Lucas 13
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NTLH
1 Gɛnen owi ɔbono dɔ mɔ, asa ako mɛ baa buu sa Yesu yɛɛ Ɔbelɛnsɛ Pilato gi mɔɔ Galeli asa ako. Owi ɔbono ɔ mɔɔ mɔmɔ gɛnen mɔ, mɛ yelɛ mɛ kya kyan asunbi mɛ kya sa Wurubuaarɛ. Imɔso i yɛgɛ mɔmɔ-nkalan gbaa gi saarɛ nbuɛ nbono mɛ kyu kyan asunbi mɔ lɛɛ nkalan dɔ.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Mɛ buu sa Yesu gɛnen mɔ, ɔ lɛɛ gɛnɔ taasɛ yɛɛ, “Gɛnɔɔbono gɛnen asa adɛ mɛ wuꞌ awɔrɔfɔɔ lɛwu faa mɔ, fɛ nyi yɛɛ mɔmɔ-ilaa nyɛnyɛn i kyɔ don Galeli asa sɛnsɛ daa abɛɛ?
2 Então Jesus disse:
3 Kuaa. N kya buu mi‑i sa fɛye yɛɛ nengyene fɛ maŋ nu fɛye-nyoro gɛsɛ de fɛꞌ kyɛɛgɛ lii fɛye-ilaa nyɛnyɛn giwɔra dɔ mɔ, gɛnen kee ne fɛye pɛwu fɛ laa wuꞌ ne.”
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Yesu gi kii taasɛ mɔmɔ yɛɛ, “Ne asa gudu gukue abono obu lege-lege mɔ gi gbaa mɔɔ mɔmɔ Silowam mɔ de‑e? Fɛ nyi yɛɛ gɛnen asa abono kee, mɔmɔ-lɛɛ ilaa nyɛnyɛn i kyɔ don Gyɛrusalem awura-lɛɛ?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Kuaa. N kya buu mi‑i sa fɛye yɛɛ nengyene fɛ maŋ nu fɛye-nyoro gɛsɛ de fɛꞌ kyɛɛgɛ lii fɛye-ilaa nyɛnyɛn giwɔra dɔ mɔ, gɛnen kee ne fɛye pɛwu fɛ laa wuꞌ ne.”
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Nfono mɔ, Yesu gi da mɔmɔ gikpalɛ yɛɛ, “Ɔnyen ɔko gi kyena. Ɔ bo ndɔɔ, ne o duu oyii ɔko ɔ laa sɔrɔ abi gyisɛ mɔ-ndɔɔ mɔ dɔ. Ɔ bo ɔko kya kerɛ ndɔɔ mɔ so ɔ sa mɔ. Gɛkɛ gɛdɛ mɔ, o kpe ndɔɔ, ne ɔ naa kpe oyii mɔ asɛ de ɔꞌ kpaa kerɛ yɛɛ ɔ laa nyɛ mɔ-abi de oꞌ gyi abɛɛ? O kpe gɛnen mɔ, ɔ mɛŋ nyɛ ba‑a gibi kolon.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Imɔso ɔ tɔgɛ sa mɔ-ndɔɔ ɔkerɛbo mɔ yɛɛ ɔꞌ ŋɛ oyii mɔ fuɛ. I lii fɛɛ nsi nsa ne ɔ kya ba gɛrɛ faa, ɔŋ kya nyɛ oyii mɔ abi. Ɔ yelɛ giyan. Ɔ mɛŋ bo agyan.
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Nfono mɔ ne mɔ-ndɔɔ ɔkerɛbo mɔ gi lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, ‘Ɔbelɛnsɛ, yɛgɛ ɔꞌ yelɛ gɛsi kolon de aꞌ kerɛ. Nan puligi mɔ-gikɔɔrɛ dɔ kyaabɔɔ de nꞌ kyu fɛɛ inaadɛbin worogɛ opuligiten mɔ.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Gɛsi gɛꞌ baa gyanꞌ mɔ, foŋbii mɔ ɔ laa sɔrɔ. Nengyene ɔ mɛŋ kii sɔrɔ berɛ mɔ, pɛi de ɔꞌ lɔɔ wɔra ɔŋɛfuɛsɛ.’ ”
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Gɛkɛ kyoolasɛ gɛko mɔ, Yesu kya nyiile asa ilaa Gyuda awura gikyangbon giko dɔ.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Ɔkyii ɔko bo nno, ilaa nyɛnyɛn oduduu tɛ mɔ so, ne i yɛgɛ ɔ loo gilɔ. Ɔ mɛɛ faa gɔnꞌgerɔnꞌgɔn. Ɔ mɛŋ kya taalɛ yelɛ ntintin. I wɔra ɔkyii mɔ gɛnen mɔ, imɔ nsi gudu gukue ne.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Yesu gi wu ɔkyii mɔ mɔ, ɔ terɛ mɔ ba mɔ asɛ, ne ɔ tɔgɛ mɔ yɛɛ, “Ɔkyii, fo-gilɔ mɔ giꞌ ta sa fo!”
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Ne o kyu mɔ-abaa kyu gyanꞌ ɔkyii mɔ so. Ayaa abono so mɔ, gilɔ mɔ gi ta ne ɔkyii mɔ gi tengɛ yelɛ ntintin ne ɔ yen Wurubuaarɛ kyu lii ilaa ibono Wurubuaarɛ gi yɛgɛ Yesu gi wɔra sa mɔ mɔ so.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Yesu gi kyɛ ɔkyii mɔ gɛkɛ kyoolasɛ so mɔ, i kya loo ɔbelɛnsɛ ɔbono ɔ kya kerɛ gikyangbon gibono so mɔ. Gɛnen so mɔ ɔbelɛnsɛ mɔ gi tɔgɛ sa asa abono mɛ bo gikyangbon mɔ dɔ mɔ yɛɛ, “Nkɛ sono dɔ mɔ, nkɛ nsee ne i kaaborɛ fɛɛ aꞌ kyu wɔra gɛsun; gɛkɛ sonosɛ mɔ gɛ gyɛ gɛkɛ kyoolasɛ sa aye. Imɔso fɛꞌ kyena ba daa nkɛ nbono dɔ i kaaborɛ asa mɛꞌ wɔra gɛsun mɔ de mɛꞌ kyɛ fɛye. Fɛ mɛŋꞌ baa kyena ba nkɛ kyoolasɛ yɛɛ mɛꞌ kyɛ fɛye.”
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Ɔbelɛnsɛ mɔ gi tɔgɛ gɛnen sa asa mɔ mɔ, Wura Yesu gi lɛɛ gɛnɔ sa mɔ yɛɛ, “Fo‑rɛ abono fɛ dɛ gɛnen gɛwɔnsa gɛdɛ mɔ, fɛ gyɛ o-dun-me, ɔ-fon-me anyamesɛ. Imɔso aye-gɛkɛ kyoolasɛ so mɔ, fɛye ɔkamaasɛ mɛŋ kya sangɛ mɔ-gɛbuɛ fɛɛ naadɛ abɛɛ bee de ɔꞌ kparɛ mɔ lii mɔ-ɔdɛten kyu mɔ kpe de ɔꞌ kpaa nun nkyu?
15 Então o Senhor respondeu:
16 To! Fɛꞌ kerɛ gɛnen ɔkyii baarɛ, aye-naana Aberaham ɔpaa dɔ isa ne. Ilaa nyɛnyɛn pɛwu gɛmu mɔ gi nyɛ mɔ wɔra mɔ-gyɔlɔ dɔ faa, imɔ nsi gudu gukue ne. Imɔso i mɛŋ kaaborɛ fɛɛ gɛkɛ kyoolasɛ fɛɛ gɛdɛ faa mɔ, ɔkyii baarɛ ɔꞌ nyɛ de nꞌ lɛɛ mɔ lii ilaa nyɛnyɛn pɛwu gɛmu mɔ abaa dɔ?”
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Yesu ilaa taasɛsɛ mɔ ɔ taasɛ gɛnen mɔ, i wɔra mɔ-akyobo pɛwu ipeeli. Sakpii ɔbono ɔ kya kyena buu mɔ mɔ pɛwu berɛ ilaa dɛnsɛ ibono Yesu kya kyena wɔra fɛɛ idɛ ɔnan pɛwu mɔ i bo mɔmɔ ɔbolɛ gikyɔ kyɔde.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Nfono mɔ, Yesu gi taasɛ yɛɛ, “Wurubuaarɛ gɛwuragyi dɔ akyenabi a dɛ nnɛ? Menɛ ne nan kyu kɛserɛ de amɔ ne?
18 Jesus disse:
19 Gɛnɔɔbono Wurubuaarɛ gɛwuragyi dɔ akyenabi a kya yɛlegɛ asa dɔ mɔ, i dɛ daa fɛɛ Maasadɛ giponfɛ ilaa. Dɔɔbo gi duu gimɔ abi ŋini-ŋini ndɔɔ dɔ mɔ, gi laa kɔrɔ de giꞌ sen wɔra giponfɛ kpatakperɛ. Nbuii gbaa gi laa baa luo asisaa gimɔ-ngyalenbi dɔ.”
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Yesu gi kii taasɛ yɛɛ, “Menɛ ne nan kyu Wurubuaarɛ gɛwuragyi dɔ akyenabi kyu kɛserɛ de ne?
20 Jesus continuou:
21 Gɛnɔɔbono Wurubuaarɛ gɛwuragyi dɔ akyenabi a kya yɛlegɛ asa dɔ mɔ i dɛ daa fɛɛ gɛlin gɛbono mɛ kya kyu wɔra bodobodo ne ɔ kya ŋan dii mɔ. Mɛ kya kyu gɛnen gɛlin gɛbono kyu bagadɛ bodobodo nnyufo fɛɛ imudu isaꞌ dɔ mɔ, gɛ kya yɛlegɛ loo saarɛ nnyufo mɔ pɛwu dɔ de bodobodo mɔ ɔꞌ ŋan dii.”
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Yesu kya kpe Gyɛrusalem mɔ, ɔ naa de isowolɛ belɛ-belɛ de ipii-pii so ɔ kya nyiile asa ilaa.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Owi ɔko dɔ mɔ, ɔko gi kpaa taasɛ Yesu yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, imɔso asa abono mɛ laa nyɛ Wurubuaarɛ ɔꞌ mɔlɛgɛ mɔmɔ de mɛꞌ nyɛ kyena mɔ asɛ mɔ mɛ laa wɔra daa asa kalɛsɛ?” Ɔ taasɛ gɛnen mɔ, Yesu gi tɔgɛ sa asa abono mɛ bo mɔ asɛ nfono mɔ yɛɛ,
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 “Fɛꞌ nyanga ansi de fɛꞌ loo de gɛbunono pi‑i gɛbono gɛ dɛ kpe Wurubuaarɛ asɛ gɛkyena mɔ dɔ mɔ. Nꞌ buu sa fɛye yɛɛ asa abono mɛ laa laarɛ yɛɛ mɛꞌ nyɛ gɛkyena Wurubuaarɛ asɛ ne mɛ maŋ nyɛ mɔ, mɛ laa nyaakyɔ.”
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Yesu gi da imɔ so gikpalɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Owi gi ta mɔ, gɛten wura laa yɛgɛ mɛꞌ tii mɔ-gikpaara gɛbunono wɔra giŋanbi, asa mɛŋ baa nyɛ loo. Fɛye dɔ ako fɛ laa san fɛ yelɛ nŋmaŋman fɛ kya ŋmɛɛ mɔ-gisin yɛɛ, ‘Ɔbelɛnsɛ, tigi aye!’ Nfono mɔ, mɔ mɔ laa tɔgɛ yɛɛ, ‘Meŋ nyi fɛye.’
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 I ba gɛnen mɔ, fɛ laa dɛ mɔ giserɛ yɛɛ, ‘Ɔbelɛnsɛ, aye‑rɛ fo a gyi ne a nun dabɔlɛ kerɛ. Fo nyiile asa ilaa aye-isowolɛ so.’
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Nfono mɔ ɔbelɛnsɛ mɔ laa kii lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, ‘Meŋ nyi fɛye. Me ne n tɔgɛ sa fɛye. Fɛ gyɛ daa ilaa nyɛnyɛn awɔrabo. Fɛꞌ naa me-ansi so!’
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Nfono mɔ osulon de anɛbi giwɛ i laa tɔrɔ fɛye so. I lii fɛɛ fɛ laa wu Iloobu Aberaham, Ayisiki, de Gyeekɔpo de mɔmɔ abono pɛwu mɛ tɔgɛ Wurubuaarɛ ikalan baa kyon mɔ mɛ nyɛ ɔkyenaten Wurubuaarɛ gɛwuragyi mɔ dɔ, ne fɛye, mɔ, Wurubuaarɛ gi gya fɛye lii mɔ asɛ.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Asa mɛ laa lii ansi de gɛmara de benɛ so de gyisɛ so pɛwu ba, de mɛꞌ baa nyɛ ɔkyenaten Wurubuaarɛ gɛwuragyi mɔ dɔ. Mɛ laa gyi de mɛꞌ nun de ɔkon.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Gɛnen gɛwuragyi gɛbono dɔ mɔ, fɛ laa wu yɛɛ abono mɛ gyɛ gɛmara awura gɛsinkpan so ilaa dɔ mɔ ako mɛ laa kpaa wɔra agyangbarabo, ne abono mɛ gyɛ agyangbarabo gɛsɛ gɛrɛ mɔ ako mɛ laa kpaa bingiri gɛmara awura.”
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Yesu gi kpɛ tɔgɛ gɛnen ta mɔ, ayaa abono so mɔ, Farasii awura ako mɛ baa tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Naa lii gɛrɛ kpe gɛten banban. I kya nyiile yɛɛ Wura Hɛrodɛ kya laarɛ fo-imɔɔten.”
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Nfono mɔ Yesu gi tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ kpaa tɔgɛ sa Wura Hɛrodɛ ɔbono ɔ dɛ fɛɛ agyagaa mɔ yɛɛ, ‘Nkɛ kalɛsɛ ndɛ dɔ mɔ, n kya gya ilaa nyɛnyɛn oduduu kpɛi-kpɛi n kya koso asa so ne nꞌ kya kyɛ asa alɔtɔ. Imɔ idɛ gɛmara mɔ, nan wɔra ilaa ibono so nɛ ba gɛsinkpan so mɔ.’
32 Jesus respondeu:
33 To. Nkɛ kalɛsɛ ndɛ dɔ mɔ, i kaaborɛ nꞌ yii ɔkpa de nꞌ kpaa loo Gyɛrusalem de iꞌ kyu kyena de fɛye-gɛlaarɛ yɛɛ Wurubuaarɛ ikalan atɔgɛbo ba‑a ɔkolon maŋ wɔra ɔmɔɔsɛ ɔsowolɛ banban ɔko so baa too de Gyɛrusalem.
33 E Jesus continuou:
34 “O, Gyɛrusalem asa! Fɛye ne n kpɛ fa‑a mɔɔ Wurubuaarɛ ikalan atɔgɛbo mɔ ne fɛ kya too fa‑a too abui fa‑a mɔɔ Wurubuaarɛ isɔɔ ibono ɔ kya sun fɛye asɛ mɔ. Nɛ tansi laarɛ fɛɛ nꞌ nyaa fɛye ba me asɛ fɛɛ gɛnɔɔbono kyaasɛ kya nyaa mɔ-biana baa wɔra mɔ-abantɛɛ dɔ mɔ. Gikpadɔ gifonɛɛ ne nɛ laarɛ nꞌ koola fɛye gɛnen ne fɛŋ kya kyule faa.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Fɛꞌ nu yɛɛ Wurubuaarɛ laa lɛɛ ansi taa fɛye-ɔsowolɛ yɛgɛ sa fɛye. N kya tɔgɛ fɛye gɛsintin yɛɛ fɛ maŋ baa wu me kpaa fo gɛkɛ gɛbono fɛ laa bugi fɛye-nnɔ tɔgɛ yɛɛ, ‘Wura Wurubuaarɛ ɔꞌ kosorɛ ɔnyen baarɛ gimu! Wurubuaarɛ ginyen dɔ ne ɔ naa ɔ kya ba faa!’ ”
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.