nyaakyɔ too daa, ne i yɛgɛ Wurubuaarɛ gi nyɛ nyisigyi.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 O nyi mɔ-gisen dɔ ne ɔ ka gyan Wurubuaarɛ so yɛɛ Wurubuaarɛ laa taalɛ wɔra ilaa ibono ɔ ka yela sa mɔ mɔ.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Mɔ-gikagyan gidɛ so ne mɛ ŋmarasɛ Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ dɔ yɛɛ, “Wurubuaarɛ gi kyu Aberaham yɛɛ mɔ-gisen dɔ i boran.”
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ibono mɛ ŋmarasɛ yɛɛ Wurubuaarɛ gi kyu mɔ yɛɛ mɔ-gisen dɔ i boran mɔ, iŋ gyɛ Aberaham mɔ-nkon so ne Wurubuaarɛ gi tɔgɛ imɔ gɛnen.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Dabɔlɛ aye pɛwu so ne ɔ tɔgɛ imɔ. Nengyene a ka gyan Wurubuaarɛ ɔbono o kyingi aye-Wura Yesu lii ibuni dɔ mɔ so mɔ, ɔ laa kyu aye kee yɛɛ aye-gisen dɔ i boran sa mɔ.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Aye-ilaa nyɛnyɛn so mɔ, Wurubuaarɛ gi yɛgɛ mɛ mɔɔ aye-Wura Yesu, ne o kii kyingi mɔ lii ibuni dɔ de ɔꞌ nyɛ kyu aye yɛɛ aye-asen dɔ i boran.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.