Lucas 16

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesu gi da gikpalɛ sa mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Owi ɔko dɔ mɔ aterenbi wura ɔko gi kyena. Ɔ bo dega ɔbono ɔ kya kerɛ mɔ-ilaa so ɔ kya sa mɔ. Owi ɔko dɔ mɔ i ba yɛɛ aterenbi wura mɔ gi nu yɛɛ mɔ-dega mɔ kya gyi mɔ-aterenbi mɔ gyɛrɛbi.
1 Jesus contou a seguinte história a seus discípulos: “Um homem rico tinha um administrador que cuidava de seus negócios. Certo dia, foram-lhe contar que esse administrador estava desperdiçando seu dinheiro.
2 O nu gɛnen mɔ, ɔ terɛ mɔ-dega mɔ ba mɔ asɛ ne ɔ tɔgɛ mɔ yɛɛ, ‘N kya nu yɛɛ fo kya gyi me gyɛrɛbi. Imɔso meŋ baa mi‑i laarɛ fo yɛɛ foꞌ kerɛ me-ilaa so sa me. Baa buu-buu ilaa ibono fo kya kerɛ imɔ so mɔ gɛgyɔnɔ sa me de foꞌ nyɛ ɔkpa.’
2 Então mandou chamá-lo e disse: ‘O que é isso que ouço a seu respeito? Preste contas de sua administração, pois não pode mais permanecer nesse cargo’.
3 “Mɔ-dega mɔ gi nu gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa mɔ-nyoro yɛɛ, ‘Me-ɔbelɛnsɛ kya gya me ɔ kya lii gɛsun gɛdɛ dɔ ne. Nnɛ ne nan wɔra? Me ne, meŋ bo lon de nꞌ taalɛ wɔra gɛsun bolonsɛ, ne i laa wɔra me ipeeli yɛɛ nꞌ lii kpaa kolɛ pɛi de nꞌ lɔɔ nyɛ gyi.
3 “O administrador pensou consigo: ‘E agora? Meu patrão vai me demitir. Não tenho força para trabalhar no campo, e sou orgulhoso demais para mendigar.
4 Nbuo! Nɛ bii ilaa ibono nan wɔra mɔ. Nan wɔra ilaa ibono i laa yɛgɛ nꞌ nyɛ akyɛmenɛ de owi ɔbono me-wura mɔ gi lɛɛ me-ɔkpa mɔ, mɛꞌ nyɛ sɔɔ me kyena mɔmɔ asɛ mɔmɔ-nten-ana dɔ.’
4 Já sei como garantir que as pessoas me recebam em suas casas quando eu for despedido!’.
5 “Dega mɔ gi sa gɛwɔnsa gɛnen ta mɔ, ɔ terɛ asa abono mɛ dɛ mɔ-ɔbelɛnsɛ mɔ akɔ mɔ pɛwu ɔko-ɔko. Ɔ taasɛ ɔgyangbarasɛ mɔ yɛɛ, ‘Nnɛ ne fo dɛ me-ɔbelɛnsɛ gikɔ?’
5 “Então ele convocou todos que deviam dinheiro a seu patrão. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve a meu patrão?’.
6 Ɔbono gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, ‘Nfɔ nlɔ gɛwɛ.’ Dega mɔ gi tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, ‘Sɔɔ ɔwolɛ de foꞌ ŋmarasɛ gɛwɛfan yela, imɔ ne n gyɛ fo-gikɔ gibono fɛ laa kɔ mɔ.’
6 O homem respondeu: ‘Devo cem tonéis de azeite’. Então o administrador lhe disse: ‘Pegue depressa sua conta e mude-a para cinquenta tonéis’.
7 O kii taasɛ ɔnyɔsɛ mɔ yɛɛ, ‘Ne fo‑o fo mɔ de‑e? Nnɛ ne fo dɛ me-ɔbelɛnsɛ gikɔ?’ Ɔ lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, ‘Awayu ikotoku gɛwɛ.’ Dega mɔ gi kii tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, ‘Sɔɔ ɔwolɛ de foꞌ ŋmarasɛ akpanyaa ikue-inan. Fo-gikɔ gibono fo laa ka mɔ ne.’
7 “‘E quanto você deve a meu patrão?’, perguntou ao segundo. “Devo cem cestos grandes de trigo’, respondeu ele. E o administrador disse: ‘Tome sua conta e mude-a para oitenta cestos’.
8 “Ɔbelɛnsɛ mɔ gi nu gɛnen mɔ, ɔ yen mɔ-dega ɔbono ɔŋ bo gɛsintin faa yɛɛ ɔ bii sa gɛwɔnsa kyu lii ɔkɛ so. Me Yesu, n kya tɔgɛ mi‑i sa fɛye yɛɛ asa abono gɛsinkpan gɛrɛ-lɛɛ gɛkyena ne n tiri mɔmɔ mɔ mɛ kya bii sa gɛwɔnsa kyu lii ɔkɛ so. Fɛye abono fɛ nyɛ Wurubuaarɛ fatela mɔ berɛ, fɛŋ kya bii sa gɛwɔnsa kyu lii Wurubuaarɛ ilaa so gɛnen.
8 “O patrão elogiou o administrador desonesto por sua astúcia. E é verdade que os filhos deste mundo são mais astutos ao lidar com o mundo ao redor que os filhos da luz.
9 Asa mɛ dɛ aterenbi ma‑a kudi abara. Nꞌ tɔgɛ sa fɛye yɛɛ fɛye berɛ fɛꞌ kyu fɛye-aterenbi kyu lɛɛ akyɛmenɛ; de owi ɔbono iŋ baa i gyɛ aterenbi ilaa mɔ fɛꞌ nyɛ akyɛmenɛ mɛꞌ da fɛye gya-gya Wurubuaarɛ gɛten dɔ de fɛꞌ kyena.
9 Esta é a lição: usem a riqueza deste mundo para fazer amigos. Assim, quando suas posses se extinguirem, eles os receberão num lar eterno.
10 “Ɔbono ɔ kya gyi gɛsintin ilaa buru-buru dɔ mɔ mɔ kee ne nan gyi gɛsintin ilaa belɛ-belɛ dɔ. Ne ɔbono, mɔ, ɔŋ kya gyi gɛsintin ilaa buru-buru dɔ mɔ, ɔ maŋ taalɛ gyi gɛsintin ilaa belɛ-belɛ dɔ kee.
10 “Se forem fiéis nas pequenas coisas, também o serão nas grandes. Mas, se forem desonestos nas pequenas coisas, também o serão nas maiores.
11 To! Nengyene gɛsinkpan so-lɛɛ awuratɔ ne fɛŋ kya gyi gɛsintin kyu kerɛ amɔ so faa, fɛ nyi yɛɛ Wurubuaarɛ laa kyule kyu awuratɔ gbaa-gbaa mɔ wɔra fɛye-abaa dɔ?
11 E, se vocês não são confiáveis ao lidar com a riqueza injusta deste mundo, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Ne fɛɛ gɛsinkpan so ilaa ibono i maŋ wɔra fɛye-lɛɛ kpaa lii mɔ ne fɛŋ kya gyi gɛsintin kyu kerɛ imɔ so mɔ, fɛ nyi yɛɛ Wurubuaarɛ laa kyule kyu ilaa ibono i laa wɔra fɛye-lɛɛ gɛkpaa-gɛkpaa mɔ kyu sa fɛye?
12 E, se não são fiéis com os bens dos outros, por que alguém lhes confiaria o que é de vocês?
13 Nyamesɛ ɔko mɛŋ bo no ɔ laa taalɛ son awura anyɔ. Ɔ laa laarɛ ɔko ilaa de ɔꞌ kyo ɔko, abɛɛ ɔ laa buu ɔko, ne ɔ maŋ kyu ɔbanban mɔ kyu terɛ sɛi. Fɛ maŋ taalɛ son Wurubuaarɛ de foꞌ kii son aterenbi.”
13 “Ninguém pode servir a dois senhores, pois odiará um e amará o outro; será dedicado a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e ao dinheiro”.
14 Yesu gi tɔgɛ ilaa idɛ pɛwu mɔ, Farasii awura gikpen mɔ dɔ asa mɛ nu mɔ asɛ. Mɔmɔ berɛ, mɛ kya laarɛ aterenbi ilaa. Imɔso mɛ kyu mɔ ŋmasɛ daa.
14 Os fariseus, que tinham grande amor ao dinheiro, ouviam isso tudo e zombavam de Jesus.
15 Ne Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛye berɛ fɛ kya laarɛ fɛꞌ gyi ginsi asa ansi so. Wurubuaarɛ nyi fɛye-asen dɔ. Ilaa ibono i gyɛ ilaa gbaaꞌ sa anyamesɛ mɔ i gyɛ daa ilaa kyosɛ sa Wurubuaarɛ.
15 Então ele disse: “Vocês gostam de parecer justos em público, mas Deus conhece o seu coração. Aquilo que este mundo valoriza é detestável aos olhos de Deus.
16 “Pɛi ne Gyɔn ɔbono ɔ gyere asa Wurubuaarɛ sagyere mɔ gi ba gɛsinkpan so mɔ, asa mɛ kya kasɛ daa Wurubuaarɛ nbara de mɔ-ikalan atɔgɛbo ilaa ŋmarasɛsɛ mɔ de mɛꞌ nyɛ bii gɛnɔɔbono mɛ laa kyena sa Wurubuaarɛ mɔ. San kyu lii Gyɔn owi mɔ, asa mɛ yii gɛsɛ mɛ kya nu Wurubuaarɛ ɔkalan konkonsɛ kyu lii mɔ-gɛwuragyi dɔ akyenabi mɔ so. Imɔso ɔkamaasɛ kya nyise ɔ kya loo ɔlon so de ɔꞌ nyɛ gɛnen awuragyibo akyenabi mɔ.
16 “Até a chegada de João, a lei de Moisés e a mensagem dos profetas eram seus guias. Agora, porém, as boas-novas do reino de Deus estão sendo anunciadas, e todos estão ansiosos para entrar.
17 Iŋ gyɛ yɛɛ Wurubuaarɛ nbara mɔ giŋ bo no daa. Fɛꞌ nu yɛɛ gɛnɔɔbono soso de gɛsɛ ilaa pɛwu i laa ŋaa mɔ i maŋ wɔra ɔsen fɛɛ gɛnɔɔbono Wurubuaarɛ laa lɛɛ mɔ-nbara mɔ gigyɛbi kolon fuɛ mɔ.
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem que ser anulado até o menor traço da lei de Deus.
18 Fo ɔbono fo kine fo-ka kpaa kyu ɔkyii pobɔrɔ mɔ, fo tɔrɔ Wurubuaarɛ gɛlaarɛ adenabi nbara. Ɔ kya kyu imɔ fɛɛ ɔko mɔ-ka ne fo laarɛ gɛnen. Ne ɔnyen ɔbono ɔ dena fo-ka dedaa mɔ, mɔ, kee gi tɔrɔ Wurubuaarɛ gɛlaarɛ adenabi nbara fɛɛ ɔko mɔ-ka ne ɔ laarɛ gɛnen.”
18 “Assim, o homem que se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério. E o homem que se casa com uma mulher divorciada também comete adultério”.
19 Yesu gi kii tɔgɛ yɛɛ, “Aterenbi wura ɔko gi kyena. Ɔ kya bun daa akuru dɛnsɛ de akuru boɔgyalonsɛ ne ɔ kpɛ ɔ kya gyi ɔkon adaa-adaa.
19 Jesus disse: “Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho fino e vivia sempre cercado de luxos.
20 Ɔnyen ɔko kee gi kyena. Ɔ gyɛ daa yenbo. Mɔ-nyoro gi tigi ilɔ. Mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Lasarosɛ. Asa mɛ kya kyena kyu mɔ kpaa yela aterenbi wura mɔ-gɛbunono asɛ.
20 À sua porta ficava um mendigo coberto de feridas chamado Lázaro.
21 Lasarosɛ kya laarɛ yɛɛ aterenbi wura mɔ gi gyi ta mɔ, ɔꞌ nyɛ ɔ kya tɔɔsɛ mɔ-lɛpɛ gikɔɔdɔ ɔ kya gyi. Aterenbi wura mɔ mɛŋ kya sa mɔ ɔkpa. Ɔ tɛ gɛbunono asɛ gɛnen mɔ, igyoono i kya baa ninde mɔ-ilɔ mɔ kii siile mɔ bɔla.
21 Ele ansiava comer o que caía da mesa do homem rico, e os cachorros vinham lamber suas feridas abertas.
22 “Gɛkɛ gɛdɛ mɔ yenbo mɔ gi wuꞌ ne mɛ pule mɔ, ne Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ mɛ baa kyu mɔ kpaa yela aye-naana Aberaham gɛkɛlɛbi dɔ Wurubuaarɛ dɔ. Aterenbi wura mɔ kee gi baa wuꞌ ne mɛ pule mɔ.
22 “Por fim, o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado,
23 O kpe ɔgya dɔ nfono asa nyɛnyɛn mɛ kya nyɛ gisobiidɛ mɔmɔ-lɛwu gɛmara mɔ, i kya ka mɔ-ansi. Ɔ bo nno mɔ, ɔ baa diirɛ mɔ-ansi mɔ, o wu Aberaham koo-koo Wurubuaarɛ dɔ. Lasarosɛ tɛ mɔ-gɛkɛlɛbi dɔ.
23 e foi para o lugar dos mortos. Ali, em tormento, ele viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 “O wu mɔmɔ gɛnen mɔ, o kpen ken-ken tɔgɛ sa Aberaham yɛɛ, ‘Me-sɛ Aberaham, su me gitolon; sun Lasarosɛ de oꞌ kyu mɔ-gibaabi kpaa nyɔɔ nkyu dɔ de ɔꞌ taa kyu baa yuule me-ɔnandii sa me. I kya nyiile yɛɛ n kya yiyɛɛ ɔgya baarɛ dɔ gɛrɛ.’
24 “O rico gritou: ‘Pai Abraão, tenha compaixão de mim! Mande Lázaro aqui para que molhe a ponta do dedo em água e refresque minha língua. Estou em agonia nestas chamas!’.
25 “Nfono mɔ, Aberaham gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, ‘Me-bi, nyingi yɛɛ owi ɔbono fo kyena gɛsinkpan so mɔ, fo nyɛ ilaa dɛnsɛ, ne Lasarosɛ, mɔ, gi nyɛ ilaa nyɛnyɛn. Idɛ kon berɛ, Wurubuaarɛ gi yɛgɛ Lasarosɛ nyoro gi tɔrɔ mɔ, ne fo, mɔ, fo kya yiyɛɛ.
25 “Abraão, porém, respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a vida você teve tudo que queria e Lázaro não teve coisa alguma. Agora, ele está aqui sendo consolado, e você está em agonia.
26 Imɔ idɛ pɛwu gɛmara kee mɔ, Wurubuaarɛ gi yɛgɛ ɔbɔ belɛ gi dɛ aye‑rɛ fɛye nsana. Ɔbono ɔ kya laarɛ ɔꞌ lii aye asɛ kpe fɛye asɛ nno mɔ, maŋ taalɛ. Ne ɔko mɔ kee maŋ taalɛ lii fɛye asɛ nno ba aye asɛ gɛrɛnaa.’
26 Além do mais, há entre nós um grande abismo. Ninguém daqui pode atravessar para o seu lado, e ninguém daí pode atravessar para o nosso’.
27 “Aberaham gi tɔgɛ sa mɔ gɛnen mɔ, ɔ kolɛ Aberaham yɛɛ, ‘Me-sɛ, n dɛ fo giserɛ, gɛnen berɛ mɔ, sun Lasarosɛ de oꞌ kpe me-sɛ gɛten dɔ gɛsinkpan so sa me.
27 “Então o rico disse: ‘Por favor, Pai Abraão, pelo menos mande Lázaro à casa de meu pai,
28 N bo atedɛ anun. Oꞌ kpe de ɔꞌ kpaa ka mɔmɔ sa me. I mɛŋ gyɛ gɛnen mɔ, mɔmɔ kee mɛ laa baa loo gɛnen ɔlaawusɛ baarɛ dɔ.’
28 pois tenho cinco irmãos e quero avisá-los para que não terminem neste lugar de tormento’.
29 “Ɔ kolɛ Aberaham gɛnen mɔ, Aberaham gi tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, ‘Fo-tedɛana mɔ mɛ ti mɛ bo ɔkpa de mɛꞌ nu Wurubuaarɛ agyɛbi abono Mosisi mɔ‑rɛ Wurubuaarɛ ikalan atɔgɛbo mɔ mɛ wolaa ŋmarasɛ yela mɔ. Imɔso mɛꞌ nu imɔ ibono.’
29 “‘Moisés e os profetas já os avisaram’, respondeu Abraão. ‘Seus irmãos podem ouvir o que eles disseram.’
30 “Nfono mɔ, ɔbono nkana ɔ gyɛ aterenbi wura mɔ gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, ‘Kuaa, me-sɛ Aberaham, mɛ maŋ taa nu imɔ ibono. Nengyene fɛɛ fo yɛgɛ ɔko gi lii ibuni dɔ fɛye asɛ kii kpe gɛsinkpan so kpaa tɔngɛ sa mɔmɔ mɔ, mɛ laa nu mɔmɔ-nyoro gɛsɛ de mɛꞌ kyɛɛgɛ lii ilaa nyɛnyɛn giwɔra dɔ.’
30 “Então o rico disse: ‘Não, Pai Abraão! Mas, se alguém dentre os mortos lhes fosse enviado, eles se arrependeriam!’.
31 Ne Aberaham yɛɛ, ‘Nengyene mɛ maŋ nu Wurubuaarɛ agyɛbi abono Mosisi mɔ‑rɛ Wurubuaarɛ ikalan atɔgɛbo mɔ mɛ wolaa ŋmarasɛ yela mɔ, gɛnen kee ne ba‑a ɔko gi kii lii ibuni dɔ kpe mɔmɔ asɛ mɔ, mɛ maŋ taa nu kaasɛ ɔbono asɛ.’ ”
31 “Abraão, porém, disse: ‘Se eles não ouvem Moisés e os profetas, não se convencerão, mesmo que alguém ressuscite dos mortos’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.