João 20
GɛnÞ PobÞrÞ, Gɛbono Wurubuaarɛ Gi Yɛgɛ Mɔ-rɛ Anyamesɛ Mɛ Wɔra Mɔ (ACD) vs NVT
1 Mɛ pule Yesu mɔ, imɔ Kosida gɛkɛ mɔ, Mariya Magadalakyii mɔ gi koso kpe nfono mɛ pule mɔ mɔ. Ɔ koso gɛnen mɔ, i gyɛ gibaadiikɛ, i mɛŋ ti taa ŋmangɛ logɛ. Ɔ fo nno mɔ, o wu yɛɛ gibui belɛ gibono mɛ kyu tii folɛbɔ mɔ gɛbunono mɔ, giŋ baa gi tii.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 O wu gɛnen mɔ, ɔ selɛ kpe Simon Piita de me, Yesu ɔkasɛbo ɔbono Yesu kya laarɛ me-ilaa mɔ asɛ ne ɔ kpaa tɔgɛ sa aye yɛɛ, “Mɛ kpaa puru aye-wura gibuni mɔ lii folɛbɔ mɔ dɔ. A mɛŋ bii nfono mɛ kyu mɔ kpaa yela mɔ.”
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 Ɔkyii mɔ gi tɔgɛ sa aye gɛnen mɔ, me‑rɛ Piita a yii ɔkpa kyon nten nkan folɛbɔ mɔ gɛten.
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 A kya kpe mɔ, a selɛ daa. Nɛ selɛ belen-belen kyon Piita so. Gɛnen so mɔ, nɛ daa mɔ kpaa loo folɛbɔ mɔ asɛ.
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Nɛ fo nno mɔ, nɛ mada kerɛ folɛbɔ mɔ dɔ ne nɛ wu akuru mɔ mɛ kyu mili obuni mɔ a dɛ nno. Meŋ loo folɛbɔ mɔ dɔ berɛ.
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 Simon Piita gi selɛ lii gɛmara gɛmara baa tu me, ne ɔ loo folɛbɔ mɔ dɔ kpaa wu akuru abono mɛ kyu mili obuni mɔ a dɛ.
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 O wu gitaaban gibono mɛ kyu ŋminde obuni mɔ gɛnɔ kyaga de mɔ-gimu mɔ gi bɔɔ gi dɛ nkan gi mɛŋ kya yii akuru abono mɛ kyu mili mɔ mɔ.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Nfono mɔ, me, ɔbono nɛ gyangbara kpaa fo nno mɔ kee nɛ loo folɛbɔ mɔ dɔ kpaa wu de me-ansi ne nɛ sɔɔ gyi yɛɛ Yesu gi kyingi lii ibuni dɔ gɛsintin.
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 Wurubuaarɛ agyɛbi mɔ a wolaa nyiile yɛɛ Yesu laa kyingi lii ibuni dɔ. Nkana kyu baa fo gɛnen aberɛ abono mɔ, aye, mɔ-akasɛbo mɔ, a mɛŋ ti taa nu gɛnen agyɛbi adɛ gɛsɛ.
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Lii nfono mɔ, a yaasɛ kyon aye-ntenana dɔ.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Mariya Magadalakyii mɔ berɛ, gi sii ɔ yelɛ folɛbɔ mɔ asɛ ɔ kya su. Ɔ kya su gɛnen mɔ, ɔ mada kerɛ folɛbɔ mɔ dɔ.
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 Ɔ mada kerɛ mɔ, Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ inyɔ iko ne n tɛ folɛbɔ mɔ dɔ mɛ suu ilaa fufuli. Mɔmɔ dɔ ɔko tɛ de nfono so nkana Yesu ayaa a sa de mɔ ne ɔnyɔsɛ mɔ, mɔ, tɛ de nfono so nkana Yesu gimu gi dɛ de mɔ.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Nfono mɔ, Wurubuaarɛ dɔ isɔɔ mɔ mɛ taasɛ Mariya yɛɛ, “Ɔkyii, menɛ n wɔra ne fo kya su?” Ɔ lɛɛ gɛnɔ yɛɛ, “Ako mɛ baa puru me-wura gibuni mɔ. Meŋ nyi nfono mɛ kyu mɔ kpaa yela.”
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 Ɔ tɔgɛ gɛnen mɔ, ɔ baa kpɛɛlɛ kerɛ mɔ, Yesu ne. O wu mɔ gɛnen mɔ, ɔ mɛŋ nyi yɛɛ i gyɛ mɔ.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 Nfono mɔ Yesu gi taasɛ mɔ yɛɛ, “Ɔkyii, menɛ n wɔra ne fo kya su? Anɛ ne fo kya laarɛ?” Mariya berɛ nyi daa yɛɛ ɔfaanan ɔbono ɔ kya kerɛ ndɔɔ nbono gi bo nfono mɔ so mɔ ne n kya taasɛ mɔ gɛnen. Imɔso ɔ tɔgɛ sa mɔ yɛɛ, “Ɔbelɛnsɛ, nengyene fo puru mɔ kpaa yela gɛtɛɛko mɔ, nyiile me de nꞌ kpaa puru mɔ.”
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 Ne Yesu gi terɛ mɔ yɛɛ, “Mariya.” Ɔ terɛ mɔ gɛnen mɔ, Mariya gi dɛsɛ ne ɔ terɛ mɔ de Gyuda awura gɛdɛ dɔ yɛɛ, “Raboni!” (Raboni gɛsɛ ne n gyɛ yɛɛ onyiilebo.)
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 Nfono ne Yesu gi tɔgɛ sa Mariya yɛɛ, “Gɛŋ baa mili me gɛnen. Meŋ ti dii kpe me-sɛ Wurubuaarɛ asɛ. Fo berɛ, naa kpaa tɔgɛ sa me-akasɛbo abono mɛ wɔra me-tedɛana mɔ yɛɛ n kya dii mi‑i kpe me-sɛ Wurubuaarɛ asɛ, me-sɛ ɔbono ɔ gyɛ fɛye-sɛ, me-Wurubuaarɛ ɔbono ɔ gyɛ fɛye-Wurubuaarɛ mɔ asɛ.”
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 Yesu gi tɔgɛ gɛnen mɔ, Mariya Magadalakyii mɔ gi naa, ne ɔ kpaa tɔgɛ sa Yesu akasɛbo mɔ yɛɛ, “Nɛ wu aye-Wura Yesu,” ne o buu ilaa ibono Yesu gi tɔgɛ mɔ mɔ sa ɔmɔ.
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 Gɛnen Kosida ɔbono gɛdɔɔdɛ mɔ, Yesu akasɛbo mɔ mɛ gyanꞌ obu ɔko dɔ. Mɛ selɛ Gyuda awura abelɛnsɛ mɔ gifuu so mɔ, mɛ tii gisin wɔra giŋanbi wɔra mɔmɔ-nyoro. Mɛ bo obu mɔ dɔ gɛnen mɔ, mɛ baa kerɛ mɔ, Yesu ne n yelɛ mɔmɔ nsana. Ne ɔ faala ɔmɔ yɛɛ, “Wurubuaarɛ gisen yuuli giꞌ wɔra fɛye-lɛɛ.”
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 Yesu gi tɔgɛ mɔ-akasɛbo mɔ gɛnen mɔ, o kyu mɔ-abaa dɔ apan mɔ de mɔ-gɛkɛlɛbi dɔ-lɛɛ mɔ kyu nyiile ɔmɔ. Mɔ-akasɛbo mɔ mɛ wu mɔmɔ-ɔbelɛnsɛ mɔ, i wɔra mɔmɔ ɔkon gikyɔ.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Yesu gi kii faala mɔ-akasɛbo mɔ yɛɛ, “Wurubuaarɛ gisen yuuli giꞌ wɔra fɛye-lɛɛ.” Ne o kii tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛɛ gɛnɔɔbono me-sɛ Wurubuaarɛ gi sun me mɔ, me kee n kya sun fɛye.”
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 Yesu gi tɔgɛ gɛnen mɔ, ɔ sɔnga bun mɔmɔ so, ne ɔ tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Fɛꞌ sɔɔ Wurubuaarɛ Oduduu.
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 Asa abono fɛ kyu mɔmɔ-ilaa nyɛnyɛn ibono mɛ wɔra mɔ kyɛɛ mɔmɔ mɔ, Wurubuaarɛ laa kyu kyɛɛ mɔmɔ kee. Ne asa abono, mɔ, fɛ kine ne fɛ maŋ kyu mɔmɔ-ilaa nyɛnyɛn ibono mɛ wɔra mɔ kyɛɛ mɔmɔ mɔ, Wurubuaarɛ kee maŋ kyu kyɛɛ mɔmɔ.”
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Owi ɔbono Yesu gi kpaa tuule mɔ-akasɛbo sɛnsɛ mɔ, Tomaasɛ, ɔbono mɛ kya terɛ mɔ yɛɛ Ata mɔ, Yesu akasɛbo gudu anyɔ mɔ dɔ ɔko mɛŋ bo nno.
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 Imɔso ɔ baa loo mɔ, mɔ-nanboana mɔ mɛ buu sa mɔ yɛɛ, “A wu aye-Wura Yesu.” Ne Tomaasɛ gi tɔgɛ sa mɔmɔ yɛɛ, “Nengyene meŋ wu aŋanbi mɔ apan nten mɔ-abaa dɔ de nꞌ kyu me-gibaabi kyu yii nfono aŋanbi mɔ a fondi mɔ de nꞌ kyu me-gibaa yii mɔ-gɛkɛlɛbi dɔ-lɛɛ mɔ, maŋ sɔɔ gyi.”
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 Imɔ gɛkɛ kuesɛ mɔ, Yesu akasɛbo mɔ mɛ kii mɛ bo obu mɔ dɔ. Idɛ kon berɛ, Tomaasɛ kee bo mɔmɔ dɔ. Mɛ tii gisen wɔra giŋanbi. Mɛ baa kerɛ mɔ, Yesu ne n yelɛ mɔmɔ dɔ. Ɔ faala ɔmɔ yɛɛ, “Wurubuaarɛ gisen yuuli giꞌ wɔra fɛye-lɛɛ.”
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 Nfono mɔ, ɔ tɔgɛ sa Tomaasɛ yɛɛ, “Kyu fo-gibaabi yii gɛrɛ de foꞌ kerɛ me-abaa. Tengɛ fo-gibaa baa yii me-gɛkɛlɛbi. Gɛŋ baa sɔɔ akyɔɔlɛ. Sɔɔ gyi.”
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 Tomaasɛ gi terɛ mɔ yɛɛ, “Me-wura de me-Wurubuaarɛ!”
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Nfono ne Yesu gi taasɛ mɔ yɛɛ, “Iŋ gyɛ ibono fo wu me mɔ so ne fo sɔɔ gyi faa? Nu yɛɛ omudɛnsɛbo ne n gyɛ ɔbono ɔ mɛŋ wu me de mɔ-ansi ne ɔ sɔɔ gyi yɛɛ nɛ kyingi lii ibuni dɔ mɔ.”
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 Yesu gi wɔra ilaa gbaaꞌgbaa gikyɔ kee ibono i lɛɛ Wurubuaarɛ ɔlon nyiile ne mɔ-akasɛbo mɔ mɛ wu de ansi. I mɛŋ gyɛ imɔ pɛwu ne nɛ ŋmarasɛ wɔra ɔwolɛ baarɛ dɔ.
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 Nɛ ŋmarasɛ imɔ idɛ ɔkara yela daa de iꞌ kpaa fɛye de fɛꞌ nyɛ sɔɔ gyi yɛɛ Yesu ne n gyɛ Wurubuaarɛ mɔ-bi ɔbono o sun yɛɛ ɔꞌ baa mɔlɛgɛ anyamesɛ de mɔmɔ‑rɛ Wurubuaarɛ nsana iꞌ nyɛ lɔrɔ mɔ. Nengyene fɛ sɔɔ Yesu gyi mɔ, fɛ laa nyɛ Wurubuaarɛ asɛ gɛkyena ɔnan.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.