Marcos 6

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu gi lii gɛnen ɔsowolɛ ɔbono so kpe mɔ-gɛwi. Mɔ-akasɛbo mɔ mɛ buu mɔ kpe.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 I fo gɛkɛ kyoolasɛ mɔ, Yesu gi yii gɛsɛ ɔ kya nyiile asa ilaa mɔmɔ-gikyangbon dɔ. Asa abono mɛ bo nno mɔ mɛ nyaakyɔ. Mɛ nu mɔ-ilaa nyiilesɛ mɔ, i dɛ mɔmɔ-gɛnɔ. Mɛ san mɛ kya taasɛ yɛɛ, “Fonɛ ne ɔdɛ gi nyɛ imɔ idɛ pɛwu lii? Fonɛ ne ɔ nyɛ ɔlaako ginyi gidɛ lii? Nnɛ so nnɛ so ne ɔ kya nyɛ wɔra amunale ilaa gɛnen?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Iŋ gyɛ mɔ ne n gyɛ kaafenta mɔ? Iŋ gyɛ mɔ-nyi ne n gyɛ Mariya? Iŋ gyɛ mɔ-tedɛana ne n gyɛ Gyeemesi, Gyosɛfo, Gyudasɛ de Simon? Iŋ gyɛ aye‑rɛ mɔ-pikyiiana ne n tɛ gɛrɛ?” Yesu mɛŋ gyɛ isafo sa mɔmɔ so mɔ, mɛ mɛŋ kyule nu mɔ asɛ.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Yesu gi wu gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Wurubuaarɛ ikalan ɔtɔgɛbo kya gyi ginsi gɛten kamaasɛ, gɛnen mɔ, mɔ-gɛwi, mɔ gbaa-gbaa gɛten dɔ de mɔ-subuana asɛ wolɛ.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Yesu mɛŋ taalɛ wɔra amunale ilaa ibono i kya dɛ gɛnɔ mɔ nfono. O kyu mɔ-abaa gyan daa alɔbo kalɛsɛ ako so ne ɔ kyɛ mɔmɔ.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 I dɛ Yesu gɛnɔ yɛɛ asa mɔ mɛ mɛŋ sɔɔ mɔ gyi.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ɔ terɛ mɔ-akasɛbo gudu anyɔ mɔ, ne o sun mɔmɔ yɛɛ mɛꞌ naa anyɔ-anyɔ kpe isowolɛ so, ne ɔ sa mɔmɔ ɔlon de mɛꞌ taalɛ gya ilaa nyɛnyɛn oduduu kpɛi-kpɛi koso asa so.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Ɔ ka sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛ kya kpe faa, fɛŋ sa fɛꞌ puru sɛi-sɛi keda baa too de fɛye-iyii tugɛsɛ. Fɛŋ sa fɛꞌ puru agyudɔ keda. Fɛ mɛŋꞌ keda atɔ ɔwɔraten. Fɛ mɛŋꞌ puru aterenbi wɔra fɛye-igo ibɔ dɔ.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Fɛŋꞌ sa fɛꞌ suu ngbɛ nnyɔ. Ayaawolɛ berɛ fɛꞌ wɔra.”
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Yesu gi kii tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Gɛten gɛbono dɔ fɛ loo mɔ, fɛꞌ kyena nno kaaborɛ fɛ laa lii ɔsowolɛ ɔbono so.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Nengyene fɛ loo ɔsowolɛ ɔko so ne nno asa mɛ kine mɛ mɛŋ bugi ansi de fɛye abɛɛ mɛ mɛŋ nu fɛye asɛ mɔ, fɛ lii ɔsowolɛ mɔ so mɔ, fɛꞌ kpiisi fɛye-ayaa isɛ yela mɔmɔ. Imɔ ne nan lɛɛ nyiile asa yɛɛ mɛ kine Wurubuaarɛ ɔkalan faa mɔ, gisobiidɛ gi dɛ gi gyoo mɔmɔ.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Gɛsintin mɔ, Yesu akasɛbo gudu anyɔ mɔ mɛ kyon kpaa tɔgɛ sa asa yɛɛ mɛꞌ nu mɔmɔ-nyoro gɛsɛ de mɛꞌ kyɛɛgɛ mɔmɔ-nwɔnsa lii ilaa nyɛnyɛn giwɔra dɔ.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Mɛ kosorɛ ilaa nyɛnyɛn oduduu kpɛi-kpɛi gikyɔ ibono i tɛ asa so mɔ, ne mɛ kyu nfɔ nko kyu nyaa alɔbo sakyɔ, ne mɔmɔ-alɔtɔ a ta.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Wura Hɛrodɛ kee gi nu Yesu ilaa wɔrasɛ mɔ so. I kya nyiile yɛɛ Yesu ginyen gi nu gyan de gɛten kamaasɛ. Ako yɛɛ, “Oloobu Gyɔn ɔbono ɔ naa kyena gyere asa Wurubuaarɛ sagyere mɔ ne. O kyingi lii ibuni dɔ daa so ne ɔ nyɛ ɔlon ɔ kya wɔra ilaa gbaaꞌgbaa ibono i kya dɛ gɛnɔ gɛnen faa.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Ako mɔ mɛ kya sɔɔ akyɔɔlɛ yɛɛ, “Kuaa. Oloobu Ilaagya ne n kii ba.” Abanban mɔ yɛɛ, “Ɔ gyɛ daa Wurubuaarɛ ikalan ɔtɔgɛbo fɛɛ Wurubuaarɛ ikalan atɔgɛbo adedaabo mɔ ɔko.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Wura Hɛrodɛ gi nu Yesu ilaa mɔ mɔ, mɔ-lɛɛ ibono ɔ kya tɔgɛ mɔ ne n gyɛ yɛɛ, “Gyɔn ɔbono nɛ yɛgɛ mɛ ten mɔ-gimu mɔ ne n kii kyingi faa.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Gɛnɔɔbono i ba ne Wura Hɛrodɛ gi yɛgɛ mɛꞌ ten Gyɔn gimu mɔ ne n gyɛ yɛɛ, wura mɔ mɔ-tedɛ Filipo gi dena ɔkyii ɔko, mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Hɛrodiyasɛ, ne Wura Hɛrodɛ gi sɔgɛ ɔkyii mɔ kyu dena.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Gyɔn mɔ gi nu gɛnen mɔ, ɔ kya tɔgɛ wura mɔ yɛɛ, “Fo sɔgɛ fo-tedɛ mɔ-ka faa, iŋ boran. Iŋ dɛ ɔkpa gɛnen.”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Ɔkyii mɔ gi nu yɛɛ Gyɔn kya kyɔɔlɛ mɔ‑rɛ wura mɔ gɛdena mɔ mɔ, ɔ sɔɔ ginyadon de Gyɔn. Imɔso mɔ-kuli wura mɔ gi kpaa keda Gyɔn ŋminde tii de obu. Ɔkyii mɔ gi laarɛ fɛɛ mɛꞌ mɔɔ mɔ; oŋ kii nyɛ.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 I kya nyiile yɛɛ wura mɔ nyi yɛɛ Gyɔn gi lɔrɔ mɔ-nyoro yela ne ɔ kya gyi gɛsintin sa Wurubuaarɛ. Imɔso ɔ selɛ mɔ, ne ɔ mɛŋ yɛgɛ de mɛꞌ mɔɔ mɔ. Ɔ kya kyena nu Gyɔn agyɛbi tɔgɛsɛ mɔ, mɔ-gɛwɔnsa dɔ iŋ kya kyena mɔ ɔkpa kolon. I kii i dɛ mɔ agyɛbi mɔ ginu.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Gɛkɛ gɛdɛ mɔ Wura Hɛrodɛ kya gyi mɔ-gɛkɛ korogɛsɛ gɛsi. Imɔso ɔ da gibaa terɛ mɔ-abelɛnsɛ de mɔ-asogya abelɛnsɛ de Galeli abelɛnsɛ gbaaꞌgbaa yɛɛ mɛꞌ baa gyi gɛkɛ mɔ kpaa mɔ. Gɛnen gɛkɛ gɛbono mɔ i bugi ɔkpa sa Hɛrodiyasɛ de ɔꞌ nyɛ Gyɔn mɔɔ.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Asa mɔ mɛ gyan mɛ kya gyi gɛkɛ belɛ mɔ, Hɛrodiyasɛ mɔ-bi obolonbu ɔko gi lii kyaa tala asa mɔ ansi. Mɔ-gɛkyaa mɔ gɛ wɔra Wura Hɛrodɛ mɔ‑rɛ mɔ-asafo mɔ ɔbolɛ gikyɔ. Imɔso ɔ ka sa obolonbu mɔ yɛɛ, “Ilaa kamaasɛ ibono fo kya laarɛ mɔ, tɔgɛ me, nan kyu sa fo.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 O kii ka sa obolonbu mɔ yɛɛ, “Nengyene fo taasɛ me ne meŋ nyɛ sa fo mɔ, nɛ tɔrɔ ntan. Ba‑a me-gɛsinkpan mɔ de gɛmɔ-asa mɔ gibaafon pɛwu ne fo kya laarɛ mɔ, nan kyu sa fo.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Obolonbu mɔ gi lii kpaa taasɛ mɔ-nyi yɛɛ, “Menɛ ne nꞌ tɔgɛ wura mɔ yɛɛ ɔꞌ sa me?” Ne mɔ-nyi yɛɛ, “Tɔgɛ mɔ yɛɛ Gyɔn ɔbono ɔ gyere asa Wurubuaarɛ sagyere mɔ gimu ne fo kya laarɛ.”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Ayaa abono so mɔ, obolonbu mɔ gi selɛ kpaa tɔgɛ wura mɔ yɛɛ, “N kya laarɛ daa Gyɔn ɔbono ɔ gyere asa Wurubuaarɛ sagyere mɔ gimu tangalan dɔ ayaa adɛ so.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Obolonbu mɔ gi taasɛ gɛnen mɔ, i yɛgɛ Wura Hɛrodɛ gisen dɔ i nyida mɔ. Ɔ ti ka ntan abelɛnsɛ mɔ ansi dɔ so mɔ, mɔ, iŋ kya sa mɔ gikine.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Imɔso ayaa abono so mɔ, o sun mɔ-nten amuana mɔ dɔ ɔko yɛɛ ɔꞌ kpaa kyu Gyɔn gimu ba, ne ɔ kpaa ten mɔ-gimu nfono o tii de obu mɔ,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 ne o kyu gimɔ taga tangalan dɔ kyu bara obolonbu mɔ, ne obolonbu mɔ gi kyu kperɛ mɔ-nyi.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Gyɔn akasɛbo mɔ mɛ nu gɛnen mɔ, mɛ kpaa kyu mɔ-gibuni mɔ kyu kpaa pule.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Yesu akasɛbo mɔ mɛ lii nfono o sun mɔmɔ mɔ ba mɔ, mɛ baa buu ilaa ibono mɛ wɔra mɔ de ibono mɛ nyiile mɔ pɛwu sa mɔ.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Mɛ ba mɔ, asa mɛ kpɛ ma‑a dii ma‑a kpelegɛ mɔmɔ so. Imɔso i yɛgɛ mɛŋ kya nyɛ nyoro de mɛꞌ gyi gbaa. Nfono ne Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ koso de aye-wolɛ aꞌ kpe nfono asa mɛŋ tɛ mɔ de fɛꞌ nyɛ kyoola ŋmaraa.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Ne gɛsintin mɔ, mɛ dii loo mɔmɔ-gikolii dɔ ne mɛ kyon nfono asa mɛŋ bo mɔ.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Mɛ kya kpe mɔ, asa sakyɔ mɛ wu mɔmɔ bii. Imɔso mɛ kuu ɔnangya lii isowolɛ mɔ pɛwu so kyu de gigengen so, ne mɛ gyangbara kpaa gyoo mɔmɔ.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Yesu gi lii gikolii mɔ dɔ yelɛ gigengen mɔ, o wu sakpii belɛ-belɛ ti ɔ yelɛ. O wu mɔmɔ gɛnen mɔ, mɔmɔ-ilaa i wɔra mɔ ayen, i lii fɛɛ mɛ dɛ fɛɛ isandɛ ibono mɛŋ bo ɔkparɛbo. Ne o nyiile mɔmɔ ilaa gikyɔ.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ɔ kya nyiile asa mɔ ilaa ɔ kya kpe mɔ, owi kya ta. Imɔso mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kpaa tɔgɛ mɔ yɛɛ, “Nfono a bo faa, i gyɛ daa ifɛ nsana, ne owi kya ta.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Imɔso lɛɛ asa mɔ ɔkpa de mɛꞌ naa kpe isowolɛ de ndɔɔana nbono gi sindi gɛrɛ mɔ de mɛꞌ kpaa nyɛ agyudɔ sɔɔ gyi.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Yesu gi kisee tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ sa mɔmɔ ilaa iko de mɛꞌ gyi.” Yesu akasɛbo mɔ mɛ taasɛ mɔ yɛɛ, “Aꞌ kyu aterenbi belɛ kyu kpaa sɔɔ bodobodo bara asa adɛ de mɛꞌ gyi?”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Nfono ne Yesu gi taasɛ mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Ibodobodo ifonɛ ne fɛ bo? Fɛꞌ kpaa kerɛ de fɛꞌ baa buu sa me.” Mɛ kpaa kerɛ, ne mɛ baa buu sa mɔ yɛɛ, “A bo daa ibodobodo inun de iken inyɔ.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Nfono ne Yesu gi tɔgɛ yɛɛ asa mɔ pɛwu mɛꞌ kpelegɛ kyena ifɛ bonboli mɔ so akpen-akpen.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Gɛsintin mɔ, mɛ kyena ifɛ mɔ so akpen ako dɔ, ikue inun-inun, de akpen ako mɔ dɔ, ikue-inyɔ de saalaa-saalaa.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Mɛ kyena gɛnen mɔ, Yesu gi puru ibodobodo inun mɔ de iken inyɔ mɔ, ne ɔ diirɛ mɔ-ansi kerɛ soso, o kyu afaala sa Wurubuaarɛ, ne ɔ gbaa ibodobodo mɔ dɔ ne o kyu sa mɔ-akasɛbo mɔ de mɛꞌ kyu sa asa mɔ. Ɔ yɛ iken inyɔ mɔ kee sa asa mɔ pɛwu.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Mɔmɔ pɛwu mɛ gyi kaabo.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Yesu akasɛbo mɔ mɛ koola-koola bodobodo mɔ de iken agyisan mɔ pɛwu mɔ, i bɔla nkeebii gudu nnyɔ.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Anyen abono mɛ saarɛ asa abono mɛ gyi agyudɔ mɔ gɛgyɔnɔ gɛ gyɛ anyen nwɛ ikue-inyɔ de saalaa.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Nfono mɔ, Yesu gi yɛgɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ dii loo gikolii mɔ dɔ de mɛꞌ gyangbara mɔ fara kpe Bɛsayida, gibenbɛ giko mɔ so de mɔ mɔ ɔꞌ lɛɛ sakpii mɔ ɔkpa de ɔꞌ baa tu ɔmɔ.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Yesu gi lɛɛ mɔmɔ-ɔkpa ta mɔ, ɔ dii kpe abii dɔ de ɔꞌ kpaa dalaa.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 I kya bun mɔ, i san Yesu wolɛ gɛsinkpan mɔ so nno yɛgɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ bo gikolii mɔ dɔ mɛ gyan nkyu so mɛ kya kpe. Mɛ ti fo nkyu mɔ nsansana.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Yesu gi wu mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kya yiyɛɛ de gikolii mɔ nkyu mɔ so. I kya nyiile yɛɛ afuu a kya da ken-ken kyu kpe de nfono so mɛ lii de mɔ. Imɔso i yɛgɛ mɛ kya palɛ gikolii mɔ mɛ kya kpon. I baa fo sindi gibaadiikɛ mɔ, Yesu naa nkyu mɔ so ɔ kya kpe de mɔmɔ asɛ. Ɔ kerɛ ansi wɔra fɛɛ ɔ laa kyon mɔmɔ so.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Mɛ wu mɔ ɔ naa nkyu mɔ so ɔ kya ba mɔ, mɛ nyi yɛɛ obuni. Mɛ san mɛ kya saawo.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Mɔmɔ pɛwu mɛ wu mɔ mɔ, i ŋmaa mɔmɔ-asen. Ayaa abono so mɔ, Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ keda nyoro. Me Yesu ne. Fɛŋ sa fɛꞌ selɛ gifuu.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Nfono mɔ ɔ dii loo mɔmɔ asɛ gikolii mɔ dɔ ne afuu mɔ a taa gida yɛgɛ. A taa yɛgɛ gɛnen mɔ, i dɛ mɔmɔ-gɛnɔ gikyɔ kyɔde.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 I kya nyiile yɛɛ gɛnɔɔbono Yesu gi yɛgɛ ibodobodo mɔ iꞌ ŋan mɔ, mɛ mɛŋ ti nu imɔ gɛsɛ. Mɔmɔ-nwɔnsa dɔ iŋ bugi de mɛꞌ bii isa ɔbono ɔnan Yesu gyɛ mɔ.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Mɛ fara ɔbon belɛ mɔ lii kpe gibenbɛ giko mɔ so, Gɛnɛsarɛtɛ gɛsinkpan so, ne mɛ ŋminde mɔmɔ-gikolii mɔ kyaga nfono.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Mɛ kpɛ mɛ kya lii gikolii mɔ dɔ mɔ, asa mɛ wu Yesu bii,
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 imɔso mɛ selɛ gyan de gɛsinkpan mɔ pɛwu mɛ kya sola alɔbo mɔmɔ‑rɛ mɔmɔ-afengen mɛ dɛ ma‑a kpe nfono mɛ kya nu yɛɛ Yesu bo mɔ.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Gɛten kamaasɛ gɛbono Yesu gi kpɛ nyɛ loo mɔ, isowolɛ belɛ-belɛ so‑o, nsowolɛbi so‑o, ndɔɔ dɔ‑o, mɛ kya kyu alɔbo kpaa yela sansana, de mɛꞌ kolɛ mɔ yɛɛ ɔꞌ yɛgɛ mɛꞌ yii ba‑a mɔ-gɛgbɛ ginɛbi. Gɛsintin mɔ, ɔkamaasɛ ɔbono ɔ nyɛ yii mɔ-gɛgbɛ mɔ, mɔ-alɔtɔ a kya ta.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.