Romanos 1
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NVT
1 Me Pɔɔlo, ɔbono n tɛ sa Kirisito Yesu mɔ, ne n kya ŋmarasɛ fɛye gɛnen ɔwolɛ baarɛ. Wurubuaarɛ ne n tɔgɛ me yɛɛ nꞌ wɔra Yesu ɔsɔɔ, ne ɔ lɔrɔ me yela de nꞌ wɔra mɔ-ɔkalan konkonsɛ mɔ gɛsun.
1 Eu, Paulo, escravo de Cristo Jesus, chamado para ser apóstolo e enviado para anunciar as boas-novas de Deus, escrevo esta carta.
2 Wurubuaarɛ gi wolaa ka yela yɛɛ ɔ laa sa anyamesɛ gɛnen ɔkalan konkonsɛ baarɛ. Lii ko‑o dedaa mɔ ɔ yɛgɛ mɔ-ikalan atɔgɛbo mɛ wolaa ŋmarasɛ ɔkalan baarɛ ilaa mɔ gbaa-gbaa agyɛbi dɔ yela sa anyamesɛ.
2 Deus prometeu as boas-novas muito tempo atrás nas Escrituras Sagradas, por meio de seus profetas.
3 Gɛnen ɔkalan baarɛ gyɛ daa mɔ-bi Yesu ilaa. Anyamesɛ gɛsu dɔ mɔ, Yesu gyɛ Oloobu Wura Deefidi ɔpaa dɔ.
3 Elas se referem a seu Filho, que, como homem, nasceu da linhagem do rei Davi,
4 Mɔ‑rɛ Wurubuaarɛ-lɛɛ gɛsu dɔ mɔ, Wurubuaarɛ gi lɛɛ aye-Wura Yesu Kirisito baarɛ gɛwi nyiile yɛɛ mɔ ne n gyɛ mɔ-bi. I kya nyiile yɛɛ Yesu gi wuꞌ mɔ, Wurubuaarɛ gi kyu ɔlon belɛ kyingi mɔ lii ibuni dɔ kyu naa de mɔ-Oduduu mɔ so.
4 e, quando o poder do Espírito Santo o ressuscitou dos mortos, foi demonstrado que ele era o Filho de Deus. Ele é Jesus Cristo, nosso Senhor.
5 Kyu naa de Yesu so ne Wurubuaarɛ gi wɔra gidɛnsɛ sa aye ako ne a nyɛ wɔra mɔ-isɔɔ sa gɛsinkpan so asa kpɛi-kpɛi pɛwu faa. Ɔ kya laarɛ mɛꞌ ka gyan Yesu so de mɛꞌ nu mɔ-gɛdɛ de mɔ-ginyen giꞌ nyɛ dii.
5 Por meio dele recebemos a graça e a autoridade, como apóstolos, de chamar os gentios em toda parte a crer nele e lhe obedecer, em honra de seu nome.
6 Asa abono Wurubuaarɛ gi tɔgɛ mɔmɔ yɛɛ mɛꞌ wɔra Yesu Kirisito adɛ mɔ, fɛye kee fɛ too gɛnen asa abono so.
6 E vocês estão entre esses gentios chamados para pertencer a Jesus Cristo.
7 N kya ŋmarasɛ gɛnen ɔwolɛ baarɛ n kya sa fɛye abono pɛwu fɛ bo Rom ɔsowolɛ so ne Wurubuaarɛ kya laarɛ fɛye-ilaa, ne ɔ tɔgɛ fɛye yɛɛ fɛꞌ lɔrɔ fɛye-nyoro yela sa mɔ mɔ. Aye-sɛ Wurubuaarɛ de aye-Wura Yesu Kirisito mɛꞌ sa fɛye gisen yuuli de mɛꞌ sa fɛye so gɛwɔnsa dɛnsɛ.
7 Escrevo a todos vocês que estão em Roma, amados por Deus e chamados para ser seu povo santo. Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
8 Ibono i gyangbara mɔ, n kya faala me-Wurubuaarɛ n kya sa fɛye pɛwu kyu naa de Yesu Kirisito so. I lii fɛɛ asa mɛ kya tɔgɛ gɛnɔɔbono fɛ kya ka gyan Yesu so mɔ gɛsinkpan gɛten kamaasɛ.
8 Antes de tudo, quero dizer que, por meio de Jesus Cristo, agradeço a meu Deus por todos vocês, pois sua fé nele é comentada em todo o mundo.
9 Nɛ kyu me-gisen pɛwu n kya son Wurubuaarɛ n kya tɔgɛ mɔ-bi mɔ ɔkalan konkonsɛ mɔ mi‑i sa asa. Gɛnɔɔbono n kya dalaa mi‑i sa fɛye owi kamaasɛ dɔ mɔ, Wurubuaarɛ ne n nyi me-gisen dɔ.
9 O Deus a quem sirvo em meu espírito, anunciando as boas-novas a respeito de seu Filho, sabe como nunca deixo de me lembrar de vocês
10 N kya kolɛ mɔ yɛɛ nengyene i laa wɔra mɔ-gɛlaarɛ mɔ, nkana idɛ berɛ, ɔꞌ yɛgɛ de nꞌ nyɛ nyoro de nꞌ baa laa fɛye.
10 em minhas orações, sempre pedindo, se for da vontade de Deus, uma oportunidade de ir vê-los.
11 Nɛ tansi n kya laarɛ yɛɛ me‑rɛ fɛye aꞌ wu abara de nꞌ yɛgɛ fɛꞌ nyɛ ilaa iko lii Wurubuaarɛ Oduduu mɔ asɛ de iꞌ nyɛ kpaa fɛye fɛye-gisɔɔgyi dɔ.
11 Desejo muito visitá-los, a fim de compartilhar com vocês alguma dádiva espiritual que os ajude a se fortalecerem.
12 Ibono n kya tɔgɛ mɔ ne n gyɛ yɛɛ nengyene a nyɛ wu abara mɔ, me-lɛɛ gisɔɔgyi gi laa kpaa fɛye de fɛye-lɛɛ mɔ kee giꞌ kpaa me.
12 Quando nos encontrarmos, quero encorajá-los na fé, e também quero ser encorajado por sua fé.
13 Me-nanboana Yesu asonbo, n kya laarɛ fɛꞌ bii yɛɛ n kya sa nwɔnsa gifonɛɛ-gifonɛɛ yɛɛ nan baa laa fɛye mɔ, baa lii de ndɛ mɔ, ilaa iko i kya tii me-ɔkpa. Rom ɔsowolɛ ɔbono so fɛ tɛ faa, asa sakyɔ mɛ mɛŋ gyɛ Gyuda awura. N kya laarɛ nꞌ nyɛ asa lii mɔmɔ dɔ sa Yesu ɔson mɔ, fɛɛ gɛnɔɔbono nɛ ti nyɛ asa abono mɛ mɛŋ gyɛ Gyuda awura mɔ lii nten kpɛi-kpɛi kee mɔ.
13 Quero que saibam, irmãos, que muitas vezes planejei visitá-los, mas até agora fui impedido. Meu desejo é trabalhar entre vocês e ver frutos espirituais como tenho visto entre outros gentios,
14 — ausente —
14 pois sinto grande obrigação tanto para com os gregos como os bárbaros, tanto para com os instruídos como os não instruídos.
15 — ausente —
15 Por isso, aguardo com expectativa para visitá-los, a fim de anunciar as boas-novas também a vocês, em Roma.
16 Wurubuaarɛ ɔkalan konkonsɛ ɔbono n kya tɔgɛ mi‑i sa asa kyu lii Yesu so mɔ mɛŋ bo me ipeeli. I lii fɛɛ ɔkalan mɔ kya sa asa abono pɛwu mɛ kya ka gyanꞌ Yesu so mɔ Wurubuaarɛ ɔlon de mɛꞌ nyɛ ɔꞌ mɔlɛgɛ ɔmɔ de mɔmɔ‑rɛ mɔ nsana iꞌ nyɛ lɔrɔ. Gyuda awura ne n daa ginu gɛnen ɔkalan mɔ pɛi ne asa sɛnsɛ kee mɛ nyɛ nu.
16 Pois não me envergonho das boas-novas a respeito de Cristo, que são o poder de Deus em ação para salvar todos os que creem, primeiro os judeus, e também os gentios.
17 Kyu naa de Wurubuaarɛ ɔkalan konkonsɛ baarɛ so ne Wurubuaarɛ gi lɛɛ nyiile anyamesɛ gɛnɔɔbono mɛ laa nyɛ de oꞌ kyu ɔmɔ yɛɛ mɔmɔ-asen dɔ i boran sa mɔ mɔ. Anyamesɛ gikagyan gibono mɛ laa ka gyan Wurubuaarɛ so mɔ ne nan yɛgɛ oꞌ kyu ɔmɔ yɛɛ mɔmɔ-asen dɔ i boran sa mɔ. Wurubuaarɛ so gikagyan ne n kpɛ gi gyɛ ilaa ibono i tiri. Imɔso ne mɛ ŋmarasɛ Wurubuaarɛ agyɛbi dɔ yɛɛ,
17 As boas-novas revelam como Deus nos declara justos diante dele, o que, do começo ao fim, é algo que se dá pela fé. Como dizem as Escrituras: “O justo viverá pela fé”.
18 Wurubuaarɛ kya lɛɛ nyiile asa yɛɛ ɔ kya kyu ginyadon lii Wurubuaarɛ dɔ wɔra mɔmɔ abono pɛwu mɛŋ selɛ mɔ ne mɛ kya wɔra ilaa nyɛnyɛn mɔ. Mɔmɔ-asen dɔ iŋ boran sa Wurubuaarɛ so mɔ, i kya tii Wurubuaarɛ gɛsintin ilaa ɔkpa, ne gɛsintin mɔ gɛŋ kya nyɛ lii gɛwi mɔmɔ-gɛkyena dɔ.
18 Assim, Deus mostra do céu sua ira contra todos que são pecadores e perversos, que por sua maldade impedem que a verdade seja conhecida.
19 Nkana ilaa ibono nyamesɛ laa taalɛ bii kyu lii Wurubuaarɛ so mɔ iŋ bo ŋara dɔ. Wurubuaarɛ gi wolaa lɛɛ imɔ-gɛwi nyiile.
19 Sabem a verdade a respeito de Deus, pois ele a tornou evidente.
20 Kpɛ kyu lii owi ɔbono Wurubuaarɛ gi lɛɛ soso de gɛsɛ mɔ, ɔ lɛɛ mɔ-gidebi nyiile anyamesɛ. Nkana mɛŋ kya wu mɔ de ansi. Kyu naa de mɔ-ilaa lɛɛsɛ so ne ɔ yɛgɛ mɛ kya bii mɔ-ɔlon ɔbono ɔŋ bo ɔkara mɔ ne mɛ kya bii yɛɛ mɔ ne n gyɛ Wurubuaarɛ. Imɔso mɛŋ bo ɔkyɛɛrɛgyanten mɔ asɛ.
20 Por meio de tudo que ele fez desde a criação do mundo, podem perceber claramente seus atributos invisíveis: seu poder eterno e sua natureza divina. Portanto, não têm desculpa alguma.
21 Anyamesɛ mɛ nyi Wurubuaarɛ, mɛŋ kii ma‑a kyu buubuu sa mɔ yɛɛ mɔ ne n gyɛ Wurubuaarɛ abɛɛ mɛꞌ taa kyu afaala sa mɔ. I yɛgɛ mɔmɔ-nwɔnsa nbono mɛ dɛ mɔ giŋ baa gi kya kpaa mɔmɔ, ne mɛŋ baa mɛ nyi ilaa dɛnsɛ de inyɛnyɛn.
21 Sim, eles conheciam algo sobre Deus, mas não o adoraram nem lhe agradeceram. Em vez disso, começaram a inventar ideias tolas e, com isso, sua mente ficou obscurecida e confusa.
22 Mɛ kya kyu mɔmɔ-nyoro yɛɛ mɛ gyɛ ɔlaako anyibo; Wurubuaarɛ asɛ mɔ, mɛ kya bingiri asa abono mɛŋ nyi sɛi.
22 Dizendo-se sábios, tornaram-se tolos.
23 Mɛŋ kya kyu Wurubuaarɛ ɔbono ɔ bo no gɛkpaa-gɛkpaa mɔ nyisigyi mɔ terɛ sɛi. Mɛ san mɛ kya son daa ikperɛ ibono mɛ salɛ abɛɛ mɛ pɔrɔ mɔ. Mɛ wɔra imɔ fɛɛ nbuii abɛɛ nbuɛ abɛɛ ilaa ibono i kya kpii imɔ-itɔ so mɔ. Mɛ kya wɔra imɔ iko fɛɛ nyamesɛ ɔbono ndɛ ɔ bo nkpa, ɔkɛ, fo baa kerɛ mɔ, o wuꞌ mɔ.
23 Trocaram a grandeza do Deus imortal por imagens de seres humanos mortais, bem como de aves, animais e répteis.
24 Gɛnen so mɔ, Wurubuaarɛ gi lɛɛ ansi taa mɔmɔ yɛgɛ yɛɛ mɛꞌ tɛsɛ wɔra ilaa kankaran ibono i gyɛ mɔmɔ-ɔbolɛ gɛlaarɛ ilaa mɔ. Mɛ san mɛ kya wɔra ilaayan ibono i gyɛ gɛmumɔɔ mɔ de abara.
24 Por isso, Deus os entregou aos desejos pecaminosos de seu coração. Como resultado, praticaram entre si coisas desprezíveis e degradantes com o próprio corpo.
25 I lii fɛɛ mɛ sɔɔ abon gyi taa gɛsintin gɛbono gɛ dɛ kyu lii Wurubuaarɛ so mɔ yɛgɛ. Mɛ san mɛ kya kyu soso de gɛsɛ Ɔlɛɛbo mɔ ayenbi abono a gyɛ mɔ-lɛɛ mɔ ma‑a sa daa mɔ-ilaa lɛɛsɛ. Ne mɛ kya son imɔ taa mɔ Wurubuaarɛ gbaa-gbaa yɛgɛ. Ayenbi a gyɛ daa Wurubuaarɛ-lɛɛ gɛkpaa-gɛkpaa. Iꞌ ba gɛnen.
25 Trocaram a verdade sobre Deus pela mentira. Desse modo, adoraram e serviram coisas que Deus criou, em lugar do Criador, que é digno de louvor eterno! Amém.
26 Asa mɔ mɛ kya son daa Wurubuaarɛ ilaa lɛɛsɛ taa mɔ gbaa-gbaa yɛgɛ so mɔ, Wurubuaarɛ gi lɛɛ ansi taa mɔmɔ yɛgɛ, mɛ san mɛ kya wɔra ipeeli ilaa ne i kya gyi mɔmɔ-amu. Mɔmɔ akyii mɛŋ baa ma‑a laarɛ mɛꞌ dɛ de anyen fɛɛ gɛnɔɔbono Wurubuaarɛ gi lɛɛ mɔ. Mɛ san ma‑a dɛ de abara daa taa ɔkpa ɔbono Wurubuaarɛ gi lɛɛ sa anyamesɛ yɛɛ mɛꞌ dɛ de abara mɔ yɛgɛ.
26 Por isso, Deus os entregou a desejos vergonhosos. Até as mulheres trocaram sua forma natural de ter relações sexuais por práticas não naturais.
27 Gɛnen kee ne anyen mɛŋ baa ma‑a laarɛ mɛꞌ dɛ de akyii fɛɛ gɛnɔɔbono Wurubuaarɛ gi lɛɛ mɔ. Ibono i san i dɛ ɔmɔ-ɔbolɛ mɔ ne n gyɛ yɛɛ mɛꞌ dɛ de mɔmɔ-nanboana anyen taa akyii gidɛde yɛgɛ. Anyen wolɛ-wolɛ mɛ kya san laarɛ daa abara gidɛde taa akyii yɛgɛ, ne i kya kyu ipeeli bun mɔmɔ. Mɔmɔ-ilaa kankaran idɛ so mɔ, mɛ kya nyɛ gisobiidɛ gibono i kaaborɛ mɔmɔ mɔmɔ-nyoro dɔ.
27 E os homens, em vez de ter relações sexuais normais com mulheres, arderam de desejo uns pelos outros. Homens praticaram atos indecentes com outros homens e, em decorrência desse pecado, sofreram em si mesmos o castigo que mereciam.
28 Fɛɛ gɛnɔɔbono iŋ tiri asa adɛ yɛɛ mɛꞌ bii Wurubuaarɛ mɔmɔ-asen dɔ faa mɔ, Wurubuaarɛ kee gi lɛɛ ansi taa mɔmɔ yɛgɛ yɛɛ mɛꞌ sa nwɔnsa gyaga de mɛꞌ wɔra ilaa ibono iŋ gyɛ iwɔrasɛ mɔ.
28 Uma vez que consideraram que conhecer a Deus era algo inútil, o próprio Deus os entregou a um inútil modo de pensar, deixando que fizessem coisas que jamais deveriam ser feitas.
29 Mɛ san mɛ kya wɔra ilaa nyɛnyɛn kamaasɛ fɛɛ nwɔnsa nyɛnyɛn gisa, onsipara, gɛkyo, gɛlaaloo, asa gimɔɔ, laatɔngɛ, npenɛ, ilaa nyɛnyɛn gikerɛansi wɔra, de gɛsakuli.
29 A vida deles se encheu de toda espécie de perversidade, pecado, ganância, ódio, inveja, homicídio, discórdia, engano, malícia e fofocas.
30 Mɛ kya kɛɛ abon gyan abara, mɛ kya kyo Wurubuaarɛ, mɛ kya saalɛ asa, mɛ kya nyiile mɔmɔ-nyoro, mɛ kya yen mɔmɔ-nyoro, mɛ kya laarɛ ikpa pobɔrɔ ibono so mɛ laa naa de mɛꞌ wɔra ilaa nyɛnyɛn mɔ, mɛŋ kya nu mɔmɔ-sɛana de mɔmɔ-nyiana gɛdɛ.
30 Espalham calúnias, odeiam a Deus, são insolentes, orgulhosos e arrogantes. Inventam novas maneiras de pecar e desobedecem a seus pais.
31 Mɛŋ bo nwɔnsa, mɛŋ kya gyi gɛsintin sa asa, mɛŋ nyi gɛsu gbaa, mɛŋ bo senkyɔɔ.
31 Não têm entendimento, quebram suas promessas, não mostram afeição nem misericórdia.
32 Mɛ nyi ibono Wurubuaarɛ gi wolaa tɔgɛ yela yɛɛ abono mɛ kya wɔra gɛnen ilaa ibonoana ɔnan mɔ, lɛwu ne n kaaborɛ mɔmɔ. Mɛ dabɔlɛ mɛ nyi gɛnen gbaa faa, mɛ kpɛ san mɛ kya wɔra imɔ, ne mɛ kya kii faaꞌ wɔra abono mɛ kya wɔra imɔ mɔ yɛɛ mɛꞌ pɛɛrɛ ansi.
32 Sabem que, de acordo com a justiça de Deus, quem pratica essas coisas merece morrer, mas ainda assim continuam a praticá-las. E, o que é pior, incentivam outros a também fazê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.