Lucas 14

GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Gyuda awura gɛkɛ kyoolasɛ gɛko mɔ, Farasii awura ɔbelɛnsɛ gbaaꞌ ɔko gi da gibaa terɛ Yesu yɛɛ ɔꞌ baa gyi mɔ-gɛwi. Yesu gi kpe mɔ, ɔbelɛnsɛ mɔ mɔ‑rɛ abono mɛ bo mɔ asɛ mɔ mɛ kya dii mɔ de mɛꞌ kerɛ ilaa ibono ɔ laa wɔra mɔ.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Nfono mɔ, ɔnyen ɔko gi ba Yesu asɛ, ɔ kya lɔ kyankpan.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Yesu gi wu ɔlɔbo mɔ mɔ, ɔ taasɛ Gyuda awura nbara aŋmarasɛbo mɔ de Farasii awura abono mɛ bo nfono mɔ yɛɛ, “I dɛ ɔkpa fɛɛ aꞌ kyɛ alɔtɔ gɛkɛ kyoolasɛ abɛɛ i mɛŋ dɛ ɔkpa?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Yesu gi taasɛ mɔmɔ mɔ, mɛ mɛŋ lɛɛ gɛnɔ. Nfono ne ɔ tengɛ gibaa yii ɔlɔbo mɔ ne ɔ kyɛ mɔ ne ɔ lɛɛ mɔ-ɔkpa yɛɛ ɔꞌ naa kpe gɛwi.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Yesu gi kyɛ ɔnyen mɔ ta mɔ, ɔ taasɛ asa mɔ yɛɛ, “Fɛye ɔko mɔ-bi abɛɛ mɔ-naadɛ gi tɔrɔ lɔkɔ dɔ gɛkɛ kyoolasɛ mɔ, ɔ maŋ lɛɛ mɔ ayaa abono so? Ɔ laa kyena yɛɛ i gyɛ gɛkɛ kyoolasɛ so mɔ, ɔ maŋ lɛɛ mɔ?”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Yesu gi taasɛ mɔmɔ gɛnen mɔ, mɛŋ taa lɛɛ gɛnɔ.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yesu gi wu yɛɛ asa abono gɛten wura mɔ gi da gibaa terɛ mɔ mɛ kya laarɛ daa abelɛnsɛ ikyenaten. Imɔso ɔ da mɔmɔ gikpalɛ yɛɛ,
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 “Nengyene ɔko gi da gibaa terɛ fo ɔko yɛɛ foꞌ baa gyi gɛkɛ belɛ kpaa mɔ mɔ, fo kpe mɔ, gɛŋ kpaa laarɛ abelɛnsɛ ikyenaten. Foŋbii mɔ, nyamesɛ gbaaꞌ ɔbono ɔ don fo mɔ kee laa ba giterɛ mɔ.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 I ba gɛnen mɔ, ɔbono ɔ da gibaa terɛ fɛye mɔ laa baa tɔgɛ sa fo yɛɛ, ‘Koso de foꞌ sa ɔbelɛnsɛ gɛgyapaa.’ Nfono mɔ, fo laa koso de ansi ipeeli kpaa kyena nbii ikyenaten.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Imɔso nengyene ɔko gi da gibaa terɛ fo ɔko mɔ, fo kpe mɔ, fo berɛ, kpaa laarɛ daa nbii ɔkyenaten de foꞌ kyena. Ɔbono ɔ terɛ fo mɔ gi wu yɛɛ fo gyɛ nyamesɛ gbaaꞌ sa mɔ mɔ, ɔ laa baa tɔgɛ sa fo yɛɛ, ‘Me-kyɛmenɛ, koso baa kyena ansi dɔ gɛrɛ.’ Nfono mɔ fo laa gyi ginsi asa abono mɛ bo nfono mɔ pɛwu asɛ.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Imɔ gɛsɛ ne n gyɛ yɛɛ nyamesɛ kamaasɛ ɔbono ɔ kya diirɛ mɔ-nyoro mɔ, Wurubuaarɛ laa bara mɔ gɛsɛ. Ne ɔbono, mɔ, ɔ kya bara mɔ-nyoro gɛsɛ mɔ, Wurubuaarɛ laa diirɛ mɔ.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Yesu gi tɔgɛ sa ɔbono ɔ da gibaa terɛ mɔ mɔ kee yɛɛ, “Fo laa wɔra gɛkɛ belɛ agyudɔ owi kenken abɛɛ gɛdɔɔdɛ ne fo laa da gibaa terɛ asa mɔ, gɛŋ terɛ fo-kyɛmenɛana, fo-daana, fo-tedɛana, fo-subuana, de aterenbi awura wolɛ. Fo terɛ mɔmɔ mɔ, mɔmɔ kee mɛ laa da gibaa terɛ fo gɛkaako ka gikɔ.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Imɔso fo laa da gibaa terɛ asa gɛnen mɔ, terɛ daa ayenbo, abono mɛ lii giden, ɔtɛgɛsɛana, de agyaatanbo.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Abono ne fo terɛ mɔ, fo laa wɔra omudɛnsɛbo Wurubuaarɛ asɛ. I kya nyiile yɛɛ mɔmɔ berɛ, mɛ maŋ taalɛ wɔra imɔ ɔnan ka fo gikɔ. Wurubuaarɛ ne nan ka fo gikɔ sa mɔmɔ gɛkaabono ɔ laa kyingi gɛsintin awura lii ibuni dɔ de mɛꞌ kpaa kyena mɔ asɛ mɔ.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Asa abono mɔmɔ‑rɛ Yesu mɛ tɛ ogyiten mɔ dɔ ɔko gi nu ilaa ibono Yesu gi tɔgɛ gɛnen mɔ, ɔ tɔgɛ sa Yesu yɛɛ, “Amudɛnsɛbo ne n gyɛ asa abono mɛ laa nyɛ gyi Wurubuaarɛ gɛkɛ belɛ agyudɔ gɛkaabono asa mɛ laa nyɛ Wurubuaarɛ gɛwuragyi dɔ gɛkyena mɔ.”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Nfono ne Yesu gi da gikpalɛ kyu lii imɔ so sa ɔnyen mɔ yɛɛ, “Ɔnyen ɔko bo nno. Gɛkɛ gɛdɛ mɔ, ɔ da gibaa terɛ asa sakyɔ yɛɛ ɔ laa gyi gɛkɛ belɛ, imɔso mɛꞌ ba de mɛꞌ baa gyi de mɛꞌ nun kpaa mɔ.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Owi mɔ gi fo mɔ, o sun mɔ-dega yɛɛ ɔꞌ naa kpaa terɛ abono ɔ da gibaa terɛ mɔ yɛɛ mɛꞌ ba. Mɛ gyan ta.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Dega mɔ gi kpe asa mɔ asɛ mɔ, mɔmɔ pɛwu mɛ nyɛ ikyɛɛrɛgyanten yɛɛ mɛ maŋ nyɛ nyoro ba. Mɔmɔ ɔko yɛɛ ɔ sɔɔ gɛsinkpan gɛtɛɛko. Ɔ kya kpe de ɔꞌ kpaa kerɛ gɛmɔ. Imɔso ɔꞌ kpaa tɔgɛ mɔ-wura mɔ yɛɛ ɔ dɛ mɔ giserɛ, ɔ maŋ nyɛ nyoro ba.
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Ɔbanban kee yɛɛ ɔ sɔɔ inaadɛ gudu ibono ɔ kya laarɛ ɔꞌ kpaa kerɛ mɔmɔ-gidebi. Imɔso ɔ dɛ mɔ-wura mɔ giserɛ yɛɛ ɔ maŋ nyɛ nyoro ba.
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Ɔko kee yɛɛ ɔ kpɛ dena ɔkyii ne, imɔso ɔ maŋ nyɛ nyoro ba.
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 “Dega mɔ gi kii baa buu sa mɔ-wura mɔ yɛɛ nfono o sun mɔ mɔ, o kpe mɔ, asa mɔ ɔkamaasɛ yɛɛ ɔ maŋ nyɛ nyoro ba. Mɔ-wura mɔ gi nu gɛnen mɔ, i kyu mɔ ginyadon ne ɔ tɔgɛ mɔ yɛɛ ɔꞌ kpaala de ɔꞌ naa kpe nten-ana dɔ de gɛbɔgɔlɔn kamaasɛ dɔ de ɔꞌ kpaa terɛ ayenbo, ɔtɛgɛsɛana, abono mɛ lii giden mɔ, de agyaatanbo pɛwu yɛɛ mɛꞌ ba de mɛꞌ baa gyi.
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Dega mɔ gi kpe kpaa terɛ mɔmɔ ba, ne ɔ baa tɔgɛ mɔ-wura mɔ yɛɛ, ‘Nfono fo sun me mɔ, nɛ kpe ba. Abono nɛ nyɛ mɔ, mɛ mɛŋ taalɛ bɔla ikyenaten mɔ.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Nfono ne mɔ-wura mɔ yɛɛ, ‘Kii naa kpe ibunmara de ndɔɔ ikpa dɔ de foꞌ kpaa pɛɛrɛ ansi wɔra asa abono fo laa nyɛ mɔ pɛwu yɛɛ mɛꞌ baa bɔla me-gɛwi.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 N kya buu mi‑i sa fɛye abono fɛ bo gɛrɛnaa mɔ yɛɛ abono nɛ terɛ yɛɛ mɛꞌ ba ne mɛ kine mɔ, mɔmɔ ɔko‑rɛ ɔko maŋ nyɛ agyudɔ abono nɛ yɛgɛ mɛꞌ gyan yela mɔmɔ mɔ daa kerɛ.’ ”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Owi ɔko dɔ mɔ, sakpii belɛ ɔko buu Yesu. Nfono ne Yesu gi kisee tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ,
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Nyamesɛ ɔbono ɔ kya laarɛ fɛɛ ɔꞌ ba me asɛ de ɔꞌ baa wɔra me-ɔkasɛbo mɔ, i kaaborɛ ɔꞌ lɛɛ mɔ-gɛwɔnsa lii mɔ-sɛ de mɔ-nyi de mɔ-subuana pɛwu so. Ɔꞌ lɛɛ mɔ-gɛwɔnsa lii mɔ-ka de mɔ-biana kee so de ɔꞌ lɛɛ mɔ-gɛwɔnsa lii mɔ gbaa-gbaa mɔ-nyoro kee so. Nengyene ɔ mɛŋ wɔra gɛnen mɔ, ɔ maŋ taalɛ wɔra me-ɔkasɛbo.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ne fo ɔbono fo maŋ kyule wu awɔrɔfɔɔ me so de foꞌ kasɛ me-gidebi, ba‑a mɛ laa da fo aŋanbi oyii so mɔɔ mɔ ne fo maŋ kyule gɛnen mɔ, fo maŋ taalɛ wɔra me-ɔkasɛbo.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Imɔso i kaaborɛ ɔbono ɔ laa buu me mɔ ɔꞌ taasɛ mɔ-nyoro yɛɛ ɔ laa taalɛ buu me kpaa lii? I dɛ daa fɛɛ ɔbono ɔ kya laarɛ ɔꞌ pɔrɔ gikagya mɔ. Pɛi ne ɔ laa pɔrɔ gɛnen obu ɔbono mɔ, i kaaborɛ ɔꞌ kyena de oꞌ buu-buu kerɛ yɛɛ ɔ laa taalɛ yii mɔ kpaa logɛ?
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 I mɛŋ gyɛ gɛnen mɔ, ɔ too gɛsɛ ɔpɔɔrɛ ne ɔŋ baa taalɛ logɛ obu mɔ mɔ, asa mɛ laa ŋmasɛ mɔ yɛɛ,
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 ‘Kaasɛ baarɛ gi yii gɛsɛ ɔ kya pɔrɔ gikagya ne ɔ kponderɛ gimɔ.’
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 “Abɛɛ aꞌ kyu yɛɛ wura ɔko laa kpaa kɔ de wura banban. Mɔ-lɛɛ ikɔ akɔbo mɔ mɛ laa wɔra fɛɛ nwɛ gɛwɛ. Ne mɔ-nanbo mɔ-lɛɛ, mɔ, mɛ laa wɔra fɛɛ mɔ-lɛɛ mɔ ɔnan gikpadɔ ginyɔ. Pɛi ne ɔ laa kpe ikɔ mɔ mɔ, ɔ maŋ daa gikyena de ɔꞌ taasɛ mɔ-nyoro yɛɛ imɔso nan taalɛ kɔ de wura ɔbono mɔ-ikɔ akɔbo mɔ mɛ kyɔ don me-lɛɛ mɔ gikpadɔ ginyɔ faa?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Nengyene o wu yɛɛ ɔ maŋ taalɛ mɔ, ɔ laa lɛɛ isɔɔ wolaa sun wura banban mɔ asɛ owi ɔbono mɛ san mɛ bo gɛta de abara mɔ de ɔꞌ kpaa kolɛ mɔ yɛɛ mɛꞌ tɔgɛ kyule abara de mɛꞌ lɔrɔ mɔmɔ nsana de gisen yuuli giꞌ ba.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Gɛnen kee ne i kaaborɛ fɛꞌ taasɛ fɛye-nyoro ilaa ne. I lii fɛɛ ɔbono ɔ maŋ lɛɛ mɔ-ansi lii mɔ-atɔ abono ɔ bo mɔ pɛwu so de ɔꞌ baa buu me mɔ, gɛnen kaasɛ ɔbono maŋ taalɛ wɔra me-ɔkasɛbo.”
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 Yesu gi da mɔmɔ imɔ so gikpalɛ yɛɛ, “Nfɔlɛ gi bo kon. Ne fɛɛ nfɔlɛ mɔ gi ta nmɔ-ɔkon mɔ? Nnɛ ne fɛ laa wɔra nmɔ de giꞌ kii wɔra ɔkon? Iŋ bo sɛi fɛ laa wɔra.
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Gɛnen nfɔlɛ nbono giŋ baa gi bo giko dɔ. Mɛ kya too nmɔ fuɛ daa. Ɔbono ɔ bo aso mɔ, oꞌ nu.”
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.