Lucas 20
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NVI
1 Gɛkɛ gɛdɛ, Yesu kya nyiile asa ilaa ne ɔ kya tɔgɛ Wurubuaarɛ ɔkalan konkonsɛ mɔ Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ gikpaara mɔ so, ne Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de mɔmɔ-nbara aŋmarasɛbo de mɔmɔ-abelɛnsɛ sɛnsɛ ako mɔ mɛ kpe mɔ asɛ,
1 Certo dia, quando Jesus estava ensinando o povo no templo e pregando as boas novas, chegaram-se a ele os chefes dos sacerdotes, juntamente com os mestres da lei e os líderes religiosos,
2 ne mɛ kpaa taasɛ mɔ yɛɛ, “Ilaa ibonoana fo kya wɔra faa mɔ, anɛ ginyen dɔ ne fo kya wɔra imɔ daa? Anɛ ne n sa fo ɔkpa yɛɛ foꞌ wɔra imɔ? Tɔgɛ aye.”
2 e lhe perguntaram: "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu esta autoridade? "
3 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Me kee nan taasɛ fɛye ilaa kolon de fɛꞌ lɛɛ gɛnɔ sa me.
3 Ele respondeu: "Eu também lhes farei uma pergunta: Digam-me:
4 Wurubuaarɛ sagyere ɔbono Gyɔn gi gyere asa mɔ, anɛ ne n sa mɔ ɔkpa? Wurubuaarɛ abɛɛ nyamesɛ? Fɛꞌ lɛɛ gɛnɔ de nꞌ nu.”
4 O batismo de João era do céu, ou dos homens? "
5 Yesu gi taasɛ ɔmɔ gɛnen mɔ, akyɔɔlɛ a tɔrɔ mɔmɔ wolɛ-wolɛ so, ne mɛ tɔgɛ yɛɛ, “Nengyene a kyule sa mɔ yɛɛ Wurubuaarɛ ne n sa Gyɔn gɛnen ɔkpa ɔbono mɔ, ɔ laa taasɛ aye yɛɛ, ne menɛ n wɔra ne a mɛŋ sɔɔ Gyɔn gyi?
5 Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’
6 Ne fɛɛ a kii tɔgɛ yɛɛ nyamesɛ ne n sa Gyɔn gɛnen ɔkpa ɔbono mɔ, asa mɔ pɛwu mɛ laa da aye abui mɔɔ. I lii fɛɛ mɛ nyi yɛɛ Wurubuaarɛ ne n sun Gyɔn ne ɔ gyɛ daa Wurubuaarɛ ikalan ɔtɔgɛbo.”
6 Mas se dissermos: ‘dos homens’, todo o povo nos apedrejará, porque convencidos estão de que João era um profeta".
7 Gɛnen so mɔ mɛ lɛɛ gɛnɔ sa Yesu yɛɛ, “A mɛŋ nyi ɔbono ɔ sa Gyɔn gɛnen ɔkpa ɔbono mɔ.”
7 Assim, responderam: "Não sabemos de onde era".
8 Ne Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛ maŋ tɔgɛ me berɛ mɔ, me kee maŋ tɔgɛ fɛye ɔbono ɔ sa me ɔkpa ne nꞌ kya wɔra ilaa ibono n kya wɔra mɔ.”
8 Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".
9 Ne Yesu gi da gikpalɛ sa abelɛnsɛ mɔ yɛɛ, “Ɔnyen ɔko gi kyena. Ɔ dɔɔ gifɔlɛ giko ndɔɔ. Ɔ dɔɔ ndɔɔ mɔ gɛnen mɔ, o kyu nmɔ wɔra asa ako abaa dɔ yɛɛ mɛꞌ kerɛ nmɔ so sa mɔ de mɔ‑rɛ mɔmɔ mɛꞌ yɛ agyan abono mɛ laa nyɛ mɔ. Ne ɔ koso kpe ɔkpa kpaa kɛɛla.
9 Então Jesus passou a contar ao povo esta parábola: "Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a alguns lavradores e ausentou-se por longo tempo.
10 Gifɔlɛ mɔ abi aberɛ tɛɛsɛ a fo mɔ, ndɔɔ wura mɔ gi sun mɔ-dega ɔko yɛɛ, ɔꞌ kpe mɔ-ndɔɔ akerɛbo mɔ asɛ de mɛꞌ kyu mɔ-lɛɛ ogyiten bara mɔ. Mɔ-dega mɔ gi kpe mɔ, mɔ-ndɔɔ akerɛbo mɔ mɛ daarɛ mɔ, ne mɛ gya mɔ kii abaa gikpan.
10 Na época da colheita, ele enviou um servo aos lavradores, para que lhe entregassem parte do fruto da vinha. Mas os lavradores o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
11 Ndɔɔ wura mɔ gi nu ilaa ibono i ba mɔ, o kii sun mɔ-dega ɔko mɔ-ndɔɔ akerɛbo mɔ asɛ. Ɔbono kee gi kpe mɔ, ndɔɔ akerɛbo mɔ mɛ daarɛ mɔ ne mɛ wɔra mɔ ibono i mɛŋ gyɛ iwɔrasɛ mɔ gya mɔ kii abaa gikpan.
11 Ele mandou outro servo, mas a esse também espancaram e o trataram de maneira humilhante, mandando-o embora de mãos vazias.
12 Ndɔɔ wura mɔ gi sun dega sasɛ. O kpe mɔ, ndɔɔ akerɛbo mɔ mɛ daarɛ ɔbono kee gooli mɔ, ne mɛ too mɔ lii ndɔɔ mɔ dɔ.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram da vinha.
13 Nfono mɔ, ndɔɔ wura mɔ gi taasɛ mɔ-nyoro yɛɛ, ‘Nnɛ ne nan wɔra me-ilaa idɛ ne?’ Ne o kii tɔgɛ sa mɔ-nyoro yɛɛ, ‘Nan sun me gbaa-gbaa me-gisen dɔ obi me-ndɔɔ akerɛbo adɛ asɛ. Mɔ berɛ, nɛ sɔɔ gyi yɛɛ mɛ laa kyu buubuu sa mɔ.’ Gɛsintin mɔ, o sun mɔ-bi mɔ mɔmɔ asɛ.
13 "Então o proprietário da vinha disse: ‘Que farei? Mandarei meu filho amado; quem sabe o respeitarão’.
14 Mɔ-bi mɔ gi kpe mɔ, mɔ, ndɔɔ akerɛbo mɔ mɛ kpɛ da de ginsi wu mɔ mɔ, mɛ tɔgɛ sa abara yɛɛ, ‘Ɔbono ɔ laa gyi mɔ-sɛ atɔ mɔ ne n kya ba faa. Aꞌ mɔɔ mɔ de mɔ-tɔgyi mɔ ɔꞌ nyɛ sii de aye.’
14 "Mas quando os lavradores o viram, combinaram entre si dizendo: ‘Este é o herdeiro. Vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
15 Gɛsintin mɔ, mɛ keda ndɔɔ wura mɔ mɔ-bi mɔ biidɛ lii ndɔɔ mɔ dɔ ne mɛ mɔɔ mɔ.”
15 Assim, lançaram-no fora da vinha e o mataram. "O que lhes fará então o dono da vinha?
16 Nꞌ tɔgɛ sa fɛye yɛɛ ndɔɔ wura mɔ laa kpaa mɔɔ mɔmɔ de oꞌ kyu ndɔɔ mɔ kyu wɔra akerɛbo pobɔrɔ abaa dɔ.” Asa mɔ mɛ nu imɔ idɛ mɔ, mɛ tɔgɛ yɛɛ, “Iŋ sa iꞌ ba gɛnen!”
16 Virá, matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros". Quando o povo ouviu isso, disse: "Que isso nunca aconteça! "
17 Mɛ lɛɛ gɛnɔ gɛnen mɔ, Yesu gi kerɛ ɔmɔ faa yiridididi ne ɔ taasɛ ɔmɔ yɛɛ, “Ne fɛɛ i maŋ ba gɛnen mɔ, i wonɛ so ne mɛ ŋmarasɛ imɔ idɛ yela Wurubuaarɛ agyɛbi dɔ? Mɛ ŋmarasɛ yɛɛ,
17 Jesus olhou fixamente para eles e perguntou: "Então, qual é o significado do que está escrito? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular’.
18 Nyamesɛ kamaasɛ ɔbono
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó".
19 Yesu gi da gikpalɛ mɔ gɛnen mɔ, Gyuda awura nbara aŋmarasɛbo mɔ de mɔmɔ-asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ mɔ mɛ bii yɛɛ mɔmɔ ne ɔ darɛ. Imɔso mɛ laarɛ fɛɛ mɛꞌ keda mɔ gɛnen owi ɔbono. Mɛ kii mɛ selɛ sakpii ɔbono ɔ bo nfono mɔ gifuu.
19 Os mestres da lei e os chefes dos sacerdotes procuravam uma forma de prendê-lo imediatamente, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado essa parábola. Todavia tinham medo do povo.
20 Imɔso abelɛnsɛ abono mɛ kya laarɛ mɛꞌ keda Yesu mɔ mɛ san mɛ kya dii mɔ daa. Mɛ sun asa ako mɔ asɛ yɛɛ mɛꞌ kpaa penɛ fɛɛ mɛ gyɛ gɛsintin awura; nengyene ɔ tɔgɛ ilaa ibono mɛ laa nyɛ yelɛ imɔ so mɔ, de mɛꞌ kyu mɔ wɔra mɔmɔ-abɛyin ɔbelɛnsɛ ɔbono ɔ kya kerɛ mɔmɔ so mɔ abaa dɔ.
20 Pondo-se a vigiá-lo, eles mandaram espiões, que se fingiam justos, para apanhar Jesus em alguma coisa que ele dissesse, de forma que o pudessem entregar ao poder e à autoridade do governador.
21 Imɔso isɔɔ mɔ mɛ kpe Yesu asɛ ne mɛ kpaa too mɔ soso yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, a wu yɛɛ fo kya tɔgɛ ne fo kya nyiile ilaa de iꞌ kyena ɔkpa so. Fo berɛ, fo mɛŋ kya kerɛ nyamesɛ sakyɔ abɛɛ mɔ-nyisigyi ɔbono ɔ bo mɔ de foꞌ buu ɔko don ɔko. Fo kya nyiile asa Wurubuaarɛ ɔkpa daa de iꞌ kyena de Wurubuaarɛ gɛsintin mɔ.
21 Assim, os espiões lhe perguntaram: "Mestre, sabemos que falas e ensinas o que é correto, e que não mostras parcialidade, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade.
22 A dɛ fo giserɛ, tɔgɛ aye, imɔso Rom wura belɛ ɔbono ɔ kya kerɛ aye so ne ɔŋ kya son Wurubuaarɛ mɔ, i dɛ ɔkpa Wurubuaarɛ asɛ yɛɛ aꞌ sɔɔ mɔ-lɛnpoo abɛɛ a mɛŋ sa aꞌ sɔɔ?”
22 É certo pagar imposto a César ou não? "
23 Yesu, mɔ, gi dɛsɛ yɛɛ mɛ kya soo mɔ idoo daa. Ne ɔ tɔgɛ sa ɔmɔ yɛɛ,
23 Ele percebeu a astúcia deles e lhes disse:
24 “Ɔko ɔꞌ lɛɛ aterenbi gibi ba de nꞌ kerɛ.” Gɛsintin mɔ, mɛ kyu aterenbi gibi kyu sa mɔ, ne ɔ taasɛ ɔmɔ yɛɛ, “Anɛ gimu de mɔ-ginyen ne n gyanꞌ aterenbi gibi gidɛ so faa?” Mɛ lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Rom wura belɛ mɔ-lɛɛ.”
24 "Mostrem-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que há nele? "
25 Ne Yesu gi kisee tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “To! Gɛnen berɛ mɔ, ilaa ibono i gyɛ Rom wura belɛ mɔ-lɛɛ mɔ fɛꞌ kyu sa mɔ, ne ibono, mɔ, i gyɛ Wurubuaarɛ-lɛɛ mɔ, fɛꞌ kyu sa Wurubuaarɛ.”
25 "De César", responderam eles. Ele lhes disse: "Portanto, dêem a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus".
26 Gɛnɔɔbono ɔ lɛɛ gɛnɔ sa ɔmɔ mɔ, i dɛ mɔmɔ-gɛnɔ. Mɛ mɛŋ nyɛ ilaa nyɛnyɛn iko lii ilaa ibono ɔ tɔgɛ sansana mɔ de mɛꞌ kyu mɔ wɔra nbɛlɛ dɔ. Imɔso mɛ mɛŋ baa taalɛ tɔgɛ sɛi.
26 E não conseguiram apanhá-lo em nenhuma palavra diante do povo. E, admirados com a sua resposta, ficaram em silêncio.
27 Saadusii gikpen dɔ awura ako kee mɛ ba Yesu asɛ. Saadusii awura adɛ ne n kpɛ mɛ dɛ yɛɛ nengyene nyamesɛ gi wuꞌ mɔ, i ta. Iŋ baa i bo gɛtɛɛko ɔ laa kpaa kyena, ne Wurubuaarɛ maŋ baa kyingi asa gɛkaako.
27 Alguns dos saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se de Jesus com a seguinte questão:
28 Gɛnen asa adɛ mɛ ba Yesu asɛ baa taasɛ mɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, Mosisi gi yela nbara nko sa aye yɛɛ, ‘Nengyene ɔnyen gi wuꞌ taa mɔ-ka yɛgɛ owi ɔbono mɔ-ka mɔ mɛŋ ti korogɛ sa mɔ mɔ, mɔ-daa abɛɛ mɔ-tedɛ oꞌ kyu ɔkyii mɔ lɛɛ gikulaa de mɔ‑rɛ mɔ mɛꞌ korogɛ nbii sa mɔ-kuli ɔbono o wuꞌ mɔ.’
28 "Mestre", disseram eles, "Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
29 To. Owi ɔko dɔ mɔ, ɔnyen ɔko mɔ‑rɛ mɔ-tedɛana asee ne n kyena. Gɛnen ɔnyen baarɛ gi kyu ɔkyii. Mɔ‑rɛ mɔ-ka mɔ mɛŋ korogɛ ne o wuꞌ taa mɔ-ka mɔ yɛgɛ.
29 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
30 Mosisi nbara nbono ɔ yela sa aye mɔ so mɔ, mɔ-gigyaamara mɔ gi kyu ɔkyii mɔ lɛɛ gikulaa. Mɔ‑rɛ ɔkyii mɔ mɛ mɛŋ korogɛ, ne mɔ kee gi wuꞌ taa ɔkyii mɔ yɛgɛ.
30 O segundo
31 Ɔsasɛ mɔ kee gɛnen, ne mɔmɔ anyen sono mɔ pɛwu mɛ dena ɔkyii mɔ gyanꞌ, ne mɛ wuꞌ taa mɔ yɛgɛ. Ɔkyii mɔ mɛŋ korogɛ sa mɔmɔ ɔko‑rɛ ɔko.
31 e o terceiro e depois também os outros casaram-se com ela; e morreram os sete sucessivamente, sem deixar filhos.
32 Laalaalogɛ mɔ, ɔkyii mɔ kee gi wuꞌ.
32 Finalmente morreu também a mulher.
33 To, nengyene Wurubuaarɛ laa kyingi asa mɔ, anɛ ne n bo gɛnen ɔkyii baarɛ gɛkyena pobɔrɔ gɛbono dɔ? I kya nyiile yɛɛ owi ɔbono mɛ tɛ de ansi mɔ, mɔmɔ anyen sono adɛ pɛwu mɛ dena mɔ.”
33 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
34 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Abono mɛ tɛ de ansi mɔ ne n kya dena.
34 Jesus respondeu: "Os filhos desta era casam-se e são dados em casamento,
35 Asa abono Wurubuaarɛ gi wu yɛɛ mɛ kaaborɛ mɛꞌ nyɛ kyena mɔ asɛ ne ɔ laa kyingi mɔmɔ lii ibuni dɔ gɛkaako mɔ, mɔmɔ berɛ, gɛdena gɛŋ baa gɛ bo no sa mɔmɔ.
35 mas os que forem considerados dignos de tomar parte na era que há de vir e na ressurreição dos mortos não se casarão nem serão dados em casamento,
36 Mɛ maŋ baa wuꞌ gɛkaako. Mɔmɔ-gɛkyena gɛ laa wɔra daa fɛɛ Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ-lɛɛ mɔ ɔnan. Mɛ gyɛ Wurubuaarɛ mɔ-biana gɛsintin. I lii fɛɛ Wurubuaarɛ gi kyingi mɔmɔ lii ibuni dɔ.”
36 e não podem mais morrer, pois são como os anjos. São filhos de Deus, visto que são filhos da ressurreição.
37 Ne Yesu gi kii tɔgɛ sa Saadusii awura mɔ yɛɛ, “Fɛ kya sɔɔ akyɔɔlɛ yɛɛ asa mɛ wuꞌ mɔ, iŋ baa i bo gɛtɛɛko mɛ laa kpaa kyena mɔ, aꞌ kerɛ Wurubuaarɛ agyɛbi ɔwolɛ mɔ dɔ de aꞌ kerɛ. Ɔwolɛ mɔ dɔ mɔ, Mosisi gbaaꞌ gi wolaa lɛɛ nyiile aye yɛɛ asa mɛ wuꞌ mɔ, mɛ bo gɛtɛɛko mɛ kya kpaa kyena. O nu Wurubuaarɛ gi tɔngɛ sa mɔ lii giponfɛ giko dɔ ne ɔ ŋmarasɛ agyɛbi mɔ yela yɛɛ,
37 E que os mortos ressuscitam, já Moisés mostrou, no relato da sarça, quando ao Senhor ele chama ‘Deus de Abraão, Deus de Isaque e Deus de Jacó’.
38 Aberɛ abono Wurubuaarɛ gi tɔgɛ gɛnen ilaa idɛ sa Mosisi mɔ, gɛnen asa adɛ mɛ ti wolaa wuꞌ. Ne fɛɛ iloobu idɛ mɛŋ bo gɛtɛɛko daa mɔ, Wurubuaarɛ maŋ tɔgɛ yɛɛ, ‘N gyɛ mɔmɔ-Wurubuaarɛ.’ Nkana ɔ laa tɔgɛ daa yɛɛ, ‘Nɛ naa kyena wɔra mɔmɔ-Wurubuaarɛ yɛgɛ.’ Imɔso Wurubuaarɛ nyi yɛɛ mɛ bo gɛtɛɛko mɛ tɛ.”
38 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos, pois para ele todos vivem".
39 Yesu gi tɔgɛ gɛnen ta mɔ, Gyuda awura nbara aŋmarasɛbo mɔ ako mɛ tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, fo lɛɛ gɛnɔ kanpɛ.”
39 Alguns dos mestres da lei disseram: "Respondeste bem, Mestre! "
40 Kpɛ kyu lii nfono mɔ, ɔko mɛŋ baa taalɛ too Yesu soso kerɛ.
40 E ninguém mais ousava fazer-lhe perguntas.
41 Nfono mɔ, Yesu, mɔ, gi taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Nnɛ so ne ɔkamaasɛ kya tɔgɛ yɛɛ ɔbono Wurubuaarɛ laa sun de oꞌ gyi gɛwura mɔ Wurubuaarɛ adɛ so mɔ laa kisee wɔra daa Wura Deefidi ɔnaanabi?
41 Então Jesus lhes perguntou: "Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Yɛgɛ Deefidi gbaa-gbaa gi ti tɔgɛ kaasɛ mɔ ilaa wolaa yela. Ɔ tɔgɛ Wurubuaarɛ Ilon Ɔwolɛ mɔ dɔ yɛɛ,
42 "O próprio Davi afirma no Livro dos Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita
43 de nꞌ yɛgɛ foꞌ kyise fo-akyobo de fo-ayaa.” ’ ”
43 até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés" ’.
44 Yesu gi kii lɛɛ gɛsɛ yɛɛ, “Imɔso Deefidi kya terɛ kaasɛ yɛɛ, ‘Me-Wura’ faa mɔ, nnɛ so ne ɔ laa kisee wɔra daa Deefidi ɔnaanabi?”
44 Portanto Davi o chama ‘Senhor’. Então, como é que ele pode ser seu filho? "
45 Owi ɔbono asa mɔ pɛwu mɛ kya nu Yesu asɛ mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ,
45 Estando todo o povo a ouvi-lo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Fɛꞌ kerɛ fɛye-nyoro so dɔɔdan de aye Gyuda awura nbara aŋmarasɛbo adɛ. Mɛ kya laarɛ daa ngbɛ belɛ-belɛ gisuu naa asa dɔ. Mɛ kya laarɛ fɛɛ asa mɛꞌ terɛ mɔmɔ yɛɛ ‘Abelɛnsɛ’ de mɛꞌ kyu buubuu faala ɔmɔ sakpii dɔ de ɔkamaasɛ oꞌ wu. Ne fɛɛ mɛ kya kpe mɔmɔ-akyangbon dɔ mɔ, abɛɛ mɛ laa gyi gɛkɛ belɛ mɔ, abelɛnsɛ de anyamesɛ gbaaꞌgbaa ikyenaten ne mɛ kya laarɛ.
46 "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, e gostam muito de receber saudações nas praças e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
47 Mɔmɔ gɛnen asa abono ne n kya kii kudi akyii ikulaabo mɔmɔ‑rɛ mɔmɔ-biana gyi, yɛgɛ mɛ laa dalaa mɔ, mɛ kya dalaa faa bolo-bolo de asa mɛꞌ nyɛ yen mɔmɔ yɛɛ mɔmɔ ne n nyi gɛdalaa. Owi ɔbono Wurubuaarɛ laa gyi mɔmɔ-nbɛlɛ mɔ, mɔmɔ-gisobiidɛ gi laa nyaakyɔ too.”
47 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses homens serão punidos com maior rigor! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.