Marcos 9
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NAA
1 Yesu gi kii tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Gɛsintin ne nꞌ kya tɔgɛ fɛye faa, fɛye abono fɛ yelɛ gɛrɛnaa faa, fɛ maŋ wuꞌ ta pɛi ne fɛ laa wu Wurubuaarɛ gɛwuragyi gɛkyena gɛ ba anyamesɛ dɔ ne Wurubuaarɛ gi lɛɛ mɔ-ɔlon nyiile.”
1 Dizia-lhes ainda:
2 Imɔ nkɛ nsee gɛmara mɔ, Yesu gi kyu mɔ-akasɛbo Piita, Gyeemesi, de Gyɔn ne mɛ dii kpe gibii belɛ giko so mɔmɔ wolɛ. Mɛ bo nno gɛnen mɔ, Yesu nyoro gi kyɛɛgɛ kii lɔrɔ wɔra ɔdan too,
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 ne mɔ-ngbɛ nbono o suu mɔ gi fuuli faa parɛ-parɛ, gi kya ŋɛlegi. Gɛsinkpan gɛdɛ so mɔ, nyamesɛ maŋ taalɛ foro ilaa de iꞌ lii fuuli parɛ-parɛ gɛnen.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Mɛ baa kii kerɛ mɔ, iloobu inyɔ iko ne: Ilaagya mɔ‑rɛ Mosisi. Mɛ ba Yesu asɛ, mɔmɔ‑rɛ mɔ mɛ yelɛ mɛ kya gyi nsingyi.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Mɛ yelɛ gɛnen mɔ, Piita gi ten loo tɔgɛ atɔgɛkpandɛ sa Yesu yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, i wɔra ɔdan yɛɛ a bo gɛrɛ. Yɛgɛ de aꞌ yii ipanpan isaꞌ sa fɛye: fo-lɛɛ ɔko, Ilaagya-lɛɛ ɔko, de Mosisi-lɛɛ ɔko.”
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Yesu akasɛbo mɔ mɛ wu iloobu mɔ gɛnen mɔ, i ŋmaa mɔmɔ-gisen ne i wɔra mɔmɔ gifuu. Piita mɛŋ bii ilaa ibono ɔ laa tɔgɛ mɔ. Imɔ ne n bara mɔ-atɔgɛkpandɛ mɔ gɛnen.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Mɔmɔ pɛwu mɛ san mɛ yelɛ mɔ, gibuntɔ giko gi ba baa bun mɔmɔ so faa kpem, ne Wurubuaarɛ gigyɛbi gi lii gibuntɔ mɔ dɔ tɔgɛ sa akasɛbo mɔ yɛɛ, “Me-gisen dɔ obi ne n gyɛ Yesu, fɛꞌ nu mɔ asɛ.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Ayaa abono so mɔ, Yesu akasɛbo mɔ mɛ kerɛ kyaabɔɔ mɔ, mɛŋ baa wu ɔko baa too de Yesu.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Mɛ kya kpelegɛ ma‑a ba mɔ, Yesu gi da mɔmɔ tii yɛɛ, “Fɛŋ sa fɛꞌ tɔgɛ ilaa ibono fɛ wu faa sa ɔko nperɛ. Me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ, nɛ wuꞌ kii kyingi lii ibuni dɔ mɔ, pɛi de fɛꞌ lɔɔ gyi imɔ so gɛsingyi sa asa.”
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Ɔ gya mɔmɔ mɔ, mɛ nu mɔ asɛ; mɛ mɛŋ buu sa ɔko. Mɔmɔ-wolɛ ne n taasɛ abara yɛɛ, “Ibono ɔ darɛ yɛɛ ɔ laa wuꞌ de oꞌ kii kyingi faa mɔ, imɔ gɛsɛ ne n gyɛ nnɛ?”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Ne Yesu akasɛbo mɔ mɛ taasɛ mɔ yɛɛ, “Aye Gyuda awura nbara aŋmarasɛbo mɔ mɛ kya kyena tɔgɛ sa aye yɛɛ Oloobu Ilaagya laa kii lii Wurubuaarɛ dɔ ba pɛi de ɔbono Wurubuaarɛ laa sun yɛɛ ɔꞌ baa gyi gɛwura Wurubuaarɛ adɛ so mɔ ɔꞌ lɔɔ ba. Ne fo ne n gyɛ gɛnen isa ɔbono mɔ, menɛ n wɔra so ne Ilaagya mɛŋ baa gyangbara fo ba?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “I gyɛ gɛsintin yɛɛ i kaaborɛ Ilaagya ɔꞌ gyangbara ba de ɔꞌ baa lɔrɔ ilaa kamaasɛ pɛi de nꞌ lɔɔ ba. Mɛ ŋmarasɛ me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ ilaa Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ dɔ yela yɛɛ i gyɛ ibono i laa ba yɛɛ nꞌ wu awɔrɔfɔɔ gikyɔ asa abaa dɔ de mɛŋꞌ kyu me terɛ sɛi. Ilaa ibono mɛ ŋmarasɛ gɛnen mɔ gɛsɛ ne n gyɛ menɛ?
12 Jesus respondeu:
13 Nꞌ tɔgɛ fɛye yɛɛ Ilaagya gi ti wolaa kii ba, ne ibono Gyuda awura mɛ kya laarɛ mɔ mɛ ti kyu wɔra mɔ fɛɛ gɛnɔɔbono mɛ wolaa ŋmarasɛ wɔra Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ dɔ mɔ.”
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Mɛ kpelegɛ mɛ kya ba Yesu akasɛbo sɛnsɛ mɔ asɛ mɔ, mɛ wu sakpii yelɛ kyaabɔɔ mɔmɔ; mɔmɔ‑rɛ nbara aŋmarasɛbo mɛ kya sɔɔ akyɔɔlɛ.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Sakpii mɔ gi da de ginsi wu Yesu kya ba mɔ, i dɛ sakpii mɔ gɛnɔ gikyɔ, ne mɛ selɛ kpaa gyangara mɔ, ne mɛ faala mɔ.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Ne Yesu gi taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Menɛ gɛsingyi ne fɛye‑rɛ me-akasɛbo fɛ kya gyi mɔ?”
16 Então Jesus perguntou:
17 Nfono mɔ ɔko gi lɛɛ gɛnɔ lii sakpii mɔ dɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, ilaa nyɛnyɛn oduduu ɔko tɛ me-bi nyensɛ so, i kya yɛgɛ gɛŋ kya taalɛ tɔngɛ. Imɔso nɛ kyu mɔ ba fo asɛ.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Nengyene i kyena gɛmɔ so mɔ, i kya kuu gɛmɔ too gɛsinkpan. I san mɔ, gɛmɔ-gɛnɔ dɔ i kya furu afuru, ne gɛ kya wɛ gɛmɔ-anyi. Gɛmɔ-nyoro gi kya san faa kenkesen. Nɛ ba ne meŋ tu fo mɔ, nɛ kolɛ fo-akasɛbo mɔ yɛɛ mɛꞌ gya gɛnen ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ koso gɛmɔ so sa me mɔ, mɛ mɛŋ taalɛ.”
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Ne Yesu gi tɔgɛ sakpii mɔ yɛɛ, “O! Fɛye nkɛ ndɛ dɔ asa! Fɛŋ kya sɔɔ Wurubuaarɛ gyi. Nkɛ nfonɛ ne nan kyena fɛye asɛ, n kpɛ mi‑i nyɛ gisen mi‑i sa fɛye daa? Fɛꞌ kyu gɛbii mɔ bara me.”
19 Então Jesus exclamou:
20 Ne mɛ kyu gɛmɔ bara mɔ.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Ne Yesu gi taasɛ gɛbii mɔ mɔ-sɛ yɛɛ, “I kya wɔra gɛmɔ ɔfaanan faa, i ti kɛɛla?” Gɛbii mɔ mɔ-sɛ gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Lii ko‑o gɛmɔ-nbii dɔ ne i yii gɛmɔ.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 I kya laarɛ iꞌ mɔɔ gɛmɔ so mɔ, i kya kyu gɛmɔ kyu too ɔgya dɔ de nkyu dɔ. Nengyene fo laa taalɛ wɔra ilaa iko kyu lii imɔ so mɔ, su aye so de foꞌ mɔlɛgɛ aye.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Yesu gi taasɛ mɔ yɛɛ, “Fo yɛɛ, ‘nengyene nan taalɛ mɔ’? Imɔso fo kya sɔɔ akyɔɔlɛ yɛɛ maŋ taalɛ? Nu yɛɛ ɔbono ɔ kya sɔɔ Wurubuaarɛ gyi mɔ, ilaa kamaasɛ i kya wɔra sa mɔ.”
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Gɛbii mɔ mɔ-sɛ gi kpɛ nu yɛɛ gisɔɔgyi ne n tiri mɔ, o kyu osulon kolɛ mɔ yɛɛ, “N kya sɔɔ Wurubuaarɛ gyi berɛ. Ibono meŋ sɔɔ gyi mɔ, yɛgɛ nꞌ sɔɔ gyi.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Yesu gi wu yɛɛ sakpii mɔ kya nyaakyɔ ɔ kya too mɔ, ɔ tɔgɛ sa ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ yɛɛ, “Fo ilaa nyɛnyɛn oduduu ɔbono fo tɛ gɛbii gɛdɛ so, ne fo yɛgɛ gɛ bingiri gɛmugamuga de osintiribu mɔ, n kya tɔgɛ mi‑i sa fo yɛɛ, koso gɛmɔ so, n kerɛ fo faa, de foŋꞌ baa kii ba gɛmɔ so gɛkaako.”
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ gi lɔgedɛ saawo, ne i kyu ɔlon nyala gɛbii mɔ kerii-kerii pɛi ne i koso gɛmɔ so. I koso taa gɛbii mɔ yɛgɛ mɔ, gɛ san gɛ dɛ fɛɛ obuni. Asa sakyɔ mɛ kya tɔgɛ yɛɛ gɛ wuꞌ daa.
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Nfono ne Yesu gi keda gɛmɔ-gibaa dɔ puru ne gɛ koso yelɛ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Yesu gi kpaa loo obu dɔ mɔ, mɔ-akasɛbo mɔ mɛ baa taasɛ mɔ mɔmɔ-wolɛ yɛɛ, “I wonɛ so ne aye berɛ, a mɛŋ taalɛ gya ilaa nyɛnyɛn oduduu mɔ koso gɛbii mɔ so daa?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Mɛ taasɛ Yesu gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Sɛi mɛŋ bo no i laa taalɛ gya ilaa idɛana ɔnan koso, gɛnen mɔ, [gɛnɔ ŋminde de] gɛdalaa.”
29 Jesus respondeu:
30 Mɛ lii nfono mɔ, mɛ naa loo Galeli gɛsinkpan so mɛ kya kyon. Yesu mɛŋ kya laarɛ de ɔko ɔꞌ bii nfono so mɛ bo de mɔ.
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 I kya nyiile yɛɛ ɔ kya laarɛ de oꞌ nyiile mɔ-akasɛbo mɔ ilaa mɔmɔ-wolɛ. Ɔ kya nyiile mɔmɔ ilaa mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Owi mɔ gi fo ibono me-akyobo mɛ laa kyu me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ, wɔra asa ako abaa dɔ de mɛꞌ mɔɔ me. Mɛ mɔɔ me mɔ, imɔ gɛkɛ sasɛ mɔ, nan kyingi lii ibuni dɔ.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 O buu sa ɔmɔ gɛnen mɔ, mɛ mɛŋ nu imɔ gɛsɛ. I kii i bo mɔmɔ gifuu de mɛꞌ taasɛ mɔ.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 — ausente —
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 — ausente —
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Ne Yesu gi kpelegɛ kyena ne ɔ terɛ mɔ-akasɛbo gudu anyɔ mɔ ba mɔ asɛ ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Nengyene ɔko kya laarɛ gɛbelɛnsɛ oꞌ gyi mɔ, i kaaborɛ ɔꞌ wɔra mɔ-nyoro fɛɛ gɛbii de ɔꞌ wɔra dega sa ɔkamaasɛ.”
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Nfono ne Yesu gi keda gɛbii pii gɛko, ne o kyu gɛmɔ yelɛ mɔmɔ-ansi dɔ, ne o kyu mɔ-abaa mili gɛmɔ kyaabɔɔ, ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Nengyene me so ne fo ɔko fo bugi ansi de gɛbii gɛko fɛɛ gɛdɛ ɔnan mɔ, me ne fo bugi ansi de gɛnen. Ne fo bugi ansi de me mɔ, fo bugi ansi de me-sɛ ɔbono o sun me mɔ kee ne.”
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Ne Gyɔn gi tɔgɛ sa Yesu yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, a wu ɔnyen ɔko ɔ dɛ fo-ginyen ɔ kya gya ilaa nyɛnyɛn oduduu kpɛi-kpɛi ɔ kya koso asa so. Kaasɛ mɔ mɛŋ kii ɔ bo aye dɔ, imɔso a gya mɔ yɛɛ ɔŋꞌ baa wɔra gɛnen.”
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Ne Yesu gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, “Fɛ san wu gɛnen mɔ, fɛŋꞌ baa gya mɔ. Ɔbono ɔ dɛ me-ginyen ɔ kya wɔra amunale ilaa mɔ, gɛnen kaasɛ ɔbono maŋ baa kii tɔgɛ ilaa nyɛnyɛn iko kyu lii me so ayaa abono so.
39 Mas Jesus respondeu:
40 I kya nyiile yɛɛ ɔbono ɔŋ kya sɔɔ akyɔɔlɛ de aye mɔ, ɔ yelɛ aye-gɛmara ne.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Ibono fɛ kya son me, Kirisito, mɔ so ne ɔko gi sa fɛye ba‑a nkyu nunsɛ mɔ, n kya tɔgɛ fɛye gɛsintin, kaasɛ mɔ maŋ wɔra imɔ too nkyu dɔ giyan. Wurubuaarɛ ntɛɛla gi dɛ sa mɔ.
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 “Ɔbono, mɔ, ɔ laa yɛgɛ apiipii abono mɛ sɔɔ me gyi mɔ dɔ ɔko gisɔɔgyi giꞌ koso me so mɔ, nengyene fɛɛ mɛ kyu gibui belɛ ŋminde kyaga de kaasɛ ɔbono gibɔ ne mɛ too mɔ wɔra apoo dɔ mɔ, i tɛsɛ i bɔ.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 — ausente —
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 “Nengyene fo-ginsi gi kya yɛgɛ fo-gisɔɔgyi giꞌ koso me so mɔ, lɔgedɛ gimɔ lɛɛ fuɛ. I boran yɛɛ foꞌ kyu ginsi kolon kpaa kyena Wurubuaarɛ gɛwuragyi mɔ dɔ don ibono Wurubuaarɛ laa kyu fo‑rɛ fo-ansi anyɔ too wɔra ɔgya dɔ mɔ.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Nno berɛ i don gɛsinkpan so gibiinaa de gɛkyan gbaa bun.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 “Ɔgya laa fuo ɔkamaasɛ. Ɔbono ɔ loo lii mɔ, i laa lɔrɔ mɔ fɛɛ gɛnɔɔbono nfɔlɛ gi kya lɔrɔ ipɔ mɔ.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Nfɔlɛ gi bo kon. Nengyene fɛɛ nfɔlɛ gi ta nmɔ-ɔkon mɔ, nnɛ ne fɛ laa wɔra nmɔ de giꞌ kii wɔra ɔkon? Iŋ bo sɛi fɛ laa taalɛ wɔra. Imɔso fɛꞌ wɔra fɛɛ nfɔlɛ sa abara de fɛꞌ nyɛ gisen yuuli kyu kyena.”
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.