Marcos 14

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 I kya san nkɛ nnyɔ de Gyuda awura mɛꞌ gyi mɔmɔ-Lɛwu Gi Seregɛ Aye So gɛkɛ belɛ de Bodobodo Maadiisɛ Agyiberɛ gɛsi. Gɛnen owi ɔbono mɔ Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de mɔmɔ-nbara aŋmarasɛbo mɛ san mɛ kya laarɛ gɛnɔɔbono mɛ laa ŋara keda Yesu de mɛꞌ mɔɔ mɔ mɔ.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 I kya nyiile yɛɛ mɛ kya tɔgɛ yɛɛ iŋ kaaborɛ mɛꞌ mɔɔ mɔ gɛsi mɔ gigyi dɔ; iŋ gyɛ gɛnen mɔ, i laa naa bara ikɔ.
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Yesu gi kpe Bɛtani ɔsowolɛ so. Ɔ bo nno mɔ, o kpe Simon ɔbono nkana ɔ gyɛ okononbu mɔ gɛwi. Mɛ tɛ mɛ kya gyi mɔ, ɔkyii ɔko gi ba Yesu asɛ ɔ dɛ anuwanterɛ boɔgyalonsɛ ɔko ɔnan. Nadi oyii ilin ne mɛ kyu wɔra mɔ. Ɔ fo Yesu asɛ mɔ, ɔ keda puruntuwa dɛnsɛ ɔbono anuwanterɛ mɔ bo mɔ dɔ mɔ gibɔ kpɛɛdɛ, ne ɔ kyɛɛgɛ anuwanterɛ mɔ worogɛ Yesu gimu so.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Ibono ɔkyii mɔ gi wɔra mɔ i loo asa abono mɛ bo nno mɔ ako. Imɔso mɛ taasɛ abara yɛɛ, “Menɛ n wɔra ne ɔkyii baarɛ gi gyi anuwanterɛ mɔ gyɛrɛbi faa?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Anuwanterɛ baarɛ mɛn wɔra ɔfɛsɛ mɔ, nkana a laa nyɛ aterenbi belɛ de aꞌ kyu yɛ yɛ sa ayenbo!” Imɔso mɛ saalɛ ɔkyii mɔ.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Yesu, mɔ, gi tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Menɛ n wɔra ne fɛ kya nyala ɔkyii mɔ gɛnen? Fɛꞌ taa mɔ yɛgɛ. Ilaa dɛnsɛ ne ɔ wɔra sa me faa.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Ayenbo abono fɛ darɛ faa, mɛ bo fɛye asɛ adaa-adaa. Nengyene fɛ kya laarɛ fɛꞌ wɔra mɔmɔ idɛnsɛ mɔ, fɛ laa taalɛ wɔra sa mɔmɔ aberɛ kamaasɛ. Me berɛ, fɛ maŋ nyɛ me nꞌ kyena fɛye asɛ kpaa lii.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Ɔkyii mɔ gi wɔra ibono ɔ laa taalɛ mɔ sa me. O gyere me yela gyoo me-gipule ne.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Fɛꞌ sɔɔ gibui yela. Gɛsinkpan so gɛten kamaasɛ gɛbono mɛ laa tɔgɛ tɔgɛ Wurubuaarɛ ɔkalan konkonsɛ kyu lii me so mɔ, mɛ laa tɔgɛ ilaa ibono ɔkyii baarɛ gi wɔra sa me faa kee kyu nyingi mɔ.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Imɔ idɛ gɛmara mɔ, Yesu akasɛbo gudu anyɔ mɔ dɔ ɔbono mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Gyudasɛ Isikaayɔtɛ mɔ, gi kpe kpaa wu Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ mɔ, ne ɔ tɔgɛ mɔmɔ yɛɛ ɔ laa kpaa ɔmɔ de mɛꞌ nyɛ Yesu.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Mɛ nu ibono Gyudasɛ gi tɔgɛ mɔ, i wɔra mɔmɔ ɔkon, ne mɛ ka sa mɔ yɛɛ nengyene ɔ taalɛ wɔra gɛnen mɔ, mɛ laa sa mɔ aterenbi. Imɔso ɔ san ɔ kya kerɛ owi ɔbono i laa sa de ɔꞌ yɛgɛ mɛꞌ nyɛ Yesu mɔ.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Bodobodo Maadiisɛ Agyiberɛ gɛkɛ belɛ mɔ gɛ kya yii gɛsɛ mɔ, mɛ kya kyɔɔlɛ isandɛ de mɛꞌ kyu gyi mɔmɔ-Lɛwu Gi Seregɛ Aye So gɛkɛ belɛ. Gɛnen gɛkɛ gɛbono mɔ, Yesu akasɛbo mɔ mɛ baa taasɛ mɔ yɛɛ, “Fonɛ ne fo kya laarɛ aꞌ kpaa kerɛ agyudɔ yela de aꞌ gyi Lɛwu Gi Seregɛ Aye So gɛkɛ belɛ mɔ?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Ne Yesu gi lɛɛ mɔ-akasɛbo anyɔ sun, ne ɔ tɔgɛ mɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ naa loo nten dɔ. Fɛ kya loo mɔ, fɛ laa wu ɔnyen ɔko so nkyu de gɛlɔbi. Fɛꞌ buu mɔ kpaa loo gɛten gɛbono dɔ ɔ laa loo mɔ,
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 de fɛꞌ taasɛ gɛten wura mɔ yɛɛ, ‘Ɔbelɛnsɛ mɔ yɛɛ asafo obu ɔmɔ dɔ ne mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ laa baa kyena de mɛꞌ gyi gɛkɛ belɛ mɔ agyudɔ mɔ?’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Gɛten wura mɔ laa nyiile fɛye soso-lɛɛ obu belɛ ɔko. Ikyenaten de ikamaasɛ i ti i bo nno. Fɛꞌ baala agyudɔ mɔ yela sa aye nno.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Yesu akasɛbo mɔ mɛ kyon kpaa loo nten mɔ dɔ. Gɛsintin mɔ, mɛ wu ibono pɛwu Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ mɔ. Ne mɛ kerɛ Lɛwu Gi Seregɛ Aye So gɛkɛ belɛ mɔ agyudɔ mɔ yela nno.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 I fo gɛdɔɔdɛ mɔ, Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo gudu anyɔ mɔ mɛ kpe nno de mɛꞌ kpaa gyi.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Mɛ kya gyi mɔ, Yesu gi tɔgɛ yɛɛ, “Gɛsintin ne nꞌ kya tɔgɛ mi‑i sa fɛye faa; fɛye dɔ ɔko laa yɛgɛ me-akyobo mɛꞌ nyɛ me. Me‑rɛ kaasɛ ne n kya wɔra abaa gyi.”
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Yesu gi tɔgɛ gɛnen mɔ, i wɔra mɔ-akasɛbo mɔ ayen, ne mɛ san mɛ kya taasɛ mɔ ɔko-ɔko yɛɛ, “Me ne nan wɔra fo gɛnen?”
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Fɛye gudu anyɔ adɛ dɔ ɔko laa yɛgɛ me-akyobo mɛꞌ nyɛ me. Me‑rɛ kaasɛ a kya wɔra abaa gyi lɛpɛ kolon dɔ faa.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 I bo no yɛɛ me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ, nan wuꞌ lɛwu ɔbono ɔnan mɛ wolaa ŋmarasɛ yela Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ dɔ kyu lii me so mɔ. Ɔbono ɔ laa kyu me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ, wɔra me-akyobo abaa dɔ mɔ berɛ, kaasɛ mɔ laako. I mɛŋnan korogɛ mɔ mɔ, i bɔ sa mɔ.”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Mɛ san mɛ kya gyi mɔ, Yesu gi puru bodobodo keda, o kyu afaala sa Wurubuaarɛ, ne ɔ gbaa-gbaa mɔ dɔ kyu sa mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Fɛꞌ sɔɔ de fɛꞌ gyi. Me-nyoro ne.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Ne o puru konkon de nta keda, ne o kyu afaala sa Wurubuaarɛ. O kyu nta mɔ sa mɔ-akasɛbo mɔ, ne mɔmɔ pɛwu mɛ nun kɔɔlɛ.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Ne Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Nta nbono nɛ sa fɛye faa, me-nkalan ne. Nan wuꞌ mɔ, me-nkalan gi laa kyɛɛgɛ fuɛ sa asa sakyɔ de iꞌ yɛgɛ mɔmɔ‑rɛ Wurubuaarɛ mɛꞌ nyɛ wɔra gɛnɔ pobɔrɔ.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Gɛsintin ne n kya tɔgɛ fɛye faa, pɛi ne nan kii nun nta mɔ, gɛnen mɔ, gɛkaabono n tɛ n kya nun nmɔ npobɔrɔ Wurubuaarɛ gɛwuragyi mɔ dɔ mɔ.”
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ gyi ta mɔ, mɛ bii afaala ɔlon sa Wurubuaarɛ, ne mɛ lii kyon Nfɔ Iyii Gibii mɔ so.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Mɛ kya kpe mɔ, Yesu gi tɔgɛ sa mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Fɛye pɛwu fɛ laa selɛ taa me yɛgɛ. I kya nyiile yɛɛ mɛ wolaa ŋmarasɛ me-ilaa yela Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ dɔ yɛɛ,
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Ne Yesu gi kii tɔgɛ yɛɛ, “Nɛ kyingi lii ibuni dɔ mɔ, nan gyangbara fɛye kpe Galeli.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Nfono ne Piita gi tɔgɛ sa Yesu yɛɛ, “Ba‑a asɛnsɛ mɔ pɛwu mɛ laa selɛ taa fo yɛgɛ mɔ, me berɛ, maŋ selɛ taa fo yɛgɛ kpa‑a.”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Yesu gi tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Sɔɔ gibui yela, ndɛ gɛnyɛ gɛdɛ pɛi de ikyaasɛ iꞌ baa folɛ ginyɔ mɔ, fo gbaa ne nan sorogɛ gikpadɔ gisaꞌ yɛɛ fo mɛŋ nyi me.”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Ne Piita gi kii tɔgɛ mɔ ginsi pɛɛrɛ so yɛɛ, “Ba‑a mɛ laa mɔɔ me‑rɛ fo mɔ, maŋ sorogɛ yɛɛ meŋ nyi fo.” Ne akasɛbo sɛnsɛ mɔ mɛ tɔgɛ gɛnen kee.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kpe gɛtɛɛko, mɛ kya terɛ nno yɛɛ Gɛsɛmeni. Mɛ fo nno mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Fɛꞌ kyena gɛrɛ gyoo me de nꞌ kpaa dalaa.”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Ɔ yɛgɛ Piita, Gyeemesi, de Gyɔn berɛ mɛꞌ buu mɔ.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “N kya wuꞌ mi‑i fuɛ. I kya laarɛ de iꞌ mɔɔ me gbaa. Fɛꞌ kyena gɛrɛ de fɛꞌ dii ilaa kamaasɛ ibono i laa ba mɔ.”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Ɔ naa taa mɔmɔ yɛgɛ kpe ansi dɔ ŋmaraa, ne o kyu mɔ-nyoro too gɛsinkpan, ɔ kya dalaa ɔ kya kolɛ Wurubuaarɛ yɛɛ nengyene i laa sa mɔ, ɔꞌ yɛgɛ gɛnen ilaa ibono i kya ba mɔ so faa, iꞌ baa kyon nkan sa mɔ.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 O kii tɔgɛ yɛɛ, “Me-sɛ, sɛi mɛŋ don fo giwɔra. Nengyene fo laa kyule mɔ, nkana yɛgɛ awɔrɔfɔɔ abono a kya ba me so faa aꞌ kyon gibaafon. Nɛ dabɔlɛ kolɛ gɛnen faa, yɛgɛ fo-lɛɛ fo-gɛlaarɛ ne gɛꞌ wɔra. I mɛŋ gyɛ me-lɛɛ gɛlaarɛ.”
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Ɔ dalaa gɛnen mɔ, o kii kpe mɔ-akasɛbo asaꞌ mɔ asɛ. Ɔ baa kpe mɔ, mɛ dɛ ginsi gidɛ. O kyingi mɔmɔ, ne ɔ taasɛ Simon Piita yɛɛ, “Simon, fɛ dɛ daa? Fɛ mɛŋ taalɛ kyena ba‑a ŋmaraa de fɛꞌ dii ilaa ibono i laa ba mɔ?”
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ dii ilaa ibono i laa ba mɔ de fɛꞌ dalaa yɛɛ imɔ iko i mɛŋꞌ nyɛ fɛye penɛ de fɛꞌ wɔra ilaa nyɛnyɛn. Nɛ wu yɛɛ fɛye-asen dɔ berɛ mɔ nkana fɛ kya laarɛ fɛꞌ wɔra me-gɛlaarɛ; fɛye anyamesɛ-lɛɛ ɔlon ne mɛŋ kya taalɛ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 O kii kyon taa mɔmɔ yɛgɛ kpaa dalaa gɛnen gɛdalaa kolon gɛbono kee sa Wurubuaarɛ.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ɔ baa kii kpe mɔ-akasɛbo mɔ asɛ mɔ, mɛ kii dɛ. I lii fɛɛ ginsi gidɛ gi dɛ mɔmɔ. O kyingi ɔmɔ mɔ, mɛ mɛŋ bii ilaa ibono mɛ laa tɔgɛ mɔ.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 — ausente —
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 — ausente —
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Yesu san ɔ kya tɔngɛ mɔ, ayaa abono so mɔ, Gyudasɛ, Yesu akasɛbo gudu anyɔ mɔ dɔ ɔko, gi ba nfono. Sakpii buu mɔ, mɛ dɛ nki de nkpotii. Mɛ lii Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de mɔmɔ-nbara aŋmarasɛbo de mɔmɔ-abelɛnsɛ sɛnsɛ mɔ asɛ.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Gyudasɛ ɔbono ɔ laa kyu Yesu wɔra abelɛnsɛ mɔ abaa dɔ gɛnen mɔ gi wolaa tɔgɛ sa sakpii mɔ yɛɛ, “Ɔbono fɛ wu nɛ faala mɔ da mɔ gya-gya mɔ, mɔ ne. Fɛꞌ keda mɔ de fɛꞌ kparɛ mɔ kpe abelɛnsɛ mɔ asɛ.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Imɔso mɛ kpaa fo nno mɔ, gɛsintin mɔ, Gyudasɛ gi naa kpe Yesu asɛ, ne ɔ terɛ mɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ!” ne ɔ faala mɔ da mɔ gya-gya.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Nfono mɔ sakpii mɔ gi keda Yesu.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Ne Yesu asa abono mɛ bo nfono mɔ dɔ ɔko gi loorɛ mɔ-gɛki lɛɛ, ne ɔ ŋɛɛlɛ dega ɔko giso fuɛ. Dega mɔ wura ne n gyɛ Gyuda awura asunbi alɛɛbo gɛmu.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Nfono ne Yesu gi taasɛ sakpii mɔ yɛɛ, “N gyɛ oyu nyɛnyɛn daa, ne fɛ kyu nki de nkpotii ba de fɛꞌ baa keda me faa?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Iŋ gyɛ me‑rɛ fɛye ne n bo no gɛkɛ kamaasɛ n kya nyiile asa ilaa Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ gikpaara mɔ so? I wonɛ so ne fɛ mɛŋ keda me nno? To. Ɔfaanan ne fɛ laa kyu wɔra me de iꞌ yɛgɛ ilaa ibono mɛ wolaa ŋmarasɛ yela Wurubuaarɛ agyɛbi dɔ mɔ iꞌ nyɛ ba gɛsintin.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Nfono mɔ mɔ-akasɛbo mɔ pɛwu mɛ selɛ taa mɔ yɛgɛ.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Sakpii mɔ dɛ Yesu ɔ kya kpe mɔ, gɛdegabi gɛko berɛ gɛ buu mɔ. Gikuru boɔgyalonsɛ wolɛ ne gɛ bun. Sakpii mɔ gi laarɛ ɔꞌ keda mɔ.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Ne o luu mɔ-nyoro lii gikuru mɔ dɔ sa mɔmɔ selɛ kyon gibolonbukpan.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Mɛ kparɛ Yesu kpe Gyuda awura asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ gɛwi, ne Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de mɔmɔ-nbara aŋmarasɛbo de mɔmɔ-abelɛnsɛ sɛnsɛ abono mɛ kya gyi nbɛlɛ mɔ pɛwu mɛ baa gyanꞌ.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Mɛ dɛ Yesu mɛ kya kpe gɛnen mɔ, Piita gi buu mɔmɔ giyaa-giyaa kpaa loo asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ gikpaara mɔ so. Ɔ loo nno mɔ, o sii kyena saarɛ asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ ngbɛ awura dɔ, mɛ tɛ mɛ kya wolɛ ɔgya.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Mɛ kya gyi Yesu nbɛlɛ mɔ, Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de nbɛlɛ agyibo mɔ pɛwu mɛ kya laarɛ ilaa ibono mɛ laa nyɛ yelɛ imɔ so kyu bun Yesu gipuɛɛ de mɛꞌ nyɛ mɔɔ mɔ mɔ. Mɛ mɛŋ kya nyɛ.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Abono mɛ ten Yesu gɛnɔ mɔ mɛ nyaakyɔ. Mɔmɔ pɛwu nnɔ mɔ gɛŋ wɔra gikolon.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Ako mɛ koso kɛɛ abon gyan mɔ so yɛɛ,
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 “A nu Yesu gi tɔgɛ yɛɛ, ‘Nan boori Wurubuaarɛ ɔson obu baarɛ bun de nꞌ kyu nkɛ nsa yii ɔpobɔrɔ. Anyamesɛ abaa ne mɛ kyu pɔrɔ ɔdɛ; ɔbono nan yii mɔ berɛ, iŋ gyɛ anyamesɛ abaa ne nan kyu yii mɔ.’ ”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Imɔ idɛ gɛnen gbaa mɔ, mɔmɔ abono mɛ tɔgɛ mɔ nnɔ gi mɛŋ wɔra gikolon.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Nfono ne asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ gi koso yelɛ sansana, ne ɔ taasɛ Yesu yɛɛ, “Ibono pɛwu mɛ dɛ ma‑a gyan fo so faa, foŋ bo gɛnɔ lɛɛ?”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 O sii kurun, ɔŋ tɔgɛ sɛi. Nfono ne asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ gi kii taasɛ Yesu yɛɛ, “Fo ne n gyɛ ɔbono Wurubuaarɛ gi wolaa tɔgɛ yɛɛ ɔ laa sun de oꞌ gyi gɛwura mɔ-adɛ so mɔ? Fo-sɛ ne n gyɛ mɔ ɔbono ayenbi pɛwu a kaaborɛ mɔ mɔ?”
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Yesu yɛɛ, “Ɛn, me ne. Ne fɛ laa wu me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ, n tɛ Wurubuaarɛ Ɔlolonbo mɔ gyisɛ gibaa so, n kya gyi gɛwura mɔ asɛ. Nan kyena Wurubuaarɛ awolɛ so kpelegɛ ba gɛsinkpan so.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ gi nu imɔ idɛ mɔ, ɔ biidɛ mɔ-gɛgbɛ kyadɛ de iꞌ lɛɛ nyiile yɛɛ ilaa i ba. Ne ɔ tɔgɛ yɛɛ, “Abelɛnsɛ, ibono ɔ tɔgɛ faa, iŋ don abaa? Ilaa imɔ ne a baa a kya laarɛ de aꞌ baa nu lii mɔ so?
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Fɛ nu gɛnɔɔbono o kyu mɔ-nyoro kɛserɛ de Wurubuaarɛ mɔ, fɛ dɛ nnɛ?” Ɔ taasɛ mɔmɔ gɛnen mɔ, mɔmɔ pɛwu mɛ bun Yesu gipuɛɛ, ne mɛ kyule yɛɛ ɔ kaaborɛ ɔꞌ wɔra ɔmɔɔsɛ.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Nfono mɔ, mɔmɔ ako mɛ too akyɔlɛ bun mɔ. Ne mɛ kyu ilaa iko ŋminde mɔ-ansi, mɛ kya ŋɛ ma‑a ŋɛ mɔ akɔn, ne mɛ kya tɔgɛ mɔ yɛɛ ɔꞌ bii ɔbono ɔ ŋɛ mɔ mɔ. Mɛ kyu mɔ sa asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ ngbɛ awura mɔ, ne mɛ da-da mɔ itan.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Piita san ɔ tɛ gikpaara mɔ so gɛsɛ nno mɔ, asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ obolonbu ɔko gi ba nfono.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 O wu Piita tɛ ɔ kya wolɛ ɔgya. Ɔ kpɛɛlɛ kerɛ mɔ, ne ɔ tɔgɛ yɛɛ, “Fo kee fo‑rɛ Yesu Nasarɛtɛnyen mɔ ne n naa.”
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ne Piita gi sorogɛ yɛɛ, “Meŋ nyi ilaa ibono fo darɛ faa. Meŋ kya nu imɔ gɛsɛ gbaa.” Piita gi tɔgɛ gɛnen ta mɔ, ɔ naa kpe gɛbunono asɛ. [Ayaa abono so mɔ, ikyaasɛ i folɛ.]
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Obolonbu ɔko gi wu Piita ne ɔ tɔgɛ sa abono mɛ bo nfono mɔ yɛɛ, “Ɔnyen baarɛ bo Yesu adɛ mɔ dɔ.”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Piita gi kii sorogɛ imɔ lɛɛ ɔkpa. I kii wɔra ŋmaraa too mɔ, abono mɛ yelɛ nfono mɔ mɛ tɔgɛ sa Piita yɛɛ, “I gyɛ gɛsintin daa. Fo bo Yesu adɛ mɔ dɔ, i lii fɛɛ fo kee fo gyɛ Galelinyen.”
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Ne Piita gi ka sa mɔmɔ yɛɛ, “Nɛ kerɛ fɛɛ Wurubuaarɛ, meŋ nyi ɔnyen ɔbono fɛ darɛ faa. Nengyene abon ne n kya kɛɛ mɔ, me‑rɛ Wurubuaarɛ abaa anyɔ.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ayaa abono so mɔ, ikyaasɛ i folɛ [ginyɔsɛ]. Ne Piita gi nyingi gɛnɔɔbono Yesu gi wolaa tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Ndɛ gɛnyɛ gɛdɛ pɛi de ikyaasɛ i baa folɛ ginyɔsɛ mɔ, fo laa sorogɛ gikpadɔ gisaꞌ yɛɛ fo mɛŋ nyi me.” Piita gi nyingi gɛnen mɔ, ɔ loo osuten.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.