Romanos 4
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NTLH
1 Nnɛ ne a laa tɔgɛ kyu lii Aberaham, aye Gyuda awura ɔpaa gyangbarasɛ mɔ so? Menɛ ne ɔ wɔra ne Wurubuaarɛ gi kyu mɔ yɛɛ mɔ-gisen dɔ i boran mɔ daa?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Fɛɛ mɔ-gidɛnsɛ giwɔra so ne Wurubuaarɛ gi kyu mɔ yɛɛ mɔ-gisen dɔ i boran mɔ, nkana ɔ laa nyɛ yelɛ imɔ so de ɔꞌ nyiile mɔ-nyoro. Ne idɛ faa mɔ, iŋ gyɛ gɛnen. Imɔso ɔ maŋ nyɛ nyiile mɔ-nyoro Wurubuaarɛ asɛ.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Fɛꞌ nu ilaa ibono mɛ ŋmarasɛ Wurubuaarɛ agyɛbi dɔ kyu lii ilaa idɛ so mɔ. Mɛ ŋmarasɛ yɛɛ,
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Nengyene nkana ilaa iko ne ɔ wɔra sa Wurubuaarɛ mɔ, i laa wɔra fɛɛ gɛnɔɔbono nyamesɛ kya wɔra gɛsun ne mɛ kya ka mɔ gikɔ mɔ. Mɛŋ kya kyu gɛnen gikɔka gibono yɛɛ i gyɛ ilaa kyɛɛsɛ. Gɛsun mɔ gikɔ ne mɛ ka mɔ.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Fo ɔbono fo-gisen dɔ i boran sa Wurubuaarɛ mɔ-lɛɛ berɛ, iŋ dɛ fɛɛ gɛsun ɔwɔrabo-lɛɛ mɔ ɔnan. Fo berɛ fo nyi yɛɛ i mɛŋ gyɛ ilaa wɔrasɛ ne fo kya wɔra sa Wurubuaarɛ. Fo kya ka gyan Wurubuaarɛ so yɛɛ ɔ kya kyu ilaa nyɛnyɛn awɔrabo yɛɛ mɔmɔ-gisen dɔ i boran. Fo nyɛ ka gyan Wurubuaarɛ so gɛnen mɔ, Wurubuaarɛ kya kyu fo yɛɛ fo-gisen dɔ i boran.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Oloobu Deefidi kee gi tɔgɛ kyu lii isa ɔbono ɔ gyɛ omudɛnsɛbo Wurubuaarɛ asɛ mɔ so. I mɛŋ gyɛ kaasɛ mɔ laawɔra so ne Wurubuaarɛ gi kyu mɔ yɛɛ mɔ-gisen dɔ i boran.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Ilaa ibono Deefidi gi tɔgɛ mɔ ne n gyɛ yɛɛ,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Mɔmɔ abono Wurubuaarɛ maŋ kyu mɔmɔ-ilaa nyɛnyɛn
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Gɛnen amudɛnsɛbo abono mɛ gyɛ daa abono mɛ ten awɔrɛ mɔ wolɛ daa? Abɛɛ mɛ gyɛ dabɔlɛ asa abono mɛ mɛŋ ten awɔrɛ mɔ kee? A ti tɔgɛ Wurubuaarɛ agyɛbi ako yɛɛ,
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Aberɛ amɔ dɔ ne Wurubuaarɛ gi kyu Aberaham yɛɛ mɔ-gisen dɔ i boran mɔ daa? Owi ɔbono ɔŋ ti ten mɔ-giwɔrɛ mɔ abɛɛ ibono ɔ ti ten giwɔrɛ mɔ daa? Wurubuaarɛ gi kyu mɔ yɛɛ mɔ-gisen dɔ i boran gɛnen mɔ, Aberaham mɛŋ ti taa ten mɔ-giwɔrɛ.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Mɔ-giwɔrɛ giten mɔ berɛ, Wurubuaarɛ gi yɛgɛ mɛ taa ten mɔ daa de iꞌ daasɛ mɔ de iꞌ lɛɛ nyiile yɛɛ Wurubuaarɛ gi ti wolaa kyu mɔ yɛɛ mɔ-gisen dɔ i boran kyu naa de mɔ-gikagyan mɔ so. Aberɛ abono Aberaham gi ka gyan Wurubuaarɛ so mɔ, ɔŋ ti ten mɔ-giwɔrɛ. Imɔso ne ɔ nyɛ wɔra fɛɛ ɔsɛ sa asa abono pɛwu mɛ ka gyan Wurubuaarɛ so ne mɔmɔ kee mɛ mɛŋ ten mɔmɔ-awɔrɛ mɔ. I lii fɛɛ mɔmɔ kee mɛ nyɛ Wurubuaarɛ gi kyu ɔmɔ yɛɛ mɔmɔ-asen dɔ i boran kyu naa de mɔmɔ-gikagyan so.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ne aye-naana Aberaham gi wɔra ɔsɛ kee sa asa abono mɛ ten mɔmɔ-awɔrɛ ne i mɛŋ gyɛ ansi so giyan mɔ. I lii fɛɛ mɛ kasɛ Aberaham gikagyan gibono ɔ ka gyan Wurubuaarɛ so aberɛ abono ɔŋ ti ten mɔ-giwɔrɛ mɔ.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Wurubuaarɛ gi ka sa Aberaham mɔ‑rɛ mɔ-biana san sa abi san sa anaana abono mɛ laa ka gyan mɔ so mɔ yɛɛ ɔ laa kyu gɛsinkpan pɛwu kyu sa ɔmɔ de gɛꞌ bingiri mɔmɔ-lɛɛ. Wurubuaarɛ gi ka ilaa idɛ yela sa mɔmɔ gɛnen mɔ, iŋ gyɛ yɛɛ mɛ gyi mɔ-nbara mɔ so daa. Mɛ ka gyan mɔ so daa so ne o kyu mɔmɔ yɛɛ mɔmɔ-asen dɔ i boran. Imɔso ne ɔ ka yela sa ɔmɔ gɛnen.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Wurubuaarɛ gi ka ilaa dɛnsɛ yela sa asa mɔ, i mɛŋ gyɛ yɛɛ mɛꞌ gyi daa mɔ-nbara so pɛi ne ɔꞌ sa mɔmɔ gɛnen ilaa dɛnsɛ ibono. Fɛɛ i gyɛ nbara gigyi so berɛ mɔ, aꞌ tɛsɛ gyi nbara mɔ so de aꞌ taa gikagyan yɛgɛ. Ɔko‑rɛ ɔko, mɔ, maŋ kii taalɛ gyi nbara mɔ so.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 I kya nyiile yɛɛ asa mɛ kya tɔrɔ Wurubuaarɛ nbara mɔ, de iꞌ kyu mɔ ginyadon. Nkana nbara giŋ bo no mɔ, i maŋ ba yɛɛ ɔko gi tɔrɔ nmɔ so.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Imɔso ne kyu naa de gikagyan so ne asa mɛ laa nyɛ ilaa ibono Wurubuaarɛ gi ka yela sa mɔmɔ mɔ. I gyɛ Wurubuaarɛ ilaa kyɛɛsɛ so mɔ, asa mɛ laa taalɛ ka gyan mɔ so yɛɛ ilaa ibono ɔ ka yela mɔ i laa baa gɛsintin sa Aberaham ɔpaa dɔ asa pɛwu. Asa abono pɛwu mɛ ka gyan Wurubuaarɛ so fɛɛ gɛnɔɔbono Aberaham gi ka gyan Wurubuaarɛ so mɔ, mɛ laa nyɛ ilaa ibono Wurubuaarɛ laa sa Aberaham mɔ kee. I mɛŋ gyɛ Gyuda awura abono Wurubuaarɛ nbara mɔ gi dɛ sa ɔmɔ mɔ wolɛ ne nan nyɛ imɔ. I kya nyiile yɛɛ Aberaham gi wɔra ɔsɛ sa aye abono pɛwu a ka gyan Wurubuaarɛ so mɔ.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Mɛ ŋmarasɛ imɔ idɛ yela Wurubuaarɛ agyɛbi dɔ yɛɛ,
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Ilaa ibono Wurubuaarɛ gi ka yela sa Aberaham mɔ, iŋ gyɛ Wurubuaarɛ ilaa wɔrasɛ so mɔ, nkana i maŋ taalɛ ba gɛnen kpa‑a. Aberaham berɛ gi ka gyan Wurubuaarɛ so ne o kyu mɔ-ansi gyan ilaa ibono Wurubuaarɛ gi ka yela sa mɔ mɔ so. Imɔso gɛsintin ɔ nyɛ wɔra ɔsɛ sa asa kpɛi-kpɛi sakyɔ, fɛɛ gɛnɔɔbono mɛ ŋmarasɛ yela Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ dɔ mɔ. Mɛ ŋmarasɛ yɛɛ,
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Gɛnen aberɛ abono mɔ, Aberaham gi wu yɛɛ o gyi fɛɛ nsi ikue-inun, ne mɔ-nyoro gi tansi pɔɔ. Mɔ-ka mɛŋ korogɛ kerɛ, ne mɔ-ka mɔ gi belɛ ibono ɔŋ baa taalɛ korogɛ. Imɔ‑rɛ imɔ gɛnen pɛwu mɔ, gɛnɔɔbono Aberaham gi ka gyan Wurubuaarɛ so so mɔ, i mɛŋ yɔɔ mɔ-nyoro.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ɔŋ sɔɔ ilaa ibono Wurubuaarɛ gi ka yela sa mɔ mɔ akyɔɔlɛ. Mɔ-gikagyan mɔ giŋ koso Wurubuaarɛ so. Gi lɔrɔ kii nyaakyɔ too daa, ne i yɛgɛ Wurubuaarɛ gi nyɛ nyisigyi.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 O nyi mɔ-gisen dɔ ne ɔ ka gyan Wurubuaarɛ so yɛɛ Wurubuaarɛ laa taalɛ wɔra ilaa ibono ɔ ka yela sa mɔ mɔ.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Mɔ-gikagyan gidɛ so ne mɛ ŋmarasɛ Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ dɔ yɛɛ, “Wurubuaarɛ gi kyu Aberaham yɛɛ mɔ-gisen dɔ i boran.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Ibono mɛ ŋmarasɛ yɛɛ Wurubuaarɛ gi kyu mɔ yɛɛ mɔ-gisen dɔ i boran mɔ, iŋ gyɛ Aberaham mɔ-nkon so ne Wurubuaarɛ gi tɔgɛ imɔ gɛnen.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Dabɔlɛ aye pɛwu so ne ɔ tɔgɛ imɔ. Nengyene a ka gyan Wurubuaarɛ ɔbono o kyingi aye-Wura Yesu lii ibuni dɔ mɔ so mɔ, ɔ laa kyu aye kee yɛɛ aye-gisen dɔ i boran sa mɔ.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Aye-ilaa nyɛnyɛn so mɔ, Wurubuaarɛ gi yɛgɛ mɛ mɔɔ aye-Wura Yesu, ne o kii kyingi mɔ lii ibuni dɔ de ɔꞌ nyɛ kyu aye yɛɛ aye-asen dɔ i boran.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.