Lucas 16

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu gi da gikpalɛ sa mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Owi ɔko dɔ mɔ aterenbi wura ɔko gi kyena. Ɔ bo dega ɔbono ɔ kya kerɛ mɔ-ilaa so ɔ kya sa mɔ. Owi ɔko dɔ mɔ i ba yɛɛ aterenbi wura mɔ gi nu yɛɛ mɔ-dega mɔ kya gyi mɔ-aterenbi mɔ gyɛrɛbi.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 O nu gɛnen mɔ, ɔ terɛ mɔ-dega mɔ ba mɔ asɛ ne ɔ tɔgɛ mɔ yɛɛ, ‘N kya nu yɛɛ fo kya gyi me gyɛrɛbi. Imɔso meŋ baa mi‑i laarɛ fo yɛɛ foꞌ kerɛ me-ilaa so sa me. Baa buu-buu ilaa ibono fo kya kerɛ imɔ so mɔ gɛgyɔnɔ sa me de foꞌ nyɛ ɔkpa.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 “Mɔ-dega mɔ gi nu gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔ-nyoro yɛɛ, ‘Me-ɔbelɛnsɛ kya gya me ɔ kya lii gɛsun gɛdɛ dɔ ne. Nnɛ ne nan wɔra? Me ne, meŋ bo lon de nꞌ taalɛ wɔra gɛsun bolonsɛ, ne i laa wɔra me ipeeli yɛɛ nꞌ lii kpaa kolɛ pɛi de nꞌ lɔɔ nyɛ gyi.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Nbuo! Nɛ bii ilaa ibono nan wɔra mɔ. Nan wɔra ilaa ibono i laa yɛgɛ nꞌ nyɛ akyɛmenɛ de owi ɔbono me-wura mɔ gi lɛɛ me-ɔkpa mɔ, mɛꞌ nyɛ sɔɔ me kyena mɔmɔ asɛ mɔmɔ-nten-ana dɔ.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 “Dega mɔ gi sa gɛwɔnsa gɛnen ta mɔ, ɔ terɛ asa abono mɛ dɛ mɔ-ɔbelɛnsɛ mɔ akɔ mɔ pɛwu ɔko-ɔko. Ɔ taasɛ ɔgyangbarasɛ mɔ yɛɛ, ‘Nnɛ ne fo dɛ me-ɔbelɛnsɛ gikɔ?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Ɔbono gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, ‘Nfɔ nlɔ gɛwɛ.’ Dega mɔ gi tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, ‘Sɔɔ ɔwolɛ de foꞌ ŋmarasɛ gɛwɛfan yela, imɔ ne n gyɛ fo-gikɔ gibono fɛ laa kɔ mɔ.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 O kii taasɛ ɔnyɔsɛ mɔ yɛɛ, ‘Ne fo‑o fo mɔ de‑e? Nnɛ ne fo dɛ me-ɔbelɛnsɛ gikɔ?’ Ɔ lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, ‘Awayu ikotoku gɛwɛ.’ Dega mɔ gi kii tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, ‘Sɔɔ ɔwolɛ de foꞌ ŋmarasɛ akpanyaa ikue-inan. Fo-gikɔ gibono fo laa ka mɔ ne.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 “Ɔbelɛnsɛ mɔ gi nu gɛnen mɔ, ɔ yen mɔ-dega ɔbono ɔŋ bo gɛsintin faa yɛɛ ɔ bii sa gɛwɔnsa kyu lii ɔkɛ so. Me Yesu, n kya tɔgɛ mi‑i sa fɛye yɛɛ asa abono gɛsinkpan gɛrɛ-lɛɛ gɛkyena ne n tiri mɔmɔ mɔ mɛ kya bii sa gɛwɔnsa kyu lii ɔkɛ so. Fɛye abono fɛ nyɛ Wurubuaarɛ fatela mɔ berɛ, fɛŋ kya bii sa gɛwɔnsa kyu lii Wurubuaarɛ ilaa so gɛnen.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Asa mɛ dɛ aterenbi ma‑a kudi abara. Nꞌ tɔgɛ sa fɛye yɛɛ fɛye berɛ fɛꞌ kyu fɛye-aterenbi kyu lɛɛ akyɛmenɛ; de owi ɔbono iŋ baa i gyɛ aterenbi ilaa mɔ fɛꞌ nyɛ akyɛmenɛ mɛꞌ da fɛye gya-gya Wurubuaarɛ gɛten dɔ de fɛꞌ kyena.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 “Ɔbono ɔ kya gyi gɛsintin ilaa buru-buru dɔ mɔ mɔ kee ne nan gyi gɛsintin ilaa belɛ-belɛ dɔ. Ne ɔbono, mɔ, ɔŋ kya gyi gɛsintin ilaa buru-buru dɔ mɔ, ɔ maŋ taalɛ gyi gɛsintin ilaa belɛ-belɛ dɔ kee.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 To! Nengyene gɛsinkpan so-lɛɛ awuratɔ ne fɛŋ kya gyi gɛsintin kyu kerɛ amɔ so faa, fɛ nyi yɛɛ Wurubuaarɛ laa kyule kyu awuratɔ gbaa-gbaa mɔ wɔra fɛye-abaa dɔ?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ne fɛɛ gɛsinkpan so ilaa ibono i maŋ wɔra fɛye-lɛɛ kpaa lii mɔ ne fɛŋ kya gyi gɛsintin kyu kerɛ imɔ so mɔ, fɛ nyi yɛɛ Wurubuaarɛ laa kyule kyu ilaa ibono i laa wɔra fɛye-lɛɛ gɛkpaa-gɛkpaa mɔ kyu sa fɛye?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Nyamesɛ ɔko mɛŋ bo no ɔ laa taalɛ son awura anyɔ. Ɔ laa laarɛ ɔko ilaa de ɔꞌ kyo ɔko, abɛɛ ɔ laa buu ɔko, ne ɔ maŋ kyu ɔbanban mɔ kyu terɛ sɛi. Fɛ maŋ taalɛ son Wurubuaarɛ de foꞌ kii son aterenbi.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Yesu gi tɔgɛ ilaa idɛ pɛwu mɔ, Farasii awura gikpen mɔ dɔ asa mɛ nu mɔ asɛ. Mɔmɔ berɛ, mɛ kya laarɛ aterenbi ilaa. Imɔso mɛ kyu mɔ ŋmasɛ daa.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Ne Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛye berɛ fɛ kya laarɛ fɛꞌ gyi ginsi asa ansi so. Wurubuaarɛ nyi fɛye-asen dɔ. Ilaa ibono i gyɛ ilaa gbaaꞌ sa anyamesɛ mɔ i gyɛ daa ilaa kyosɛ sa Wurubuaarɛ.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Pɛi ne Gyɔn ɔbono ɔ gyere asa Wurubuaarɛ sagyere mɔ gi ba gɛsinkpan so mɔ, asa mɛ kya kasɛ daa Wurubuaarɛ nbara de mɔ-ikalan atɔgɛbo ilaa ŋmarasɛsɛ mɔ de mɛꞌ nyɛ bii gɛnɔɔbono mɛ laa kyena sa Wurubuaarɛ mɔ. San kyu lii Gyɔn owi mɔ, asa mɛ yii gɛsɛ mɛ kya nu Wurubuaarɛ ɔkalan konkonsɛ kyu lii mɔ-gɛwuragyi dɔ akyenabi mɔ so. Imɔso ɔkamaasɛ kya nyise ɔ kya loo ɔlon so de ɔꞌ nyɛ gɛnen awuragyibo akyenabi mɔ.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Iŋ gyɛ yɛɛ Wurubuaarɛ nbara mɔ giŋ bo no daa. Fɛꞌ nu yɛɛ gɛnɔɔbono soso de gɛsɛ ilaa pɛwu i laa ŋaa mɔ i maŋ wɔra ɔsen fɛɛ gɛnɔɔbono Wurubuaarɛ laa lɛɛ mɔ-nbara mɔ gigyɛbi kolon fuɛ mɔ.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Fo ɔbono fo kine fo-ka kpaa kyu ɔkyii pobɔrɔ mɔ, fo tɔrɔ Wurubuaarɛ gɛlaarɛ adenabi nbara. Ɔ kya kyu imɔ fɛɛ ɔko mɔ-ka ne fo laarɛ gɛnen. Ne ɔnyen ɔbono ɔ dena fo-ka dedaa mɔ, mɔ, kee gi tɔrɔ Wurubuaarɛ gɛlaarɛ adenabi nbara fɛɛ ɔko mɔ-ka ne ɔ laarɛ gɛnen.”
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Yesu gi kii tɔgɛ yɛɛ, “Aterenbi wura ɔko gi kyena. Ɔ kya bun daa akuru dɛnsɛ de akuru boɔgyalonsɛ ne ɔ kpɛ ɔ kya gyi ɔkon adaa-adaa.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Ɔnyen ɔko kee gi kyena. Ɔ gyɛ daa yenbo. Mɔ-nyoro gi tigi ilɔ. Mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Lasarosɛ. Asa mɛ kya kyena kyu mɔ kpaa yela aterenbi wura mɔ-gɛbunono asɛ.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Lasarosɛ kya laarɛ yɛɛ aterenbi wura mɔ gi gyi ta mɔ, ɔꞌ nyɛ ɔ kya tɔɔsɛ mɔ-lɛpɛ gikɔɔdɔ ɔ kya gyi. Aterenbi wura mɔ mɛŋ kya sa mɔ ɔkpa. Ɔ tɛ gɛbunono asɛ gɛnen mɔ, igyoono i kya baa ninde mɔ-ilɔ mɔ kii siile mɔ bɔla.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 “Gɛkɛ gɛdɛ mɔ yenbo mɔ gi wuꞌ ne mɛ pule mɔ, ne Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ mɛ baa kyu mɔ kpaa yela aye-naana Aberaham gɛkɛlɛbi dɔ Wurubuaarɛ dɔ. Aterenbi wura mɔ kee gi baa wuꞌ ne mɛ pule mɔ.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 O kpe ɔgya dɔ nfono asa nyɛnyɛn mɛ kya nyɛ gisobiidɛ mɔmɔ-lɛwu gɛmara mɔ, i kya ka mɔ-ansi. Ɔ bo nno mɔ, ɔ baa diirɛ mɔ-ansi mɔ, o wu Aberaham koo-koo Wurubuaarɛ dɔ. Lasarosɛ tɛ mɔ-gɛkɛlɛbi dɔ.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 “O wu mɔmɔ gɛnen mɔ, o kpen ken-ken tɔgɛ sa Aberaham yɛɛ, ‘Me-sɛ Aberaham, su me gitolon; sun Lasarosɛ de oꞌ kyu mɔ-gibaabi kpaa nyɔɔ nkyu dɔ de ɔꞌ taa kyu baa yuule me-ɔnandii sa me. I kya nyiile yɛɛ n kya yiyɛɛ ɔgya baarɛ dɔ gɛrɛ.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 “Nfono mɔ, Aberaham gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, ‘Me-bi, nyingi yɛɛ owi ɔbono fo kyena gɛsinkpan so mɔ, fo nyɛ ilaa dɛnsɛ, ne Lasarosɛ, mɔ, gi nyɛ ilaa nyɛnyɛn. Idɛ kon berɛ, Wurubuaarɛ gi yɛgɛ Lasarosɛ nyoro gi tɔrɔ mɔ, ne fo, mɔ, fo kya yiyɛɛ.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Imɔ idɛ pɛwu gɛmara kee mɔ, Wurubuaarɛ gi yɛgɛ ɔbɔ belɛ gi dɛ aye‑rɛ fɛye nsana. Ɔbono ɔ kya laarɛ ɔꞌ lii aye asɛ kpe fɛye asɛ nno mɔ, maŋ taalɛ. Ne ɔko mɔ kee maŋ taalɛ lii fɛye asɛ nno ba aye asɛ gɛrɛnaa.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 “Aberaham gi tɔgɛ sa mɔ gɛnen mɔ, ɔ kolɛ Aberaham yɛɛ, ‘Me-sɛ, n dɛ fo giserɛ, gɛnen berɛ mɔ, sun Lasarosɛ de oꞌ kpe me-sɛ gɛten dɔ gɛsinkpan so sa me.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 N bo atedɛ anun. Oꞌ kpe de ɔꞌ kpaa ka mɔmɔ sa me. I mɛŋ gyɛ gɛnen mɔ, mɔmɔ kee mɛ laa baa loo gɛnen ɔlaawusɛ baarɛ dɔ.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 “Ɔ kolɛ Aberaham gɛnen mɔ, Aberaham gi tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, ‘Fo-tedɛana mɔ mɛ ti mɛ bo ɔkpa de mɛꞌ nu Wurubuaarɛ agyɛbi abono Mosisi mɔ‑rɛ Wurubuaarɛ ikalan atɔgɛbo mɔ mɛ wolaa ŋmarasɛ yela mɔ. Imɔso mɛꞌ nu imɔ ibono.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 “Nfono mɔ, ɔbono nkana ɔ gyɛ aterenbi wura mɔ gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, ‘Kuaa, me-sɛ Aberaham, mɛ maŋ taa nu imɔ ibono. Nengyene fɛɛ fo yɛgɛ ɔko gi lii ibuni dɔ fɛye asɛ kii kpe gɛsinkpan so kpaa tɔngɛ sa mɔmɔ mɔ, mɛ laa nu mɔmɔ-nyoro gɛsɛ de mɛꞌ kyɛɛgɛ lii ilaa nyɛnyɛn giwɔra dɔ.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Ne Aberaham yɛɛ, ‘Nengyene mɛ maŋ nu Wurubuaarɛ agyɛbi abono Mosisi mɔ‑rɛ Wurubuaarɛ ikalan atɔgɛbo mɔ mɛ wolaa ŋmarasɛ yela mɔ, gɛnen kee ne ba‑a ɔko gi kii lii ibuni dɔ kpe mɔmɔ asɛ mɔ, mɛ maŋ taa nu kaasɛ ɔbono asɛ.’ ”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.