Mateus 17

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Imɔ nkɛ nsee gɛmara mɔ, Yesu gi kyu Piita de Gyeemesi de Gyɔn, Gyeemesi mɔ-tedɛ, ne mɛ dii kpe gibii belɛ giko so mɔmɔ wolɛ.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Mɛ bo nno gɛnen mɔ, Yesu nyoro gi kyɛɛgɛ kii lɔrɔ wɔra ɔdan too, ne mɔ-ansi dɔ i kya ŋɛlegi fɛɛ owi. Mɔ-ngbɛ nbono o suu mɔ gi fuuli gi kya ŋɛlegi faa ŋela-ŋela.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Mɛ baa kii kerɛ mɔ, iloobu inyɔ iko ne: Mosisi mɔ‑rɛ Ilaagya. Mɛ ba Yesu asɛ, mɔmɔ‑rɛ mɔ mɛ yelɛ mɛ kya gyi nsingyi.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Mɛ yelɛ gɛnen mɔ, Piita gi tɔgɛ sa Yesu yɛɛ, “Me-wura, i wɔra ɔdan yɛɛ a bo gɛrɛnaa. Nengyene fo kya laarɛ mɔ, nan yii ipanpan isaꞌ sa fɛye: fo-lɛɛ ɔko, Mosisi-lɛɛ ɔko, de Ilaagya-lɛɛ ɔko.”
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Piita mɛŋ ti taa tɔgɛ ta mɔ, gibuntɔ ŋɛlegisɛ giko gi baa bun mɔmɔ so faa kpem, ne Wurubuaarɛ gigyɛbiꞌ gi lii gibuntɔ mɔ dɔ tɔgɛ akasɛbo mɔ yɛɛ, “Me-gisen dɔ obi ne n gyɛ Yesu. Ɔ kya gyi me-ginsi. Fɛꞌ nu mɔ asɛ.”
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Mɔ-akasɛbo mɔ mɛ nu gigyɛbiꞌ mɔ gɛnen mɔ, i tansi wɔra mɔmɔ gifuu, ne mɛ kpelegɛ dɛ kyu mɔmɔ-ansi bun gɛsinkpan.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Nfono ne Yesu gi tu kpe mɔmɔ asɛ, ne o yii mɔmɔ, ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ koso, fɛŋ sa fɛꞌ selɛ gifuu.”
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Mɛ diirɛ mɔmɔ-ansi kerɛ mɔ, mɛŋ baa wu ɔko baa too de Yesu.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Mɛ kii kpelegɛ mɛ kya ba mɔ, Yesu gi da mɔmɔ tii yɛɛ, “Fɛŋ sa fɛꞌ tɔgɛ ilaa ibono Wurubuaarɛ gi lɛɛ nyiile fɛye faa sa ɔko nperɛ. Me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ nɛ wuꞌ kii kyingi lii ibuni dɔ mɔ pɛi de fɛꞌ lɔɔ gyi imɔ so gɛsingyi sa asa.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Yesu akasɛbo mɔ mɛ tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Aye Gyuda awura nbara aŋmarasɛbo mɔ mɛ kya kyena tɔgɛ sa aye yɛɛ Oloobu Ilaagya laa kii lii Wurubuaarɛ dɔ ba pɛi ne ɔbono Wurubuaarɛ laa sun de ɔꞌ baa gyi gɛwura mɔ Wurubuaarɛ adɛ so mɔ ɔꞌ lɔɔ ba. Ne fo ne n gyɛ gɛnen isa ɔbono mɔ, menɛ n wɔra so ne Ilaagya mɛŋ wolaa gyangbara fo ba?”
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Yesu gi tɔgɛ sa ɔmɔ yɛɛ, “I gyɛ gɛsintin yɛɛ i kaaborɛ Ilaagya ɔꞌ gyangbara ba de ɔꞌ baa lɔrɔ ilaa kamaasɛ yela pɛi de nꞌ lɔɔ ba.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Nꞌ buu sa fɛye yɛɛ Ilaagya gi ti wolaa kii ba ne Gyuda awura mɛ mɛŋ bii mɔ. Mɛ wɔra mɔ gɛnɔɔbono mɛ kya laarɛ mɔ. Gɛnen kee ne me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ, nan wu awɔrɔfɔɔ mɔmɔ-abaa dɔ ne.”
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Yesu gi tɔgɛ sa mɔ-akasɛbo mɔ gɛnen mɔ, idɛ kon mɛ bii yɛɛ Gyɔn ɔbono ɔ gyere asa Wurubuaarɛ sagyere mɔ ne ɔ darɛ gɛnen.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Mɛ kii kpaa tu sakpii mɔ mɔ, ɔnyen ɔko gi ba Yesu asɛ, ne ɔ ŋmii mɔ-ansi dɔ kolɛ mɔ
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, su me-bi baarɛ so sa me. Ɔ kya lɔ gilɔ tɔrɔsɛ, ɔ kya yiyɛɛ gikyɔ. I kya taalɛ kuu mɔ too ɔgya dɔ, nkɛ nko mɔ, nkyu dɔ.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Nɛ kyu mɔ bara fo-akasɛbo mɔ mɔ, mɛ mɛŋ taalɛ kyɛ mɔ.”
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Yesu gi nu gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ yɛɛ, “O! Fɛye nkɛ ndɛ dɔ asa! Fɛŋ kya sɔɔ Wurubuaarɛ gyi. Fɛ bo gɛnɔbiidɛ! Nkɛ nfonɛ ne nan kyena fɛye asɛ, n kpɛ mi‑i nyɛ gisen mi‑i sa fɛye daa? Fɛꞌ kyu gɛbii mɔ bara me gɛrɛnaa.”
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Nfono mɔ Yesu gi tɔgɛ sa ilaa nyɛnyɛn oduduu ibono i tɛ gɛbii mɔ so ne gɛ kya lɔ gilɔ tɔrɔsɛ mɔ yɛɛ iꞌ koso gɛbii mɔ so ɔ kerɛ imɔ faa. Ayaa abono so mɔ, ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ i koso gɛbii mɔ so, ne gɛbii mɔ gilɔ mɔ gi ta.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Imɔ gɛmara mɔ, mɔ-akasɛbo mɔ mɛ baa taasɛ Yesu mɔmɔ-wolɛ yɛɛ, “I wonɛ so ne aye berɛ a mɛŋ taalɛ gya ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ koso gɛbii mɔ so daa?”
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ sa ɔmɔ yɛɛ, “Gisɔɔgyi gibono fɛ bo sa Wurubuaarɛ mɔ giŋ fo ilaa iko so daa ne n yɛgɛ ne i ba gɛnen. Gɛsintin ne n kya tɔgɛ fɛye faa, nkana fɛye-gisɔɔgyi mɔ gi dabɔlɛ gi kerɛ pii fɛɛ Maasadɛ giponfɛ gibi gbaa mɔ, fɛ laa taalɛ tɔgɛ sa gɛnen gibii gibono fɛ kya wu faa yɛɛ, ‘Koso gɛrɛ kpe faanaa.’ Gɛsintin mɔ gi laa koso. Sɛi maŋ don fɛye-giwɔra. [
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 Imɔ‑rɛ imɔ gɛnen mɔ, pɛi ne fɛ laa taalɛ kosorɛ ilaa nyɛnyɛn oduduu idɛ ɔnan mɔ, i tiri gɛnɔ ŋminde de ndalaa.]”
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ naa de Galeli mɔ, Yesu gi tɔgɛ sa ɔmɔ yɛɛ, “Ako mɛ laa kyu me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ, wɔra asa abaa dɔ
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 de mɛꞌ mɔɔ me. Mɛ mɔɔ me mɔ, imɔ gɛkɛ sasɛ mɔ, nan kyingi lii ibuni dɔ.” Akasɛbo mɔ mɛ nu gɛnen mɔ, mɔmɔ-asen dɔ i tansi wɔra mɔmɔ ayen gikyɔ.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kpe Kapɛɛniyon mɔ, Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ too-too asɔɔbo ako mɛ ba Piita asɛ, ne mɛ taasɛ mɔ yɛɛ, “Fɛye-ɔbelɛnsɛ kya too Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ too-too ne?”
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Piita gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔmɔ yɛɛ, “Ɛn, ɔ kya too.” Piita gi loo gɛten dɔ mɔ, Yesu ne n daa gikyu too-too mɔ ilaa kyu tu mɔ. Ɔ taasɛ Simon Piita yɛɛ, “Simon, fo asɛ mɔ, nengyene wura gi bara gɛsinkpan so too-too sa asafo abɛɛ fɛɛ mɛꞌ dɔɔ de mɛꞌ yɛ ne gɛmɔ so too-too gi ba mɔ, i kaaborɛ nten abi kee mɛꞌ too gɛnen too-too mɔ?”
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Piita gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Kuaa.” Ne Yesu yɛɛ, “I gyɛ gɛsintin. Nten abi mɔ berɛ mɛŋ bo too-too ɔbono dɔ. Imɔso me kee meŋ bo me-sɛ Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ too-too mɔ gitoo dɔ.
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Imɔ‑rɛ imɔ gɛnen mɔ, aŋ kya laarɛ aꞌ wɔra too-too asɔɔbo mɔ ginyadon. Imɔso kpe ɔbon mɔ dɔ kpaa too daaruwa. Ɔken ɔbono fo laa daa gilɛɛ mɔ, kerɛ mɔ-gɛnɔ dɔ, fo laa wu aterenbi gibi. Lɛɛ gimɔ de foꞌ kyu kpaa too me‑rɛ fo-lɛɛ.”
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.