Lucas 24
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs ARIB
1 Mɛ pule Yesu mɔ, imɔ Kosida gibaadiikɛ mɔ, akyii mɔ mɛ kyu ibono mɛ kpaa baala yela i dɛ fɛɛ onufuii de piperɛ mɔ kyu kyon kpe Yesu folɛbɔ gɛkyan mɔ asɛ de mɛꞌ kyu imɔ kyu kpaa bɔ mɔ.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Mɛ fo nno mɔ, mɛ wu gibui belɛ gɛbono nkana gi tii folɛbɔ mɔ gɛbunono mɔ gi belen kpe gi dɛ nkan.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Nfono mɔ, mɛ loo folɛbɔ mɔ dɔ. Mɛ loo nno gɛnen mɔ, mɛ mɛŋ wu Wura Yesu gibuni mɔ.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 I wɔra ɔmɔ ya‑a. Mɛ san sii mɛ yelɛ. Mɛ yelɛ mɔ, anyen anyɔ ako mɛ lii tuule mɔmɔ. Mɛ suu ngbɛ, gi kya ŋɛlegi ŋalɛ-ŋalɛ.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 I wɔra akyii mɔ gifuu gikyɔ, ne mɛ kyu mɔmɔ-ansi too gɛsɛ. Nfono mɔ anyen mɔ mɛ taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Menɛ n wɔra ne fɛ ba ibuni opuleten ba fɛ kya laarɛ ɔbono ɔ tɛ de ansi mɔ?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Ɔ mɛŋ bo gɛrɛ. O kyingi lii ibuni dɔ. Fɛꞌ nyingi ilaa ibono ɔ wolaa tɔgɛ fɛye nkɛ nbono ɔ bo fɛye asɛ Galeli gɛsinkpan so mɔ.
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 Ɔ tɔgɛ fɛye yɛɛ i gyɛ ilaa ibono i laa ba yɛɛ mɛ laa kyu mɔ ɔbono ɔ gyɛ anyamesɛ pɛwu mɔmɔ-daa mɔ kyu wɔra ilaa nyɛnyɛn awɔrabo abaa dɔ de mɛꞌ da mɔ aŋanbi mada de oyii de oꞌ wuꞌ. Imɔ gɛkɛ sasɛ mɔ, ɔ laa kyingi lii ibuni dɔ.”
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Anyen mɔ mɛ tɔgɛ gɛnen ta mɔ, nfono mɔ, akyii mɔ mɛ nyingi yɛɛ Yesu gi naa kyena tɔgɛ ɔmɔ gɛnen ilaa idɛ.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Akyii mɔ mɛ lii opuleten mɔ mɔ, mɛ kyon Yesu isɔɔ gudu ɔko mɔ de mɔ-akasɛbo sɛnsɛ mɔ asɛ, ne mɛ kpaa buu ilaa ibono mɛ kpaa wu nno mɔ pɛwu sa mɔmɔ.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Akyii abono mɛ kpaa buu ilaa idɛ sa Yesu isɔɔ mɔ ne n gyɛ Mariya Magadalakyii de Gyowana de Mariya, Gyeemesi mɔ-nyi. Akyii ako kee mɛ bɔla mɔmɔ so.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Yesu isɔɔ mɔ mɛ nu ilaa ibono akyii mɔ mɛ kpaa wu mɔ, mɛ mɛŋ kyu imɔ kyu wɔra ilaa dɔ; mɛ mɛŋ sɔɔ imɔ gyi. [
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Piita berɛ gi nu gɛnen mɔ, ɔ koso ne o kuu ɔnangya kyon gɛkyan mɔ gɛten. Ɔ fo nno mɔ, o sunge kerɛ folɛbɔ mɔ dɔ, mɔ, o wu daa gikɛlɛlɛ gibono mɛ kyu mili Yesu mɔ wolɛ ne n dɛ. I wɔra mɔ giyan, ne ɔ lii nno san ɔ kya sa imɔ so gɛwɔnsa.]
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Gɛnen gɛkɛ kolon gɛbono mɔ, Yesu akasɛbo mɔ dɔ anyɔ ako mɛ kya kpe ɔsowolɛ ɔko so. Mɛ kya terɛ gɛnen ɔsowolɛ mɔ yɛɛ Imayɔsɛ. Lii Gyɛrusalem kpe nno mɔ, i gyɛ akpaaten sono.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Mɛ kya kpe mɔ, mɛ kya gyi nsingyi kyu lii ilaa ibono pɛwu i ba Yesu so mɔ,
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 ne mɛ kya sa imɔ so gɛwɔnsa. Nfono mɔ, Yesu gbaa-gbaa gi kpaa tu mɔmɔ, ne mɔmɔ pɛwu mɛ san naa dabɔlɛ mɛ kya kpe.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Mɔmɔ‑rɛ mɔ mɛ naa gɛnen mɔ, i lɛɛ mɔmɔ-nwɔnsa, mɛ mɛŋ nyɛ bii mɔ.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Nfono mɔ, Yesu gi taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Menɛ nsingyi ne fɛ naa fɛ kya gyi ne i bo fɛye ayen gɛnen?” Ɔ taasɛ ɔmɔ gɛnen mɔ, mɛ sii yelɛ.
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Ne mɔmɔ dɔ ɔbono mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Kulopasɛ mɔ gi lɛɛ gɛnɔ taasɛ mɔ yɛɛ, “Ilaa ibono i ba Gyɛrusalem gɛnen nkɛ nsa ndɛ dɔ faa, imɔso fo-wolɛ ne n gyɛ isafo ɔbono fo mɛŋ ti nu imɔ?”
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Yesu gi kisee taasɛ yɛɛ, “Menɛ ilaa?” Ne mɛ lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, “Ilaa ibono i ba Yesu Nasarɛtɛnyen mɔ so mɔ ne a darɛ. Nkana ɔ gyɛ daa Wurubuaarɛ ikalan ɔtɔgɛbo. Wurubuaarɛ gbaa-gbaa de anyamesɛ pɛwu mɛ wu yɛɛ mɔ-ilaa wɔrasɛ de mɔ-ilaa tɔgɛsɛ i bo duduu.
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Aye Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de aye-abelɛnsɛ gbaaꞌgbaa mɛ kyu mɔ wɔra abɛyin abaa dɔ yɛɛ ɔꞌ yɛgɛ mɛꞌ mɔɔ mɔ, ne gɛsintin mɔ, mɛ da mɔ aŋanbi oyii so mɔɔ.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 “Aye, mɔ, aye-ansi a gyanꞌ yɛɛ nkana mɔ ne n gyɛ ɔbono ɔ laa lɛɛ aye Isirale awura lii aye-akyobo abaa dɔ de aye-nyoro giꞌ tɔrɔ aye. Mɛ mɔɔ mɔ faa, ndɛ nkɛ nsa ne.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Imɔ idɛ pɛwu gɛmara mɔ, ndɛ mɔ aye-gikpen mɔ dɔ akyii ako mɛ yɛgɛ i wɔra aye ya‑a. I lii fɛɛ gibaadiikɛ mɔ, mɛ koso kpe Yesu gɛkyan mɔ gɛten;
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 mɔ, mɛ mɛŋ wu mɔ-gibuni mɔ. Mɛ kii ba baa tɔgɛ sa aye yɛɛ mɛ kpe mɔ, mɛ wu Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ iko. Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ mɔ mɛ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ Yesu tɛ de ansi.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Aye dɔ ako kee mɛ kpe gɛkyan mɔ gɛten nno. Mɛ kpaa wu fɛɛ gɛnɔɔbono akyii mɔ mɛ baa tɔgɛ mɔ. Mɔmɔ kee mɛ mɛŋ wu mɔ.”
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Mɛ tɔgɛ gɛnen ta mɔ, Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛ ŋaabaa‑o! Imɔso kookoomenɛ fɛ kya nu ilaa ibono Wurubuaarɛ ikalan atɔgɛbo mɔ mɛ tɔgɛ yela pɛwu faa mɔ, fɛŋ ti sɔɔ imɔ gyi?
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Fɛ mɛŋ nyi yɛɛ i kaaborɛ ɔbono Wurubuaarɛ gi sun yɛɛ oꞌ gyi gɛwura mɔ Wurubuaarɛ adɛ so mɔ oꞌ wu ɔlaawusɛ ɔbono ɔnan pɛi de mɔ-nyisigyi mɔ ɔꞌ lɔɔ yii mɔ-gibaa?”
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Nfono mɔ Yesu gi lɛɛ Wurubuaarɛ agyɛbi abono mɛ tɔgɛ kyu naa de mɔ so mɔ gɛsɛ sa mɔmɔ. O yii gɛsɛ lii Mosisi iwolɛ mɔ dɔ kyu kpaa lii Wurubuaarɛ ikalan atɔgɛbo asɛnsɛ mɔ pɛwu-lɛɛ mɔ dɔ.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Mɛ fo ɔsowolɛ ɔbono so mɛ kya kpe mɔ, Yesu gi wɔra fɛɛ mɔ berɛ ɔ kya loo ɔ kya lii daa.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Mɛ wu gɛnen mɔ, mɛ keda mɔ yela yɛɛ, “Owi gi ta. I laa bun fo ɔkpa dɔ. Naa dɛ aye asɛ gɛrɛ.” Mɛ tɔgɛ mɔ gɛnen mɔ, o nu mɔmɔ asɛ.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 I fo owi gyisɛ mɔ, o puru bodobodo ne ɔ faala Wurubuaarɛ ne ɔ gbaa-gbaa bodobodo mɔ dɔ ne o kyu sa mɔmɔ.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Nfono mɔ, mɔmɔ-ansi a bugi ne mɛ bii mɔ kon. Ayaa abono so mɔ, mɛŋ baa wu mɔ.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Mɛ san mɛ kya tɔgɛ ma‑a sa abara yɛɛ, “Nkyɛɛ imɔso ne ɔ kya lɛɛ Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ gɛsɛ ɔ kya sa aye ɔkpa dɔ ne i keda aye-nyoro ne i wɔra aye-asen dɔ ɔkon mɔ.”
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Mɛŋ baa wu Yesu gɛnen mɔ, mɛ nyise koso ayaa abono so kii kpe Gyɛrusalem nfono Yesu isɔɔ mɔ mɛ bo mɔ. Mɛ loo nno mɔ, mɛ wu Yesu isɔɔ gudu ɔko mɔ mɔmɔ‑rɛ Yesu akasɛbo ako mɛ koola mɛ tɛ,
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 ne mɛ nu mɛ kya tɔgɛ ma‑a sa abara yɛɛ, “Aye-wura mɔ gi kyingi lii ibuni dɔ gɛsintin. Ɔ lɛɛ mɔ-nyoro nyiile Simon.”
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Nfono mɔ, anyen anyɔ mɔ kee mɛ lɛɛ mɔmɔ-lɛɛ ibono mɛ wu mɔ tɔgɛ sa mɔmɔ. Mɛ tɔgɛ ibono i ba ɔkpa dɔ mɔ de gɛnɔɔbono mɔmɔ-wura mɔ gi gbaa gbaa bodobodo dɔ kyu sa mɔmɔ ne mɛ lɔɔ bii mɔ mɔ kee sa mɔmɔ.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Anyɔ mɔ mɛ san mɛ kya tɔgɛ imɔ mɔ, mɛ baa kerɛ mɔ, Wura Yesu gbaa-gbaa ne n yelɛ mɔmɔ dɔ. [Ne ɔ faala ɔmɔ yɛɛ, “Wurubuaarɛ gisen yuuli giꞌ wɔra fɛye-lɛɛ.”]
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Mɛ wu Yesu gɛnen mɔ, i ŋmaa mɔmɔ-gisen ne i wɔra mɔmɔ gifuu. Mɛ nyi yɛɛ obuni.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Nfono mɔ Yesu gi taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Menɛ n wɔra ne i bo fɛye-nwɔnsa dɔ kpada-kpada? Menɛ n wɔra ne fɛ bo akyɔɔlɛ gɛnen?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Fɛꞌ kerɛ me-abaa, de fɛꞌ kerɛ me-ayaa. Me gbaa-gbaa ne. Meŋ gyɛ obuni. Fɛꞌ tabo me de fɛꞌ kerɛ. Obuni mɛŋ bo awuye de nyoro inun fɛɛ me-lɛɛ idɛ.” [
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Ɔ tɔgɛ imɔ idɛ mɔ, o kyu mɔ-abaa de mɔ-ayaa kyu nyiile mɔmɔ.]
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Imɔ gɛnen gbaa mɔ, gɛnɔɔbono i wɔra mɔmɔ ɔkon kyɔde so mɔ, i dɛ mɔmɔ fɛɛ i gyɛ daa abon ne i dɛ mɔmɔ-gɛnɔ. Imɔso Yesu gi taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Fɛ bo ilaa gyisɛ iko gɛrɛ?”
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ɔ taasɛ gɛnen mɔ, mɛ sa mɔ ɔken.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Ɔ sɔɔ ɔken mɔ ne ɔ wɛ, mɔmɔ pɛwu ansi dɔ nfono.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Nfono ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Ilaa ibonoana fɛ wu i ba me so faa, owi ɔbono n bo fɛye asɛ mɔ, nɛ wolaa tɔgɛ sa fɛye yɛɛ i laa ba gɛsintin fɛɛ gɛnɔɔbono mɛ wolaa ŋmarasɛ yela mɔ. Ilaa ibono i bo Mosisi nbara mɔ dɔ mɔ de ibono Wurubuaarɛ ikalan atɔgɛbo mɔ mɛ yɛgɛ mɛ ŋmarasɛ yela mɔ de ibono i bo Wurubuaarɛ Ilon Ɔwolɛ mɔ dɔ kyu lii me so mɔ pɛwu i kaaborɛ iꞌ ba gɛsintin.”
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Nfono mɔ ɔ yɛgɛ mɛ nyɛ nu Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ gɛsɛ,
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Mɛ ŋmarasɛ yela Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ dɔ yɛɛ i dɛ sa ɔbono Wurubuaarɛ laa sun de ɔꞌ mɔlɛgɛ mɔ-adɛ mɔ yɛɛ oꞌ wu ɔlaawusɛ lɛwu de imɔ gɛkɛ sasɛ mɔ oꞌ kyingi lii ibuni dɔ.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Mɛ kii ŋmarasɛ yɛɛ asa mɛ laa naa kaasɛ mɔ ginyen dɔ mɛ kya tɔgɛ ɔkamaasɛ yɛɛ ɔꞌ kyɛɛgɛ lii mɔ-ilaa nyɛnyɛn giwɔra dɔ de Wurubuaarɛ oꞌ kyu mɔ-ilaa nyɛnyɛn kyɛɛ mɔ. Mɛ laa tɔgɛ ilaa idɛ sa gɛsinkpan so asa kpɛi-kpɛi pɛwu. Mɛ laa yii gɛsɛ lii daa Gyɛrusalem gɛrɛ.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Fɛye ne n gyɛ abono fɛ wu ilaa ibono nɛ wɔra de ilaa ibono i ba me so mɔ pɛwu de fɛye-ansi. Fɛye ne nan tɔgɛ me-ilaa sa asa de mɛꞌ nu.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Fɛꞌ nu! Nan kyu me-sɛ Wurubuaarɛ ɔlon ɔbono ɔ ka yela sa fɛye mɔ kyu bunge fɛye. Imɔso, fɛꞌ kyena Gyɛrusalem gɛrɛ gyoo gɛnen ɔlon mɔ. Ɔ laa kpelegɛ lii Wurubuaarɛ dɔ baa bun fɛye so.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Yesu gi tɔngɛ sa mɔmɔ ta mɔ, ɔ kparɛ mɔmɔ lii ɔsowolɛ mɔ so. Mɛ kpaa fo sindi Bɛtani mɔ, ɔ diirɛ mɔ-abaa mɔmɔ so ne ɔ kolɛ Wurubuaarɛ ayuule bun ɔmɔ so.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Ɔ san ɔ kya yuule mɔmɔ mɔ, i puru mɔ dii kyon kpe Wurubuaarɛ dɔ taa mɔmɔ yɛgɛ.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Mɛ son Yesu nno, ne mɛ kii kpe Gyɛrusalem de ɔkon belɛ.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Kpɛ kyu lii gɛnen gɛkɛ gɛbono mɔ, mɛ kya kpe Wurubuaarɛ ɔson obu gikpaara mɔ so gɛkɛ kamaasɛ kpaa yen Wurubuaarɛ.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.