Lucas 20

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Gɛkɛ gɛdɛ, Yesu kya nyiile asa ilaa ne ɔ kya tɔgɛ Wurubuaarɛ ɔkalan konkonsɛ mɔ Wurubuaarɛ ɔson obu mɔ gikpaara mɔ so, ne Gyuda awura asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ de mɔmɔ-nbara aŋmarasɛbo de mɔmɔ-abelɛnsɛ sɛnsɛ ako mɔ mɛ kpe mɔ asɛ,
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 ne mɛ kpaa taasɛ mɔ yɛɛ, “Ilaa ibonoana fo kya wɔra faa mɔ, anɛ ginyen dɔ ne fo kya wɔra imɔ daa? Anɛ ne n sa fo ɔkpa yɛɛ foꞌ wɔra imɔ? Tɔgɛ aye.”
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Me kee nan taasɛ fɛye ilaa kolon de fɛꞌ lɛɛ gɛnɔ sa me.
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 Wurubuaarɛ sagyere ɔbono Gyɔn gi gyere asa mɔ, anɛ ne n sa mɔ ɔkpa? Wurubuaarɛ abɛɛ nyamesɛ? Fɛꞌ lɛɛ gɛnɔ de nꞌ nu.”
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Yesu gi taasɛ ɔmɔ gɛnen mɔ, akyɔɔlɛ a tɔrɔ mɔmɔ wolɛ-wolɛ so, ne mɛ tɔgɛ yɛɛ, “Nengyene a kyule sa mɔ yɛɛ Wurubuaarɛ ne n sa Gyɔn gɛnen ɔkpa ɔbono mɔ, ɔ laa taasɛ aye yɛɛ, ne menɛ n wɔra ne a mɛŋ sɔɔ Gyɔn gyi?
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Ne fɛɛ a kii tɔgɛ yɛɛ nyamesɛ ne n sa Gyɔn gɛnen ɔkpa ɔbono mɔ, asa mɔ pɛwu mɛ laa da aye abui mɔɔ. I lii fɛɛ mɛ nyi yɛɛ Wurubuaarɛ ne n sun Gyɔn ne ɔ gyɛ daa Wurubuaarɛ ikalan ɔtɔgɛbo.”
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Gɛnen so mɔ mɛ lɛɛ gɛnɔ sa Yesu yɛɛ, “A mɛŋ nyi ɔbono ɔ sa Gyɔn gɛnen ɔkpa ɔbono mɔ.”
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Ne Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛ maŋ tɔgɛ me berɛ mɔ, me kee maŋ tɔgɛ fɛye ɔbono ɔ sa me ɔkpa ne nꞌ kya wɔra ilaa ibono n kya wɔra mɔ.”
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Ne Yesu gi da gikpalɛ sa abelɛnsɛ mɔ yɛɛ, “Ɔnyen ɔko gi kyena. Ɔ dɔɔ gifɔlɛ giko ndɔɔ. Ɔ dɔɔ ndɔɔ mɔ gɛnen mɔ, o kyu nmɔ wɔra asa ako abaa dɔ yɛɛ mɛꞌ kerɛ nmɔ so sa mɔ de mɔ‑rɛ mɔmɔ mɛꞌ yɛ agyan abono mɛ laa nyɛ mɔ. Ne ɔ koso kpe ɔkpa kpaa kɛɛla.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Gifɔlɛ mɔ abi aberɛ tɛɛsɛ a fo mɔ, ndɔɔ wura mɔ gi sun mɔ-dega ɔko yɛɛ, ɔꞌ kpe mɔ-ndɔɔ akerɛbo mɔ asɛ de mɛꞌ kyu mɔ-lɛɛ ogyiten bara mɔ. Mɔ-dega mɔ gi kpe mɔ, mɔ-ndɔɔ akerɛbo mɔ mɛ daarɛ mɔ, ne mɛ gya mɔ kii abaa gikpan.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Ndɔɔ wura mɔ gi nu ilaa ibono i ba mɔ, o kii sun mɔ-dega ɔko mɔ-ndɔɔ akerɛbo mɔ asɛ. Ɔbono kee gi kpe mɔ, ndɔɔ akerɛbo mɔ mɛ daarɛ mɔ ne mɛ wɔra mɔ ibono i mɛŋ gyɛ iwɔrasɛ mɔ gya mɔ kii abaa gikpan.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Ndɔɔ wura mɔ gi sun dega sasɛ. O kpe mɔ, ndɔɔ akerɛbo mɔ mɛ daarɛ ɔbono kee gooli mɔ, ne mɛ too mɔ lii ndɔɔ mɔ dɔ.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 Nfono mɔ, ndɔɔ wura mɔ gi taasɛ mɔ-nyoro yɛɛ, ‘Nnɛ ne nan wɔra me-ilaa idɛ ne?’ Ne o kii tɔgɛ sa mɔ-nyoro yɛɛ, ‘Nan sun me gbaa-gbaa me-gisen dɔ obi me-ndɔɔ akerɛbo adɛ asɛ. Mɔ berɛ, nɛ sɔɔ gyi yɛɛ mɛ laa kyu buubuu sa mɔ.’ Gɛsintin mɔ, o sun mɔ-bi mɔ mɔmɔ asɛ.
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Mɔ-bi mɔ gi kpe mɔ, mɔ, ndɔɔ akerɛbo mɔ mɛ kpɛ da de ginsi wu mɔ mɔ, mɛ tɔgɛ sa abara yɛɛ, ‘Ɔbono ɔ laa gyi mɔ-sɛ atɔ mɔ ne n kya ba faa. Aꞌ mɔɔ mɔ de mɔ-tɔgyi mɔ ɔꞌ nyɛ sii de aye.’
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Gɛsintin mɔ, mɛ keda ndɔɔ wura mɔ mɔ-bi mɔ biidɛ lii ndɔɔ mɔ dɔ ne mɛ mɔɔ mɔ.”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Nꞌ tɔgɛ sa fɛye yɛɛ ndɔɔ wura mɔ laa kpaa mɔɔ mɔmɔ de oꞌ kyu ndɔɔ mɔ kyu wɔra akerɛbo pobɔrɔ abaa dɔ.” Asa mɔ mɛ nu imɔ idɛ mɔ, mɛ tɔgɛ yɛɛ, “Iŋ sa iꞌ ba gɛnen!”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Mɛ lɛɛ gɛnɔ gɛnen mɔ, Yesu gi kerɛ ɔmɔ faa yiridididi ne ɔ taasɛ ɔmɔ yɛɛ, “Ne fɛɛ i maŋ ba gɛnen mɔ, i wonɛ so ne mɛ ŋmarasɛ imɔ idɛ yela Wurubuaarɛ agyɛbi dɔ? Mɛ ŋmarasɛ yɛɛ,
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Nyamesɛ kamaasɛ ɔbono
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Yesu gi da gikpalɛ mɔ gɛnen mɔ, Gyuda awura nbara aŋmarasɛbo mɔ de mɔmɔ-asunbi alɛɛbo abelɛnsɛ mɔ mɛ bii yɛɛ mɔmɔ ne ɔ darɛ. Imɔso mɛ laarɛ fɛɛ mɛꞌ keda mɔ gɛnen owi ɔbono. Mɛ kii mɛ selɛ sakpii ɔbono ɔ bo nfono mɔ gifuu.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Imɔso abelɛnsɛ abono mɛ kya laarɛ mɛꞌ keda Yesu mɔ mɛ san mɛ kya dii mɔ daa. Mɛ sun asa ako mɔ asɛ yɛɛ mɛꞌ kpaa penɛ fɛɛ mɛ gyɛ gɛsintin awura; nengyene ɔ tɔgɛ ilaa ibono mɛ laa nyɛ yelɛ imɔ so mɔ, de mɛꞌ kyu mɔ wɔra mɔmɔ-abɛyin ɔbelɛnsɛ ɔbono ɔ kya kerɛ mɔmɔ so mɔ abaa dɔ.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Imɔso isɔɔ mɔ mɛ kpe Yesu asɛ ne mɛ kpaa too mɔ soso yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, a wu yɛɛ fo kya tɔgɛ ne fo kya nyiile ilaa de iꞌ kyena ɔkpa so. Fo berɛ, fo mɛŋ kya kerɛ nyamesɛ sakyɔ abɛɛ mɔ-nyisigyi ɔbono ɔ bo mɔ de foꞌ buu ɔko don ɔko. Fo kya nyiile asa Wurubuaarɛ ɔkpa daa de iꞌ kyena de Wurubuaarɛ gɛsintin mɔ.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 A dɛ fo giserɛ, tɔgɛ aye, imɔso Rom wura belɛ ɔbono ɔ kya kerɛ aye so ne ɔŋ kya son Wurubuaarɛ mɔ, i dɛ ɔkpa Wurubuaarɛ asɛ yɛɛ aꞌ sɔɔ mɔ-lɛnpoo abɛɛ a mɛŋ sa aꞌ sɔɔ?”
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Yesu, mɔ, gi dɛsɛ yɛɛ mɛ kya soo mɔ idoo daa. Ne ɔ tɔgɛ sa ɔmɔ yɛɛ,
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 “Ɔko ɔꞌ lɛɛ aterenbi gibi ba de nꞌ kerɛ.” Gɛsintin mɔ, mɛ kyu aterenbi gibi kyu sa mɔ, ne ɔ taasɛ ɔmɔ yɛɛ, “Anɛ gimu de mɔ-ginyen ne n gyanꞌ aterenbi gibi gidɛ so faa?” Mɛ lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Rom wura belɛ mɔ-lɛɛ.”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Ne Yesu gi kisee tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “To! Gɛnen berɛ mɔ, ilaa ibono i gyɛ Rom wura belɛ mɔ-lɛɛ mɔ fɛꞌ kyu sa mɔ, ne ibono, mɔ, i gyɛ Wurubuaarɛ-lɛɛ mɔ, fɛꞌ kyu sa Wurubuaarɛ.”
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Gɛnɔɔbono ɔ lɛɛ gɛnɔ sa ɔmɔ mɔ, i dɛ mɔmɔ-gɛnɔ. Mɛ mɛŋ nyɛ ilaa nyɛnyɛn iko lii ilaa ibono ɔ tɔgɛ sansana mɔ de mɛꞌ kyu mɔ wɔra nbɛlɛ dɔ. Imɔso mɛ mɛŋ baa taalɛ tɔgɛ sɛi.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Saadusii gikpen dɔ awura ako kee mɛ ba Yesu asɛ. Saadusii awura adɛ ne n kpɛ mɛ dɛ yɛɛ nengyene nyamesɛ gi wuꞌ mɔ, i ta. Iŋ baa i bo gɛtɛɛko ɔ laa kpaa kyena, ne Wurubuaarɛ maŋ baa kyingi asa gɛkaako.
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 Gɛnen asa adɛ mɛ ba Yesu asɛ baa taasɛ mɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, Mosisi gi yela nbara nko sa aye yɛɛ, ‘Nengyene ɔnyen gi wuꞌ taa mɔ-ka yɛgɛ owi ɔbono mɔ-ka mɔ mɛŋ ti korogɛ sa mɔ mɔ, mɔ-daa abɛɛ mɔ-tedɛ oꞌ kyu ɔkyii mɔ lɛɛ gikulaa de mɔ‑rɛ mɔ mɛꞌ korogɛ nbii sa mɔ-kuli ɔbono o wuꞌ mɔ.’
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 To. Owi ɔko dɔ mɔ, ɔnyen ɔko mɔ‑rɛ mɔ-tedɛana asee ne n kyena. Gɛnen ɔnyen baarɛ gi kyu ɔkyii. Mɔ‑rɛ mɔ-ka mɔ mɛŋ korogɛ ne o wuꞌ taa mɔ-ka mɔ yɛgɛ.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Mosisi nbara nbono ɔ yela sa aye mɔ so mɔ, mɔ-gigyaamara mɔ gi kyu ɔkyii mɔ lɛɛ gikulaa. Mɔ‑rɛ ɔkyii mɔ mɛ mɛŋ korogɛ, ne mɔ kee gi wuꞌ taa ɔkyii mɔ yɛgɛ.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Ɔsasɛ mɔ kee gɛnen, ne mɔmɔ anyen sono mɔ pɛwu mɛ dena ɔkyii mɔ gyanꞌ, ne mɛ wuꞌ taa mɔ yɛgɛ. Ɔkyii mɔ mɛŋ korogɛ sa mɔmɔ ɔko‑rɛ ɔko.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Laalaalogɛ mɔ, ɔkyii mɔ kee gi wuꞌ.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 To, nengyene Wurubuaarɛ laa kyingi asa mɔ, anɛ ne n bo gɛnen ɔkyii baarɛ gɛkyena pobɔrɔ gɛbono dɔ? I kya nyiile yɛɛ owi ɔbono mɛ tɛ de ansi mɔ, mɔmɔ anyen sono adɛ pɛwu mɛ dena mɔ.”
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Yesu gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Abono mɛ tɛ de ansi mɔ ne n kya dena.
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Asa abono Wurubuaarɛ gi wu yɛɛ mɛ kaaborɛ mɛꞌ nyɛ kyena mɔ asɛ ne ɔ laa kyingi mɔmɔ lii ibuni dɔ gɛkaako mɔ, mɔmɔ berɛ, gɛdena gɛŋ baa gɛ bo no sa mɔmɔ.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Mɛ maŋ baa wuꞌ gɛkaako. Mɔmɔ-gɛkyena gɛ laa wɔra daa fɛɛ Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ-lɛɛ mɔ ɔnan. Mɛ gyɛ Wurubuaarɛ mɔ-biana gɛsintin. I lii fɛɛ Wurubuaarɛ gi kyingi mɔmɔ lii ibuni dɔ.”
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ne Yesu gi kii tɔgɛ sa Saadusii awura mɔ yɛɛ, “Fɛ kya sɔɔ akyɔɔlɛ yɛɛ asa mɛ wuꞌ mɔ, iŋ baa i bo gɛtɛɛko mɛ laa kpaa kyena mɔ, aꞌ kerɛ Wurubuaarɛ agyɛbi ɔwolɛ mɔ dɔ de aꞌ kerɛ. Ɔwolɛ mɔ dɔ mɔ, Mosisi gbaaꞌ gi wolaa lɛɛ nyiile aye yɛɛ asa mɛ wuꞌ mɔ, mɛ bo gɛtɛɛko mɛ kya kpaa kyena. O nu Wurubuaarɛ gi tɔngɛ sa mɔ lii giponfɛ giko dɔ ne ɔ ŋmarasɛ agyɛbi mɔ yela yɛɛ,
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Aberɛ abono Wurubuaarɛ gi tɔgɛ gɛnen ilaa idɛ sa Mosisi mɔ, gɛnen asa adɛ mɛ ti wolaa wuꞌ. Ne fɛɛ iloobu idɛ mɛŋ bo gɛtɛɛko daa mɔ, Wurubuaarɛ maŋ tɔgɛ yɛɛ, ‘N gyɛ mɔmɔ-Wurubuaarɛ.’ Nkana ɔ laa tɔgɛ daa yɛɛ, ‘Nɛ naa kyena wɔra mɔmɔ-Wurubuaarɛ yɛgɛ.’ Imɔso Wurubuaarɛ nyi yɛɛ mɛ bo gɛtɛɛko mɛ tɛ.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Yesu gi tɔgɛ gɛnen ta mɔ, Gyuda awura nbara aŋmarasɛbo mɔ ako mɛ tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, fo lɛɛ gɛnɔ kanpɛ.”
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Kpɛ kyu lii nfono mɔ, ɔko mɛŋ baa taalɛ too Yesu soso kerɛ.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Nfono mɔ, Yesu, mɔ, gi taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Nnɛ so ne ɔkamaasɛ kya tɔgɛ yɛɛ ɔbono Wurubuaarɛ laa sun de oꞌ gyi gɛwura mɔ Wurubuaarɛ adɛ so mɔ laa kisee wɔra daa Wura Deefidi ɔnaanabi?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Yɛgɛ Deefidi gbaa-gbaa gi ti tɔgɛ kaasɛ mɔ ilaa wolaa yela. Ɔ tɔgɛ Wurubuaarɛ Ilon Ɔwolɛ mɔ dɔ yɛɛ,
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 de nꞌ yɛgɛ foꞌ kyise fo-akyobo de fo-ayaa.” ’ ”
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 Yesu gi kii lɛɛ gɛsɛ yɛɛ, “Imɔso Deefidi kya terɛ kaasɛ yɛɛ, ‘Me-Wura’ faa mɔ, nnɛ so ne ɔ laa kisee wɔra daa Deefidi ɔnaanabi?”
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Owi ɔbono asa mɔ pɛwu mɛ kya nu Yesu asɛ mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ,
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 “Fɛꞌ kerɛ fɛye-nyoro so dɔɔdan de aye Gyuda awura nbara aŋmarasɛbo adɛ. Mɛ kya laarɛ daa ngbɛ belɛ-belɛ gisuu naa asa dɔ. Mɛ kya laarɛ fɛɛ asa mɛꞌ terɛ mɔmɔ yɛɛ ‘Abelɛnsɛ’ de mɛꞌ kyu buubuu faala ɔmɔ sakpii dɔ de ɔkamaasɛ oꞌ wu. Ne fɛɛ mɛ kya kpe mɔmɔ-akyangbon dɔ mɔ, abɛɛ mɛ laa gyi gɛkɛ belɛ mɔ, abelɛnsɛ de anyamesɛ gbaaꞌgbaa ikyenaten ne mɛ kya laarɛ.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Mɔmɔ gɛnen asa abono ne n kya kii kudi akyii ikulaabo mɔmɔ‑rɛ mɔmɔ-biana gyi, yɛgɛ mɛ laa dalaa mɔ, mɛ kya dalaa faa bolo-bolo de asa mɛꞌ nyɛ yen mɔmɔ yɛɛ mɔmɔ ne n nyi gɛdalaa. Owi ɔbono Wurubuaarɛ laa gyi mɔmɔ-nbɛlɛ mɔ, mɔmɔ-gisobiidɛ gi laa nyaakyɔ too.”
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.