Lucas 24

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mɛ pule Yesu mɔ, imɔ Kosida gibaadiikɛ mɔ, akyii mɔ mɛ kyu ibono mɛ kpaa baala yela i dɛ fɛɛ onufuii de piperɛ mɔ kyu kyon kpe Yesu folɛbɔ gɛkyan mɔ asɛ de mɛꞌ kyu imɔ kyu kpaa bɔ mɔ.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Mɛ fo nno mɔ, mɛ wu gibui belɛ gɛbono nkana gi tii folɛbɔ mɔ gɛbunono mɔ gi belen kpe gi dɛ nkan.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Nfono mɔ, mɛ loo folɛbɔ mɔ dɔ. Mɛ loo nno gɛnen mɔ, mɛ mɛŋ wu Wura Yesu gibuni mɔ.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 I wɔra ɔmɔ ya‑a. Mɛ san sii mɛ yelɛ. Mɛ yelɛ mɔ, anyen anyɔ ako mɛ lii tuule mɔmɔ. Mɛ suu ngbɛ, gi kya ŋɛlegi ŋalɛ-ŋalɛ.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 I wɔra akyii mɔ gifuu gikyɔ, ne mɛ kyu mɔmɔ-ansi too gɛsɛ. Nfono mɔ anyen mɔ mɛ taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Menɛ n wɔra ne fɛ ba ibuni opuleten ba fɛ kya laarɛ ɔbono ɔ tɛ de ansi mɔ?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Ɔ mɛŋ bo gɛrɛ. O kyingi lii ibuni dɔ. Fɛꞌ nyingi ilaa ibono ɔ wolaa tɔgɛ fɛye nkɛ nbono ɔ bo fɛye asɛ Galeli gɛsinkpan so mɔ.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Ɔ tɔgɛ fɛye yɛɛ i gyɛ ilaa ibono i laa ba yɛɛ mɛ laa kyu mɔ ɔbono ɔ gyɛ anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ kyu wɔra ilaa nyɛnyɛn awɔrabo abaa dɔ de mɛꞌ da mɔ aŋanbi mada de oyii de oꞌ wuꞌ. Imɔ gɛkɛ sasɛ mɔ, ɔ laa kyingi lii ibuni dɔ.”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Anyen mɔ mɛ tɔgɛ gɛnen ta mɔ, nfono mɔ, akyii mɔ mɛ nyingi yɛɛ Yesu gi naa kyena tɔgɛ ɔmɔ gɛnen ilaa idɛ.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Akyii mɔ mɛ lii opuleten mɔ mɔ, mɛ kyon Yesu isɔɔ gudu ɔko mɔ de mɔ-akasɛbo sɛnsɛ mɔ asɛ, ne mɛ kpaa buu ilaa ibono mɛ kpaa wu nno mɔ pɛwu sa mɔmɔ.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Akyii abono mɛ kpaa buu ilaa idɛ sa Yesu isɔɔ mɔ ne n gyɛ Mariya Magadalakyii de Gyowana de Mariya, Gyeemesi mɔ-nyi. Akyii ako kee mɛ bɔla mɔmɔ so.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Yesu isɔɔ mɔ mɛ nu ilaa ibono akyii mɔ mɛ kpaa wu mɔ, mɛ mɛŋ kyu imɔ kyu wɔra ilaa dɔ; mɛ mɛŋ sɔɔ imɔ gyi. [
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Piita berɛ gi nu gɛnen mɔ, ɔ koso ne o kuu ɔnangya kyon gɛkyan mɔ gɛten. Ɔ fo nno mɔ, o sunge kerɛ folɛbɔ mɔ dɔ, mɔ, o wu daa gikɛlɛlɛ gibono mɛ kyu mili Yesu mɔ wolɛ ne n dɛ. I wɔra mɔ giyan, ne ɔ lii nno san ɔ kya sa imɔ so gɛwɔnsa.]
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Gɛnen gɛkɛ kolon gɛbono mɔ, Yesu akasɛbo mɔ dɔ anyɔ ako mɛ kya kpe ɔsowolɛ ɔko so. Mɛ kya terɛ gɛnen ɔsowolɛ mɔ yɛɛ Imayɔsɛ. Lii Gyɛrusalem kpe nno mɔ, i gyɛ akpaaten sono.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Mɛ kya kpe mɔ, mɛ kya gyi nsingyi kyu lii ilaa ibono pɛwu i ba Yesu so mɔ,
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 ne mɛ kya sa imɔ so gɛwɔnsa. Nfono mɔ, Yesu gbaa-gbaa gi kpaa tu mɔmɔ, ne mɔmɔ pɛwu mɛ san naa dabɔlɛ mɛ kya kpe.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Mɔmɔ‑rɛ mɔ mɛ naa gɛnen mɔ, i lɛɛ mɔmɔ-nwɔnsa, mɛ mɛŋ nyɛ bii mɔ.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Nfono mɔ, Yesu gi taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Menɛ nsingyi ne fɛ naa fɛ kya gyi ne i bo fɛye ayen gɛnen?” Ɔ taasɛ ɔmɔ gɛnen mɔ, mɛ sii yelɛ.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Ne mɔmɔ dɔ ɔbono mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Kulopasɛ mɔ gi lɛɛ gɛnɔ taasɛ mɔ yɛɛ, “Ilaa ibono i ba Gyɛrusalem gɛnen nkɛ nsa ndɛ dɔ faa, imɔso fo-wolɛ ne n gyɛ isafo ɔbono fo mɛŋ ti nu imɔ?”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Yesu gi kisee taasɛ yɛɛ, “Menɛ ilaa?” Ne mɛ lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, “Ilaa ibono i ba Yesu Nasarɛtɛnyen mɔ so mɔ ne a darɛ. Nkana ɔ gyɛ daa Wurubuaarɛ ikalan ɔtɔgɛbo. Wurubuaarɛ gbaa-gbaa de anyamesɛ pɛwu mɛ wu yɛɛ mɔ-ilaa wɔrasɛ de mɔ-ilaa tɔgɛsɛ i bo duduu.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Aye Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de aye-abelɛnsɛ gbaaꞌgbaa mɛ kyu mɔ wɔra abɛyin abaa dɔ yɛɛ ɔꞌ yɛgɛ mɛꞌ mɔɔ mɔ, ne gɛsintin mɔ, mɛ da mɔ aŋanbi oyii so mɔɔ.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 “Aye, mɔ, aye-ansi a gyanꞌ yɛɛ nkana mɔ ne n gyɛ ɔbono ɔ laa lɛɛ aye Isirale awura lii aye-akyobo abaa dɔ de aye-nyoro giꞌ tɔrɔ aye. Mɛ mɔɔ mɔ faa, ndɛ nkɛ nsa ne.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Imɔ idɛ pɛwu gɛmara mɔ, ndɛ mɔ aye-gikpen mɔ dɔ akyii ako mɛ yɛgɛ i wɔra aye ya‑a. I lii fɛɛ gibaadiikɛ mɔ, mɛ koso kpe Yesu gɛkyan mɔ gɛten;
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 mɔ, mɛ mɛŋ wu mɔ-gibuni mɔ. Mɛ kii ba baa tɔgɛ sa aye yɛɛ mɛ kpe mɔ, mɛ wu Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ iko. Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ mɔ mɛ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ Yesu tɛ de ansi.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Aye dɔ ako kee mɛ kpe gɛkyan mɔ gɛten nno. Mɛ kpaa wu fɛɛ gɛnɔɔbono akyii mɔ mɛ baa tɔgɛ mɔ. Mɔmɔ kee mɛ mɛŋ wu mɔ.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Mɛ tɔgɛ gɛnen ta mɔ, Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛ ŋaabaa‑o! Imɔso kookoomenɛ fɛ kya nu ilaa ibono Wurubuaarɛ ikalan atɔgɛbo mɔ mɛ tɔgɛ yela pɛwu faa mɔ, fɛŋ ti sɔɔ imɔ gyi?
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Fɛ mɛŋ nyi yɛɛ i kaaborɛ ɔbono Wurubuaarɛ gi sun yɛɛ oꞌ gyi gɛwura mɔ Wurubuaarɛ adɛ so mɔ oꞌ wu ɔlaawusɛ ɔbono ɔnan pɛi de mɔ-nyisigyi mɔ ɔꞌ lɔɔ yii mɔ-gibaa?”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Nfono mɔ Yesu gi lɛɛ Wurubuaarɛ agyɛbi abono mɛ tɔgɛ kyu naa de mɔ so mɔ gɛsɛ sa mɔmɔ. O yii gɛsɛ lii Mosisi iwolɛ mɔ dɔ kyu kpaa lii Wurubuaarɛ ikalan atɔgɛbo asɛnsɛ mɔ pɛwu-lɛɛ mɔ dɔ.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Mɛ fo ɔsowolɛ ɔbono so mɛ kya kpe mɔ, Yesu gi wɔra fɛɛ mɔ berɛ ɔ kya loo ɔ kya lii daa.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Mɛ wu gɛnen mɔ, mɛ keda mɔ yela yɛɛ, “Owi gi ta. I laa bun fo ɔkpa dɔ. Naa dɛ aye asɛ gɛrɛ.” Mɛ tɔgɛ mɔ gɛnen mɔ, o nu mɔmɔ asɛ.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 I fo owi gyisɛ mɔ, o puru bodobodo ne ɔ faala Wurubuaarɛ ne ɔ gbaa-gbaa bodobodo mɔ dɔ ne o kyu sa mɔmɔ.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Nfono mɔ, mɔmɔ-ansi a bugi ne mɛ bii mɔ kon. Ayaa abono so mɔ, mɛŋ baa wu mɔ.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Mɛ san mɛ kya tɔgɛ ma‑a sa abara yɛɛ, “Nkyɛɛ imɔso ne ɔ kya lɛɛ Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ gɛsɛ ɔ kya sa aye ɔkpa dɔ ne i keda aye-nyoro ne i wɔra aye-asen dɔ ɔkon mɔ.”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Mɛŋ baa wu Yesu gɛnen mɔ, mɛ nyise koso ayaa abono so kii kpe Gyɛrusalem nfono Yesu isɔɔ mɔ mɛ bo mɔ. Mɛ loo nno mɔ, mɛ wu Yesu isɔɔ gudu ɔko mɔ mɔmɔ‑rɛ Yesu akasɛbo ako mɛ koola mɛ tɛ,
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 ne mɛ nu mɛ kya tɔgɛ ma‑a sa abara yɛɛ, “Aye-wura mɔ gi kyingi lii ibuni dɔ gɛsintin. Ɔ lɛɛ mɔ-nyoro nyiile Simon.”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Nfono mɔ, anyen anyɔ mɔ kee mɛ lɛɛ mɔmɔ-lɛɛ ibono mɛ wu mɔ tɔgɛ sa mɔmɔ. Mɛ tɔgɛ ibono i ba ɔkpa dɔ mɔ de gɛnɔɔbono mɔmɔ-wura mɔ gi gbaa gbaa bodobodo dɔ kyu sa mɔmɔ ne mɛ lɔɔ bii mɔ mɔ kee sa mɔmɔ.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Anyɔ mɔ mɛ san mɛ kya tɔgɛ imɔ mɔ, mɛ baa kerɛ mɔ, Wura Yesu gbaa-gbaa ne n yelɛ mɔmɔ dɔ. [Ne ɔ faala ɔmɔ yɛɛ, “Wurubuaarɛ gisen yuuli giꞌ wɔra fɛye-lɛɛ.”]
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Mɛ wu Yesu gɛnen mɔ, i ŋmaa mɔmɔ-gisen ne i wɔra mɔmɔ gifuu. Mɛ nyi yɛɛ obuni.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Nfono mɔ Yesu gi taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Menɛ n wɔra ne i bo fɛye-nwɔnsa dɔ kpada-kpada? Menɛ n wɔra ne fɛ bo akyɔɔlɛ gɛnen?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Fɛꞌ kerɛ me-abaa, de fɛꞌ kerɛ me-ayaa. Me gbaa-gbaa ne. Meŋ gyɛ obuni. Fɛꞌ tabo me de fɛꞌ kerɛ. Obuni mɛŋ bo awuye de nyoro inun fɛɛ me-lɛɛ idɛ.” [
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ɔ tɔgɛ imɔ idɛ mɔ, o kyu mɔ-abaa de mɔ-ayaa kyu nyiile mɔmɔ.]
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Imɔ gɛnen gbaa mɔ, gɛnɔɔbono i wɔra mɔmɔ ɔkon kyɔde so mɔ, i dɛ mɔmɔ fɛɛ i gyɛ daa abon ne i dɛ mɔmɔ-gɛnɔ. Imɔso Yesu gi taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Fɛ bo ilaa gyisɛ iko gɛrɛ?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Ɔ taasɛ gɛnen mɔ, mɛ sa mɔ ɔken.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Ɔ sɔɔ ɔken mɔ ne ɔ wɛ, mɔmɔ pɛwu ansi dɔ nfono.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Nfono ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Ilaa ibonoana fɛ wu i ba me so faa, owi ɔbono n bo fɛye asɛ mɔ, nɛ wolaa tɔgɛ sa fɛye yɛɛ i laa ba gɛsintin fɛɛ gɛnɔɔbono mɛ wolaa ŋmarasɛ yela mɔ. Ilaa ibono i bo Mosisi nbara mɔ dɔ mɔ de ibono Wurubuaarɛ ikalan atɔgɛbo mɔ mɛ yɛgɛ mɛ ŋmarasɛ yela mɔ de ibono i bo Wurubuaarɛ Ilon Ɔwolɛ mɔ dɔ kyu lii me so mɔ pɛwu i kaaborɛ iꞌ ba gɛsintin.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Nfono mɔ ɔ yɛgɛ mɛ nyɛ nu Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ gɛsɛ,
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Mɛ ŋmarasɛ yela Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ dɔ yɛɛ i dɛ sa ɔbono Wurubuaarɛ laa sun de ɔꞌ mɔlɛgɛ mɔ-adɛ mɔ yɛɛ oꞌ wu ɔlaawusɛ lɛwu de imɔ gɛkɛ sasɛ mɔ oꞌ kyingi lii ibuni dɔ.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Mɛ kii ŋmarasɛ yɛɛ asa mɛ laa naa kaasɛ mɔ ginyen dɔ mɛ kya tɔgɛ ɔkamaasɛ yɛɛ ɔꞌ kyɛɛgɛ lii mɔ-ilaa nyɛnyɛn giwɔra dɔ de Wurubuaarɛ oꞌ kyu mɔ-ilaa nyɛnyɛn kyɛɛ mɔ. Mɛ laa tɔgɛ ilaa idɛ sa gɛsinkpan so asa kpɛi-kpɛi pɛwu. Mɛ laa yii gɛsɛ lii daa Gyɛrusalem gɛrɛ.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Fɛye ne n gyɛ abono fɛ wu ilaa ibono nɛ wɔra de ilaa ibono i ba me so mɔ pɛwu de fɛye-ansi. Fɛye ne nan tɔgɛ me-ilaa sa asa de mɛꞌ nu.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Fɛꞌ nu! Nan kyu me-sɛ Wurubuaarɛ ɔlon ɔbono ɔ ka yela sa fɛye mɔ kyu bunge fɛye. Imɔso, fɛꞌ kyena Gyɛrusalem gɛrɛ gyoo gɛnen ɔlon mɔ. Ɔ laa kpelegɛ lii Wurubuaarɛ dɔ baa bun fɛye so.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Yesu gi tɔngɛ sa mɔmɔ ta mɔ, ɔ kparɛ mɔmɔ lii ɔsowolɛ mɔ so. Mɛ kpaa fo sindi Bɛtani mɔ, ɔ diirɛ mɔ-abaa mɔmɔ so ne ɔ kolɛ Wurubuaarɛ ayuule bun ɔmɔ so.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Ɔ san ɔ kya yuule mɔmɔ mɔ, i puru mɔ dii kyon kpe Wurubuaarɛ dɔ taa mɔmɔ yɛgɛ.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Mɛ son Yesu nno, ne mɛ kii kpe Gyɛrusalem de ɔkon belɛ.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Kpɛ kyu lii gɛnen gɛkɛ gɛbono mɔ, mɛ kya kpe Wurubuaarɛ ɔson obu gikpaara mɔ so gɛkɛ kamaasɛ kpaa yen Wurubuaarɛ.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.