Mateus 14

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gɛnen nkɛ nbono dɔ mɔ, Wura Hɛrodɛ ɔbono ɔ kya kerɛ Galeli gɛsinkpan so mɔ gi nu Yesu ilaa wɔrasɛ so.
1 Por aquela mesma época, o tetrarca Herodes ouviu falar de Jesus.
2 O nu imɔ gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔ-adega yɛɛ, “Gyɔn ɔbono ɔ naa kyena gyere asa Wurubuaarɛ sagyere mɔ ne. O kyingi lii ibuni dɔ daa so ne ɔ nyɛ Wurubuaarɛ ɔlon ɔ kya wɔra ilaa gbaaꞌgbaa gɛnen faa.”
2 E disse aos seus cortesãos: É João Batista que ressuscitou. É por isso que ele faz tantos milagres.
3 — ausente —
3 Com efeito, Herodes havia mandado prender e acorrentar João, e o tinha mandado meter na prisão por causa de Herodíades, esposa de seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 João lhe tinha dito: Não te é permitido tomá-la por mulher!
5 Nkana wura mɔ gi laarɛ ɔꞌ yɛgɛ mɛꞌ mɔɔ mɔ. O kii ɔ selɛ sakpii mɔ. I kya nyiile yɛɛ sakpii mɔ kya buu Gyɔn yɛɛ ɔ gyɛ Wurubuaarɛ ikalan ɔtɔgɛbo.
5 De boa mente o mandaria matar; temia, porém, o povo que considerava João um profeta.
6 Gɛkɛ gɛdɛ mɔ Wura Hɛrodɛ kya gyi mɔ-gɛkɛ korogɛsɛ gɛsi. Mɔ‑rɛ mɔ-nanboana mɛ tɛ mɛ kya gyi gɛkɛ belɛ mɔ mɔ, Hɛrodiyasɛ mɔ-bi obolonbu ɔko gi lii kyaa tala asa mɔ ansi. Mɔ-gɛkyaa mɔ gɛ wɔra Wura Hɛrodɛ ɔbolɛ gikyɔ.
6 Mas, na festa de aniversário de nascimento de Herodes, a filha de Herodíades dançou no meio dos convidados e agradou a Herodes.
7 Imɔso ɔ ka sa obolonbu mɔ yɛɛ, “Ilaa kamaasɛ ibono fo kya laarɛ mɔ, tɔgɛ me, nan kyu sa fo. Nengyene fo taasɛ me ne meŋ nyɛ sa fo mɔ, nɛ tɔrɔ ntan.”
7 Por isso, ele prometeu com juramento dar-lhe tudo o que lhe pedisse.
8 Obolonbu mɔ gi lii kpaa taasɛ mɔ-nyi, ne mɔ-nyi gi tɔgɛ mɔ ilaa ibono i kaaborɛ ɔꞌ taasɛ mɔ. Imɔso obolonbu mɔ gi kii baa tɔgɛ wura mɔ yɛɛ, “N kya laarɛ Gyɔn ɔbono ɔ gyere asa Wurubuaarɛ sagyere mɔ gimu tangalan dɔ fɛye-ansi dɔ gɛrɛ.”
8 Por instigação de sua mãe, ela respondeu: Dá-me aqui, neste prato, a cabeça de João Batista.
9 Obolonbu mɔ gi taasɛ gɛnen mɔ, Wura Hɛrodɛ gisen dɔ i nyida mɔ. Ɔ ti ka ntan abelɛnsɛ mɔ ansi dɔ so mɔ, ɔ kyule ne ɔ tɔgɛ mɔ-adega mɔ yɛɛ mɛꞌ wɔra ilaa ibono obolonbu mɔ kya laarɛ mɔ sa mɔ.
9 O rei entristeceu-se, mas como havia jurado diante dos convidados, ordenou que lha dessem;
10 Imɔso o sun ne mɛ kpaa ten Gyɔn gimu nfono o tii de obu mɔ,
10 e mandou decapitar João na sua prisão.
11 ne mɛ kyu gimɔ taga tangalan dɔ kyu bara obolonbu mɔ, ne obolonbu mɔ gi kyu kperɛ mɔ-nyi.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à moça, que a entregou à sua mãe.
12 Gyɔn akasɛbo mɔ mɛ nu gɛnen mɔ, mɛ kpaa kyu mɔ-gibuni mɔ kyu kpaa pule, ne mɛ kpaa buu sa Yesu.
12 Vieram, então, os discípulos de João transladar seu corpo, e o enterraram. Depois foram dar a notícia a Jesus.
13 Yesu gi nu Gyɔn lɛwu mɔ so mɔ, ɔ dii loo gikolii dɔ ne ɔ lii nfono ɔ bo mɔ de oꞌ kpe nfono asa mɛŋ tɛ mɔ. Asa sakyɔ mɛ nu yɛɛ Yesu gi koso nfono mɔ, mɛ naa de ayaa lii mɔmɔ-isowolɛ so de mɛꞌ kpaa tu mɔ.
13 A essa notícia, Jesus partiu dali numa barca para se retirar a um lugar deserto, mas o povo soube e a multidão das cidades o seguiu a pé.
14 Yesu gi fo nfono ɔ kya kpe mɔ, ɔ baa lii gikolii mɔ dɔ mɔ, o wu sakpii belɛ ti ɔ yelɛ. O wu mɔmɔ gɛnen mɔ, mɔmɔ-ilaa i wɔra mɔ ayen, ne ɔ kyɛ-kyɛ abono mɛ kya lɔ mɔ.
14 Quando desembarcou, vendo Jesus essa numerosa multidão, moveu-se de compaixão para ela e curou seus doentes.
15 I wɔra gɛdɔɔdɛ mɔ, mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kpaa tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Nfono a bo faa, i gyɛ daa ifɛ nsana, ne owi gi ta. Imɔso lɛɛ sakpii mɔ ɔkpa de mɛꞌ naa kpe isowolɛ ibono i sindi gɛrɛ mɔ de mɛꞌ kpaa nyɛ agyudɔ sɔɔ gyi.”
15 Caía a tarde. Agrupados em volta dele, os discípulos disseram-lhe: Este lugar é deserto e a hora é avançada. Despede esta gente para que vá comprar víveres na aldeia.
16 Yesu gi kisee tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Iŋ tiri yɛɛ mɛꞌ kpe gɛtɛɛko. Fɛye gbaa-gbaa fɛꞌ sa mɔmɔ ilaa iko de mɛꞌ gyi.”
16 Jesus, porém, respondeu: Não é necessário: dai-lhe vós mesmos de comer.
17 Mɛ lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Aye asɛ gɛrɛ a bo daa ibodobodo inun de iken inyɔ.”
17 Mas, disseram eles, nós não temos aqui mais que cinco pães e dois peixes. _
18 Yesu gi tɔgɛ mɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ kyu imɔ bara me gɛrɛ.”
18 Trazei-mos, disse-lhes ele.
19 Mɛ kyu kperɛ mɔ, ne Yesu gi tɔgɛ sa sakpii mɔ yɛɛ mɛꞌ kpelegɛ kyena ifɛ bonboli mɔ so. Mɛ kyena mɔ, o puru ibodobodo inun de iken inyɔ mɔ ne ɔ diirɛ mɔ-ansi kerɛ soso, o kyu afaala sa Wurubuaarɛ, ne ɔ gbaa gbaa ibodobodo mɔ dɔ kyu sa mɔ-akasɛbo mɔ, ne mɔmɔ, mɔ, mɛ yɛ sa sakpii mɔ.
19 Mandou, então, a multidão assentar-se na relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, elevando os olhos ao céu, abençoou-os. Partindo em seguida os pães, deu-os aos seus discípulos, que os distribuíram ao povo.
20 Ɔkamaasɛ gi gyi kaabo, ne i kii san. Mɔ-akasɛbo mɔ mɛ koola agyisan mɔ mɔ, a bɔla nkeebii gudu nnyɔ.
20 Todos comeram e ficaram fartos, e, dos pedaços que sobraram, recolheram doze cestos cheios.
21 Anyen abono mɛ saarɛ asa abono mɛ gyi agyudɔ mɔ gɛgyɔnɔ gɛ laa wɔra fɛɛ anyen nwɛ ikue-inyɔ de saalaa. Akyii de nbii-lɛɛ gɛgyɔnɔ gɛŋ too.
21 Ora, os convivas foram aproximadamente cinco mil homens, sem contar as mulheres e crianças.
22 Imɔ gɛmara mɔ, Yesu gi yɛgɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ dii loo gikolii dɔ de mɛꞌ gyangbara mɔ fara kpe gibenbɛ giko mɔ so de mɔ mɔ ɔꞌ lɛɛ sakpii mɔ ɔkpa de ɔꞌ baa tu mɔmɔ.
22 Logo depois, Jesus obrigou seus discípulos a entrar na barca e a passar antes dele para a outra margem, enquanto ele despedia a multidão.
23 Yesu gi lɛɛ mɔmɔ-ɔkpa ta ne i san mɔ-wolɛ mɔ, ɔ dii kpe gibii giko so ɔꞌ kpaa dalaa. O sii nno mɔ-wolɛ gɛnen kaaborɛ i bun.
23 Feito isso, subiu à montanha para orar na solidão. E, chegando a noite, estava lá sozinho.
24 Gɛnen owi ɔbono mɔ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ ti palɛ gikolii mɔ kyon gɛta. Afuu a kya da nkyu mɔ so, ne i yɛgɛ gikolii mɔ gi kya kyengben. Afuu mɔ a kya da a kya ba de mɔmɔ asɛ so.
24 Entretanto, já a boa distância da margem, a barca era agitada pelas ondas, pois o vento era contrário.
25 I baa fo gibaadiikɛ mɔ, Yesu naa nkyu mɔ so ɔ kya kpe de mɔ-akasɛbo mɔ asɛ.
25 Pela quarta vigília da noite, Jesus veio a eles, caminhando sobre o mar.
26 Mɛ wu mɔ ɔ naa nkyu mɔ so ɔ kya ba mɔ, i ŋmaa mɔmɔ-gisen, mɛ kya kpen yɛɛ, “Obuni ne!” Ne i wɔra mɔmɔ gifuu, mɛ san ma‑a saawo.
26 Quando os discípulos o perceberam caminhando sobre as águas, ficaram com medo: É um fantasma! disseram eles, soltando gritos de terror.
27 Ayaa abono so mɔ, Yesu gi tɔgɛ sa ɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ keda nyoro! Me Yesu ne. Fɛŋ sa fɛꞌ selɛ gifuu.”
27 Mas Jesus logo lhes disse: Tranqüilizai-vos, sou eu. Não tenhais medo!
28 Yesu gi tɔgɛ sa ɔmɔ gɛnen mɔ, Piita gi tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Me-wura, nengyene i gyɛ fo mɔ, tɔgɛ me kee de nꞌ naa nkyu mɔ so baa tu fo.”
28 Pedro tomou a palavra e falou: Senhor, se és tu, manda-me ir sobre as águas até junto de ti!
29 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Naa ba.” Nfono mɔ Piita gi lii gikolii mɔ dɔ ɔ naa nkyu mɔ so ɔ kya kpe Yesu asɛ.
29 Ele disse-lhe: Vem! Pedro saiu da barca e caminhava sobre as águas ao encontro de Jesus.
30 O wu ibono afuu mɔ a kya da de ɔlon mɔ, i wɔra mɔ gifuu. Gɛnen so mɔ, o yii gɛsɛ ɔ kya muiinɛ ɔ kya loo nkyu mɔ dɔ. Ɔ kya loo mɔ, ɔ saawo yɛɛ, “Me-wura, mɔlɛgɛ me!”
30 Mas, redobrando a violência do vento, teve medo e, começando a afundar, gritou: Senhor, salva-me!
31 Ayaa abono so mɔ, Yesu gi tengɛ mɔ-gibaa keda mɔ, ne ɔ taasɛ mɔ yɛɛ, “Kerɛ, gisɔɔgyi gibono fo bo sa me mɔ pɛwu ne? I wonɛ ne fo sɔɔ fo-nyoro akyɔɔlɛ?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu-lhe a mão, segurou-o e lhe disse: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Yesu mɔ‑rɛ Piita mɛ baa dii loo gikolii mɔ dɔ mɔ, nfono mɔ, afuu mɔ a taa gida yɛgɛ.
32 Apenas tinham subido para a barca, o vento cessou.
33 Mɔ-akasɛbo abono mɛ bo gikolii mɔ dɔ mɔ mɛ ŋmii mɔ kyu buubuu sa mɔ ne mɛ kya tɔgɛ yɛɛ, “Gɛsintin, fo gyɛ Wurubuaarɛ mɔ-bi!”
33 Então aqueles que estavam na barca prostraram-se diante dele e disseram: Tu és verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Mɛ fara ɔbon belɛ mɔ gɛnen mɔ, mɛ lii gikolii mɔ dɔ dii gyanꞌ Gɛnɛsarɛtɛ gɛsinkpan so.
34 E, tendo atravessado, chegaram a Genesaré.
35 Gɛnɛsaretɛ awura mɛ wu Yesu bii mɔ, mɛ yɛgɛ i nu gyanꞌ gɛnen gɛsinkpan gɛbono so pɛwu yɛɛ Yesu gi loo mɔmɔ asɛ. Mɛ nu gɛnen mɔ, mɛ kyu mɔmɔ-asa abono mɛ kya lɔ mɔ pɛwu bara mɔ.
35 As pessoas do lugar o reconheceram e mandaram anunciar por todos os arredores. Apresentaram-lhe, então, todos os doentes,
36 Mɛ kolɛ mɔ yɛɛ ɔꞌ yɛgɛ mɛꞌ yii ba‑a mɔ-gɛgbɛ ginɛbi. Ne gɛsintin mɔ, ɔkamaasɛ ɔbono ɔ nyɛ ne o yii mɔ-gɛgbɛ mɔ, mɔ-alɔtɔ a kya ta.
36 rogando-lhe que ao menos deixasse tocar na orla de sua veste. E, todos aqueles que nele tocaram, foram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.