Marcos 6

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesu gi lii gɛnen ɔsowolɛ ɔbono so kpe mɔ-gɛwi. Mɔ-akasɛbo mɔ mɛ buu mɔ kpe.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 I fo gɛkɛ kyoolasɛ mɔ, Yesu gi yii gɛsɛ ɔ kya nyiile asa ilaa mɔmɔ-gikyangbon dɔ. Asa abono mɛ bo nno mɔ mɛ nyaakyɔ. Mɛ nu mɔ-ilaa nyiilesɛ mɔ, i dɛ mɔmɔ-gɛnɔ. Mɛ san mɛ kya taasɛ yɛɛ, “Fonɛ ne ɔdɛ gi nyɛ imɔ idɛ pɛwu lii? Fonɛ ne ɔ nyɛ ɔlaako ginyi gidɛ lii? Nnɛ so nnɛ so ne ɔ kya nyɛ wɔra amunale ilaa gɛnen?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Iŋ gyɛ mɔ ne n gyɛ kaafenta mɔ? Iŋ gyɛ mɔ-nyi ne n gyɛ Mariya? Iŋ gyɛ mɔ-tedɛana ne n gyɛ Gyeemesi, Gyosɛfo, Gyudasɛ de Simon? Iŋ gyɛ aye‑rɛ mɔ-pikyiiana ne n tɛ gɛrɛ?” Yesu mɛŋ gyɛ isafo sa mɔmɔ so mɔ, mɛ mɛŋ kyule nu mɔ asɛ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Yesu gi wu gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Wurubuaarɛ ikalan ɔtɔgɛbo kya gyi ginsi gɛten kamaasɛ, gɛnen mɔ, mɔ-gɛwi, mɔ gbaa-gbaa gɛten dɔ de mɔ-subuana asɛ wolɛ.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Yesu mɛŋ taalɛ wɔra amunale ilaa ibono i kya dɛ gɛnɔ mɔ nfono. O kyu mɔ-abaa gyan daa alɔbo kalɛsɛ ako so ne ɔ kyɛ mɔmɔ.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 I dɛ Yesu gɛnɔ yɛɛ asa mɔ mɛ mɛŋ sɔɔ mɔ gyi.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Ɔ terɛ mɔ-akasɛbo gudu anyɔ mɔ, ne o sun mɔmɔ yɛɛ mɛꞌ naa anyɔ-anyɔ kpe isowolɛ so, ne ɔ sa mɔmɔ ɔlon de mɛꞌ taalɛ gya ilaa nyɛnyɛn oduduu kpɛi-kpɛi koso asa so.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ɔ ka sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛ kya kpe faa, fɛŋ sa fɛꞌ puru sɛi-sɛi keda baa too de fɛye-iyii tugɛsɛ. Fɛŋ sa fɛꞌ puru agyudɔ keda. Fɛ mɛŋꞌ keda atɔ ɔwɔraten. Fɛ mɛŋꞌ puru aterenbi wɔra fɛye-igo ibɔ dɔ.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Fɛŋꞌ sa fɛꞌ suu ngbɛ nnyɔ. Ayaawolɛ berɛ fɛꞌ wɔra.”
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Yesu gi kii tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Gɛten gɛbono dɔ fɛ loo mɔ, fɛꞌ kyena nno kaaborɛ fɛ laa lii ɔsowolɛ ɔbono so.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Nengyene fɛ loo ɔsowolɛ ɔko so ne nno asa mɛ kine mɛ mɛŋ bugi ansi de fɛye abɛɛ mɛ mɛŋ nu fɛye asɛ mɔ, fɛ lii ɔsowolɛ mɔ so mɔ, fɛꞌ kpiisi fɛye-ayaa isɛ yela mɔmɔ. Imɔ ne nan lɛɛ nyiile asa yɛɛ mɛ kine Wurubuaarɛ ɔkalan faa mɔ, gisobiidɛ gi dɛ gi gyoo mɔmɔ.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Gɛsintin mɔ, Yesu akasɛbo gudu anyɔ mɔ mɛ kyon kpaa tɔgɛ sa asa yɛɛ mɛꞌ nu mɔmɔ-nyoro gɛsɛ de mɛꞌ kyɛɛgɛ mɔmɔ-nwɔnsa lii ilaa nyɛnyɛn giwɔra dɔ.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Mɛ kosorɛ ilaa nyɛnyɛn oduduu kpɛi-kpɛi gikyɔ ibono i tɛ asa so mɔ, ne mɛ kyu nfɔ nko kyu nyaa alɔbo sakyɔ, ne mɔmɔ-alɔtɔ a ta.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Wura Hɛrodɛ kee gi nu Yesu ilaa wɔrasɛ mɔ so. I kya nyiile yɛɛ Yesu ginyen gi nu gyan de gɛten kamaasɛ. Ako yɛɛ, “Oloobu Gyɔn ɔbono ɔ naa kyena gyere asa Wurubuaarɛ sagyere mɔ ne. O kyingi lii ibuni dɔ daa so ne ɔ nyɛ ɔlon ɔ kya wɔra ilaa gbaaꞌgbaa ibono i kya dɛ gɛnɔ gɛnen faa.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Ako mɔ mɛ kya sɔɔ akyɔɔlɛ yɛɛ, “Kuaa. Oloobu Ilaagya ne n kii ba.” Abanban mɔ yɛɛ, “Ɔ gyɛ daa Wurubuaarɛ ikalan ɔtɔgɛbo fɛɛ Wurubuaarɛ ikalan atɔgɛbo adedaabo mɔ ɔko.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Wura Hɛrodɛ gi nu Yesu ilaa mɔ mɔ, mɔ-lɛɛ ibono ɔ kya tɔgɛ mɔ ne n gyɛ yɛɛ, “Gyɔn ɔbono nɛ yɛgɛ mɛ ten mɔ-gimu mɔ ne n kii kyingi faa.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Gɛnɔɔbono i ba ne Wura Hɛrodɛ gi yɛgɛ mɛꞌ ten Gyɔn gimu mɔ ne n gyɛ yɛɛ, wura mɔ mɔ-tedɛ Filipo gi dena ɔkyii ɔko, mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Hɛrodiyasɛ, ne Wura Hɛrodɛ gi sɔgɛ ɔkyii mɔ kyu dena.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Gyɔn mɔ gi nu gɛnen mɔ, ɔ kya tɔgɛ wura mɔ yɛɛ, “Fo sɔgɛ fo-tedɛ mɔ-ka faa, iŋ boran. Iŋ dɛ ɔkpa gɛnen.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Ɔkyii mɔ gi nu yɛɛ Gyɔn kya kyɔɔlɛ mɔ‑rɛ wura mɔ gɛdena mɔ mɔ, ɔ sɔɔ ginyadon de Gyɔn. Imɔso mɔ-kuli wura mɔ gi kpaa keda Gyɔn ŋminde tii de obu. Ɔkyii mɔ gi laarɛ fɛɛ mɛꞌ mɔɔ mɔ; oŋ kii nyɛ.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 I kya nyiile yɛɛ wura mɔ nyi yɛɛ Gyɔn gi lɔrɔ mɔ-nyoro yela ne ɔ kya gyi gɛsintin sa Wurubuaarɛ. Imɔso ɔ selɛ mɔ, ne ɔ mɛŋ yɛgɛ de mɛꞌ mɔɔ mɔ. Ɔ kya kyena nu Gyɔn agyɛbi tɔgɛsɛ mɔ, mɔ-gɛwɔnsa dɔ iŋ kya kyena mɔ ɔkpa kolon. I kii i dɛ mɔ agyɛbi mɔ ginu.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Gɛkɛ gɛdɛ mɔ Wura Hɛrodɛ kya gyi mɔ-gɛkɛ korogɛsɛ gɛsi. Imɔso ɔ da gibaa terɛ mɔ-abelɛnsɛ de mɔ-asogya abelɛnsɛ de Galeli abelɛnsɛ gbaaꞌgbaa yɛɛ mɛꞌ baa gyi gɛkɛ mɔ kpaa mɔ. Gɛnen gɛkɛ gɛbono mɔ i bugi ɔkpa sa Hɛrodiyasɛ de ɔꞌ nyɛ Gyɔn mɔɔ.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Asa mɔ mɛ gyan mɛ kya gyi gɛkɛ belɛ mɔ, Hɛrodiyasɛ mɔ-bi obolonbu ɔko gi lii kyaa tala asa mɔ ansi. Mɔ-gɛkyaa mɔ gɛ wɔra Wura Hɛrodɛ mɔ‑rɛ mɔ-asafo mɔ ɔbolɛ gikyɔ. Imɔso ɔ ka sa obolonbu mɔ yɛɛ, “Ilaa kamaasɛ ibono fo kya laarɛ mɔ, tɔgɛ me, nan kyu sa fo.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 O kii ka sa obolonbu mɔ yɛɛ, “Nengyene fo taasɛ me ne meŋ nyɛ sa fo mɔ, nɛ tɔrɔ ntan. Ba‑a me-gɛsinkpan mɔ de gɛmɔ-asa mɔ gibaafon pɛwu ne fo kya laarɛ mɔ, nan kyu sa fo.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Obolonbu mɔ gi lii kpaa taasɛ mɔ-nyi yɛɛ, “Menɛ ne nꞌ tɔgɛ wura mɔ yɛɛ ɔꞌ sa me?” Ne mɔ-nyi yɛɛ, “Tɔgɛ mɔ yɛɛ Gyɔn ɔbono ɔ gyere asa Wurubuaarɛ sagyere mɔ gimu ne fo kya laarɛ.”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Ayaa abono so mɔ, obolonbu mɔ gi selɛ kpaa tɔgɛ wura mɔ yɛɛ, “N kya laarɛ daa Gyɔn ɔbono ɔ gyere asa Wurubuaarɛ sagyere mɔ gimu tangalan dɔ ayaa adɛ so.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Obolonbu mɔ gi taasɛ gɛnen mɔ, i yɛgɛ Wura Hɛrodɛ gisen dɔ i nyida mɔ. Ɔ ti ka ntan abelɛnsɛ mɔ ansi dɔ so mɔ, mɔ, iŋ kya sa mɔ gikine.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Imɔso ayaa abono so mɔ, o sun mɔ-nten amuana mɔ dɔ ɔko yɛɛ ɔꞌ kpaa kyu Gyɔn gimu ba, ne ɔ kpaa ten mɔ-gimu nfono o tii de obu mɔ,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 ne o kyu gimɔ taga tangalan dɔ kyu bara obolonbu mɔ, ne obolonbu mɔ gi kyu kperɛ mɔ-nyi.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Gyɔn akasɛbo mɔ mɛ nu gɛnen mɔ, mɛ kpaa kyu mɔ-gibuni mɔ kyu kpaa pule.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Yesu akasɛbo mɔ mɛ lii nfono o sun mɔmɔ mɔ ba mɔ, mɛ baa buu ilaa ibono mɛ wɔra mɔ de ibono mɛ nyiile mɔ pɛwu sa mɔ.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Mɛ ba mɔ, asa mɛ kpɛ ma‑a dii ma‑a kpelegɛ mɔmɔ so. Imɔso i yɛgɛ mɛŋ kya nyɛ nyoro de mɛꞌ gyi gbaa. Nfono ne Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ koso de aye-wolɛ aꞌ kpe nfono asa mɛŋ tɛ mɔ de fɛꞌ nyɛ kyoola ŋmaraa.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ne gɛsintin mɔ, mɛ dii loo mɔmɔ-gikolii dɔ ne mɛ kyon nfono asa mɛŋ bo mɔ.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Mɛ kya kpe mɔ, asa sakyɔ mɛ wu mɔmɔ bii. Imɔso mɛ kuu ɔnangya lii isowolɛ mɔ pɛwu so kyu de gigengen so, ne mɛ gyangbara kpaa gyoo mɔmɔ.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Yesu gi lii gikolii mɔ dɔ yelɛ gigengen mɔ, o wu sakpii belɛ-belɛ ti ɔ yelɛ. O wu mɔmɔ gɛnen mɔ, mɔmɔ-ilaa i wɔra mɔ ayen, i lii fɛɛ mɛ dɛ fɛɛ isandɛ ibono mɛŋ bo ɔkparɛbo. Ne o nyiile mɔmɔ ilaa gikyɔ.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ɔ kya nyiile asa mɔ ilaa ɔ kya kpe mɔ, owi kya ta. Imɔso mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kpaa tɔgɛ mɔ yɛɛ, “Nfono a bo faa, i gyɛ daa ifɛ nsana, ne owi kya ta.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Imɔso lɛɛ asa mɔ ɔkpa de mɛꞌ naa kpe isowolɛ de ndɔɔana nbono gi sindi gɛrɛ mɔ de mɛꞌ kpaa nyɛ agyudɔ sɔɔ gyi.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Yesu gi kisee tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ sa mɔmɔ ilaa iko de mɛꞌ gyi.” Yesu akasɛbo mɔ mɛ taasɛ mɔ yɛɛ, “Aꞌ kyu aterenbi belɛ kyu kpaa sɔɔ bodobodo bara asa adɛ de mɛꞌ gyi?”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Nfono ne Yesu gi taasɛ mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Ibodobodo ifonɛ ne fɛ bo? Fɛꞌ kpaa kerɛ de fɛꞌ baa buu sa me.” Mɛ kpaa kerɛ, ne mɛ baa buu sa mɔ yɛɛ, “A bo daa ibodobodo inun de iken inyɔ.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Nfono ne Yesu gi tɔgɛ yɛɛ asa mɔ pɛwu mɛꞌ kpelegɛ kyena ifɛ bonboli mɔ so akpen-akpen.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Gɛsintin mɔ, mɛ kyena ifɛ mɔ so akpen ako dɔ, ikue inun-inun, de akpen ako mɔ dɔ, ikue-inyɔ de saalaa-saalaa.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Mɛ kyena gɛnen mɔ, Yesu gi puru ibodobodo inun mɔ de iken inyɔ mɔ, ne ɔ diirɛ mɔ-ansi kerɛ soso, o kyu afaala sa Wurubuaarɛ, ne ɔ gbaa ibodobodo mɔ dɔ ne o kyu sa mɔ-akasɛbo mɔ de mɛꞌ kyu sa asa mɔ. Ɔ yɛ iken inyɔ mɔ kee sa asa mɔ pɛwu.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Mɔmɔ pɛwu mɛ gyi kaabo.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Yesu akasɛbo mɔ mɛ koola-koola bodobodo mɔ de iken agyisan mɔ pɛwu mɔ, i bɔla nkeebii gudu nnyɔ.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Anyen abono mɛ saarɛ asa abono mɛ gyi agyudɔ mɔ gɛgyɔnɔ gɛ gyɛ anyen nwɛ ikue-inyɔ de saalaa.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Nfono mɔ, Yesu gi yɛgɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ dii loo gikolii mɔ dɔ de mɛꞌ gyangbara mɔ fara kpe Bɛsayida, gibenbɛ giko mɔ so de mɔ mɔ ɔꞌ lɛɛ sakpii mɔ ɔkpa de ɔꞌ baa tu ɔmɔ.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Yesu gi lɛɛ mɔmɔ-ɔkpa ta mɔ, ɔ dii kpe abii dɔ de ɔꞌ kpaa dalaa.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 I kya bun mɔ, i san Yesu wolɛ gɛsinkpan mɔ so nno yɛgɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ bo gikolii mɔ dɔ mɛ gyan nkyu so mɛ kya kpe. Mɛ ti fo nkyu mɔ nsansana.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Yesu gi wu mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kya yiyɛɛ de gikolii mɔ nkyu mɔ so. I kya nyiile yɛɛ afuu a kya da ken-ken kyu kpe de nfono so mɛ lii de mɔ. Imɔso i yɛgɛ mɛ kya palɛ gikolii mɔ mɛ kya kpon. I baa fo sindi gibaadiikɛ mɔ, Yesu naa nkyu mɔ so ɔ kya kpe de mɔmɔ asɛ. Ɔ kerɛ ansi wɔra fɛɛ ɔ laa kyon mɔmɔ so.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Mɛ wu mɔ ɔ naa nkyu mɔ so ɔ kya ba mɔ, mɛ nyi yɛɛ obuni. Mɛ san mɛ kya saawo.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Mɔmɔ pɛwu mɛ wu mɔ mɔ, i ŋmaa mɔmɔ-asen. Ayaa abono so mɔ, Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ keda nyoro. Me Yesu ne. Fɛŋ sa fɛꞌ selɛ gifuu.”
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Nfono mɔ ɔ dii loo mɔmɔ asɛ gikolii mɔ dɔ ne afuu mɔ a taa gida yɛgɛ. A taa yɛgɛ gɛnen mɔ, i dɛ mɔmɔ-gɛnɔ gikyɔ kyɔde.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 I kya nyiile yɛɛ gɛnɔɔbono Yesu gi yɛgɛ ibodobodo mɔ iꞌ ŋan mɔ, mɛ mɛŋ ti nu imɔ gɛsɛ. Mɔmɔ-nwɔnsa dɔ iŋ bugi de mɛꞌ bii isa ɔbono ɔnan Yesu gyɛ mɔ.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Mɛ fara ɔbon belɛ mɔ lii kpe gibenbɛ giko mɔ so, Gɛnɛsarɛtɛ gɛsinkpan so, ne mɛ ŋminde mɔmɔ-gikolii mɔ kyaga nfono.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Mɛ kpɛ mɛ kya lii gikolii mɔ dɔ mɔ, asa mɛ wu Yesu bii,
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 imɔso mɛ selɛ gyan de gɛsinkpan mɔ pɛwu mɛ kya sola alɔbo mɔmɔ‑rɛ mɔmɔ-afengen mɛ dɛ ma‑a kpe nfono mɛ kya nu yɛɛ Yesu bo mɔ.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Gɛten kamaasɛ gɛbono Yesu gi kpɛ nyɛ loo mɔ, isowolɛ belɛ-belɛ so‑o, nsowolɛbi so‑o, ndɔɔ dɔ‑o, mɛ kya kyu alɔbo kpaa yela sansana, de mɛꞌ kolɛ mɔ yɛɛ ɔꞌ yɛgɛ mɛꞌ yii ba‑a mɔ-gɛgbɛ ginɛbi. Gɛsintin mɔ, ɔkamaasɛ ɔbono ɔ nyɛ yii mɔ-gɛgbɛ mɔ, mɔ-alɔtɔ a kya ta.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.