Marcos 14
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs ACF
1 I kya san nkɛ nnyɔ de Gyuda awura mɛꞌ gyi mɔmɔ-Lɛwu Gi Seregɛ Aye So gɛkɛ belɛ de Bodobodo Maadiisɛ Agyiberɛ gɛsi. Gɛnen owi ɔbono mɔ Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de mɔmɔ-nbara aŋmarasɛbo mɛ san mɛ kya laarɛ gɛnɔɔbono mɛ laa ŋara keda Yesu de mɛꞌ mɔɔ mɔ mɔ.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 I kya nyiile yɛɛ mɛ kya tɔgɛ yɛɛ iŋ kaaborɛ mɛꞌ mɔɔ mɔ gɛsi mɔ gigyi dɔ; iŋ gyɛ gɛnen mɔ, i laa naa bara ikɔ.
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Yesu gi kpe Bɛtani ɔsowolɛ so. Ɔ bo nno mɔ, o kpe Simon ɔbono nkana ɔ gyɛ okononbu mɔ gɛwi. Mɛ tɛ mɛ kya gyi mɔ, ɔkyii ɔko gi ba Yesu asɛ ɔ dɛ anuwanterɛ boɔgyalonsɛ ɔko ɔnan. Nadi oyii ilin ne mɛ kyu wɔra mɔ. Ɔ fo Yesu asɛ mɔ, ɔ keda puruntuwa dɛnsɛ ɔbono anuwanterɛ mɔ bo mɔ dɔ mɔ gibɔ kpɛɛdɛ, ne ɔ kyɛɛgɛ anuwanterɛ mɔ worogɛ Yesu gimu so.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Ibono ɔkyii mɔ gi wɔra mɔ i loo asa abono mɛ bo nno mɔ ako. Imɔso mɛ taasɛ abara yɛɛ, “Menɛ n wɔra ne ɔkyii baarɛ gi gyi anuwanterɛ mɔ gyɛrɛbi faa?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Anuwanterɛ baarɛ mɛn wɔra ɔfɛsɛ mɔ, nkana a laa nyɛ aterenbi belɛ de aꞌ kyu yɛ yɛ sa ayenbo!” Imɔso mɛ saalɛ ɔkyii mɔ.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Yesu, mɔ, gi tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Menɛ n wɔra ne fɛ kya nyala ɔkyii mɔ gɛnen? Fɛꞌ taa mɔ yɛgɛ. Ilaa dɛnsɛ ne ɔ wɔra sa me faa.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Ayenbo abono fɛ darɛ faa, mɛ bo fɛye asɛ adaa-adaa. Nengyene fɛ kya laarɛ fɛꞌ wɔra mɔmɔ idɛnsɛ mɔ, fɛ laa taalɛ wɔra sa mɔmɔ aberɛ kamaasɛ. Me berɛ, fɛ maŋ nyɛ me nꞌ kyena fɛye asɛ kpaa lii.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ɔkyii mɔ gi wɔra ibono ɔ laa taalɛ mɔ sa me. O gyere me yela gyoo me-gipule ne.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Fɛꞌ sɔɔ gibui yela. Gɛsinkpan so gɛten kamaasɛ gɛbono mɛ laa tɔgɛ tɔgɛ Wurubuaarɛ ɔkalan konkonsɛ kyu lii me so mɔ, mɛ laa tɔgɛ ilaa ibono ɔkyii baarɛ gi wɔra sa me faa kee kyu nyingi mɔ.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Imɔ idɛ gɛmara mɔ, Yesu akasɛbo gudu anyɔ mɔ dɔ ɔbono mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Gyudasɛ Isikaayɔtɛ mɔ, gi kpe kpaa wu Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ mɔ, ne ɔ tɔgɛ mɔmɔ yɛɛ ɔ laa kpaa ɔmɔ de mɛꞌ nyɛ Yesu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Mɛ nu ibono Gyudasɛ gi tɔgɛ mɔ, i wɔra mɔmɔ ɔkon, ne mɛ ka sa mɔ yɛɛ nengyene ɔ taalɛ wɔra gɛnen mɔ, mɛ laa sa mɔ aterenbi. Imɔso ɔ san ɔ kya kerɛ owi ɔbono i laa sa de ɔꞌ yɛgɛ mɛꞌ nyɛ Yesu mɔ.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Bodobodo Maadiisɛ Agyiberɛ gɛkɛ belɛ mɔ gɛ kya yii gɛsɛ mɔ, mɛ kya kyɔɔlɛ isandɛ de mɛꞌ kyu gyi mɔmɔ-Lɛwu Gi Seregɛ Aye So gɛkɛ belɛ. Gɛnen gɛkɛ gɛbono mɔ, Yesu akasɛbo mɔ mɛ baa taasɛ mɔ yɛɛ, “Fonɛ ne fo kya laarɛ aꞌ kpaa kerɛ agyudɔ yela de aꞌ gyi Lɛwu Gi Seregɛ Aye So gɛkɛ belɛ mɔ?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Ne Yesu gi lɛɛ mɔ-akasɛbo anyɔ sun, ne ɔ tɔgɛ mɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ naa loo nten dɔ. Fɛ kya loo mɔ, fɛ laa wu ɔnyen ɔko so nkyu de gɛlɔbi. Fɛꞌ buu mɔ kpaa loo gɛten gɛbono dɔ ɔ laa loo mɔ,
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 de fɛꞌ taasɛ gɛten wura mɔ yɛɛ, ‘Ɔbelɛnsɛ mɔ yɛɛ asafo obu ɔmɔ dɔ ne mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ laa baa kyena de mɛꞌ gyi gɛkɛ belɛ mɔ agyudɔ mɔ?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Gɛten wura mɔ laa nyiile fɛye soso-lɛɛ obu belɛ ɔko. Ikyenaten de ikamaasɛ i ti i bo nno. Fɛꞌ baala agyudɔ mɔ yela sa aye nno.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Yesu akasɛbo mɔ mɛ kyon kpaa loo nten mɔ dɔ. Gɛsintin mɔ, mɛ wu ibono pɛwu Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ mɔ. Ne mɛ kerɛ Lɛwu Gi Seregɛ Aye So gɛkɛ belɛ mɔ agyudɔ mɔ yela nno.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 I fo gɛdɔɔdɛ mɔ, Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo gudu anyɔ mɔ mɛ kpe nno de mɛꞌ kpaa gyi.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Mɛ kya gyi mɔ, Yesu gi tɔgɛ yɛɛ, “Gɛsintin ne nꞌ kya tɔgɛ mi‑i sa fɛye faa; fɛye dɔ ɔko laa yɛgɛ me-akyobo mɛꞌ nyɛ me. Me‑rɛ kaasɛ ne n kya wɔra abaa gyi.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Yesu gi tɔgɛ gɛnen mɔ, i wɔra mɔ-akasɛbo mɔ ayen, ne mɛ san mɛ kya taasɛ mɔ ɔko-ɔko yɛɛ, “Me ne nan wɔra fo gɛnen?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Fɛye gudu anyɔ adɛ dɔ ɔko laa yɛgɛ me-akyobo mɛꞌ nyɛ me. Me‑rɛ kaasɛ a kya wɔra abaa gyi lɛpɛ kolon dɔ faa.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 I bo no yɛɛ me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ, nan wuꞌ lɛwu ɔbono ɔnan mɛ wolaa ŋmarasɛ yela Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ dɔ kyu lii me so mɔ. Ɔbono ɔ laa kyu me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ, wɔra me-akyobo abaa dɔ mɔ berɛ, kaasɛ mɔ laako. I mɛŋnan korogɛ mɔ mɔ, i bɔ sa mɔ.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Mɛ san mɛ kya gyi mɔ, Yesu gi puru bodobodo keda, o kyu afaala sa Wurubuaarɛ, ne ɔ gbaa-gbaa mɔ dɔ kyu sa mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Fɛꞌ sɔɔ de fɛꞌ gyi. Me-nyoro ne.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ne o puru konkon de nta keda, ne o kyu afaala sa Wurubuaarɛ. O kyu nta mɔ sa mɔ-akasɛbo mɔ, ne mɔmɔ pɛwu mɛ nun kɔɔlɛ.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Ne Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Nta nbono nɛ sa fɛye faa, me-nkalan ne. Nan wuꞌ mɔ, me-nkalan gi laa kyɛɛgɛ fuɛ sa asa sakyɔ de iꞌ yɛgɛ mɔmɔ‑rɛ Wurubuaarɛ mɛꞌ nyɛ wɔra gɛnɔ pobɔrɔ.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Gɛsintin ne n kya tɔgɛ fɛye faa, pɛi ne nan kii nun nta mɔ, gɛnen mɔ, gɛkaabono n tɛ n kya nun nmɔ npobɔrɔ Wurubuaarɛ gɛwuragyi mɔ dɔ mɔ.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ gyi ta mɔ, mɛ bii afaala ɔlon sa Wurubuaarɛ, ne mɛ lii kyon Nfɔ Iyii Gibii mɔ so.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Mɛ kya kpe mɔ, Yesu gi tɔgɛ sa mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Fɛye pɛwu fɛ laa selɛ taa me yɛgɛ. I kya nyiile yɛɛ mɛ wolaa ŋmarasɛ me-ilaa yela Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ dɔ yɛɛ,
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Ne Yesu gi kii tɔgɛ yɛɛ, “Nɛ kyingi lii ibuni dɔ mɔ, nan gyangbara fɛye kpe Galeli.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Nfono ne Piita gi tɔgɛ sa Yesu yɛɛ, “Ba‑a asɛnsɛ mɔ pɛwu mɛ laa selɛ taa fo yɛgɛ mɔ, me berɛ, maŋ selɛ taa fo yɛgɛ kpa‑a.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Yesu gi tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Sɔɔ gibui yela, ndɛ gɛnyɛ gɛdɛ pɛi de ikyaasɛ iꞌ baa folɛ ginyɔ mɔ, fo gbaa ne nan sorogɛ gikpadɔ gisaꞌ yɛɛ fo mɛŋ nyi me.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Ne Piita gi kii tɔgɛ mɔ ginsi pɛɛrɛ so yɛɛ, “Ba‑a mɛ laa mɔɔ me‑rɛ fo mɔ, maŋ sorogɛ yɛɛ meŋ nyi fo.” Ne akasɛbo sɛnsɛ mɔ mɛ tɔgɛ gɛnen kee.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Yesu mɔ‑rɛ mɔ-akasɛbo mɔ mɛ kpe gɛtɛɛko, mɛ kya terɛ nno yɛɛ Gɛsɛmeni. Mɛ fo nno mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Fɛꞌ kyena gɛrɛ gyoo me de nꞌ kpaa dalaa.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ɔ yɛgɛ Piita, Gyeemesi, de Gyɔn berɛ mɛꞌ buu mɔ.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 Ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “N kya wuꞌ mi‑i fuɛ. I kya laarɛ de iꞌ mɔɔ me gbaa. Fɛꞌ kyena gɛrɛ de fɛꞌ dii ilaa kamaasɛ ibono i laa ba mɔ.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Ɔ naa taa mɔmɔ yɛgɛ kpe ansi dɔ ŋmaraa, ne o kyu mɔ-nyoro too gɛsinkpan, ɔ kya dalaa ɔ kya kolɛ Wurubuaarɛ yɛɛ nengyene i laa sa mɔ, ɔꞌ yɛgɛ gɛnen ilaa ibono i kya ba mɔ so faa, iꞌ baa kyon nkan sa mɔ.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 O kii tɔgɛ yɛɛ, “Me-sɛ, sɛi mɛŋ don fo giwɔra. Nengyene fo laa kyule mɔ, nkana yɛgɛ awɔrɔfɔɔ abono a kya ba me so faa aꞌ kyon gibaafon. Nɛ dabɔlɛ kolɛ gɛnen faa, yɛgɛ fo-lɛɛ fo-gɛlaarɛ ne gɛꞌ wɔra. I mɛŋ gyɛ me-lɛɛ gɛlaarɛ.”
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Ɔ dalaa gɛnen mɔ, o kii kpe mɔ-akasɛbo asaꞌ mɔ asɛ. Ɔ baa kpe mɔ, mɛ dɛ ginsi gidɛ. O kyingi mɔmɔ, ne ɔ taasɛ Simon Piita yɛɛ, “Simon, fɛ dɛ daa? Fɛ mɛŋ taalɛ kyena ba‑a ŋmaraa de fɛꞌ dii ilaa ibono i laa ba mɔ?”
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ dii ilaa ibono i laa ba mɔ de fɛꞌ dalaa yɛɛ imɔ iko i mɛŋꞌ nyɛ fɛye penɛ de fɛꞌ wɔra ilaa nyɛnyɛn. Nɛ wu yɛɛ fɛye-asen dɔ berɛ mɔ nkana fɛ kya laarɛ fɛꞌ wɔra me-gɛlaarɛ; fɛye anyamesɛ-lɛɛ ɔlon ne mɛŋ kya taalɛ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 O kii kyon taa mɔmɔ yɛgɛ kpaa dalaa gɛnen gɛdalaa kolon gɛbono kee sa Wurubuaarɛ.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ɔ baa kii kpe mɔ-akasɛbo mɔ asɛ mɔ, mɛ kii dɛ. I lii fɛɛ ginsi gidɛ gi dɛ mɔmɔ. O kyingi ɔmɔ mɔ, mɛ mɛŋ bii ilaa ibono mɛ laa tɔgɛ mɔ.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 — ausente —
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 — ausente —
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Yesu san ɔ kya tɔngɛ mɔ, ayaa abono so mɔ, Gyudasɛ, Yesu akasɛbo gudu anyɔ mɔ dɔ ɔko, gi ba nfono. Sakpii buu mɔ, mɛ dɛ nki de nkpotii. Mɛ lii Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de mɔmɔ-nbara aŋmarasɛbo de mɔmɔ-abelɛnsɛ sɛnsɛ mɔ asɛ.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Gyudasɛ ɔbono ɔ laa kyu Yesu wɔra abelɛnsɛ mɔ abaa dɔ gɛnen mɔ gi wolaa tɔgɛ sa sakpii mɔ yɛɛ, “Ɔbono fɛ wu nɛ faala mɔ da mɔ gya-gya mɔ, mɔ ne. Fɛꞌ keda mɔ de fɛꞌ kparɛ mɔ kpe abelɛnsɛ mɔ asɛ.”
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Imɔso mɛ kpaa fo nno mɔ, gɛsintin mɔ, Gyudasɛ gi naa kpe Yesu asɛ, ne ɔ terɛ mɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ!” ne ɔ faala mɔ da mɔ gya-gya.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Nfono mɔ sakpii mɔ gi keda Yesu.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Ne Yesu asa abono mɛ bo nfono mɔ dɔ ɔko gi loorɛ mɔ-gɛki lɛɛ, ne ɔ ŋɛɛlɛ dega ɔko giso fuɛ. Dega mɔ wura ne n gyɛ Gyuda awura asunbi alɛɛbo gɛmu.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Nfono ne Yesu gi taasɛ sakpii mɔ yɛɛ, “N gyɛ oyu nyɛnyɛn daa, ne fɛ kyu nki de nkpotii ba de fɛꞌ baa keda me faa?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Iŋ gyɛ me‑rɛ fɛye ne n bo no gɛkɛ kamaasɛ n kya nyiile asa ilaa Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ gikpaara mɔ so? I wonɛ so ne fɛ mɛŋ keda me nno? To. Ɔfaanan ne fɛ laa kyu wɔra me de iꞌ yɛgɛ ilaa ibono mɛ wolaa ŋmarasɛ yela Wurubuaarɛ agyɛbi dɔ mɔ iꞌ nyɛ ba gɛsintin.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Nfono mɔ mɔ-akasɛbo mɔ pɛwu mɛ selɛ taa mɔ yɛgɛ.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Sakpii mɔ dɛ Yesu ɔ kya kpe mɔ, gɛdegabi gɛko berɛ gɛ buu mɔ. Gikuru boɔgyalonsɛ wolɛ ne gɛ bun. Sakpii mɔ gi laarɛ ɔꞌ keda mɔ.
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 Ne o luu mɔ-nyoro lii gikuru mɔ dɔ sa mɔmɔ selɛ kyon gibolonbukpan.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Mɛ kparɛ Yesu kpe Gyuda awura asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ gɛwi, ne Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de mɔmɔ-nbara aŋmarasɛbo de mɔmɔ-abelɛnsɛ sɛnsɛ abono mɛ kya gyi nbɛlɛ mɔ pɛwu mɛ baa gyanꞌ.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Mɛ dɛ Yesu mɛ kya kpe gɛnen mɔ, Piita gi buu mɔmɔ giyaa-giyaa kpaa loo asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ gikpaara mɔ so. Ɔ loo nno mɔ, o sii kyena saarɛ asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ ngbɛ awura dɔ, mɛ tɛ mɛ kya wolɛ ɔgya.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Mɛ kya gyi Yesu nbɛlɛ mɔ, Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de nbɛlɛ agyibo mɔ pɛwu mɛ kya laarɛ ilaa ibono mɛ laa nyɛ yelɛ imɔ so kyu bun Yesu gipuɛɛ de mɛꞌ nyɛ mɔɔ mɔ mɔ. Mɛ mɛŋ kya nyɛ.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Abono mɛ ten Yesu gɛnɔ mɔ mɛ nyaakyɔ. Mɔmɔ pɛwu nnɔ mɔ gɛŋ wɔra gikolon.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Ako mɛ koso kɛɛ abon gyan mɔ so yɛɛ,
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 “A nu Yesu gi tɔgɛ yɛɛ, ‘Nan boori Wurubuaarɛ ɔson obu baarɛ bun de nꞌ kyu nkɛ nsa yii ɔpobɔrɔ. Anyamesɛ abaa ne mɛ kyu pɔrɔ ɔdɛ; ɔbono nan yii mɔ berɛ, iŋ gyɛ anyamesɛ abaa ne nan kyu yii mɔ.’ ”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Imɔ idɛ gɛnen gbaa mɔ, mɔmɔ abono mɛ tɔgɛ mɔ nnɔ gi mɛŋ wɔra gikolon.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Nfono ne asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ gi koso yelɛ sansana, ne ɔ taasɛ Yesu yɛɛ, “Ibono pɛwu mɛ dɛ ma‑a gyan fo so faa, foŋ bo gɛnɔ lɛɛ?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 O sii kurun, ɔŋ tɔgɛ sɛi. Nfono ne asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ gi kii taasɛ Yesu yɛɛ, “Fo ne n gyɛ ɔbono Wurubuaarɛ gi wolaa tɔgɛ yɛɛ ɔ laa sun de oꞌ gyi gɛwura mɔ-adɛ so mɔ? Fo-sɛ ne n gyɛ mɔ ɔbono ayenbi pɛwu a kaaborɛ mɔ mɔ?”
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Yesu yɛɛ, “Ɛn, me ne. Ne fɛ laa wu me, anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ, n tɛ Wurubuaarɛ Ɔlolonbo mɔ gyisɛ gibaa so, n kya gyi gɛwura mɔ asɛ. Nan kyena Wurubuaarɛ awolɛ so kpelegɛ ba gɛsinkpan so.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ gi nu imɔ idɛ mɔ, ɔ biidɛ mɔ-gɛgbɛ kyadɛ de iꞌ lɛɛ nyiile yɛɛ ilaa i ba. Ne ɔ tɔgɛ yɛɛ, “Abelɛnsɛ, ibono ɔ tɔgɛ faa, iŋ don abaa? Ilaa imɔ ne a baa a kya laarɛ de aꞌ baa nu lii mɔ so?
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Fɛ nu gɛnɔɔbono o kyu mɔ-nyoro kɛserɛ de Wurubuaarɛ mɔ, fɛ dɛ nnɛ?” Ɔ taasɛ mɔmɔ gɛnen mɔ, mɔmɔ pɛwu mɛ bun Yesu gipuɛɛ, ne mɛ kyule yɛɛ ɔ kaaborɛ ɔꞌ wɔra ɔmɔɔsɛ.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Nfono mɔ, mɔmɔ ako mɛ too akyɔlɛ bun mɔ. Ne mɛ kyu ilaa iko ŋminde mɔ-ansi, mɛ kya ŋɛ ma‑a ŋɛ mɔ akɔn, ne mɛ kya tɔgɛ mɔ yɛɛ ɔꞌ bii ɔbono ɔ ŋɛ mɔ mɔ. Mɛ kyu mɔ sa asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ ngbɛ awura mɔ, ne mɛ da-da mɔ itan.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Piita san ɔ tɛ gikpaara mɔ so gɛsɛ nno mɔ, asunbi alɛɛbo gɛmu mɔ obolonbu ɔko gi ba nfono.
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 O wu Piita tɛ ɔ kya wolɛ ɔgya. Ɔ kpɛɛlɛ kerɛ mɔ, ne ɔ tɔgɛ yɛɛ, “Fo kee fo‑rɛ Yesu Nasarɛtɛnyen mɔ ne n naa.”
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ne Piita gi sorogɛ yɛɛ, “Meŋ nyi ilaa ibono fo darɛ faa. Meŋ kya nu imɔ gɛsɛ gbaa.” Piita gi tɔgɛ gɛnen ta mɔ, ɔ naa kpe gɛbunono asɛ. [Ayaa abono so mɔ, ikyaasɛ i folɛ.]
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Obolonbu ɔko gi wu Piita ne ɔ tɔgɛ sa abono mɛ bo nfono mɔ yɛɛ, “Ɔnyen baarɛ bo Yesu adɛ mɔ dɔ.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Piita gi kii sorogɛ imɔ lɛɛ ɔkpa. I kii wɔra ŋmaraa too mɔ, abono mɛ yelɛ nfono mɔ mɛ tɔgɛ sa Piita yɛɛ, “I gyɛ gɛsintin daa. Fo bo Yesu adɛ mɔ dɔ, i lii fɛɛ fo kee fo gyɛ Galelinyen.”
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Ne Piita gi ka sa mɔmɔ yɛɛ, “Nɛ kerɛ fɛɛ Wurubuaarɛ, meŋ nyi ɔnyen ɔbono fɛ darɛ faa. Nengyene abon ne n kya kɛɛ mɔ, me‑rɛ Wurubuaarɛ abaa anyɔ.”
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ayaa abono so mɔ, ikyaasɛ i folɛ [ginyɔsɛ]. Ne Piita gi nyingi gɛnɔɔbono Yesu gi wolaa tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Ndɛ gɛnyɛ gɛdɛ pɛi de ikyaasɛ i baa folɛ ginyɔsɛ mɔ, fo laa sorogɛ gikpadɔ gisaꞌ yɛɛ fo mɛŋ nyi me.” Piita gi nyingi gɛnen mɔ, ɔ loo osuten.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.