Mateus 14
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NTLH
1 Gɛnen nkɛ nbono dɔ mɔ, Wura Hɛrodɛ ɔbono ɔ kya kerɛ Galeli gɛsinkpan so mɔ gi nu Yesu ilaa wɔrasɛ so.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 O nu imɔ gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔ-adega yɛɛ, “Gyɔn ɔbono ɔ naa kyena gyere asa Wurubuaarɛ sagyere mɔ ne. O kyingi lii ibuni dɔ daa so ne ɔ nyɛ Wurubuaarɛ ɔlon ɔ kya wɔra ilaa gbaaꞌgbaa gɛnen faa.”
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 — ausente —
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Nkana wura mɔ gi laarɛ ɔꞌ yɛgɛ mɛꞌ mɔɔ mɔ. O kii ɔ selɛ sakpii mɔ. I kya nyiile yɛɛ sakpii mɔ kya buu Gyɔn yɛɛ ɔ gyɛ Wurubuaarɛ ikalan ɔtɔgɛbo.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Gɛkɛ gɛdɛ mɔ Wura Hɛrodɛ kya gyi mɔ-gɛkɛ korogɛsɛ gɛsi. Mɔ‑rɛ mɔ-nanboana mɛ tɛ mɛ kya gyi gɛkɛ belɛ mɔ mɔ, Hɛrodiyasɛ mɔ-bi obolonbu ɔko gi lii kyaa tala asa mɔ ansi. Mɔ-gɛkyaa mɔ gɛ wɔra Wura Hɛrodɛ ɔbolɛ gikyɔ.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 Imɔso ɔ ka sa obolonbu mɔ yɛɛ, “Ilaa kamaasɛ ibono fo kya laarɛ mɔ, tɔgɛ me, nan kyu sa fo. Nengyene fo taasɛ me ne meŋ nyɛ sa fo mɔ, nɛ tɔrɔ ntan.”
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Obolonbu mɔ gi lii kpaa taasɛ mɔ-nyi, ne mɔ-nyi gi tɔgɛ mɔ ilaa ibono i kaaborɛ ɔꞌ taasɛ mɔ. Imɔso obolonbu mɔ gi kii baa tɔgɛ wura mɔ yɛɛ, “N kya laarɛ Gyɔn ɔbono ɔ gyere asa Wurubuaarɛ sagyere mɔ gimu tangalan dɔ fɛye-ansi dɔ gɛrɛ.”
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Obolonbu mɔ gi taasɛ gɛnen mɔ, Wura Hɛrodɛ gisen dɔ i nyida mɔ. Ɔ ti ka ntan abelɛnsɛ mɔ ansi dɔ so mɔ, ɔ kyule ne ɔ tɔgɛ mɔ-adega mɔ yɛɛ mɛꞌ wɔra ilaa ibono obolonbu mɔ kya laarɛ mɔ sa mɔ.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Imɔso o sun ne mɛ kpaa ten Gyɔn gimu nfono o tii de obu mɔ,
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 ne mɛ kyu gimɔ taga tangalan dɔ kyu bara obolonbu mɔ, ne obolonbu mɔ gi kyu kperɛ mɔ-nyi.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Gyɔn akasɛbo mɔ mɛ nu gɛnen mɔ, mɛ kpaa kyu mɔ-gibuni mɔ kyu kpaa pule, ne mɛ kpaa buu sa Yesu.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Yesu gi nu Gyɔn lɛwu mɔ so mɔ, ɔ dii loo gikolii dɔ ne ɔ lii nfono ɔ bo mɔ de oꞌ kpe nfono asa mɛŋ tɛ mɔ. Asa sakyɔ mɛ nu yɛɛ Yesu gi koso nfono mɔ, mɛ naa de ayaa lii mɔmɔ-isowolɛ so de mɛꞌ kpaa tu mɔ.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Yesu gi fo nfono ɔ kya kpe mɔ, ɔ baa lii gikolii mɔ dɔ mɔ, o wu sakpii belɛ ti ɔ yelɛ. O wu mɔmɔ gɛnen mɔ, mɔmɔ-ilaa i wɔra mɔ ayen, ne ɔ kyɛ-kyɛ abono mɛ kya lɔ mɔ.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 I wɔra gɛdɔɔdɛ mɔ, mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kpaa tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Nfono a bo faa, i gyɛ daa ifɛ nsana, ne owi gi ta. Imɔso lɛɛ sakpii mɔ ɔkpa de mɛꞌ naa kpe isowolɛ ibono i sindi gɛrɛ mɔ de mɛꞌ kpaa nyɛ agyudɔ sɔɔ gyi.”
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Yesu gi kisee tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Iŋ tiri yɛɛ mɛꞌ kpe gɛtɛɛko. Fɛye gbaa-gbaa fɛꞌ sa mɔmɔ ilaa iko de mɛꞌ gyi.”
16 Mas Jesus respondeu:
17 Mɛ lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Aye asɛ gɛrɛ a bo daa ibodobodo inun de iken inyɔ.”
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Yesu gi tɔgɛ mɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ kyu imɔ bara me gɛrɛ.”
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Mɛ kyu kperɛ mɔ, ne Yesu gi tɔgɛ sa sakpii mɔ yɛɛ mɛꞌ kpelegɛ kyena ifɛ bonboli mɔ so. Mɛ kyena mɔ, o puru ibodobodo inun de iken inyɔ mɔ ne ɔ diirɛ mɔ-ansi kerɛ soso, o kyu afaala sa Wurubuaarɛ, ne ɔ gbaa gbaa ibodobodo mɔ dɔ kyu sa mɔ-akasɛbo mɔ, ne mɔmɔ, mɔ, mɛ yɛ sa sakpii mɔ.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Ɔkamaasɛ gi gyi kaabo, ne i kii san. Mɔ-akasɛbo mɔ mɛ koola agyisan mɔ mɔ, a bɔla nkeebii gudu nnyɔ.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Anyen abono mɛ saarɛ asa abono mɛ gyi agyudɔ mɔ gɛgyɔnɔ gɛ laa wɔra fɛɛ anyen nwɛ ikue-inyɔ de saalaa. Akyii de nbii-lɛɛ gɛgyɔnɔ gɛŋ too.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Imɔ gɛmara mɔ, Yesu gi yɛgɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ dii loo gikolii dɔ de mɛꞌ gyangbara mɔ fara kpe gibenbɛ giko mɔ so de mɔ mɔ ɔꞌ lɛɛ sakpii mɔ ɔkpa de ɔꞌ baa tu mɔmɔ.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Yesu gi lɛɛ mɔmɔ-ɔkpa ta ne i san mɔ-wolɛ mɔ, ɔ dii kpe gibii giko so ɔꞌ kpaa dalaa. O sii nno mɔ-wolɛ gɛnen kaaborɛ i bun.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Gɛnen owi ɔbono mɔ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ ti palɛ gikolii mɔ kyon gɛta. Afuu a kya da nkyu mɔ so, ne i yɛgɛ gikolii mɔ gi kya kyengben. Afuu mɔ a kya da a kya ba de mɔmɔ asɛ so.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 I baa fo gibaadiikɛ mɔ, Yesu naa nkyu mɔ so ɔ kya kpe de mɔ-akasɛbo mɔ asɛ.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Mɛ wu mɔ ɔ naa nkyu mɔ so ɔ kya ba mɔ, i ŋmaa mɔmɔ-gisen, mɛ kya kpen yɛɛ, “Obuni ne!” Ne i wɔra mɔmɔ gifuu, mɛ san ma‑a saawo.
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Ayaa abono so mɔ, Yesu gi tɔgɛ sa ɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ keda nyoro! Me Yesu ne. Fɛŋ sa fɛꞌ selɛ gifuu.”
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Yesu gi tɔgɛ sa ɔmɔ gɛnen mɔ, Piita gi tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Me-wura, nengyene i gyɛ fo mɔ, tɔgɛ me kee de nꞌ naa nkyu mɔ so baa tu fo.”
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Naa ba.” Nfono mɔ Piita gi lii gikolii mɔ dɔ ɔ naa nkyu mɔ so ɔ kya kpe Yesu asɛ.
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 O wu ibono afuu mɔ a kya da de ɔlon mɔ, i wɔra mɔ gifuu. Gɛnen so mɔ, o yii gɛsɛ ɔ kya muiinɛ ɔ kya loo nkyu mɔ dɔ. Ɔ kya loo mɔ, ɔ saawo yɛɛ, “Me-wura, mɔlɛgɛ me!”
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Ayaa abono so mɔ, Yesu gi tengɛ mɔ-gibaa keda mɔ, ne ɔ taasɛ mɔ yɛɛ, “Kerɛ, gisɔɔgyi gibono fo bo sa me mɔ pɛwu ne? I wonɛ ne fo sɔɔ fo-nyoro akyɔɔlɛ?”
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Yesu mɔ‑rɛ Piita mɛ baa dii loo gikolii mɔ dɔ mɔ, nfono mɔ, afuu mɔ a taa gida yɛgɛ.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Mɔ-akasɛbo abono mɛ bo gikolii mɔ dɔ mɔ mɛ ŋmii mɔ kyu buubuu sa mɔ ne mɛ kya tɔgɛ yɛɛ, “Gɛsintin, fo gyɛ Wurubuaarɛ mɔ-bi!”
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Mɛ fara ɔbon belɛ mɔ gɛnen mɔ, mɛ lii gikolii mɔ dɔ dii gyanꞌ Gɛnɛsarɛtɛ gɛsinkpan so.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Gɛnɛsaretɛ awura mɛ wu Yesu bii mɔ, mɛ yɛgɛ i nu gyanꞌ gɛnen gɛsinkpan gɛbono so pɛwu yɛɛ Yesu gi loo mɔmɔ asɛ. Mɛ nu gɛnen mɔ, mɛ kyu mɔmɔ-asa abono mɛ kya lɔ mɔ pɛwu bara mɔ.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Mɛ kolɛ mɔ yɛɛ ɔꞌ yɛgɛ mɛꞌ yii ba‑a mɔ-gɛgbɛ ginɛbi. Ne gɛsintin mɔ, ɔkamaasɛ ɔbono ɔ nyɛ ne o yii mɔ-gɛgbɛ mɔ, mɔ-alɔtɔ a kya ta.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.